Dominica

Per cecū intellige genꝰ hūanū. Eſa. xlij. Quiseſt cecꝰ niſi ẜuus meus. ⁊ ſunt in via ſicut dicitGre. in omel̓. xxxvj. In pn̄ti vita qͣſi in via ſumus qͣ ad patriā ꝑgimꝰ. Qui gͦ facit errare hūccecū in via merito eſt maledictꝰ. ſic̄ ⁊ de hͦ ſb̓dit̉Deut̓. v̓bi. sͣ. Maledictꝰ qͥ dormit cum vxorepr̄is ſui. dic̄ glo. Prelatꝰ ſiue p̄dicator cuꝫ vxore pr̄is ſui dormit qn̄ ꝟbo malo vl̓ facto eccl̓amxp̄i vel pr̄is ſui ſpōſam polluit. idcirco tl̓es ſūteradicandi ſic̄ vites male ⁊ adulterine. ſicut factum eſt de illo de quo legit̉. archidiaconꝰ qͥdāambiēs ep̄atuꝫ inſidiabat̉ ep̄o ſuo viro bono.quō eū occideret inqͥſiuit. Conſuetudo em̄ eratep̄o frequent̓ ꝑuenire ad matutinas p̄ueniēdoalios ad btām v̓ginē ſalutādā. Collocauit igit̉archidiaconꝰ lapidē ſupra portā ꝑ quā ep̄s ſolitus erat ītrare. ꝑ quā cū intraret. cecidit lapisip̄m excerebrauit ⁊ occidit. quo facto archidiaconus ml̓to labore ep̄atum obtinuit. Cū confirmatꝰ eſſet ⁊ gaudiū ⁊ ꝯuiuiū faceret. qͥdam miles ẜuiēs ſibi ad mēſā corā ſe flexiſ genibꝰ ſb̓itorapit̉ an̄ tribunal ſūmi iudicꝭ. ⁊ vidit ibidē. b. ꝟginē cū immēſa ml̓titudīe ſanctoꝝ ⁊ āgeloꝝ adducentē dictū ep̄m portantēqꝫ cerebrū in manibus ſuis. ⁊ dixit. b. ꝟ̓go. Fili chariſſime ecce oſtendo tibi recentē ſanguinē ⁊ cerebrum dilectimei militis. quē crudel̓ ꝓditor ꝓpt̓ obtinere dignitatē pontificalem effudit. Rn̄dit dn̄s. Quēmittā ⁊ qͥs ibit ꝓ eo. Tūc. b. ꝟgo ait. Ecce ẜuitor ſuus. Cui dn̄s p̄cepit ſub pēa mortꝭ vt citaret dn̄m ſuū ꝑemptorem vt cito veniret coramdeo de tam nephādo crimīe reſpōſurꝰ. Qui ſtatim rediens turbatꝰ infremuit tremuitqꝫ. ⁊ cultellū quē tenebat ad ẜuiendū de manu ꝓiecit. ⁊amariſſime fleuit. Et rogatꝰ ab oībus ⁊ etiā abep̄o cām pandit. Quo audito ſtatī ep̄us ſubitamorte ꝑcuſſus corā oībꝰ miſerabilit̓ ē defūctꝰ.Et qͣre hec mala vitis tam cito eſt eradicata rōfuit. qꝛ ſicut fuit malꝰ. ita mala vita ſua adhucml̓tos deſtruxiſſet. idcirco impletū eſt in ip̄o illud v̓bū dn̄i. Oīs plātatio quā nō plātauit pr̄meus celeſtis eradicabit̉. Mat. xv. Scd̓o pͥncipal̓r ad ꝓpoſitū poſtqͣꝫ pr̄familias locauit vtes. de vitibus creſcūt palmites. ⁊ ſi vitꝭ origīaliter eſt bona palmites etiā erūt boni. qꝛ deriuatiuum ſapit naturā ſui pͥmitiui. ſic etiam in ſancta eccl̓a poſtqͣꝫ pater familias celeſtis xp̄s inſtituit p̄latos. vt Noe. abraam ⁊ moyſen in antiōlege. ⁊ ſanctū Petrū ⁊ ceteros ſuos ſequaces īnoua lege. de ip̄is etiam ꝓduxit bonos palmites .ſ. ſanctos homīes. qꝛ petrus pͥmus p̄latusin noua lege quaſi bona vitis vna die ꝓduxittria milia palmitū .ſ. hoīm fidelium. Act. ij. Etappoſiti ſunt ad numerū ſideliū in die illa .ſ. pentecoſtes aīme circiter tria milia. Ideo dicit beatus Gregꝰ. in omel̓. Conditor noſtre ſalutis tāqͣꝫ bonus pater familias regēs quos cōdidit. ſi-

