Dominica
euidentia ſigna p̄ſentiū non valentiū loqui velaudire. vt dicit Ray. Sine aūt cōſenſu q̄cunqꝫalia dicant̉ vel fiant etiā ſi īteruenerit carnaliscopula nō ē mr̄imoniū. vt exͣ de ſpō. duoruꝫ. c.tuas dudū. ⁊ exͣ de ſpō. c. ſi inter virū. Iō dixerunt parētes rachel Gen̄. xxiiij. Uocemꝰ puellam ⁊ reqͥramus eiꝰ ꝯſenſū. id̓o illi male faciūtqͥ cogunt filias ſuas ad nuptias ꝯtrahēdas vl̓etiā alias ꝑſonas. quia dic̄ mgr̄ li. iiij. di. xxix.oportet ꝯſenſū ꝯiugalē liberū eſſe a coactioneLoactus ꝟo ꝯſenſus qui nec ꝯſenſus appellaridebet nō facit ꝯiugiū. ⁊ allegat ibi Urbanumpa. qͥ ſcribit Sanctio regi arragonū in hec ꝟbade neptis tue ꝯiugio quā te cuidā militi datuneceſſitatis inſtāte articulo ſub fidei pollicitation ꝯfirmaſti. hec eqͥtate dictante decreuimusvt ſi illa virū illū oīno ſicut d̓r renuit et in eadēvoluntatis auctoritate ꝑſiſtit vt viro illi ꝓrſusſe deneget nupturā. neq̄qͣꝫ eā īuitā ac renitēteeiuſdē viri cogas ꝯiugio copulari. hec ille Tertius dies vt manifeſte ꝑ traductionē cōſūmequia qͥdam dicūt quoꝝ ſuīaꝫ recitat mgr̄ li. iiidiſ .xxvij. verū ꝯiugiū nō ꝯtrahit̉ an̄ traductionē ⁊ carnalē copulā nec vere cōiuges eē aliqͦsanteqͣꝫ ītercedat cōmixtio ſexus. ſꝫ a prima diedeſpoſationis vir ſpōſus ⁊ mulier ſpōſa ē ⁊ nōꝯiunx. ⁊ ꝓpter horū aſſertionē neceſſe ē vt manifeſte nuptie ꝑ traductionē ꝯſūment̉ ſꝫ tamenhec aſſertio eſt ꝯtra Iſid̓. li. ix. ethimol̓. qͥ dicitCōiuges verius appellant̉ a prima die deſponſationis qͣꝫuis adhuc inter eos ignoret̉ ꝯiugalis concubitus. idē dicit Augꝰ. Cōiunx vocat̉ex pͥma deſpōſationis fide quā ꝯcubitu non cōgnouerat nec fuerat agniturꝰ ꝓpter cōiugiū fidele ambo parētes xp̄i vocari meruerūt nō ſolum illa mulier. ſꝫ ille pater eius Et hͦ ad pͥmumꝘtū ad ſcd̓m tangit̉ in ꝟbis ꝓpoſitis concordia animoꝝ. ibi. in chana galilee. Et interp̄tat̉chana zelus qd̓ idē eſt qd̓ amor vel ꝯcordia acſignificandū poſtqͣꝫ traducta eſt ſponſa ſponſodebet īter eos eſſe dilectio. qꝛ dic̄ mgr̄ li. iiij. di.xxvj. in fine. Cōiugiū eſt ſignū ſpūalis ꝯiūctionis ac dilectiōis animoꝝ qͣ inter ſe ꝯiuges vniri debeāt. vn̄ ⁊ apl̓s ad Eph̓. v. ait: Uiri diligte vxores vr̄as vt corꝑa vr̄a. Eſt aūt notandūvt inqͥt autor li. xij. ꝓprie. īter oīa aīantia auesſequūt̉ maximā honeſtatē. nā ẜm ordinē nature mares femīas cū ſolēnitate q̄rūt. inuētas diligūt. ⁊ ꝓ ip̄is pugnāt. et ꝑiculo ſe exponūt. vtpͥncipaliter ptꝫ d̓ gallo qͥ zelat ⁊ diligit vxoresſuas. ⁊ inuento cibo voce qͣdam ip̄as ꝯuocat ⁊ſibi ſubtrahit vt eas reficiat. pinguiorē ⁊ teneriorē quaꝫ plus diligit ſecū quietis tꝑe vicinius collocat. ⁊ ip̄iꝰ p̄ſentiā circa ſe plus affectatMoralit̓ loquēdo ſic etiā debēt ſolliciti eē ip̄mares in reqͥrendo feminas. Primo qͥdē vt qͥlibet q̄rat ſibi feminā morigeratā bonaꝫ et ſibi in
