Dominica

Iuxta illud apl̓i. ij. Corꝭ. iij. Nunquid ſufficiētes ſumus cogitare aliqͥd a nobis? qͣſi diceret.non. ergo nō ſufficit homo ad bene cogitandūqd̓ ē minimū ad bona oꝑa quō ſufficiet ad aliaIdeo dicit ſapiēs Prou. xiiij. Sapiēs timet ⁊recedet a malo. ſtultus trāſibit ⁊ cōfidit. Octaua filia eſt peccatoꝝ defenſio. Dicit enī Bern̄.Multis modis fiunt excuſationes in peccatisAut enī dicit qͥ ſe excuſat non fecit. qͥdam ⁊ bene feci. ant ſi male non multuꝫ malū. aut ſi multum male nō mala intentiōe. Si autē de illa cōuincit̉. aliena ſic nitit̉ excuſare ſuaſione. Sicutde hoc habet̉ figura Gen̄. iij. de Adā qͥ ſe excuſauit ꝑ Cuam dicens: Mulier quā dediſti mihi ſociā dedit mihi ⁊ comedi. Et cū deus dixiſſet ad intilierē. Quare hͦ feciſti: dixit: Serpēsdecepit me ⁊ comedi. Nona filia eſt diſſimulata cōfeſſio. ⁊ quō hoc fiat Bern̄. oſtendit dicēsSicut vaſa figuli ꝓbat fornax. ita a tribulatiōevere penitēs diſcernit̉. Qui enī veraciter penitet labores penitētie nō abhorret. Qui ſic ſimulatam cōfeſſionē faciēs ſi cū leui cōtumelia autexigua increpatus fuerit iam humilitatē diſſimulare nō pōt. ſed murmurat. frendit. iraſcit̉.Quāta putas tūc fit cōfuſio in corde ſuꝑbi. cuꝫfraus decipitur. pax amittit̉. laus minuit̉. necculpa diluit̉. Tandeꝫ notat̉ ab hoībus. ⁊ iudicat̉ ab hoībus. eo ꝙ vehemētiꝰ hoīes indignātur. quo cōſpiciūt falſum. qͥcqͥd de eo opinabātur. tunc opus eſt p̄lato vt eo minꝰ illi parcēdūputet quo magis offendit. Decima eſt rebellioHanc filiā deſpōſauit pͥncipaliter ip̄a ſuperbiaiudeis. qui valde proni erant ad rebellandumMoyſi ⁊ alijs ſuis p̄latis. Numeri. xx. vbi dicitur Cōuenerūt filij iſrael aduerſus Moyſen⁊ ꝟſi in ſeditionē dixerunt. Da nobis aquā vtbibamꝰ. Quare nos feciſti aſcēdere de egyptoet adduxiſti nos huc in locū peſſimū: qui nihilpōt nec ficum gignit. nec vineā. nec malagranata. Quibꝰ moyſcs dixit: Audite rebelles et increduli. nūquid d̓ petra hac poterimus vobisaquā eijcere? qͣſi diceret. cum adiutorio dei. Ethi qͥ rebelles erant. ideo terraꝫ ꝓmiſſionis nonintrabāt ſed in deſerto mortui ſunt. Et timēdūeſt valde ꝙ adhuc multi inter xp̄ianos habenthenc filiaꝫ ſuꝑbie in vxorem. qͥ p̄latis ſuis nonobediūt. ⁊ hi habēt timere ꝙ cū iudeis terrā ꝓmiſſionis vite eterne que fluit lacte diuinitatis⁊ melle humanitatis xp̄i minime ſubintrabuntQuia de illis qͥ rebellioſe murmurāt cōtra p̄latos dicit Gregꝰ. Regnū celoꝝ nemo qͥ murmurat accipit. nemo qͥ accipit murmurare poteſt.hec Gregꝰ. Quoniā cū nō intrant terrā ꝓmiſſionis. qͥd aliud reſtat niſi ꝙ cū dathā ⁊ abyronqͥ ſemꝑ rebelles erāt in infernū viui deſcēdantNume. xvj. Undecima filia eſt libertas peccādi. qꝛ cum homo nullū timet ſed p̄latis rebellat

