UONINICa
nitur ꝑ hoc quod dicit̉ de Ozia ꝙ diuulgatuꝫeſt nomē Ozie vſqꝫ ad introitū egypti. Un̄ egeſippus Hiero. Ex honeſta ꝯuerſatōe pueri autiuuenis emendat̉ ſtatꝰ ꝯu̓ſatioqꝫ ſenis. In hachora vocauit dn̄s. b. Ioh̓em bap. ſanctū Uitūbeatāqꝫ Agnetē ad vineā aīe excolendā. Pertertiā horā in qͣ pr̄familias egredit̉ ſignificaturſcd̓a etas .ſ. adoleſcentia. q̄ a. xiiij. āno durat vſqꝫ ad. xxviij. ẜm Tho. vbi. sͣ. ⁊ merito ꝑ tertiāhorā intelligit̉ adoleſcētia. qꝛ ſicut hora tertiaeſt calidior ⁊ altior qͣꝫ hora pͥma. ſic adoleſcentia feruētior eſt ⁊ calidior qͣꝫ puericia. In hachora inueīt ml̓tos ſtātes ocioſe. qꝛ raro ip̄i adoleſcentes laborāt ꝓ ornatu vinee aīe ſue. Quiadicit Sydoniꝰ in epl̓ari. In ꝑiculoſis ſꝑ caſibip̄a adoleſcētia ꝟſat̉. nunc em̄ fluctuādo diuerſimode ꝑiclitat̉. nunc em̄ tumultuādo ad vanitates nimias incitat̉. Iō dicit Bamaſus li. viijUbi vnū adoleſcente ꝟtutibꝰ videris effulſiſſe ibi mille reperies ꝑiſſe. Et hͦ eſt qd̓ dicit euāgeliū. Uidit alios ſtates in foro ocioſos. et aitill̓. Ite ⁊ vos in vineā meā. Et ſubiūgit mox īmium. ⁊ qd̓ iuſtū fuerit dabo vob̓. qꝛ adoleſcētia magis p̄mio qͣꝫ pena ad bonum incitat̉ vbiſaltē adoleſcens bone indol̓ creuerit. de qͥbꝰ aitSaluſtiꝰ in iugurtino. Cū de ꝟtutibꝰ agit̉ nulla excellentior cernit̉ qͣꝫ ea q̄ in caſtis adoleſcentibꝰ inuenit̉. Et Tulliꝰ in philippa. li. x. Eo nullum eſtimo digniorē qͥ in adoleſcētia ſua famaꝫcuſtodierit ⁊ honorē. Per ſextā horā ſignificatur tertia etas q̄ vocat̉ iuuētus. q̄ incipit a. xxviij. anno. ⁊ durat vſqꝫ ad. xlviij. Et recte ꝑ ſextam horā iuuentus intelligit̉. qꝛ ſicut hora ſexta ſol eſt calidior omībus alijs tꝑibus diei. itaetas iuuētutis ad appetendū carnalia ⁊ mundana eſt calidior ⁊ feruētior ⁊ altior .l. audatior adoīa vitia cōmittēda. Sed videat iuuentꝰ q̄ itacalida eſt ⁊ feruēs ad malū facienduꝫ ne poſteamorte veniēte de conſumptōe tꝑis inutili dolebit. Quia refert doctor deuotus Amādus lib̓.ij. in hora. ſap̄. c. ij. de qͦdam iuuene pulcherrīoqͥ morte p̄uentus in ꝓximo erat migturꝰ. et deſalute ſua nihil diſpoſuerat qͥ ſic lamentabiliterꝯq̄rebat̉. Omi deus quare neglexi. quare tardaui. qͣꝫobrem diſſimulaui. Cur tot gratioſosdies ⁊ longiſſimos in vaniſſimis locutōibꝰ expendi. ⁊ meip̄m neglexi. O cordis mei gemitꝰinenarrabiles. quare ſtudiū vanitati adhibui.⁊ qͣre nō tota vita mea didici mori. ⁊ ſb̓dit alioſiuuenes exhortādo. Eya vos oēs qͥ adeſtꝭ quimea miſeriā videtis. qͥ flore iuuentutis adhucgaudetis. ⁊ qui adhuc tꝑs aptū habetis me reſpicite. meaſqꝫ miſerias cōſiderate. in meo dano vl̓ ꝑiculo damnū veſtrū declinate. quia ẜmAugꝭ. Felix quem faciūt aliena ꝑicula cautumQuare dn̄s circa horā ſextā exit. ⁊ iuuenes adcolendā vineam aīe cōducit. qꝛ dicit euāgeliſta
