Dominica

quā ſi quis patient̓ ſuſtinet aurū ꝟtutum adueniet ei. Scd̓o ꝓpter ſtatꝰ cognitōꝫ. patīa em̄ ſtatui huius exilij congruit multū. Iō dicit apl̓usHeb̓. x. Patia vob̓ neceſſaria eſt vt volūtatemdei faciētes reportetis repromiſſionē. Mīſtridei qͥ ſunt de eccl̓a militante ml̓tū indigēt patīaſicut illi qͥ ſunt in bello multū indigent ſcuto. ꝓpter qd̓ dixit. ij. Chorꝭ. vj. apl̓s. In omībꝰ exhibeamꝰ noſmetip̄os ſicut dei mīſtros in ml̓ta patientia. Tertio ꝓpter regni acqͥſitiōꝫ. iuxta illd̓Mat. v. Beati qͥ ꝑſecutōꝫ patiūt̉ ꝓpter iuſti.qm̄ ip. eſt reg. ce. Iō dicit Hugo. Celeſtis illosexpectabit gl̓a in qͥbus vera inuēta fuerit patiētia. Secūda puella q̄ ẜuit dn̄ie charitati dicit̉ benignitas. Hec puella data eſt ei a ſummo domino. iuxta illd̓ pͣsͣ. lxxxiiij. Dn̄s dabit benignitatem. Hanc puellā diligere debēt pͥncipal̓r p̄latiqꝛ dicit Hiero. ad Nepocianū de vita clericorCrede mihi veracit̓ ꝙ benignitas p̄latorū ſalitem efficit ſubditorū. De hͦ qͣre pl̓a. sͣ. dn̄ica. iii.poſt ep̄i. ẜmōe. j. P. G. Tertia puella eſt noīata hilaritas ſiue gaudiū. ⁊ hāc tangit ibi. Caritas nō emulat̉ .i. inuidet. q. d. tal̓ nobil̓ dominanō hꝫ ſecū inuidiā qua dolet de dono proximiſed hꝫ ſecū hilaritatē quā dolet d̓ malis ꝓximi.⁊ gaudet de bonis ip̄ius Sicut docet Augꝰ. li.ij. omel̓. omelia. xv. in fine. Cōgaude illi cui dominꝰ aliquā gr̄am dedit. ⁊ habebis. Habet illeforte ꝟginitatē ama illū ⁊ tua eſt. Iteꝝ ſi tu forte habes maiorē patīam diligat te ⁊ ſua eſt. Ille poteſt ſatis vigilare ſi nō inuides tuū eſt ſtudium eiꝰ. Tu forte potes amplius ieiunare. ſi amat te ſuū eſt ieiuniū tuū. qꝛ ꝑ charitatē tu inlo es ⁊ ip̄e in te. Hec augꝰ. Debet em̄ qͥlibet hōde bono ꝓximi ſui gaudere. qꝛ hoc eſt ſignū ſueſaluatōis. ſicut teſtat̉ Anẜ. li. ix. Magis inqͥtputo ſaluatiōꝫ eius ſperandā qͥ parū boni facit⁊ factis aliorū fauet. qͣꝫ iſtius qͥ ml̓ta et inuidetQuarta puella eſt dicta bn̄ficētia. q̄ ſꝑ bn̄facitque tangit̉ ibi. nō agit ꝑperā. Et eſt ꝑperaꝫ acuerbiū qͣlitatis. ⁊ ſignificat ꝑuerſe. qꝛ hec ſpecioſa puella nō agit ꝑu̓ſe impediēdo bōa et cōtinue bona facit ⁊ alios facere ꝓcurat. qꝛ ſcit hͦdictū ſapientis. Noli ꝓhibere bn̄facere eum qͥpōt. Glo. qꝛ tal̓ omiſſio tibi imputaret̉. ſi potes⁊ ip̄e bn̄fac. Prou̓. iij. Hanc ꝟ̓ginē licet oēs generalit̓ debent diligere. ⁊ in hͦ tēꝑe gͣtioſo bn̄facere. tn̄ pͥncipal̓r diuites qͥ hn̄t mūdi huiꝰ opesIō ad quēlibet talē dicit Sap̄. Bn̄fac iuſto ⁊ īuenies retributōꝫ magnā. ⁊ ſi nō ab ip̄o certe adn̄o. Eccī. xij. Et ibidē iteꝝ. Bn̄fac hūili. et nedederis impio. Quīta puella eſt hūilitas quaꝫtangit ibi. nō inflat̉. qꝛ excludit tumorē ſuꝑbieHāc puellā debemꝰ omēs vnanimit̓ amare. qꝛabſqꝫ ea nō poſſumꝰ oſtiū regni celeſtis intrarSi aūt hāc nobiſcū habuerimꝰ ingredi facilit̓poterimꝰ. Qd̓ figuratū eſt apoc̄. iij. vbi angel

