Druckschrift 
1 (1488) Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

QuartaA A

diaboli carnes humanas hoībꝰ apponunt comedendas. quoꝝ ꝯuiuiū vitare debet quilibetIuxͣ illd̓ Prou̓. xxiij. Noli in cōuiuijs potatorū nec ī comeſationibꝰ eoꝝ carnes ad veſcēdum ꝯferūt. Dicit glo. Carnes ad veſcendū coferre ē in collatione derogatiōis viciſſim vitiadicere ꝓximorū. de talibꝰ d̓r Hiere. xij. ẜmliā trāſlationē. Nūqͥd ſpelunca hiene hereditas mea mihi. p̄mittit̉ parū an̄. Facta ē mihiereditas mea qͣſi leo in ſilua. dedit ꝯͣ me voceideo odiui eaꝫ. Hereditas xp̄i gentes xp̄iit. de qͥbus in pͣs. Dabo tibi gentē meā initatē tuā. Sed hec hereditas dat vocemxp̄m. fit qͣſi hiena detractionē id̓o oditdn̄s. Quare dicit. non maledices ſurdo .i.nōo detrahes alicui. nec denigrabis famam aliuiꝰ. nec corā ceco ponas offendiculū. qd̓ morater intelligēdo tūc fit qn̄ ſuperior homīes ſimces qͣſi ſunt ceci ſine lumine rōnis maliss exemplis ſcādalizat. Cōtra qd̓ d̓r. x. q. iij. c. inqͥt ſummoꝑe obẜuare debēt p̄laquē ſcādalizent aut gͣuent. Et ratio eſt. qꝛiero. .j. q. j. c. hi qͦſcūqꝫ. ſcādali dātes ocſē ſunt rei eoꝝ peribūt ſcādalo. vn̄ ſcāeſt dictū vel factū vel ſignū. cuius occaſioqͥs in ꝯſenſuꝫ mortalis peccati. Exādalizare ꝓximū eſt offendere ꝓximuꝫdo ī ꝯſenſū mortalis peccati occaſiōevel facti minꝰ recti vel cuiuſcunqꝫ exterioni. vt dic̄ Ray. Et ideꝫ pouit talē diſtinin planiꝰ liquet in qͥbꝰ caſibꝰ ſcādalumctm̄ in qͥbꝰ. Quia aūt ip̄m dictū factū cuiꝰ occaſione alij trahunt̉ ad pctm̄ in ſe aut bonū aut indifferēs. In pͥmo enīlendū eſt oīno ſcādalum. in ſcd̓o ſcꝫ qn̄ in ſeē qd̓ fit. tn̄ alijs ē occaſio peccādi. ſi hmōie quo omiſſo eſt ꝓximi ſalus. puta qꝛlit in deū vel pie credit deū dꝫ omitterepter ſcandala. Que aūt ſinę peccato mormitti pn̄t pariter dimitti eſt ſcandaledo ceſſandū. Glo. vt loqͥ aliqn̄ vel loqͥdere carnes vl̓ ab eis abſtinere. In tertiovidet̉ ẜm p̄dicta oīno eſſe ceſſandū ꝓpteralū vitandū. Conſequēter ꝓhibet dn̄s ſupribꝰ ne noceāt iniuſticiā. ſit triplicit̓.mo ſi iniuſtā cauſaꝫ ducūt. qd̓ ꝓhibet dn̄sicit. facias ſcꝫ in iudicio qd̓ iniquū eſt.ſit dupliciter. Uno qn̄ reos abſoluūtdebēt facere. ſi iudex furē abſoluit lidimittit ſe fur eſt cenſendus. C. pena male iudicat. l. vlt̓. Alio ſi īnocenlenat. qd̓ etiam debet fieri. quia exudices niſi totis viribus liberare ſtunocētes. Legimꝰ Mat .xxvij. pilaltipliciter egit ad liberationē īnocentisimo cōꝑauit latronem iuſto. Quē vudimittaꝫ vobis Barrabam an Ih̓m.

