Druckschrift 
1 (1488) Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In ſeptuageſimaQ

nt inIra ternulileri.prſſionē xp̄i acpoſt verū baprurum tantī ꝯtritōnēcuipe ⁊ pene. ideo pōdioCabor nimius vix eſt vamore nō ſcnoti homīes ꝑꝰdent maturari. ⁊ in ſep.lib̓ ſeptimꝰ dies eſt dies ijptī ⁊ ſancti vindemiacant̉. De hac vindeMielusuit vine.vinea indigeEt noip̄mde q̄ vide. sͣ. dn̄ica. iij. inIdeo dicit augꝰ. aīma credendo creat̉. Scd̓o plantat̉ꝯiere. ij. dicit dn̄s. ego te p̄ſātauilectā omne ſemē verū. Ecccdicine ā. Eſt em̄ alia vinea dn̄i. jq: ip̄e oēs crcauit. ꝓpterePēs aīe mee ſunt5a pinpti ſuntr dem. ⁊

em̄ eſt oīm bonorū fundamentū. fides eſt hūane ſalutis initiū. ſine hac nemo pōt ad numerūfiliorū dei ꝑuenire. ſine ip̄a in hͦ ſeculo nec quiſqͣꝫ iuſtificatōis gr̄am conſequit̉. nec ī futuro vitam eternā poſſidebit. hec augꝰ. Et nota ꝙ ſinefructu vinea eſt aīma ſine ꝟtute. iō d̓r eſſe mortua. Iaco. ij. Sicut corpus ſine ſpū mortuū eſtita fides ſine oꝑibus mortua eſt. Un̄ Bern̄. ſuper Can̄. Quid eſt fides q̄ nō oꝑat̉ ex dilectiōeniſi cadauer exanime. bn̄ honoras deū munerefetido. bn̄ placas deū tuū tue fidei infector. Sꝫecontra vinea cū fructu ſignificat aīam cū fideiꝟtute. Ideo d̓r eſſe vua florēs ꝑ firmū ꝓpoſitūẜuiendo deo. ⁊ folia habens debita. ꝑ q̄ intelligunt̉ debita ꝟba que fiunt ad edificatōꝫ ꝓximi⁊ dant gr̄am audientibꝰ loquēdo ⁊ fructum debitum bonorū operū ꝓferens. Ideo dic̄ apl̓usij. Chorꝭ. xij. Si eſtis ex fide. vos ꝓbate ꝑ oꝑa.Ideo ncc̄e valde eſt vt aīa ad inſtar vinee plantet̉ fidei ꝟtute. Scd̓o aīma indiget foſſione. ſic̄em̄ vinea fodit̉ vt poſt fimꝰ imponat̉. ſic dꝫ aīafodi ꝑ humiliatōꝫ. ⁊ tūc imponere fimū ꝓpͥe fragilitatis. aut vilitatis cōſideratōeꝫ. Primo dico ꝙ aīma dꝫ fodi ꝑ humilitatē. iuxͣ illud augꝭ.de ꝟbis domī. Fode inqͥt in te fundamentū humilitatis. ⁊ ꝑuenies ad veſtigiū charitatis. Etnoͣ ꝙ aīma fodiat in ſe foueā hūilitatis. pͥmo dꝫeſſe familiaris cū humilibus. Sicut em̄ qui cōmunicauerit ſuꝑbo induet ſuꝑbiā Eccī. xiij. ſicqͥ cōicauerit humili induet humilitatē. Secundo dꝫ meditari ꝓpͥos defectus. iō dicit. b. Gre.in moral̓. Sancti viri vt in ſe ꝟtutem hūilitatiscuſtodiāt cū qͥdem mirabl̓r ſeuiūt an̄ mētis oculos ſtudent reuocare qd̓ neſciūt. vt dū ex parteinfirmitatē ſuā cōſiderāt. ex ꝑte qͣ ꝑfectꝰ eſt eoꝝanimꝰ ſe nō extollat. ſicut qui veterē veſtē emitponit digitū vbi veſtis hꝫ aliqd̓ foramē. Tertōdꝫ reſpice̓ ꝓpͥos effectꝰ. iuxͣ illd̓ Gre. Nō qͥbusiaꝫ ſuꝑiores ſꝫ quibus inferiores eſtis reſpiciteidem. Sicut inqͥt incitatiuū elatōis eſt reſpectꝰdeterioris. ita cautela hūilitatis eſt ꝯſideratiomelioris. Quarto dꝫ ſe exercere in hūilibꝰ officijs exemplo dn̄i qͥ lauit pedes diſcipulorū Iohā. xiij. qꝛ hͦ ml̓tū placet xp̄o ⁊ v̓gini marie. ſic̄legit̉ exemplū. Quidā ꝓbabil̓ vite fuit in ordīeincorruptꝰ corꝑe. h̓ cum qͣdam die eſſet nimiuꝫafflictus apparuit ei ꝟgo maria ⁊ ait. vidi afflictonem tua ⁊ veni in auxiliū tuū. ecce offero tibi de theſauris filij mei triplicem gr̄am hūilitatis ꝑ quā aduerſariū vincere poſſis ⁊ deo placere. volo gͦ vt hūilieris in victu. in veſtitu. atqꝫ in actu. cibos appetas nō meliores. ⁊ panos īdues groſſiores. abiectioraqꝫ mīſteria que alijdedignant̉ tu ꝓ magno honore ⁊ lucro ſuſcipias. ⁊ his dictis diſparuit. b. ꝟgo Maria. Illeaūt ꝟborū efficaciā cordi ſuo imp̄ſſit ⁊ ſic fec ſic̄bta ꝟgo eū docuit. Cū aūt laborauit ī extremiſ