dixit Ioh̓i. Poſui an̄ te oſtiū aꝑtū qd̓ nēo cladere pōt eo ꝙ modicā habes ꝟtutē. Spūaliteoſtiū eſt eterne vite ingreſſus. Modica ꝟtꝰ eſhūilitas. q̄ modicos facit fideles dei in hac vitaSed eis inde egredientibꝰ oſtium celi patebit.nec aliquo impediri pot̓uerit. Iō. b. augꝰ. i ſer.qͦdam de aſſumptōe laudat hūilitatē di. Overe hūilitas eſt beata q̄ ſcala celi cōſtituit̉ ꝑ quādeus deſcēdit. q̄ deū hoībus peꝑit. vitā hoībedidit. celos innouauit. md̓m purificauit. padſum aꝑuit. ⁊ hoīm aīas ab infernis lib̓auit. vn̄ſi cogitas magnā fabricā celfitudīs. d̓ fūdamēto cogita hūilitatis. Sexta puella ē largitas. ⁊ ſhanc tāgit ibi. nō q̄rit q̄ ſua ſunt. qꝛ vbi vera eſtlargitas nō hꝫ locū cupiditas. qꝛ non q̄rit q̄ ſuaſunt tm̄. ſed etiā q̄ ſunt aliorū bōa ꝓcurat. quiſcit illud dictū canonis Pelagij pape qd̓ ponitur. vij. q. j. c. Scias. vtilitas plurimorū vniusvtilitati p̄ferēda eſt. Idcirco impartit̉ alijs ⁊ n̄ſolū ſibi vult illud qd̓ hꝫ retinere. Sed tunc etpulchra liberalitas q̄ indigētibꝰ ſuo tꝑe ⁊ nonſuꝑflue impendit̉. vt. lxxxvj. di. c. nō ſatꝭ. hāqͥlibet dꝫ diligere. qꝛ pōt vnūquēqꝫ famoſuꝫ fꝫcere. iuxͣ illud Boe. lib̓. ij. ꝓſa. v. Si qͥdem inqͥauaricia facit odioſos. claros largitas fac̄. Iōdocuit apl̓s ad Phil̓. ij. Nō qͣ ſua ſunt ſinguꝯſiderātes. ſꝫ ea q̄ aliorū. Et eadē epl̓a. c. iiij. dicit. Nō q̄ro datū ſed reqͥro fructū abundantemin ratōe vr̄a. Sic aūt nō fecerūt illi de qͥbus dicit ad Phil̓. ij. Omēs q̄rūt q̄ ſua ſūt nō que ih̓ixp̄i. Septima puella eſt mititas de qͣ dicit. nonirritat̉ .i. ad iracundiā nō ꝓuocat̉. qꝛ dicit q̄diglo. ſuꝑ Mat. v. mitis nō irritat. nec irritatunec nocet. nec nocere cogitat. Mitis eſt quē nōafficit ſed omīa equanimit̉ ſuſtinet. Hec pueꝰſa ꝑduc̄ ad terrā viuentiū. Mat. v. Beatimtes qm̄ ip̄i poſſidebūt terrā. Octaua ē puritasquā tangit ibi. Nō cogitat malū. q. d. nō ꝑmitet hoīem maluꝫ cogitare qͣlit̓ ꝑficere poſſet ibꝰoꝑe. Remouet em̄ oēm maliciā. ⁊ p̄cipue elat.nes a mēte in qua ſcit diuinitatē inhabitare. iuxta illud platōnis in Phedrone. Ubi puritasibi ⁊ ip̄a diuinitas fore cōprobat̉. Ideo ſubditapl̓s. Nō gaudet ſuꝑ iniqͥtate .i. nō p̄mittit percare ex elatōne vl̓ circa malicias q̄ faciūt de malo gaudere. Sed gaudet veritati cū ꝓximi īfirmitates charitatiue ſupportat. vt dicit Glo. lNona puella eſt ꝑſeuerātia q̄ tangit̉ ibi oīa ſifert .ſ. ꝑſeuerant̓. Hec puella eſt ſummi regis filia. ſicut teſtat̉ Bern̄. in qͣdam epl̓a. Perſeuerātia eſt vnica regis filia. finis ꝟtutū. earūqꝫ cōſummatio. ⁊ ꝟtus ſine qua nēo videt deū. Ex.quo dicto Bern̄. patet qͣꝫ magna dn̄a eſt charitas cui in obſequiū ſummꝰ rex ſuā tradit filiaNon em̄ ſolēt multū nobiles reges tradere filias ſuas minꝰ nobilibus niſi ſint eis in dignitte nobilitatis coeqͣles. Hec puella ml̓tuꝫ e amꝫ