Druckschrift 
1 (1488) Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

QuartaA A

Voſtꝫj1ſu vitrare.is. Iqn̄ duxinpey

in. i. metro. v. Oīa certo fine gubernas. hoīuꝫolos reſpuis actꝰ. merito rector cohibere mō.hā cur tātas lubrica ꝟſat. fortuna vices p̄miinſontes debita ſceleri noxia pena Ac peruerſireſidēt celſo. mores ſolio ſanctaqꝫ calcāt. Iniuſta vice colla nocentes. vbi dicit glo. Boetiꝰ vipit in mūdo iuſtos depͥmi. ⁊ malos extolli. ⁊ ſimiliter bonos triſtari. malos aūt letari. cū potiua deberet fieri ecōuerſo. Ideo ſibi videbat̉ qͥactꝰ ⁊ oꝑatiōes hoīuꝫ nō regerēt̉ a deo. ſꝫ maga fortuna. Ideꝫ li. iiij. ꝓſa. v. Cur hec .ſ. tormeta viceuerſa mutent̉. ſcelerūqꝫ ſupplicia bonosmunt. p̄mia ꝟtutū mali rapiāt vehemēt̓ amilror Queqꝫ tam iniuſte ꝯfuſionis ratio vidur. ex te ſcire deſidero. minꝰ enī mirarer. ſi miſceri .i. regi oīa fortuitis caſibus crederē. Nūcorē meū deus rector exaggerat Qui cuꝫ ſebonis iocuda malis aſpera concedat. Cōtraonis dura tribuat: mal̓ optata ꝯcedat. norauſa dep̄hendat̉. Quid eſt qd̓ a fortuitisjus differre videat̉. q. d. nihil. Non aūt ſogentiles ph̓i. ſed ⁊ ſancti dei ꝓphete vidēde hoc murmuraſſe. vel potius admirāteꝫamaſſe. Iob .xxj. Quare impij viuūt ſubli. ⁊ cōfortati ſunt diuitijs: Et Hieremi. xij.re via imꝑiorū ꝓſperat̉? Sed cauſam poegꝰ lib̓. ij. moral̓. c. iiij. ſuꝑ illud Iob. xxqͥd non eſt ꝑditio iniquo: Iniuſtus inqͥebitā mortem currens effrenatꝰ voluptatqꝛ ⁊ vituli qͥ mactandi ſunt in vberibꝰ pagrelinquunt̉. Ecōtra iuſtꝰ a delectatiōibꝰiſitorie locunditatis reſtringit̉. ⁊ nimirū tanvitulus ad laboris vſum rite deputatus ſubo retinet̉. Idem. vj. moral̓. c. iij. ꝙ ꝑ amenta in carcerē ꝑuenit. qͥ p̄ſentis vite ꝓſperisnteritū tendit Tertio inueniunt̉ qͥdam miles murmurātes ꝯtra deum. quādo eos flaat ꝑ tribulationē vel infirmitatē. ⁊ hoc ē faī vel irrationabile cū frequēter infirmitasēior homī qͣꝫ ſanitas. Unde in vitaſpatrū leir. Cum qͥdam peteret liberari a tertiana feIohānes heremita reſpōdit. Tibi rem neiā cupis abijcere Dicit enī Ariſ. iij. topiē̄qd̓ eſt effectiuū beatitudinis eſt magꝭ eſīqꝫ ſanitas. Quia d̓r Ecc̄i. xxxj. Infirmilis ſobriā facit aīam. flagella dei. tribues ⁊ tedia faciūt nos fugere ad deuꝫ. Etꝯſiderandum eſt ꝙ pater noſter qͥ ꝟberat⁊ ſe nob̓ dedit hereditatē patient̓ debemere qͥcqͥd nob̓ irrogat. Un̄ Gregꝰ. vj. moc. iij. dicit. ꝙ tūc murmurātes ꝓperitatempiciūt cū malū exitū eiꝰ cernūt. ſꝫ ꝑfecti ecō1o. Un̄ tūc eſt ꝓſperitas cedens penſanda.nihil ſit qd̓ aliquē ſupra quoſcūqꝫ ſucceſſuslat. Narrat Sen̄. li. vj. declarationū. c. j.am abdicauit filiū ſuum ad quē frater ſuꝰſſt rogans ꝙ nullo modo patri dure reſpō

