Dominica
apparuit ei dn̄s in eadē forma qͣ pēdebat ī crucedicēs: Quid me ꝑſeq̄ris qͥ ꝓ te paſſus ſū. ⁊ hecvulnera ⁊ mortē ꝓpt̓ tuā ſalutē ꝑtuli. Cū autēꝑterritꝰ ⁊ ꝓſtratꝰ oculos ad celū leuaret ⁊ oraret. poſtmodū nihil īuenit ⁊ ꝯu̓ſus ad dn̄m bonus hoſpes ⁊ piꝰ pr̄ paupeꝝ factꝰ ē. Sed vn̄ hͦ.qꝛ miſcd̓ia vxoris q̄ velut iris poſita ī domo fuit in eo ꝙ pauperē ſub tecto ſuo recepit. Tantaꝟo lux a ſole .i. a xp̄o in virū reſplēduit vt eummiſericordē fecit. id̓o multū ncc̄e ē vt iridē miſericordie ī veſtē ponamꝰ charitatꝭ. qꝛ miſcd̓ia ſine charitate parū vel nihil ꝓdeſt. iuxͣ illd̓ Gre.Nihil hꝫ viriditatꝭ ramꝰ boni oꝑis niſi maneatin radice charitatꝭ. Tertio iris cōꝑat̉ ⁊ aſſil̓at̉miſcd̓ie ꝓpt̓ efficaciā. ſic̄ enī iris cooꝑat̉ pariēti vt citiꝰ pariat vel dolores facilit̓ ſuſtineat. ſicmiſcd̓ia cooꝑat̉ penitēti ꝑiēti. vt citiꝰ ꝑiat opꝰbonū ſatiſfactiōis. vel ſaltē vt anguſtiaꝫ vel laborē pnīe faciliꝰ ferat. ⁊ tēptationuꝫ ꝑicula minus timeat. Propt̓ pͥmū d̓r Dan̄. iiij. Pctā tuaelemoſynis redime. et iniqͥtates miſericordijspaupeꝝ. ꝓpt̓ ſcd̓ꝫ d̓r in psͣ. xl. Btūs qͥ ītel. ſuꝑege. ⁊ pau. ꝓpt̓ tertiū d̓r Ecc̄i. xxix. Concludeelemoſynā ī ſinu pauꝑis. ⁊ h̓ ꝓ te orabit. ⁊ liberabit te ab oī malo. ⁊ ſuꝑ ſcutu potētꝭ ⁊ ſuꝑ lanceā adu̓ſus inimicū tuū pugnabit. Et ē notādūꝙ miſcd̓ia nō ſolū ꝯſiſtit ī largiēdo elemoſynāſꝫ etiā ī remittēdo iniuriā. q̄ etiā ad inſtar iridisp̄cioſi lapidis debet fulgere ī veſte regia charitatis. Quia dic̄. b. Augꝰ in ench̓. Multa ſuntgenera elemoſynaꝝ qͣs cū fecerimꝰ adiuuamurvt nob̓ pctā dimittāt̉. Sꝫ int̓ ea nihil ē maiꝰ qͣꝫvt ex toto corde dimittamꝰ qd̓ in nob̓ qͥſqꝫ peccauit. Idē in li. d̓ rectitudine catholice ꝯu̓ſationis. Quare inqͥt nō dimittit aliqͥs fratri paꝝ vtei dn̄s dignet̉ dimitte̓ totū. Nā ⁊ hͦ elemoſynegenꝰ eſt vt dimittat aliqͥs ex toto corde ei a qͦ leſus ē. Ad hāc hortat̉ apl̓s in pn̄ti epl̓a cū dicitDonātes vobiſmetip̄is. Glo. offenſaꝫ remittēdo. qd̓ ē neceſſitatis ⁊ iniurias. ſi qͥs adu̓ſus alquē habet q̄ relā. q. d. gratis remittētes ⁊ indulgētes oēꝫ offenſam. Et ponit ꝓ exēplo xp̄m di.Sicut dn̄s donauit vob̓. ita ⁊ vos facite. Dn̄senī donauit vob̓ ītegralit̓. iuxͣ illd̓ apl̓i ad Col̓.ij. Donauit vob̓ oīa delicta delens qd̓ adu̓ſusvos erat cirographū decreti qd̓ erat ꝯtrariumvob̓. Sic etiā vos facite remittēdo iniurias vobis illatas. ⁊ ꝯffenſas. de qͣ dixi ſatis sͣ dn̄ica .i.poſt eph̓ie ẜmōe. j. N. L. Scd̓s lapis p̄cioſusqͥ debet fulgere ī regia veſte charitatis ē achates. qͥ moralit̓ ſignificat benignitatē. ⁊ bn̄ aſſil̓atur benignitas lapidi huic precioſo ꝓpter duoPrimo ꝓpt̓ amabilitatē. ſic̄ enī achates fac̄ habentē ip̄m hoībꝰ amabilē. gratū ⁊ ſapiētē ⁊ placētē. vt dic̄ Byaſ. Sic etiā benignitas relucēsī veſte charitatꝭ fac̄ hoīeꝫ amabilē hoībꝰ ⁊ amicum. ſic̄ teſtat̉ Sen̄. in li. de clemētia ad Nero.
