VOMIINICA

eoꝝ. Et dicit glo. ꝙ mutꝰ eſt q̄daꝫ ſpecies raneq̄ ꝓiecta in os canis ip̄m tacentē fac̄. ⁊ nō poſſelatrare. Sic exeniū datū ⁊ receptū facit iudicētacere. Sic̄ refert Arnoldus in narrario. Quidam habuit cauſaꝫ magnā corā iudice. deditqꝫei pulchrū bouē vt eēt ꝓ eo. Hoc audiēs adu̓ſariꝰ eiꝰ miſit vxori eiꝰ pulchrā vaccā vt eēt proeo iudex. Cū aūt eēt in iudicio. ⁊ iudex ꝓ illon̄eēt qͥ dedit bouē dixit ille. Bos loq̄re. Cui ille:Bos loqͥ nō p̄t. qꝛ vacca euꝫ nō ꝑmittit. Uel hͦſcribit̉ de qͦdā baliuo. iō inhibet̉ iudicibꝰ ne accipiant munera. Exo. xxiij. Ne accipias munera q̄ excecāt prudētes vel ſubuertāt ꝟba iuſtoꝝEt Beut̓. xvj. Mūera excecāt ocl̓os ſapiētuꝫ⁊ mutāt vba iuſtoꝝ. Iō dic̄. b. Gregꝰ ī euāgeliorū tractatu. ⁊ hēt̉ .j. q. j. c. ſūt nōnulli. Cū viriuſtū ꝓph̓a deſcriberet ait. btūs qͥ manus ſuasexcutit ab oī munere. nō enī dixit ſolūmodo amūere ſꝫ oī munere. qꝛ aliud ē munꝰ ab obſeqͥo.aliud a māu. aliud a lingua. Munꝰ ab obſeqͥoē ẜuitꝰ indebite impēſa. munꝰ a māu ē pecuniamunꝰ a lingua fauor ē. hͨ Gregꝰ. Ab illis oībusdꝫ ſe iudex abſtine̓. vt neqꝫ ꝓpter ẜuitiū nec pecuniā iudicet aut fauorem. ſic ille fecit de qͦ ſcribit Ualeriꝰ in policͣ. noīe rutiliꝰ qͥ hēbat amicūQui inqͣꝫ rutiliꝰ amico ſuo iudici ſepe rogationem iniuſtā porrigebat. Cūqꝫ adu̓ſariꝰ ſuꝰ reſiſteret ⁊ iudex petitioneꝫ ſuam exaudire nollet.Tādē rutiliꝰ cū indignatiōe dixit. Quid mihiopꝰ ē amicicia tua? ſi qͥd rogo nō facis. At ille.imo dixit. quid mihi tua ſi ꝓpter te aliqͥd ꝯͣ iuſticiā facturꝰ ſū inhoneſte? Maluit enī iudexamicicia eiꝰ carere qͣꝫ ꝯͣ ꝯſcīam iniuſte iudicareEt certe valde bn̄ fecit ne incurreret maledictionē. de qͣ Deut̓. xxvij. Maledictꝰ qͥ ꝑuertit iudiciū. glo. ꝓpt̓ amiciciā. pecuniā vel fauorem.Scd̓o qͥdā nauigāt in mari malaꝝ ſocietatū. ethi etiam ꝑicula patiunt̉. Sicut figuratum ē. ij.Mach̓ .xij. ꝙ ioppite rogauerūt iudeos cū quibus habitabat aſcende̓ ſcaphas qͣs parauerātcū vxoribꝰ ⁊ filijs qͣſi nullis inimicicijs īter eosſubiacētibꝰ ẜm cōe itaqꝫ decretū ciuitatis. ⁊ ipſis acqͥeſcētibus paciſqꝫ cauſa nihil ſuſpectumhabētibꝰ cū in altū ꝓceſſiſſent ſubmerſerūt nonminꝰ ducētos. Ioppite interp̄tāt̉ pulchritudo.⁊ ſignificāt amatores mundi qͥ ſꝑ pulchra ⁊ florida q̄runt huiꝰ mūdi. Sꝫ iudei qͥ interp̄tanturꝯfitentes ⁊ laudātes. ſignificant quēmlibet deuotū ẜuientē ⁊ laudare volētē deū. qͥ ſi mundiamatoribꝰ admiſcet̉ a ſocijs leuit̓ periculū patiet̉. qꝛ mala ſocietas nocuit ⁊ periculū fuit ī celo. qꝛ angeli qui fuerūt creati boni. vt declaratmgr̄ li. ij. di. iij. exqͦ lucifero ſuꝑbo adheſeruntcū eo parit̓ corruerūt. ſic̄ dicit mgr̄ li. vbi sͣ. diſ.vj. Tāte ſuꝑbie merito de celo. i. de empireo.qͦ cum alijs fuerat deiectꝰ ē in iſtū caliginoſumaerē cū oībꝰ ſue prauitatis cōſortibꝰ. Et id̓o ait