deret. ⁊ abdicationem patris tacite ſuſtineret̉.Sub quo pacto cyrographū ei dedit ꝓmittēsſe daturū ſibi dimidiā ꝑtē hereditatis ſue. Illetacuit ⁊ filiꝰ abdicat̉. Tūc in determinatiōe facta ſunt ſuꝑ caſum. frater ille gratꝰ dedit germano ſuo fidem in oī fortuna eū ſequi velle ⁊ ſi dixit militandū eſt militabimꝰ. ſi peregrinandū ēvna ꝑ orbem peregrinemur. Si quotidianā rogauero ſtuppā. ⁊ illā tecū dimidiabo. Moralit̓mgr̄ ille xp̄s eſt. qͥ vt apl̓s ad Heb̓. ij. non ꝯfundit̉. id ē. nō erubeſcit nos .ſ. fideles fratres vocare dicens psͣ. xxj. Narrabo nomē tuū fratribus meis. Et Ioh̓. xx. vade inqͥt dic fratribusmeis. aſcēdo ad patrē meū ⁊ ad patrē veſtrumSed pater noſter eſt deus pater. d̓ quo Deut̓.xxxij. Nunquid non ip̄e eſt pater tuus. q. d. ſicIſte pater vnūquēqꝫ de nobis abdicat totiensquotiēs eū aduerſitate flagellat Dicit ergo frater xp̄s: Suſtineas patiēter. ⁊ nihil dure patrituo reſpōdeas. ⁊ dabo tibi hereditatis mee dimidietatē. ⁊ ſimul in omni fortuna tecuꝫ ſtabo.nō te deſeram nec dimittā. dūmodo hoc vnummihi credas ꝙ pr̄i nō remurmures. Un̄ Greg.v. moral̓. c. xxj. Qui in penis murmurat ferientis iuſticiā accuſat. Et dicit Ariſ. viij. topiē. ꝙꝓterue reſpōdere eſt cauſa quādo frequēter nobn̄ diſputat̉. Et elenc̄. ij. dicit Si reſpondēs arguit ꝯtra arguentē cū debet ſoluere peccat contra leges bene reſpōdendi Moraliter diſputatio doctrinalis eſt inter deū ⁊ hoīem. Deus autem opponit ⁊ arguit. Iuxͣ illud Apoc̄. iij. Egoqͦs amo arguo ⁊ caſtigo. Sed hoīs eſt in iſta diſputatione reſpōdere. Iob. xiij. Diſputare cuꝫdeo cupio. Sꝫ qͥd habet reſpondere ptꝫ ꝑ illudIob. ix. Nō poterit reſpōdere vnū ꝓ mille Sigiſte reſpondens ꝓterue ꝯtra arguentē ⁊ murmurando reſpondeat. reuera nō bn̄ diſputabitur a ꝑte ſua. Sꝫ ſi patiēter ſuſtineat ⁊ gratiasagat deo. diſputatio bn̄ finiet̉. Quartu genusmurmurātiū ꝯͣ deū ſunt pauꝑes inuolūtarij. d̓qͥbus psͣ. lviij. Ip̄i ꝟo diſpergēt̉ ad māducandū. ſi ꝟo nō fuerint ſaturati murmurabūt. Sꝫneſciūt hi ꝙ pauꝑtas ml̓tos īcitat ad vitā eternā ꝯſequendā Iac̄. ij. Nōne deꝰ elegit pauꝑesin hͦ mūdo. diuites ī fide ⁊ heredes regni. q. d.vtiqꝫ. Scholaris enī pauꝑ deficiēs pecunijs ⁊expēſis ſuis. plꝰ petit repatriare qͣꝫ ille qͥ abundat ⁊ ꝑegrinꝰ ī t̓ra exͣnea deficiētibꝰ expeſis fac̄magnas dietaſ. ⁊ falco famelicꝰ auidiꝰ volat adp̄da. Iſto mō pauꝑes ml̓ti qͥ ſūt ī iſta vita ſicutſcholares qͥbꝰ victualia deficiūt. ſic̄ ꝑegrini qͥexpēſas ꝑuas hn̄t. ⁊ ſic̄ falco qͥ eſurit. ml̓to auidiꝰ deſiderāt celeſtē patriā. ⁊ ꝟſus eā ꝑegrinatur qͣꝫ diuites impinguati ⁊ abundātes ī ſecl̓o.Et eſt notandum ꝙ honor pauꝑtatis queꝫ itadeteſtant̉ homīes ꝓcedit ex defectu fidei. quianon credūt deū ſufficienter ſubuenire iſtis qui

R