Feria quarta

beata ꝟgo iuſſerat. ⁊ quo die itura eſſet ad eiusobſequiū indicauit. tūc poſt. xxx. dies febre correpta eſt. ⁊. xxx. die cū hora exitus ſui appropinqͣret eandē dei genitricē cū puellis quas ꝑ viſionem viderat ad ſe venire cōſpexit. Cui ſe vocanti reſpōdit ⁊ aꝑta voce clamare cepit. Eccedn̄a venio. ecce domīa venio. In qͣ voce reddidit ſpūꝫ. ⁊ ex corꝑe ꝟgineo habitatura cū ſctīsꝟgībꝰ exijt. Hec viſio ꝟ̓gīs gl̓oſe marie nō dūtaxat facta eſt ꝓpter hāc puellā. ſed etiam ꝓpt̓alias. vt q̄cūqꝫ vanitates leuitateſqꝫ iocorum ⁊corearū voluerit poſtergare poterit cū ſanctisꝟginibus in celeſti gl̓a habitare. Ad quā ⁊cͣ.¶ Feria qͣrta Cinerū De epl̓a Sermo .j.Inuertimini adme in toto corde veſtro in ieiunio ⁊ plācu. Iohel̓. ij. Conſuetudo hec eſt hactenꝰ a dominis tꝑalibus obſeruata cū vaſallus alicuiusdomī ꝓfugus ſit in ẜuitio eiuſdē domī vt ſi dimittat ip̄m ab eo in p̄lio fugiēdo. ip̄e bona ſuafeudalia ꝑdit. ⁊ dn̄s ea iuſte ſumit. vt patꝫ in li.feudorū. qͥbus modis feudū amittit̉. c. j. ⁊. ij. etde feudiſ ſine culpa nō amittēdis. c. j. ⁊. ij. et. ff.de re mili. l. omne. §. qͥ in acie. Si autē dn̄s hūcꝓfugū vaſallū in bona ſua reuocat ⁊ in ſuaꝫ ꝙtiā admittit. hoc nō facit ex debito. ſed ex pietate magna. ⁊ aīmo benigno Et hoc verū eſt ſi vaſallus gratiā petit. Et ſic legit̉ in. ij. li. Regumde rege dauid quē ꝑſequebat̉ filius ſuus abſalon. Qua ꝑſecutōe ꝑdurāte multi vaſalli ab eodeclinauerūt ⁊ poſt abſalon iuerunt. Interfuittūc Semei pͥncipal̓ inter illos qͥ nō ſolū ꝓfugustꝑe ꝑſecutōnis a dn̄o ſuo fuit. ſed etiā ip̄m maledixit dicēs eū virū ſanguinū .i. effuſoreꝫ ml̓tiſanguīs innoxij. ⁊ virū belial .i. abſqꝫ iugo diſcipline ⁊ legis diuine. vt patꝫ. ij. Re. xvj. Propt̓iam dicta nō ſolū bona ſua ſed ⁊ vitā merito ꝑdidiſſet. ſed occiſo abſalōe cui adheſerat dimiſſo dauid. cū idē rex dauid trāſiret iordanem occurrit ei iacēs ꝓſtratꝰ in terra dixit Ne reputeſmihi dn̄e mi rex iniqͥtatē meā. neqꝫ meminerisiniuriarū ẜui tui. Agnoſco em̄ peccatū meū. etideo pͥmus veni in occurſum regis. Qd̓ audiētes ſerui Bauid dixerūt. Nūqͥd ꝓ his v̓bis occidet̉ Semei. q. d. Magnū malū eſſet ſi viuuseuaderet. quia crimē leſe maieſtatꝭ incurrebat.Quibꝰ Bauid. Cur efficiamī mihi in ſathan. ⁊dimiſit ſibi iniuriā dicēs. non morieris. ⁊ ſuꝑ hͦfecit ſibi iuramentū. ⁊ hoc fuit ex benigno aīo.vt patet in hiſto. ij. Re. xix. Spūal̓r Dauid interp̄tat̉ aſpectu deſiderabil̓. ⁊ ſignificat Ieſumxp̄m cuius aſpectꝰ adeo eſt deſiderabil̓ ꝙ in eudeſiderāt angeli reſpicere. vt patet. j. Petri. j.Sed abſalon qͥ interp̄tatur patris amaricatioſignificat mūdū in quo ſunt ml̓te amaritudinesIuxta illud Boetij li. ij. ꝓſa. iiij. Ꝙ ml̓tꝭ ama-