affuit pͥor cum fratribus. ⁊ p̄cepit ei vt ſibi diceret vn̄ ſe magis placuiſſe cōſideraret: cui rn̄dit.rem difficileꝫ poſtulas pr̄. ⁊ quā nullo mō dicerem niſi obediētia cogeret. ego inqͥt ab ineunteetate ml̓ta flagella ſathane ꝑpeſſus ſū. verūtn̄ẜm ml̓titudinē doloꝝ meorū in corde meo ꝯſolatōes xp̄i ⁊ btē ꝟ̓ginis marie letificauerūt animā meā. ⁊ enarrauit ei oīa iam dicta ꝑ ordinemdi. Quadā die cū nimiū afflictꝰ eſſem apparuitmihi. b. ꝟgo maria ⁊ ait. vidi afflictōneꝫ animitui ⁊ veni in auxiliū tuū vt. sͣ. Quinto dꝫ videre an ſit in peccato mortali aut nō. vl̓ an ſe ſciateſſe in pctō mortali aut nō ſciat. Si ſcit ſe eſſe inpctō mortali tūc in inferiori ſtatu eſt qͣſi canis.porcꝰ vel bufo. qꝛ ip̄e eſt debitor duplicꝭ mortꝭtꝑalis .ſ. ⁊ eterne. illa ꝟo vnicā mortē domī dn̄tſuſtinere. Si aūt ſe neſciat in mortali. neſcit tn̄ſe eſſe in ſtatu ſalutis. ſꝫ ſcit ſe qn̄qꝫ fuiſſe debitorem mortis et̓ne. ⁊ neſcit vtrū pctm̄ ſibi dimiſſūſit. qꝛ d̓r Ecc̄s. ix. Sūt iuſti atqꝫ ſapiētes ⁊ oꝑaeorū in manu dei. ⁊ tn̄ neſcit hō vtrū amore velodio dignus ſit. ſꝫ oīa in futurū ẜuāt̉ īcerta Super quo dicit Gre. Adhuc nob̓ de meritis nr̄isincerta ſunt. vn̄ vnā certā gr̄am teneamꝰ hūilitatem. Scd̓o igit̉ poſtqͣꝫ hō fodit foueā hūilitatis dꝫ etiā imponere fimū vilitatis ꝓpͥe ⁊ fragilitatis ꝯſideratōꝫ. ⁊ hͦ pͥmo dꝫ facere ex ꝑte corporis. Reſpicere em̄ dꝫ hō eius originē. ſtatuꝫpn̄tem ⁊ finem. de qͥbꝰ dicit bern̄. vide vn̄ veneris ⁊ erubeſce. vbi es ⁊ ingemiſce. quo vadis ⁊contremiſce. Si attendas vn̄ corpꝰ venit inuenies ex putredine. iuxta illud Iob. xvij. putredini dixi pr̄ meus es. De hoc etiā dicit Bern̄.In ſordibus generamur. in tenebris confouemur. mr̄es nr̄as multū oneramꝰ ⁊ in dolore parturimur. in partu mr̄es nr̄as more viꝑe lacerāꝰattende ꝙ hō nudus naſcit̉. mēbris impotens.⁊ plorare incipiēs. Iob. j. Nudus egreſſus ſuꝫde vtero mr̄is mee. Quantū ad fletū dic̄ augꝰ.ꝙ puer a planctu incipit. Et Sap̄. vij. primamvocem ſil̓em omībꝰ emiſi plorans. Attēde ſil̓rad quem finē deueniet corpꝰ. puluis em̄ ⁊ cinisfit. iuxta illud Gen̄. iij. Puluis es ⁊ in puluerēreu̓teris. cui ꝯcordat illud Ecci. vij. Uindictacarnis impij ignis ⁊ ꝟmis. Si etiā attendis p̄ſentem ſtatū inuenies te ſaccū ſtercorū ⁊ ignobilem. ⁊ hūc ſtatū attendebat ille qͥ ait. Humiliatio tua in medio tui. Michee. vj. Quare dicitHiero. quō ſuꝑbiat qͥ ſecuꝫ ſꝑ portat ſentinamRefert em̄ holk. ſuꝑ li Sap̄. c. vij. de quodamrege qͥ ꝯſiderauit vilitatē ſuā. ⁊ nūqͣꝫ miſit ſibiin alijs vaſis famulari qͣꝫ de luto. Cū igit̉ a qͦdāfamiliari interrogaret̉ cur illud faceret: rn̄ditꝙ qͣꝫuis iam eſſet rex Sicilie. tn̄ filiꝰ cuiuſdaꝫ figuli fui. ⁊ vt haberet memoriā generis ſui ne ꝓpter ſtatuꝫ regiū ſuꝑbiret hͦ ordīauit. Scd̓o hōtunc imponit fimū in foueā hūilitatis q̄ facta ē

H

I