QuartaA A
diaboli qͥ carnes humanas hoībꝰ apponunt comedendas. quoꝝ ꝯuiuiū vitare debet quilibetIuxͣ illd̓ Prou̓. xxiij. Noli eē in cōuiuijs potatorū nec ī comeſationibꝰ eoꝝ qͥ carnes ad veſcēdum ꝯferūt. Dicit glo. Carnes ad veſcendū coferre ē in collatione derogatiōis viciſſim vitiadicere ꝓximorū. Aō de talibꝰ d̓r Hiere. xij. ẜmliā trāſlationē. Nūqͥd ſpelunca hiene hereditas mea mihi. ⁊ p̄mittit̉ parū an̄. Facta ē mihiereditas mea qͣſi leo in ſilua. dedit ꝯͣ me voceideo odiui eaꝫ. Hereditas xp̄i gentes xp̄iit. de qͥbus in pͣs. Dabo tibi gentē meā initatē tuā. Sed hec hereditas dat vocemxp̄m. ⁊ fit qͣſi hiena ꝑ detractionē id̓o oditdn̄s. Quare dicit. non maledices ſurdo .i.nōo detrahes alicui. nec denigrabis famam aliuiꝰ. nec corā ceco ponas offendiculū. qd̓ morater intelligēdo tūc fit qn̄ ſuperior homīes ſimces qͥ qͣſi ſunt ceci ⁊ ſine lumine rōnis maliss exemplis ſcādalizat. Cōtra qd̓ d̓r. x. q. iij. clū. hͦ inqͥt ſummoꝑe obẜuare debēt p̄laquē ſcādalizent aut gͣuent. Et ratio eſt. qꝛiero. .j. q. j. c. hi qͦſcūqꝫ. ſcādali dātes ocſē ſunt rei eoꝝ qͥ peribūt ſcādalo. vn̄ ſcāeſt dictū vel factū vel ſignū. cuius occaſioqͥs in ꝯſenſuꝫ mortalis peccati. Ex qͦādalizare ꝓximū eſt offendere ꝓximuꝫdo eū ī ꝯſenſū mortalis peccati occaſiōevel facti minꝰ recti vel cuiuſcunqꝫ exterioni. vt dic̄ Ray. Et ideꝫ pouit talē diſtinin qͣ planiꝰ liquet in qͥbꝰ caſibꝰ ſcādalumctm̄ ⁊ in qͥbꝰ nō. Quia aūt ip̄m dictū factūiū cuiꝰ occaſione alij trahunt̉ ad pctm̄lū in ſe aut bonū aut indifferēs. In pͥmo enīlendū eſt oīno ſcādalum. in ſcd̓o ſcꝫ qn̄ in ſeē qd̓ fit. tn̄ alijs ē occaſio peccādi. ſi hmōie quo omiſſo nō eſt ꝓximi ſalus. puta qꝛlit in deū vel pie credit deū nō dꝫ omitterepter ſcandala. Que aūt ſinę peccato mormitti pn̄t pariter ⁊ dimitti eſt ꝓ ſcandaledo ceſſandū. Glo. vt loqͥ aliqn̄ vel nō loqͥdere carnes vl̓ ab eis abſtinere. In tertiovidet̉ ẜm p̄dicta oīno eſſe ceſſandū ꝓpteralū vitandū. Conſequēter ꝓhibet dn̄s ſupribꝰ ne noceāt ꝑ iniuſticiā. ⁊ hͦ ſit triplicit̓.mo ſi iniuſtā cauſaꝫ ducūt. qd̓ ꝓhibet dn̄sicit. Nō facias ſcꝫ in iudicio qd̓ iniquū eſt.ſit dupliciter. Uno mō qn̄ reos abſoluūtdebēt facere. ꝙ ſi iudex furē abſoluit ⁊ lidimittit ꝓ ſe fur eſt cenſendus. C. d̓ penaqͥ male iudicat. l. vlt̓. Alio mō ſi īnocenlenat. qd̓ etiam nō debet fieri. quia nō exudices niſi totis viribus liberare ſtunocētes. Legimꝰ Mat .xxvij. ꝙ pilaltipliciter egit ad liberationē īnocentisimo cōꝑauit latronem iuſto. Quē vudimittaꝫ vobis Barrabam an Ih̓m.
