Feria

ſuis eaꝫ fouent ſub alis donec recreſcāt plume⁊ ſic renouata ꝑfecte volat ⁊ clare videt. Quintum exemplū narrat Albertꝰ de aue q̄ d̓r rithescuius pulli cū ad volatū ſunt roborati cibāt parentes in ſenio. faciūtqꝫ eos in nidis ſuis viuere abſqꝫ labore. De pͥmo igit̉ exemplo auiū coruini generis ſumere debēt filij hͦ vt paſcant parētes ſuos pauꝑes in ſenectute et ducāt eos cūſint viribꝰ deſtituti. Iuxta illd̓ Ecc̄i. iij. Fili ſuſcipe ſenectā patris tui. ⁊ nō cōtriſteris eum invita illiꝰ. Etſi defecerit ſenſu veniā da illi. ⁊ nōſpernas in tua ꝟtute. De ſecūdo ſumere debēthanc doctrinā vel ſaltē tantā curaꝫ circa parentes expendant qͣꝫtam parētes circa ip̄os ī cuſtodiendo. in nutriendo expēderūt. vt vtinā ſaltēſeptē annos circa parentū curā expendere vellent. ſicut ip̄i ad ſeptē annos ab aqua ⁊ igne cuſtodire tenēt̉. vt dicit Hol. De tertio exemploſumāt hoc documētū ꝙ parētes nudos ꝓprijsindumētis induant. ſi al̓s non habēt ꝓprio victu ⁊ labore nutriant. ſic̄ fecit Focas faber qͥ lborando quotidie patri ſuo duos denarios tribuebat. vt dicit̉ in geſtis romanorū. Uel in fulcro brachioꝝ ſuorū eos infirmos ⁊ debiles ſubleuent et ad niduꝫ vbi oporteat eos adiuuent.De quarto exēplo hͦ teneant. ꝙ a parētibꝰ ſuisſenſibus vel infirmis moleſtias qͣꝫtum poſſuntſubmoueāt. curas neceſſarias eorū infirmitatibus adhibeāt. obſequijs ꝓprijs eis ſeruiāt. neceos deſerere debent quouſqꝫ eos viderint ſuisobſequijs vel auxilijs nō indigere. Sicut fecitilla pia filia de qua narrat Ualeriꝰ in policrateCū q̄dam mulier nobilis ob qͦddā flagitiū fuiſſet morti adiudicata. noluit eam iudex publicamorte punire ꝓpter honorē parentū. ſed incluſa eſt vt ibi fame periret in carcere. Filia ꝟo eiꝰq̄ erat nupta de licētia iudicis eam quotidie incarcere viſitauit Prius tn̄ diligēter ꝑſcrutabatur ne aliqua cōmeſtibilia illa deferret Illa ꝟoextracto vbere ſingulis diebꝰ d̓ lacte ꝓprio matrē alebat. Cuꝫ ꝟo iudex miraret̉ ꝙ tanto tēpore ſuꝑuiueret. reꝑtum eſt qd̓ fiebat. Tūc iudexpietate totꝰ motꝰ matrē ſuā ſibi cōdonauit. Ecce ꝙ impleuit dictū ſapiētis Ecc̄i. vij. Honorapatrē tuū. ⁊ gemitꝰ mr̄is tue ne obliuiſcarꝭ. Qꝛab illa recipit nutrimentū lactis. voluit ei eadēſua vbera pie impartiri. ⁊ gemitū eiꝰ remouereDe quo exemplo habēt hoc filij. vt cuꝫ in diuiiijs ſūt parentū roborati ꝙ parētes ſuos ſenesin domibꝰ ſuis quieſcere faciāt. eiſqꝫ in neceſſarijs abſqꝫ eorū labore ꝓuideant. Sic nō fecit ille impius filiꝰ d̓ quo refert Guilhel̓. in apia. c.xxxiiij. Erat inqͥt in normanie ꝑtibꝰ vir admodū diues ſꝫ ignobilis. h̓ filiū vnicū ⁊ dilectū habuit quē educauerat delicate ad robur viri Cōuocauit ergo patrē miles qͥdam nobilis cū amicis di. Filia eſt decora nobis nimis prudens ꝑ

