Druckschrift 
1 (1488) Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Quarta poſt Epi.P

dera. hs. Senibulia. Quia iprudiullꝰp̄lalꝰ dixifectos. Etin xp̄oic̄ eſicut ptꝫ Iogere viuia dicit̉ Ecc̄i. xO. T. Exenia ⁊ dona excecāt oculeutus in ore auertunt correcuadum enī cōtingit ꝙ prelatus venit alſacerdotē vel adrectiōe ac ſi vellet eum deuorareticit aliqͥd in oreſuo dando ſiſiue munus de quo pōt bene comedetaaufert ei latratū. vt tunc verificet̉ delibus illud Eſa. lvj. Canes muti nenaHtrare. Ideo ad ſimiliturde neceſſitatis et curetuono dle⁊ cōt cmptores pecuniarūus ⁊ ſuī eſtſancte eccleſie. Inculnadicimata muie mihiretia piſcis hꝰter ce

qꝛ multiplicit̓ mutat̉ erga ẜuientes ſibi. Sic̄ figuratū ē Gen̄. xxix. Iacob cū ẜuiſſet Laban ꝓrachel ſeptē annis poſt finē illoꝝ dedit ſibi Lyam. qd̓ cū vidiſſet mane facto dixit illi. Quareimpoſuiſti mihi .i. decepiſti me? vbi aliqui librihn̄t. qͣre ſuppoſuiſti mihi Lyam. ſꝫ falſa ē lr̄a vtdicit Nico. de lyra. Uidēs deniqꝫ varias deceptiones ſibi inferri inter cetera ait. Immutaſtimercedē meā decē vicibꝰ. ⁊ niſi deꝰ Abraā pr̄ismei ⁊ timorYſaac affuiſſet. me nudū dimiſiſſesMoralit̓ ꝑ laban qͥ interp̄tat̉ dealbatio ſignificat̉ mūdꝰ qͥ ſꝑ ꝓmittit ꝓſpera. actn ſꝑ ſequūt̉aduerſa. qꝛ trāſit cito de ꝓſperitate in adu̓ſitatem. ſicqꝫ mutat mercedeꝫ decem vicibꝰ. ⁊ cumcredimꝰ Rachel pulchraꝫ. q̄ interp̄tat̉ vidensdeū accepiſſe tunc dedit nob̓ Lyam q̄ interpretatur laborioſa. qꝛ dicit Bern̄. li. medi. In hacvalle lachrymarū ⁊ in vita lachrymoſa ⁊ laborioſa vita corruptibilis et amaritudine plenahec ille. Et ſic tandem dimittit hoīem nudum.Iob .j. Nudus egreſſus ſum de vtero mr̄is. nūdus illuc .ſ. in terrā reuertar. Ecce ꝙ inſtabiliseſt mūdus. Id̓o refert Guil̓. de api. c. vij. ſic inquiēs: Prope nr̄a tempora mulier nobiliſſimadicta Maria cāpanie comitiſſa Ludouici pijregis francoꝝ filia. ⁊ qͣttuor reges fratres in anglia habuit. ⁊ filium regiū in trāſmarinis. Hecmultis ānis mortuo marito cū pōpoſa ambitione circūiens ẜ moriens talem finem ſortita eſtLaborās igit̉ in extremis abbatē ꝑſanie ſctm̄ac eloquēte virū vocari iuſſit. Qui cū veniſſetintromiſſus nō eſt. ⁊ ꝑͦ foribꝰ ſtabat ⁊ expectabat. Iam enī illa diſceſſerat. et diſtrahebant̉ amilitibꝰ ⁊ miniſtris ſuis oībꝰ vtenſilia. vaſa aurea ⁊ argētea. veſtes p̄cioſe. culcitre purpuree.⁊ tādem lintheamina ip̄a cuꝫ peplis. Extremoqͥdam ex garritionibꝰ lectū cum carnibus comprehenderūt ⁊ reſumūt. ⁊ corpꝰ mortuū euntibus illis diuoluit̉ in ſtramento. Morā aūt cūtedio abbate ſuſtinente. quidam nobilis ex circūſtantibus indignatus hoſtiū violenter infregit. ⁊ virū honorabilē intromiſit. Qui cū introiſſet. ⁊ nobile illud corpus nudum in ſtramīe reperiſſet volēte quodā famulo illud cooꝑire abbas ꝓuidus nō ſinebat. ſed libera voce clamabat. O vos oēs venite. circūite pōpā nobiliſſime marie. videte illud delicatiſſimū corpꝰ quāto dedecore pudoris obuoluit̉. Uidete qͥd ei ꝓmultiplici honore mūdus exoluit. hͨ ille. Intuere ſolerter. Nōne ꝓ rarhel accepit Lyā. Queenī ꝯfidit ſe vide̓ deū forte accipit tormētū eternū. vbi eſt labor ꝑpetuus. iuxta vocem Hiere.xvj. Seruietis dijs alienis qͥ nō dabunt vobisreqͥem. Et psͣ. xlviij. Laborabit ineternū. ⁊ viuet adhuc in finē. Scd̓a cauſa qͣre mūdus comparat̉ mari eſt ꝓpter cauſalitatē. Sic̄ enim vnde maris aut fluctꝰ eleuant̉ vt fortiꝰ cadant vel