ritudinibus humane felicitatis dulcedo reſpeſa eſt. Sicut igit̉ abſalon ꝑſequebat̉ dauid.mūdani homīes ꝑſequunt̉ quotidie chriſtūcut cōquerit̉ illud psͣ. cxlviij. Perſecuti ſūt minimici mei iniuſte. Sicut etiā tꝑe ꝑſecutōis aſalonis multi vaſalli ab eo receſſerūt. ſic multi achriſto pͥncipalit̓ in hoc temꝑe carniſpriuij tupiter fugierūt. ſicut cōquerit̉ hoc hiere. ij. Medereliquerūt fontē aque viue. ⁊ mūdi vanbus ſe immiſcuerūt. Et timendū eſt ꝙ heu muti cū Semei verū Dauid chriſtū ꝑ multa maloꝑa maledixerūt. ꝓpter hoc merito bona ſuſcꝫ vt eſt nature ſanitas. ⁊ gratie vt ſuue virtites ſiml̓ ⁊ gl̓am ꝑdiderūt. inſuꝑ ⁊ mortē meruerunt. iuxta illud Ezech̓. xviij. Et ponit̉ ꝑaxxiiij. q. iij. ſi habes. Aīma que peccauerit ipſmoriet̉. Sed benignus dn̄s qui nō vult mopeccatoris. ſed vt magis cōuertat̉ ⁊ viuat Eꝫchie. xxxiij. reuocat nos fugitiuos ad ſe dicēsConuertimini ad me in toto corde veſtro. Qſunt v̓ba p̄ſentis epiſtole ꝓpoſita veſtre chatati. In qua pͥncipalit̓ duo tangūt̉. Primo alicit peccatores ad penitētiā ibi. Conuertimi Secūdo ꝓmittit penitentibꝰ indulgentiā ibi. zelatus eſt ⁊cͣ. Eſt notandū temꝑe veris vt eſt circafeſtū cathedre Petri reuocat mares feminasſicut hoc patꝫ de auibꝰ. que etiā magis vocifirando cantāt ſeu vocāt femīas q̄ ab eis tꝑe hymis receſſerūt. Sicut etiā nūc in temꝑe gratioſo penitētie reuocat xp̄us ad ſe hoīes qͥ terp̄terito in quo refriguit charitas multorū. exabūdauit iniqͥtas ab eo declinauerūt cum dicitin ꝟbis p̄libatis. Cōuertimini ad me in to. cveſtro. Ubi nota in ſacra ſcriptura inueniupͥncipaliter qͥnqꝫ cōuerſiones que ſumme neceſarie ſunt cōuerti volentibꝰ. Prima conueeſt lune in ſanguinē. de qua dicit ꝓpheta iohc. ij. Conuertet̉ luna in ſanguinē. Et hec cōuerſio ſit dūtaxat ẜm apparentiā. recte ſicut cū patur eclipſim luna fit rubea. Sed moral̓r ꝑintellige peccatorē ꝓpter qͣtuor. Primo ſic̄ lūeſt ſol̓ eclipſatiua ſeu obſcuratiua inter noſ ⁊lem poſita qn̄ cōcurrūt ſimul in eadē lineaptica. Sic etiā pctm̄ obſcurat in aīa lumē ratnis. Qd̓ ptꝫ de adā qͥ adeo clarā habuit rato⁊ tāta ſapīa claruit ꝙ oībus rebus noīa imꝑſuit. vt Gen̄. ij. Sed cū peccauit ratōꝫ intanobſcurauit ꝙ iumētis inſipientibꝰ comꝑatꝰit. ẜm psͣ. qꝛ pctm̄ poſuit inter deū ⁊ ip̄m. et ſſtulit lumen gr̄e. Sic etiā ſit de alijs peccatorbus de qͥbus dicit apl̓s ad Ro. j. Obſcuratuūeſt inſipiēs cor ip̄oꝝ. ꝓpter qd̓ etiā d̓r ꝓuerUia impiorū tenebroſa. Glo. tenebris errorū⁊ neſciūt vbi corruāt. Glo. in infernū. quemſum nolūt attēdere mundani. Scd̓o qꝛ luna toculorū vitiatiua. qꝛ ẜm Ptolo. lūa effic̄ hoin ocul̓ male diſpoſitum ⁊ inordinatū Effic en