quā ſi tibi placuerit poſteritas tua exaltari poterit. adunare hāc filio tuo in vxorē volum.tn̄ medio vt ſecedas poſſeſſionibꝰ vniuerſisfiliꝰ tibi ⁊ matri qͣꝫdiu vixeritis abūdantiꝓuidebit. Hoc patre audiēte ⁊ habēte ſub dibio ab amicis tandē cōpulſus ē cedere cubonis. Peractis ergo nuptijs filiꝰ ⁊ vxoreiꝰ ano pͥmo honorauerūt parētes ⁊ victum corſum miniſtrabāt. Sed in ſcd̓o anno ⁊ tertio nnus qͣꝫ decebat. Quarto igitur anno ſuggerēvxore filiꝰ parētibꝰ ſuis domunculā in odomꝰ ſue cōſtituit. ibiqꝫ ſecretius inſufficiminiſtrare ꝑtulit. Et ergo ſenex pater cū vxodecrepita non modicā egeſtatē paſſi ſunt. ⁊interdū audebāt domū filij intrare. Sed ꝑclitulum mādauerūt ei qͥbus poterant non carereUna aūt dierū accidit vt mater ex oppoſitormus ſue viſa auca infixa verū in domo filij diret viro ſuo ſeni. Me feminā magꝭ decet parcis eſſe ꝯtentā. tu vadas ad domū filij ⁊ ſaltēmel eſurientē ſatias aīaꝫ de auca quaꝫ ibidē vidi eſui paratā. Hoc audito ſenex accepto bacculo ad domū filij ꝓperauit. Sed mox vt eū filius vidit aucā abſcondit. clamqꝫ ab igne retraxit. ſtatimqꝫ obuiꝰ patri qͥd q̄reret inqͥſiuit. Emox pater notās diſſimulauit. ad domū ſuremeauit. Filiꝰ autē puelle p̄cipit vt cito auad ignē apponeret. nec mora vbi puella aucanin thalamo vidit. bufonem maximū ante peciinuenit adherentē. Et ea clamante accurritdminꝰ iunior. Qui viſo bufone excutere euꝫ violēter inſtitit. buſo ab auca reſiliens faciei adfortiter filij adheſit. vt nulla arte vel cōſilio deponi ac excuti poſſet. ſed ſic multis annis honeqͥtiaꝫ puniuit inherēdo. ⁊ erat illud ſuprenſtuporis vt ſi quādo mōſtri illius ꝑticulataretur aliqua ac ſi ꝑcuteret̉ ī corde ita homo ſerſibiliter in corde ledebat̉. Contritus ergo adioceſanū ep̄m ⁊ cum omni dolore ꝯfeſſuspenitentia recepit ab illo vt ꝑ oēs fines nenie et gallie ciuitates facie circūiret reuelata etvbiqꝫ narraret ppl̓is euentū rei vt ꝑ hͦ exēplunſumerēt filij exempluꝫ parētes ſuos honorāt⁊ diſcerēt qͣꝫ periculoſū ⁊ nociuū eſt vicē nō rependere laboribꝰ qͦs ip̄i parētes filijs impenrunt. Ab hͦ tn̄ monſtro ſanctoꝝ p̄cibꝰ quoeſt miſericorditer liberatꝰ. Ideo Chryẜ. exponens illud Ioh̓. xix. Mulier ecce filius tuꝰ d̓cit. docet xp̄s vſqꝫ ad vltimā reſpirationē paretū diligētiā habere. qꝛ cū alijs mulieribꝰ aſtatbus nihil dixit. docet nos aliqͥd impendereẜrentibꝰ. Et beatꝰ Amb̓. ſuꝑ llld̓ Mat. xv. henora patrē et matrē dicit. Primꝰ gͣdus pieiateſt iſte. vt qͦs auctores tibi voluit eē deꝰ honris obſequijs obtineas nō ꝯtumelijs ml̓tuꝫ ecolenda eſt pietas parentū. Un̄ Ariſto. ix. eſndocet. Quia parētibus debemus ſubbenite ſ