deijciant̉. Iuxta illd̓ psͣ. xcij. Eleuauerunt flumina fluctus ſuos a vocibꝰ aquaꝝ multaꝝ Itain hͦ mūdo multi ad inſtar vndaꝝ eleuant̉ in altū honoris vt fortiꝰ poſt cadāt aut deijciāt̉. iuxͣilld̓ psͣ. lxxij. Deieciſti eos dū eleuarēt̉. ſic̄ ꝯtigit huic impio. d̓ qͦ d̓r in psͣ. xxxvj. Uidi impiūſuꝑ exaltatū ⁊ eleuatū ſic̄ cedros libani. Et ſeq̄tur caſus. Trāſiui ⁊ ecce nō erat. q̄ſiui ⁊ nō eſtinuētꝰ locꝰ eiꝰ. Id̓o dic̄ Hylariꝰ ſuꝑ Mat. Iānūc altitudinē abhorreant filij dei q̄ ſine ꝑiculonūqͣꝫ aſſumit̉ ſine caſu neqͣqꝫ ducit̉ ⁊ ſine timore mortis et̓ne nullatenꝰ terminat̉. Cui ꝯſonatSaluſtiꝰ ī iugurtino. Ex hͦ ip̄o ꝙ qͥs ſe extulit īꝑiculoſos caſus p̄cipitē ſe efficit. Tertia cauſaeſt ꝓpt̓ bonoꝝ ꝯtemptibilitateꝫ. Sic̄ enī mareẜm naturales oīa corꝑa mortua a ſe reijcit ⁊ inſe hr̄e ꝯtēnit ꝑ motuſqꝫ violētiam expellit. Itamūdus ꝯtēnit eos a ſeqꝫ reijcit qͥ mortui ſūt mūdo viuūt enī xp̄o. Dicūt enī amatores mundiSap̄. ij. Circūueniamꝰ .i. decipiamꝰ iuſtū. qm̄īutilis ē nob̓. q. d. qꝛ nō vult parere nr̄is oꝑbꝰnō ē nobis vtilis vt carnalit̓ ſimul viuamꝰ. necvtilis ē ad opprimendū viduas ⁊ veteranos. ẜꝯtrariꝰ eſt oꝑibus nr̄is. q. d. cū nos volumꝰ viuere ẜm ꝯcupiſcētias carnales ip̄e vult viuereẜm legē diuinā ⁊ dictamē rōnis. Iō dic̄ apl̓s. jCorꝭ. iiij. Puto hāc vr̄aꝫ eē eſtimatiōeꝫ ꝙ deꝰnos apl̓os nouiſſimos .i. abiectos on̄dit mortideſtinatos. quia ſpectaculuꝫ facti ſumus huicmūdo. ⁊ infra. tāqꝫ purgamēta huiꝰ mūdi factiſumus. Glo lyre dic̄. iudei ⁊ gentiles dicebantmūdū infici ꝑ vitā ⁊ doctrina apl̓oꝝ. ⁊ ꝑ conſequēs ip̄m debere purgari ꝑ mortē ip̄oꝝ. Ecceaudiuit dilectio vr̄a ꝙ ꝑ nauiculā eccl̓ia. et permare mūdꝰ deſignat̉. Quicūqꝫ gͦ ī nauicula ſācte militantis eccl̓ie intrat mare huiꝰ mundi. ſequens dn̄m ſuuꝫ ih̓m xp̄m ei ſeruiendo ſtatimſit motꝰ tribulationū. ⁊ ſuſcitāt̉ vēti temptationum. qꝛ dicit Hiero. in ꝓlogo ſuꝑ Apoc̄. Oēsqͥ pie viuere volūt in xp̄o ꝑſecutiōeꝫ patiuntur⁊ ſunt origiualit̓ ꝟba apl̓i. ij. ad Timo. iij. Id̓odic̄ Sap̄. Ecc̄i. ij. Fili accedens ad ſeruitutemdei ſta in iuſticia et timore. ⁊ p̄para aīam tuamad temptationem. Querit enī doctor deuotusamādas in ho. ſap̄. li. j. c. xiij. diuinā ſapientiaꝫQuare inqͥt amicos potiꝰ adu̓ſis qͣꝫ ꝓſperis ſoles exerce̓; rn̄det. qꝛ ꝓni ſūt ſenſus hoīs ad malū. ideo ab adoleſcentia ſua ſepienda eſt via electorum ſpinis tribulationuꝫ. ne noxia delectatio materiā p̄beat delinquēdi. ſed dū electꝰ qͥſqͥs ꝯtinuis tribulationibꝰ p̄mit̉ ad ſuꝑna tendere etiam inuitꝰ cogit̉. hec ille. Et qꝛ tribulatio a deo eſt. ẜm illud Ecc̄i. xj. Bona ⁊ mala vita mors ⁊ pauꝑtas ⁊ honeſtas a deo ſunt. ideoeſt amāda. Solēt enī chara hr̄i q̄ dant̉ ab amiciſſimis. licet ſint parui valoris. Sic tribulatioqꝛ eſt munus datum a deo qͥ eſt nr̄ amiciſſimus

B