Qui benignꝰ atqꝫ blādꝰ fuit cūctorū ſibi hamiciciā acqͥrit. ⁊ nō ſolū benignꝰ acqͥrit aciā hoīuꝫ ſꝫ etiā dei. iuxͣ illd̓ Rich. de ſan. vioQui benignitatē ẜuat erga ꝓximū benignūciet ſibi ip̄m deū. Quid aūt dicā de nimia aſpritate p̄latorū. Audi illd̓ qd̓ dico ꝙ ruinā faſubditorum. Sicut ꝓbat Caſſianꝰ li. col̓. Nioinqͥt ꝙ ruinā ſepe ītulerit multoꝝ nimia aſptas p̄latoꝝ. Cui ꝯſonat Ariſ. in li. d̓ re. pͥn. Ynignitas regeꝫ maxime decet. aſperitas enīnmia ſi erga ſubditos habeat̉ regnū diſſipat̉. ſifiguratū fuit. iij. Regꝭ. xij. de Roboā filio ſemonis qͥ nimis aſperū ⁊ auſteꝝ ſe erga popuoſtēdebat di. Pr̄ meꝰ cecidit vos flagellis. ecedā vos ſcorpionibꝰ. Eſt aūt ſcorpio genꝰ ſgelli duriſſimi. hn̄s ī fine cordularum noduplūbeos vel ferreos. ⁊ id̓o vocat̉ ſcorpio. qꝛ ſiſcorpio gͣuiter pungit caudā ſuꝑ caput refledo. ſic extremitas huius flagelli in qua eſt plibum ſiue ferrū ꝑcutiēdo reflectitur ad maꝑcutientis ſuꝑ corpꝰ ꝑcuſſi Uidēs aūt populeius aſperitatē. ⁊ ꝙ noluiſſet audire eos. Glode oneris releuatiōe ꝓ qͣ petebant. ſed magꝭ cōminatus ē de aggrauatiōe. rn̄dit dura .ſ. ꝓ duris di. Que nob̓ ꝑs in dauid? q. d. Non habuit regnū ex hereditate pat̓na. ⁊ ideo poſſumialiū eligere. id̓o elegerūt Hieroboā ẜuū Samonis. et regnū iudeorum fuit diuiſuꝫ ſub eorduo regna. ⁊. x. tribus receſſerūt ab eo ⁊ adheſerunt Hieroboaꝫ. Scd̓o aſſimilat̉ benignitachati ꝓpter ire mutabilitatē. ſic̄ enī Achatesd̓r valere ad ꝯuerſionem tēpeſtatuꝫ ⁊ mutationem periculoꝝ ẜm Dyaſ. ſic etiam benignitascōuertit tempeſtatē ire. ⁊ mutat ꝑicula inuidiqꝛ vbi benignitas fuerit ira nō punit. ſic̄ ꝓbatEndoxus in geſtis ph̓oꝝ de benignitate ducisathenienſis qui dictꝰ fuit Phiſitarcꝰ et ph̓us.Cum enī qͥdam iuuenis amore filie ſue ꝟginiaccenſus eſſet ⁊ locū cōſideraſſet ī quo ꝟgo cūmatre tranſiebat ad templuꝫ. ꝟginem obuiaoſculabat̉ iuuenis. Cuꝫ mr̄ ꝟginis ꝓpt̓ hoc nimium fuiſſet cōmota. ⁊ ducem inſtigaret vt inuenem capitali ſentētia puniret. Phiſitarcꝰ victus benignitate ſic rn̄dit. Si nos eos qui nosamāt interfecerimꝰ. qͥd his faceremꝰ quos odmus. Hec vox principis ꝓceſſit ex radice bengnitatis. Refert etiam ꝙ qͥdaꝫ Areſippꝰ nomīeqͥ ꝯtra hunc ducē intm̄ exarſit in ira. vt ipſumvoce ⁊ ꝟboꝝ ꝓcacitate inepte obrueret. ⁊ tandem in faciem eiꝰ ſpūeret. ſed pͥnceps ſic animivocē ⁊ geſtum ab ira cohibuit vt putaret ſenſuſcepiſſe vl̓ audiuiſſe minas. ſed laudes honris. ⁊ qͣre hͦ: qꝛ benignitas ſua ꝯuertit ira ne caperet vltionē. Ideo hortat̉ nos etiā apl̓s ī haepl̓a. Induite vos ſic̄ electi dei viſcera miſericordie benignitatē. In quo qͥdeꝫ pͥncipalit̓ mōnet ad gratiaꝝactionē. Iſte id̓o lapis achates
G