ꝙ circa ſextā horā iterū exijt ⁊ fecit ſimilit̓. hoeſt ꝙ cōduxit eos in vineā ſuā. Per nonā horſignificat̉ quarta etas q̄ dicit̉ ſenectus. q̄ īcipiaa. xlviij. anno. ⁊ durat vſqꝫ ad. lxx. ẜm Hugode argen. Et recte ſenectꝰ intelligit̉ ꝑ horaꝫ nnam. qꝛ ſicut ſol hora nona vlteriꝰ nō aſcendqꝛ tunc caligat̉ viſus. minorat̉ auditus. amarcatur guſtus. ⁊ ſic de alijs. ⁊ hͦ ex parte corpoEx ꝑte ꝟo aīe intellectꝰ obſcurat̉ ⁊ mēoria decurtatur. vt bn̄ diceret cū psͣ. lxxij. Defecit comeum ⁊ caro mea. Et hos ſenes ſimilit̓ vocdn̄s in vineā ſuā. vt ſi tꝑs iuuentutis neglexſent ne ſaltē negligāt ſenectutē. Sic debent adinſtar ſol̓ licet ad occaſum tendāt eſſe calididei ẜuitio. ⁊ orare ip̄m cū psͣ. lxx. Cū defeceritꝟtus mea ne derelinquas me. Per horā. xj. intelligit̉ vltīa etas .ſ. decrepita. q̄ a. lxx. anno dirat quouſqꝫ vita finit̉ Et qͥ in hac etate ſunt ndebet ocioſi ſtare. ſed inſtant̓ in vinea dn̄i labrare. iuxͣ illud ſapientꝭ Ecc̄s. ix. Qd̓ pōt martua inſtant̓ oꝑare. nec em̄ ſcīa nec ratio nec oreſt apud inferos quo tu ꝓperas ⁊cͣ.¶ Dn̄ica in ſexageſima Sermo ex epl̓a.Ibenter gl̓aborme ꝟtus xp̄i. ij. Chorꝭ. xij. Experiſin infirmitatibꝰ meis. vt inhabitetinaturales dicūt ꝙ omne aīal irratōnale cū ſeifirmū vel inualidū ꝑpenderit. ſtatiꝫ languoq̄rit medicamentū a quo ſanitatem hr̄e poteriEt hͦ teſtat̉ venerabil̓ Boe. li. iij. ꝓſa. xj. Om̄aīal tueri ſalutē .i. vitā ⁊ ſanitatē laborat. m.tem ꝟo ꝑniciemqꝫ deuitat. Glo. qꝛ meliꝰ eſt eſqͣꝫ nō eſſe. Iō refert Iſi. li. xij. ꝙ cerui qͥ cū ſe īuatos infirmitate p̄ſenſerint. ſpū nariū ſerpetes de cau̓nis extrahūt. ⁊ ſuꝑata ꝑnicie veneeorū pabulo reparant̉. Ariſto. li. vj. aīaliū dic̄ꝙ vrſi ſolent comedere cancros ⁊ formicaspter medicinā. Narrat etiā Auicē. li. viij. aīlium ꝙ a fideli ſene fuit ſibi relatuꝫ ꝙ vidit dias auiculas pugnantes intra ſe. quaꝝ vna recdebat victa. ⁊ comedebat de quadā herba ⁊ reuertebat̉ ad pugnā. Qd̓ cū ſenex ſepiꝰ adueriſet ſubtraxit illā herbā. ⁊ cū ip̄a rediēs non ſueniſſet eā fecit magnū ſtrepitum ⁊ mortua eſtEt dicit Auicē. Queſiui ab eo q̄ eſſet herba. eꝯiecturaui ex ſpecie ip̄ius ꝙ eſſet herba lactica agreſtis. Moral̓r in his naturis animaliinſtruimur vbi ſpūalit̓ infirmamur ꝙ ad ſimitudinē ceruorū q̄ramꝰ dn̄m nr̄m ih̓m xp̄i. qͥgnificat̉ ꝑ ẜpentem Nume. xxj. quem moyſeerexit in deẜto. quē cū iudei inſpiciebāt a moſu ẜpentum ſanabant̉. Suꝑ quo dicit augꝰ.per Ioh̓. omel̓. xij. Mordebant̉ hoīes. intubant̉ ⁊ ſanabant̉. Qui ſunt ẜpentes mordētespeccata. Quis eſt ẜpens exaltatꝰ. dn̄s moriiin cruce. Et ſubdit. Interim fratres vt a pcce