Druckschrift 
1 (1488) Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In die

lū Ioh̓ es ſcripſit. xiiij .xv.xvj. ⁊ .xvij. ca. Tertio ī hac hora xp̄s cū diſcipul̓ ꝑacta cena gratias agebat. dans nobis exemplū vt poſt cibiſumptōꝫ deo agamꝰ gr̄arūactōes. Quia dicitHugo de .s. vic. Cibo illo tam aīa qͣꝫ caro reficit̉ qͥ cū bn̄dictōe ⁊ gr̄arūactōe māducat̉. Dehoc vide. .sͣ. dn̄ica. ij. poſt eph̓ia ſer. j. M. E.Scd̓a hora noctis hec acta ſunt. Prīo cū diſcipul̓ xp̄s montē oliuaꝝ aſcēdebat. Et hoc figuratū eſt. ij. Reg. xv. Cū Abſalō ꝑſequebatur dauid pr̄em ſuū dauid ſe abſcōdit ſub cliuū oliuaꝝ ſcandēs ⁊ flens oꝑto capite. nudispedibus incedēs. ⁊ om̄is ppl̓s qui cuꝫ eo eratoꝑto capite aſcēdebat plorans. Abſalon int̓p̄tatur patris amaritudo ⁊ ſignificat iudaicūpopulū qui amaricauit patrē ſuuꝫ xp̄m. ſicutcōqueritur Thren̄. iij. Repleuit me amaritudinibꝰ. et inebriauit me abſinthio. Hic inquāppl̓s crudelis cū ꝑſecutus eſſet xp̄m aſcenditipſe tm̄ cū diſcipul̓ ſuis plorās ī montē oliuarum. iuxta illud Thren̄. j. Ego plorans ⁊ oculus meus deducēs lachrymas. qꝛ ⁊ lōge faciē a me conſolator. ⁊ facti ſunt filij mei ꝑditi qꝛp̄ualuit inimicus. Preuidit .n. xp̄s ꝑditōemmultoꝝ hoīm in quibus ꝑdita fuit ſua amarapaſſio. de ill̓ dixit. Facti ſunt filij mei ꝑditi. etnegatiōeꝫ diſcipuloꝝ. ideo plorauit. Et huncaſcenſū tangit euāgeliſta Mat. xxvj. ⁊ marc̄.xiiij. Et hymno dicto .i. poſtqͣꝫ gr̄as egerunt.exierunt ī montē oliuaꝝ qͥ diſtat a hieruſalemvnū miliare. vt dr̄ Act̉ j. Mons diſtat a hieruſalē ſabbati habēs iter. qꝛ ī ſabbato nō licuit iudeis ire niſi mille paſſus qui faciūt miliare. Sed quare Ieſus exijt obuiam traditori:Rn̄de pͥmo vt oſtenderet ſe voluntarie vellepati. Scd̓o vt vitaret ꝯtētōes ⁊ guerras. Siem̄ capi debuiſſꝫ ī domo hoſpitij hoſpes ſi bonus eſſet hoſpitē ſuum quē ſciebat ꝓbum totꝭviribus defendiſſet. ⁊ ſic de famila hoſpitꝭ fortaſſis aliqͥ male tractati fuiſſet ꝑ mīſtros iudeorū. hoc xp̄s p̄cauere volēs exijt ī montē oliuaꝝ. Secundo ī hac hora ſecunda xp̄s diſcipulos p̄monebat. ⁊ vt qͥdam volunt cū eſſet īvia eundo ad montē oliuaꝝ dixit Luce. xxij.Qn̄ miſi vos ſi ne calciamētis. pera ⁊ tunica.nunqͥd aliqͥd d̓fuit vobis? At illi dixerunt nihil .ſ. defuit. ⁊ dixit eis. Qui habꝫ ſacculū tollat. vendat ſimul ⁊ perā. ⁊ qͥ nō habet vendattunicā. ⁊ emat gladiū. Dico .n. vobis qd̓ ſcriptum ē oportet impleri ī me .ſ. Eſa. liij. Et cūiniqͥs reputatus ē. Etem̄ ea que d̓ me ſcriptaſunt finē habēt. At illi dixerūt. Dn̄e ecce duogladij hic. Et dixit. ſatis ē. Moralit̓ duo gladij hi ſignificant gladiū ſpūalem queꝫ habuitPetrus. ⁊ hunc nunc habet papa. ep̄i ⁊ ceteri p̄lati. Et gladiū materialē quē habuit .ſ. iohannes. ⁊ nunc imꝑator habet ⁊ alij dn̄i ſecu-

