Dominica

dei filius ⁊ homīs tanti decoris et celeritatꝭ vtexpͥmere non ſufficeret. Requiſita etiam eadeꝫpuella quales eſſent effigies ſanctoruꝫ angelorū. reſpōdit. ſtaturas habent humanas. faciesꝟginibus ſil̓es. genas ad inſtar roſaꝝ rubētes⁊ in reliquis mēbris niue cādidiores. De lumine autē claritatis ſanctorū qui etiam illuminātmontem celi dicit btūs Augꝰ in epl̓a ad Cirillūep̄m hieroſolymitanū cū vellet ſcribere qualisineſſet omnibꝰ ſanctis ⁊ electis qͥ cum xp̄o gaudēt glorie ⁊ leticie quātitas ⁊ cū ſcriberet chartham p̄cioſo doctori Hiero. qͥ eo ignorāte iamde mūdo exierat. cuꝫ tamē ſcribens in exordioHieronymū ꝓuocaret ineffabile ſubito lumennr̄is inuiſū tēporibꝰ. noſtriſqꝫ minime linguisdeclarandū cum ineffabili inauditaqꝫ fragrantia in cellulā in qua ſtabat intrauit hora cōpletorij ⁊ eum inſtruxit ꝙ vna eſt volūtas ſanctorū ⁊ dei. q̄ volūt obtinere poſſunt. ⁊ q̄cunqꝫ volunt deus vult ⁊ adimplet. ſi enī claritas dei tāta eſt ⁊ ſil̓iter ſanctoruꝫ. quāta tūc claritas quailluminat̉ mons celi vbi tot ſanctoꝝ aīe ſeptiesſole clariores cum xp̄o eternaliter lucent ⁊ illuſtrant. Idcirco vt dicit magiſter li. ij. di. ij. ꝙ h̓celū qd̓ ſcd̓a die factum eſt non appellat̉ firmamentū ſed celū ſplendidū qd̓ dicit̉ empyreū .i.igneū a ſplēdore nō a calore. q. d. ſed a ſanctoclaritate. Tertio ꝓpter ſapientiā. ⁊ eruditionēqꝛ ibi in monte ſynai data eſt lex moyſi. qͣ qͥdelege populus eruditus eſt. Ideo dicit̉ Leuit̓.xxvj. Hec ſūt p̄cepta atqꝫ iudicia ⁊ leges quasdedit dominꝰ inter ſe ⁊ filios iſrael. ita etiaꝫ decelo venit oīs lex ⁊ eruditio a gratia dei Iuxtaillud Remigij in omel̓. Niſi gratia dei doceatinteriꝰ fruſtra omnis magiſter laborat: Cui cōſonat Hila. ſuꝑMat. Niſi gratia dei aſſit cordi auditoris. ocioſus eſt oīs ẜm o doctoris Ecce ꝙ ſapiētia ⁊ eruditio noſtra de mōte celi eſt.Id̓o dixit Hiere. Thren̄ j. De celo miſit ignein oſſibus meis. ⁊ erudiuit me. vbi ꝑ ignem intelligit ſpiritūſanctū. ⁊ vbi ille magiſter eſt facile diſcit̉ qd̓ docet̉. vt inqͥt Gregꝰ ī omel̓. Idcirco petiuit Sap̄. Emitte domīe ſapientiā de ſede maieſtatis tue vt mecum ſit ⁊ mecū laboret⁊ inſtruat me facere voluntatē tuam. Sap̄. ix.Quarto ꝓpter paſcua ⁊ refectioneꝫ. Dicit enīioſephus li. vj. antiqͥtatū. ꝙ mons ſynai eſt excelſus ⁊ ad paſcua egregiꝰ optimas ferens herbas. qͣꝫuis in aliqͣ ꝑte eiꝰ paſtores ante moyſennō audebāt paſcere oues. qꝛ opinio erat hoīuꝫhabitare ibi deuꝫ. ſic etiā ī mōte celi ſūt paſcuaeterne refectionis. ſicut teſtat̉ ꝑ ſe ip̄a veritas.Ioh̓. x. Ego ſum oſtiū ꝑ me ſi qͥs intrauerit ſaluabit̉. ⁊ cū ingredit̉ ⁊ egredit̉ paſua inueniet.Ꝙ ibi ſint paſcua refectiōis oſtendit Eſa. xxv.Faciet dn̄s exercituū oībus ppl̓is in mōte hocꝯuiuiū pinguiū ꝯuiuiū vindemie. ꝯuiuiū pin