cut in domo ſic in mūdo familiā poſſidēs habevineā .ſ. ſanctā eccl̓am que ab abel iuſto vſqꝫ acvltimū electū qui in fine mundi naſciturꝰ eſt. qͥſanctos ꝑtulit tot quaſi palmites miſit. Et nota ꝙ palmites ſunt qui a vitibus deſcendūt. aliqui ſunt fructuoſi ⁊ boni. ⁊ hi manent in viteAliqui ſunt degeneres ẜm naturales ⁊ nō fructificant ſed vitem onerāt. grauāt ⁊ impediuntac recedūt Nam humorem attrahūt a radicedeberet tranſire ad radicē nutriendū ⁊ augmtandū. ideo debēt citius extirpari. ne diutiꝰ creſcentes diminuāt fructum. vt dicit Petrus decreſcen. li. iiij. de rurali cōmodo. Sic etiā a ſarctis p̄latis velut a vitibus bonis nō ſemꝑ honpalmites. id eſt. filij deſcenderūt. ſed duplicesſcꝫ boni ⁊ mali. Nonne Noe. nōne Abraam etIſaac bone vites fuerūt. ⁊ taꝫ bonos qͣꝫ malosfilios habuerūt. Ideo dicit beatꝰ Gregꝰ. ī omlia. Duos quippe filios habuit pͥmꝰ homo. vneorū fuit electus. alter ꝟo reprobatꝰ fuit. Trecfilios arca noe cōcluſit. ſed ex his duo ſunt elcti ⁊ vnus reprobus fuit. Duos filios abraahabuit. vnus electꝰ. alter reprobus fuit. Dudecim filios Iacob habuit. ſed vnus ex his electus qui ꝑ innocentiā venditus fuit. alij veroꝑmaliciam vēditores fuerūt. Tertio a palmitibꝰdeſcendūt botri. ſic etiam a ſanctis homībꝰ d̓ſcendunt deo dilecte botri. que ſtillant de ſe vinum deuotōnis quos chriſtꝰ comparat botrisCanti .j. Botrus cypri dilectus meus ī vineengadi. Et eſt notandū ꝙ botri q̄ debent ſeruari diutius. vt docet Petrus vbi ſupra. c. xviijdebēt fieri hoc mō. extracto pane de furno nonimis calido ponat̉ in eo palea ⁊ ſuꝑ euꝫ botraut vue. ibiqꝫ ꝑ horam vt tibi videbit̉ dimittedonec aliquantulū fiāt paſſe. vl̓ ponant̉ ſuquā craticulā vel aſſerem in furno. ⁊ poſtqͣꝫ furint extracte ſubmergant̉ in muſto dulciſſimo⁊ ponant̉ ad ſolem donec aliquantulū fiant ſicce. ⁊ ponant̉ in vaſa velut in lagena. Sic moliter ꝑ hoc ſignificat̉ ꝙ deuoti homīes ſignifiti ꝑ botros in vinea ſancte eccleſie exiſtentes. ſidebēt diutius in vita eterna cōſeruari debēt hin furno tribulatōnis ⁊ paſſionis exiccari. quiade quolibet tali dicit ſapiēs. Tanqͣꝫ aurū in fonace ꝓbauit euꝫ. Sapiētie. iij. Et dicit notant̉ꝙ botri nō debent poni in furno nimis calido.quia deus deuotos ſuos non ꝑmittit vltra mēdum tribulari. ſicut de hoc dixi ſupra dominca. iij. poſt epiphanie. ſermōe. ij. N. B. Sedo horam tribulatōnis exurunt̉. ⁊ poſt hͦ extrahūtur ⁊ in muſto dulciſſimo diuine contempiationis ponunt̉. ⁊ ad verum ſolem xp̄um iugꝭꝑfruendū. Ideo hortat̉ beatꝰ Gregꝰ. vj. molElectuſ quiſqͥs vt eterna ſupplicia euadat. ⁊ vieternam gl̓am aſcēdat. debet hic aſſiduis ariari flagellis. quatenꝰ in iudicio valeat purgal