lares. vt habet̉ diſtī. xcvj. c. duo. Qui qͥdē p̄mus gladiꝰ ſpūalis ſcindit aīam ⁊ ſeꝑat a deo⁊ ab omni bonoꝝ conſortio. de ho. in. l. hicſanctā. C. de apoſta. vbi dicit lex. Maiorꝭ pne viſum eſt nō verſari inter homines ⁊ homīnū carere ſuffragijs qͣꝫ eijci extra ciuitatē. puta in exiliū deſerti .i. nemorꝭ. Scd̓s gladiꝰnterialis ſcindit corpus. de quo Ambro. ſupepl̓am ad Ro. Et ponit̉. xxiij. q. v. c. nō ſoluvbi dicit. Nō ſine cā gladium portāt. qꝛ talesſcelera iudicant .ſ. que non hn̄t iudicare ſpūales. ⁊ ſubdit. Sunt .n. maxime cōſtituti ꝓpterhomicidas. raptores. vt etiā illos damnēt. etalios ſuo timore compeſcāt. Tertio in hac hora ſcd̓a caſū diſcipul̓ p̄dicabat. qꝛ cū eſſet īmōte oliuaꝝ dixit eis Mat. xxvj. Om̄s vos ſcādalū .i. ruinā vel caſum in pctm̄ patiemī ī me.ſcꝫ recedendo a me in iſta nocte ꝓpter timoreꝫhumanū ⁊ mortis. Eſt .n. ſcriptū Zach̓. xiij. pcutiā .i. ꝑcuti ꝑmittam paſtorē .i. xp̄m qͥ dixiIoh̓. x. Ego ſum paſtor bonus. ⁊ diſꝑgenoues gregis .i. apl̓i. Poſtqͣꝫ aūt ſurrexero p̄cedam vos ī galyleā. Glo. p̄dixit eis ſcandaluꝫaffutuꝝ. vt poſt euentū nō deſꝑarent ẜꝑ pertentiā emendarēt. Poſtqͣꝫ aūt caſum apl̓oruꝫī generali p̄dixiſſet. deinde diuertit ſermonſpāliter ad Petꝝ. vt dr̄ Lu. xxij. Ecce inquiſathā expetiuit .i. valde deſiderauit vl̓ ꝑ permiſſionē a deo obtinuit vt cribraret .i. temꝑret vos ſic̄ triticū. Ego autē ꝓ te ſingularit̓rogaui Petre vt nō deficiat fides tua. ⁊ tu alqn̄ ꝯuerſus .ſ. ad fidē. ꝯfirma fr̄es tuos .ſ. alios diſcipulos. Qd̓ audiēs Petrꝰ qͥ erat feruētior ceteris dixit. Et ſi om̄s alij diſcipuli ſcardalizati fuerint ī te ego nunqͣꝫ ſcandalizaborMat. xxvj. Et hͦ dixit qꝛ p̄ ceterꝭ dilexit. Idicit Chryẜ. Quid dicis o petre: ꝓpheta dixit. Percutiā paſtorē. ⁊ diſꝑgent̉ oues greXp̄s p̄dixit. Timuiſti dictū d̓ traditōe. ⁊dicꝭ. Ego nūqͣꝫ ſcādalizabor. Et dicit hic gHoc v̓bū petri nō mendaciū vl̓ temeritas ē.eius fides ⁊ ardens deſideriū ⁊ affectꝰ. Cui d̓ixit ieſus. Amē dico tibi an̄qͣꝫ gallus bis vocēdederit ter me negabis. Hic dic̄ Hiero. ⁊ Rmigꝭ. Euāgeliſta nō attēdit qn̄ complendqn̄ inchoāda erat trina negatio. Un̄ an̄ pͥmigallicantū ⁊ an̄ ſcd̓m negauit eū bis. Iō marcus ī p̄dictis verbis notat completionē trinnegationis. alij ꝟo inchoationē. Tunc ait petrus Math̓ .xxvj. Si oportuerit me mori tecū nō te negabo. Ecce figuratū eſt. ij. Re. xjvbi legit̉ ꝙ Dauid dixit ad Ethay getheEgo vado quo iturꝰ ſū. reuertere ⁊ reduc freetuos. ⁊ deus faciet tecum miſcd̓iam. Et rneEthay. Uiuit dn̄s. viuit aīa tua. ī qͦcūqꝫ locfuerꝭ dn̄e mi rex. ſiue ī morte ſiue ī vita ibi etoSpūalit̓ Dauid interp̄tat̉ aſpectu deſidera

L