d̓r xp̄s. q. d. Neceſſe habeatis dimitti xp̄m qͣſiinnocentē. Itē cuꝫ q̄reret a iudeis. Quid enimmali fecit ⁊ qͥd faciā de ieſu qͥ d̓r xp̄s. Item qn̄lauit manus ſuas coraꝫ ppl̓o ⁊ dixit: Innocensego ſum a ſanguine iuſti huiꝰ vos videritis etqn̄ eum flagellari fecit ⁊ mādauit. qd̓ ideo ẜmRabanū feciſſe d̓r ⁊ credit̉ ꝙ iudei penis ⁊ opprobrijs eiꝰ ſatiari deſiſterēt ab inſtantia mortis xp̄i. Sꝫ his oībꝰ non obſtātibꝰ non excuſat̉pilatꝰ. qꝛ ſciebat eū innocentē. ⁊ ꝙ ꝑ inuidiamtradidiſſent eū. hͦ tn̄ nō obſtante illud ꝟbū concluſit Pilatū. Si hunc dimittis nō eris amicꝰceſaris. Un̄ audito hͦ ꝟbo adiudicauit fieri petionē iudeoꝝ de xp̄o. Ioh̓. xix. Ecce ꝑuertit h̓pilatꝰ iuſtū iudiciū ⁊ innocentē ꝯdēnauit ꝓpt̓timorē. Pro quo ſciendū ꝙ qͣttuor modis peruertit̉ iudiciū humanū. vt dicit Gregꝰ. ij. q. iij.Timore dū metu alicuiꝰ ptātis loqͥ ꝑtimeſcimꝰCupiditate dū p̄mio animū alicuiꝰ corrūpimꝰ.Odio dū quēlibet adu̓ſariū molimur. Amoredū amico vel ꝓximo ꝯtendimꝰ p̄ſtare. Primūauertit pilatū ne innocentē dimitteret chriſtū.Scd̓o ſi modū debitū omittūt. qd̓ ꝓhibet dn̄sdicēs: Nec iniuſte iudicabis .ſ modū debitumomittēdo ⁊ iuris ordinē nō ẜuando. Ubi notad̓r extra de ſen. ⁊ re iudi. cū eterni. Si iudex eccleſiaſticꝰ ordinariꝰ vel delegatꝰ ꝯtra ꝯſciētiamgrauamē alicuiꝰ ꝑtis in iudicio qͥcqͣꝫ fecerit pergr̄am vel ſordes ab actione officij ꝑ annū nouerit ſe ſuſpenſū ad eſtimationē litis ꝑti quā leſerit nihilominꝰ ꝯdemnādus. Et ſi durāte ſuſpēſione ingerit ſe diuinis irregularis eſt. ⁊ cuꝫ eoſolus papa diſpenſet. hec Innocē. Iudex etiaꝫqͥ nō vult iudicare. ⁊ ꝓpter hͦ aliqͥs amittit iusſuū. tenet̉ ſibi reſtituere corā litis eſtimatiōe eiqͥ ꝓpter hͦ leſus eſt. niſi poſſit iudicare illum ꝓq̄ iudicauit iniuſte ad ſatiſfactionem ꝑti leſe. ꝓbat̉ hͦ. xxiij. q. ij. dn̄s. et. q. v. adminiſtratores.⁊ in autē. vt diffi. iud̓. §. penl̓. Et iſtud ītelligat̉d̓ iudice ordinario vl̓ delegato ⁊ ſpōte ſe īgerēte vel acceptāte gͣtis delegatiōeꝫ ſuā. Si ꝟo aliqͥs iuris ignarꝰ foret cōpulſus ad iudicandū. ⁊talis lꝫ ſi ferret iniquā ſnīaꝫ nō tenet̉ ad reſtitutionē. Sꝫ ſi fuerit negligēs ī petendo a virꝭ peritis cū eos habuiſſę poſſet tenet̉ vt dic̄ Robertus lec. lxxx. Tertio cū ꝑſonas accipiunt. ꝯͣ qͦsd̓r Deut̓. j. Ita paruū audietis ſic̄ magnū. necaccipietis cuiuſqꝫ ꝑſonā. qꝛ iudiciū dei eſt. Qd̓etia inhibet h̓. Nō inqͥt ꝯſideres ꝑſonā pauperis nec honores ꝑſonam potētis. Iuſte iudicaꝓximo tuo. Un̄ ꝙ iudex iuſte iudicet̉ hec triaobtineat q̄ docet Robertꝰ vbi sͣ. Exqͥſitaꝫ cauſe diſcuſſionē. facilitatis credulitatꝭ excluſionedeliberate ſnīe ꝓlationē. De pͥmo ⁊ ſcd̓o Iob.xxix. Cauſam quā neſciebā diligentiſſime inueſtigaba. Suꝑ quo dicit Gregꝰ. ix. moral̓. c. xvjMaiora crimina tarde credēda ſūt cū audiūt̉
34
O