Ioh̓. in apoc̄. xij. Oraco de celo cadens ſecuntraxit tertiā ꝑtē ſtellaꝝ. Et dic̄ mgr̄. Lucifer ijle alijs maior ſolus nō cecidit. ſꝫ cū eo multi alijqͥ ei in malicia ꝯſenſerūt. Ecce ꝙ mala ſocietasfuit ꝑiculū ī celo. In mūdo iteꝝ ꝑ malos ꝑiclitat̉ interdū bonꝰ. ſicut teſtat̉ Chry. ſuꝑ Mat.In rerū natura ſic ē vt quotiēs malo bonꝰ ꝯiūgit̉ non ex bono malꝰ meliorat̉ ſꝫ ex malo bonꝯtaminat̉. ⁊ hoc ꝓbat̉ ī exemplo. Duo clericitrāſierūt in qͣdā cinitate in quādā tabernā in qͦerāt cātꝰ dulc iolatia magna. ⁊ multi inuitati ſūt ab illis. illi duo ſacerdotes ſil̓iter inuitati ſūt. dixit aū. vnꝰ nō ītrabo. qꝛ dicit ph̓s. nō ētutū tranſire ꝑ viā gētis iniq̄. illo ꝟo recedentealter intrauit. ⁊ cū eēt apud eos. Ecce iudexērens illos qͥ ibi erāt. quia homicidium fecerūtin alio loco. ⁊ tā clericū qͣꝫ reos cepit. Cū autēclericꝰ cum alijs malis ſocijs ſuſpēderetur ait:Mō ſcio ſꝫ tarde. Fatuus ē qͥ nō credit ph̓o devitādo ꝯſortio prauoꝝ. ꝓpt̓ cōſortiū enī tale hpatior. Id̓o d̓r Tob̓ j. Maloꝝ fuge ꝯſortiumEt Sen. dicit ad Lucillū in epl̓a. Cū illis ꝯuerſari debes qͥ te meliorē ſūt facturi. Cui ꝯfonatAugꝰ ī lib̓. d̓ cathezi zādis rudibꝰ. Hoīes inbonos imitare. malos tolera. oēs ama. Et dic̄notāter malos tolera. qꝛ ſunt tolerandi ne exꝑturbatione eorū pax generalis eccl̓ie ꝑturbet̉.vt dicit idem Augꝰ. xxiij. q. iiij. c. tolerādi. ⁊. c.qͥd ergo. ⁊. c. qͥſqͥsꝫ. ⁊. c. qͥs. de hͦ q̄re sͣ dn̄ica. iiin aduētu. I. G. In inferno etiā periculoſa eſtip̄a mala ſocietas. qꝛ ex multitudīe ibidē ſociorū augmētat̉ pena dānatoꝝ. vt dixi sͣ dn̄ica. ij.O. A. Id̓o peſcijt diues epulo ab abraā vt miteret lazaꝝ in domū pr̄is vt teſtaret̉ qͥnqꝫ frībꝰſuis de pena ſua. ne ⁊ ip̄i venirent in locum tormentoꝝ. Luc̄. xvj. qꝛ ſciebat ꝙ ex aduētu eorūad tormēta augmentaret̉ ſua pena. Ideo dicitIſi. Melius ē habere maloꝝ odiū qͣꝫ eoꝝ corſortiū. Tertio nauigant qͥdam in naui inobedientiū ⁊ a diabolo deglutiūt̉. ſicut figuratuꝫ eſtIone. j. vbi d̓r ꝙ dn̄s precepit Ione ꝓphete vtpredicaret in Niniue ciuitate hͦ ꝟbuꝫ. Adhutxl. dies ⁊ niniue ſubuertet̉. Ip̄e ꝟo inobediesſurrexit aſcendens nauim fugere volens in taſim. q̄ ẜm glo. erat ciuitas cilicie. de qͣ Paulufuit oriūdus. ſicut ptꝫ Actꝭ. xxij. Miſit igit̉ deminꝰ ventum. ⁊ facta ē tempeſtas in mari. ⁊ tiinuerūt naute ⁊ miſerunt vaſa in mari. Iona:auteꝫ deſcēdit ad interiora nauis ⁊ dormiebatNaute aūt mittebāt ſortes. ⁊ cecidit ſors ſupeIonam. dixit ionas. Tollite me ⁊ mittite memare. ſcio enī ꝙ ꝓpter me orta ē tēpeſtas. ⁊ miſerūt euꝫ in mare. Et ſequit̉. c. ij. ꝙ p̄ꝑauit dn̄spiſcē grandem qͥ Ionā deglutiuit. MoraliteIonas interp̄tat̉ donatꝰ dn̄i. ⁊ ſignificat quelibet xp̄ianuꝫ qͥ ſe dedit deo in ẜuitutē. qͥ ſi ſulsſuꝑioribus obedire noluerit periculuꝫ vite ſue

U

E