d̓r xp̄s. q. d. Neceſſe habeatis dimitti xp̄m qͣſiinnocentē. Itē cuꝫ q̄reret a iudeis. Quid enimmali fecit qͥd faciā de ieſu d̓r xp̄s. Item qn̄lauit manus ſuas coraꝫ ppl̓o dixit: Innocensego ſum a ſanguine iuſti huiꝰ vos videritis etqn̄ eum flagellari fecit mādauit. qd̓ ideo ẜmRabanū feciſſe d̓r credit̉ iudei penis opprobrijs eiꝰ ſatiari deſiſterēt ab inſtantia mortis xp̄i. Sꝫ his oībꝰ non obſtātibꝰ non excuſat̉pilatꝰ. qꝛ ſciebat innocentē. inuidiamtradidiſſent. tn̄ obſtante illud ꝟbū concluſit Pilatū. Si hunc dimittis eris amicꝰceſaris. Un̄ audito ꝟbo adiudicauit fieri petionē iudeoꝝ de xp̄o. Ioh̓. xix. Ecce ꝑuertitpilatꝰ iuſtū iudiciū innocentē ꝯdēnauit ꝓpt̓timorē. Pro quo ſciendū qͣttuor modis peruertit̉ iudiciū humanū. vt dicit Gregꝰ. ij. q. iij.Timore metu alicuiꝰ ptātis loqͥ ꝑtimeſcimꝰCupiditate p̄mio animū alicuiꝰ corrūpimꝰ.Odio quēlibet adu̓ſariū molimur. Amore amico vel ꝓximo ꝯtendimꝰ p̄ſtare. Primūauertit pilatū ne innocentē dimitteret chriſtū.Scd̓o ſi modū debitū omittūt. qd̓ ꝓhibet dn̄sdicēs: Nec iniuſte iudicabis .ſ modū debitumomittēdo iuris ordinē ẜuando. Ubi notad̓r extra de ſen. re iudi. eterni. Si iudex eccleſiaſticꝰ ordinariꝰ vel delegatꝰ ꝯtra ꝯſciētiamgrauamē alicuiꝰ ꝑtis in iudicio qͥcqͣꝫ fecerit pergr̄am vel ſordes ab actione officij annū nouerit ſe ſuſpenſū ad eſtimationē litis ꝑti quā leſerit nihilominꝰ ꝯdemnādus. Et ſi durāte ſuſpēſione ingerit ſe diuinis irregularis eſt. cuꝫ eoſolus papa diſpenſet. hec Innocē. Iudex etiaꝫ vult iudicare. ꝓpter aliqͥs amittit iusſuū. tenet̉ ſibi reſtituere corā litis eſtimatiōe ei ꝓpter leſus eſt. niſi poſſit iudicare illum iudicauit iniuſte ad ſatiſfactionem ꝑti leſe.bat̉. xxiij. q. ij. dn̄s. et. q. v. adminiſtratores. in autē. vt diffi. iud̓. §. penl̓. Et iſtud ītelligat̉ iudice ordinario vl̓ delegato ſpōte ſe īgerēte vel acceptāte gͣtis delegatiōeꝫ ſuā. Si ꝟo aliqͥs iuris ignarꝰ foret cōpulſus ad iudicandū.talis lꝫ ſi ferret iniquā ſnīaꝫ tenet̉ ad reſtitutionē. Sꝫ ſi fuerit negligēs ī petendo a virꝭ peritis eos habuiſſę poſſet tenet̉ vt dic̄ Robertus lec. lxxx. Tertio ꝑſonas accipiunt. ꝯͣ qͦsd̓r Deut̓. j. Ita paruū audietis ſic̄ magnū. necaccipietis cuiuſqꝫ ꝑſonā. qꝛ iudiciū dei eſt. Qd̓etia inhibet. inqͥt ꝯſideres ꝑſonā pauperis nec honores ꝑſonam potētis. Iuſte iudicaꝓximo tuo. Un̄ iudex iuſte iudicet̉ hec triaobtineat docet Robertꝰ vbi. Exqͥſitaꝫ cauſe diſcuſſionē. facilitatis credulitatꝭ excluſionedeliberate ſnīe ꝓlationē. De pͥmo ſcd̓o Iob.xxix. Cauſam quā neſciebā diligentiſſime inueſtigaba. Suꝑ quo dicit Gregꝰ. ix. moral̓. c. xvjMaiora crimina tarde credēda ſūt audiūt̉

34

O