nec etiā aliquos veret̉. qͣꝫto tunc eſt ſecuriorto liberius ſua deſideria adimplere delectaDuodecima eſt cōſuetudo peccādi. ⁊ hec vtcit Robertus hol. lect. clxxvij. magnaꝫ hab.violentiā inclinādi volūtatem ad ſe. Ex ideocut optimuꝫ eſt aſueſci ad bonas cōſuetudi⁊ ꝟtuoſas. ita periculoſū eſt ⁊ peſſimū aſſupeccatis. Unde narrat Ualeriꝰ lib̓. vj. c. ij. j.ꝙ tracēſes cum acerbiſſima execratione vtilut aduerſus eos quos vehemēter odiūt opiavt mala cōſuetudine delectent̉. De malicia voꝑuerſe ꝯſuetudinis loquit̉ Augꝰ. viij. li. ꝯc. v. ⁊ de ſeip̄o dicit. qͣꝫ difficilis erat ad ꝯuerdum ad fidem dicēs: Ligatꝰ eram nō ferroano. ſed ferro mee volūtatis. velle enī meū terbat inimicus. ⁊ inde cathena ferrea conſtrinrorat me. Quippe ex volūtate ꝑuerſa eſt libidoſcta. ⁊ dū cōſuetudini non reſiſtitur facta eſt nceſſitas. hec ille. Et metriſta. Qui nō aſſueſcuꝟtuti dū iuueniſcit. A vitijs neſcit deſiſtere cūqꝫ ſeneſcit. In huiꝰ figura ſaluator faciliterſcitauit puellā in domo. ⁊ iuuenē delatū in porta. Sed Lazarū qͣdriduanū in monumēto curgemitu. lachrymis ⁊ clamore. Ioh̓. xj. Qd̓eponens Augꝰ ſuꝑ Matth̓. xv. omel̓. di. Ꝙles impoſita ſepulchro vis ē directa cōſuetudinis qͣ p̄mitur. ita vt nec reſurgere nec reſpirareꝑmittitur. Dictus eſt aūt qͣdriduanus. reueraad iſtaꝫ cōſuetudinē de qͣ loquar quodā ꝓgroſu venit aīa. pͥma ē qͣſi ſcintillatio delectaticorde. ſecūda cōſenſio in volūtate. tertia faciquarta cōſuetudo. hec ille. He ſūt duodecimlie ſuꝑbie ẜm Bern̄. Secūda ancilla ē inque īmediate naſcit̉ ex ſuꝑbia. Et deſcribit̉ aAugꝭ. Inuidia eſt odiuꝫ aliene felicitatꝭ. Eteſtqͥdeꝫ eijciēda a corde homīs ꝓpter tria q̄ porRobertꝰ ſuꝑ lib̓. ſap̄. lect. xxx. Primo qꝛ eſttoxicū veritatis ⁊ charitatis. nam ſi illa nō eētqͥlibet de bono alteriꝰ gauderet. ⁊ de malongauderet ſed doleret. qꝛ hoc eſt ꝓpriū chariti. Ideo dicit Augꝰ. ſuꝑ Ioh̓. Colle inuidiam⁊ tuū ē qd̓ habeo. Idem. Tolle inuidiā ⁊ meueſt quod habes. Et glo. ſuꝑ illd̓ Eſa. xlv. Egdominꝰ formās tenebras ſic dicit. Uenenueſt vita ſerpentū eſt mors hoīuꝫ. ⁊ econtra himor aqueꝰ. id ē. ſaliua eſt vita hoīs ⁊ mors ſeipentis. Iſto modo vita hoīs boni et virtuoſſemors inuido. Et qd̓ bono viro ē mors vel dannū eſt vitā inuido. Secūdo inuidia eſt hoſtūiniqͥtatis Per hāc enī intrauit mors in mudiuxͣ illd̓ Sap̄. ij. Inuidia diaboli mors ītrauitꝭorbē terrarū. id ē. mediante inuidia diaboli. qꝛdiabolꝰ ex inuidia tēptando mortem intulit. īhāc occiſus ē abel a Cayn. Gen̄. iiij. Iacob inbulatꝰ ab Eſau. Gen̄. xxvij. Ioſeph a fratritvēditꝰ. Gen̄. xxxvij. ⁊ a iudeis xp̄s crucinxūMatth̓ xxvij. Sciebat ꝙ ꝑ inui. tra. et hoīn