guiū medullatoꝝ. videmie defecate. In pīgudine ītellige plenitudinē. ī medulla q̄ infra oſſaabſcondit̉ ſecuritatē. in defecatiōe puritatemEcce ab hoc mōte glorioſo deſcēdit qͥ ab et̓no īeo habitauit xp̄s ieſus dei filius. ⁊ ſe ſuis mafeſtauit qͥ antea in terra viſus nō fuit. Ideo dixit ꝓph̓a Baruch. iij. Poſt hec in terris viſuseſt ⁊ cum hoībus ꝯuerſatus eſt. Et dic̄ notātereuāgeliſta. cū ih̓s deſcendiſſet de mōte ſcꝫ angelice frequētatiōis. luminis inflāmationis ⁊ paſcue refectionis. q. d. de tam glorioſo monte inhanc vallē miſerie ſine cauſa nō deſcendit ieſusrex celi tam magnꝰ Prima gͦ eſt cauſa ſui deſciſus. vt ꝑ nomē ſuū ieſus qd̓ deſcendendo intuit demones effugaret. qꝛ demones audito hͦnoīe ieſus exeūt ab obſeſſis hoībus. ſicut legide ſancto Bern̄. Cū ſemel apud mediolanū eēt⁊ q̄dam demoniaca ei oblata eēt vt eaꝫ curaretdemon coram multis aſtantibꝰ dixit: Oqͣꝫ libēter exirem. ſed deminꝰ non vult vt exeam. CurBern̄. qͥs eſt inqͥt dn̄s ille? cui demon. creatoroīuꝫ. cui ſanctus. vidiſti ne eum vnqͣꝫ: ⁊ ille. vidi ait in gl̓ia. cui Bern̄. velles illuc ire. at ille miro modo cachinans ait. tarda hora abijt. tuncſanctꝰ p̄cepit ei. vt in noīe ieſu exiret. ⁊ demonO terribile nomē iam me cogis exire. ⁊ hoc dicto ſtatim exiuit. Id̓o dixit dn̄s Mat. vl. Irnoīe meo demonia eijciēt. qd̓ ptꝫ in. lxxij. diſcipulis qͥ dicebant Luc̄. x. Domīe etiā demonieſubijciunt̉ nob̓ in noīe tuo. Scd̓o ideo deſcēditvt ꝑ nomen ſuū ſuos famulos ab inimicis liberaret. qꝛ hͦ nomen ieſus eſt turris fortiſſima adquā ꝯfugiūt qͥ ab hoſtibꝰ ꝑſequunt̉ Iuxta illd̓Prou̓. xviij. Turris fortiſſima nomen dominiIdeo legit̉ ꝙ qͥdam clericus nocte tranſiuit adquoddā nemus in quo erat latro crudeliſſimqͥ nemini pepercit qͥn eum occideret vel ſpoliaret. h̓ cū audiret eum trāſire clamabat. quis esqͥ hic tranſis; rn̄dit clericus. ego ſum ẜuus ieſuxp̄i. ecce ip̄e clericus ꝯfugit ad hoc nomē velutad turrē fortiſſimaꝫ. tunc iterū latro. ego diceqͥs es tu: rn̄dit clericꝰ. ego ſum indignꝰ ſeruꝰ ieſu xp̄i. latro ꝟo tertio q̄ſiuit. qͥs es tu: reſpōditego ſū inutilis ſeruus ieſu xp̄i. ⁊ ſic latro īter ſecogitauit. cuius ẜuus es tu. ꝓpter nomen ieſuvade in pace. ⁊ ſic latro inter ſe ruminādo deh̓nomīe ieſus ex ꝟtute ip̄ius ꝯuerſus poſtmōdūhomicidiū ⁊ latrociniū nō ꝑpetrauit. ſꝫ cum diuina diſpoſitione ſtatim cū magna cōtritiōe adeundeꝫ venit clericū. qꝛ erat plebanus viciniorillius ſilue ⁊ petens vt audiret cōfeſſionē eius.plebanus audiēs cū multa homicidia ꝑpetraſſe dixit. O peccator vn̄ tibi illa cōtritio qui totmala cōmiſiſti. rn̄dit latro. hac nocte qͥdā traſiuit ſiluam quem cū vellem ſpoliare dixit. Seruus ſum ieſu. quē dimiſi ꝓpter nomē ieſus. tadem nomē ieſus replicādo in me iterū ac iterū.

P

e