moribꝰ ꝯformem. qꝛ bn̄ morigerata ſcit ſe benehabere erga virū ſuū. ⁊ in illo orit̉ dilectio ītereos. bona aūt mulier nō ē rebellis viro nec conturbat virum qd̓ iterū eſt dilectiōis ſignū. ideodicit ſapiēs. Beatꝰ qͥ inuenit mulierem bonamProu̓. xviij. vt aūt bonā īueniat dat doctrināChry. ſuꝑ Mat. Qui ducere vult vxorem debet conſiderare ambos parētes bonos aūt malos. aut vnū bonū ⁊ alterū malum. ſi ambo ſintboni ſecure accedat. q. d. tūc filia ē bona. qꝛ bonos fructꝰ facit bona arbor. Mat. vij. ſi amboſint mali oīno dimittat. q. d. ſic filia erit malaeo ꝙ arbor mala facit malos fructꝰ. ſi aūt altebonꝰ ⁊ alter malus qͥd facturꝰ ſit timeat. verūtn̄ ſi pr̄ ſit bonꝰ ⁊ mr̄ mala magis ꝯuenit timereſi ꝟo ecōuerſo .ſ. ſi pater ē malꝰ ⁊ mr̄ bona minꝰꝯuenit formidare. Et huiꝰ ratio ē. qꝛ puelle magis ſeqͥ mores maternos qͣꝫ paternos cōſueuerūt. ſꝫ ſi mulier ē ſimilis in moribꝰ ſignū eſt dilectionis. ſicut radix amicicie ē ſimilitudo morū.iuxͣ illud Ariſto. viij. Eth̓. Sil̓e diligit ſibi ſil̓e.Et iteꝝ Eth̓. ix. ſimile amicū ē ſil̓i. ita diſſimili.tudo morū ſignū eſt diſcordie et inimicicie. iuxͣillud Ariſto. jͣ. Ycono. diſſimiliū morū raro ſūtamabiles. Cui ꝯſonat li. de amicicia. diſparesmores diſparia ſequunt̉ ſtudia .i. ꝯuerſatiōeshinc eſt ꝙ hi viri qͥ nō recipiūt mores bonitatēqꝫ necnō mulieris ſil̓itudinē ſꝫ tm̄ eiꝰ pulchritudinē aūt diuitias vt frequēter īueniūt ſibi eascōtrarias. nam pulchre ab alijs etiā amant̉ quiqͥdem txtraneꝰ amor facit odiū viro. Naꝫ dicitSen̄. Pulchra cito adamat̉. turpis facile cōtnitur. vnde difficile eſt cuſtodire qd̓ oēs amātIdcirco pulchritudo ī muliere ſi ſit ſine prudētia ⁊ bonitate plꝰ ꝯtēnēda ē qͣꝫ petēda. qꝛ dicitſap̄. Circulꝰ aureꝰ ī naribꝰ ſuis .i. ſcroffe mulierpulchra ⁊ fatua Prou̓. xj. vbi dic̄ gl. Sus ſi hꝫcirculū aureū circa roſtrū ſuū ponit ip̄m ītra lutū. ſic mulier fatua ſiue incōtinēs ornatum pulchritudinis a deo ſibi datū ponit ad luxurie lutū. ideo etiā meliꝰ eſt viro vt q̄rat bonam ⁊ pauperē qͣꝫ malā ⁊ diuitē. Dicit ſapiēs Prou̓. xxj.Meliꝰ ē ſedē̓ in angulo domꝰ .ſ. cū pauꝑe ⁊ bona. qͣꝫ cū muliere litigioſa ī domo ꝯuiuij. IdeoEcc̄i .xxvj. dic̄ Ih̓s ſirach. Mulierꝭ bone beatus vir. n̄ dixit mulieris pulchre vel diuitꝭ. Eponit rōneꝫ. numerꝰ enim annoꝝ illoꝝ duplexq. d. amboꝝ vita ꝓlōgat̉ ex bonitate ⁊ dilectione mutua. Scd̓o ē ncc̄e ſi debeat dilectio eſſeint̓ eos vt q̄rat ſibi ſil̓em nō tm̄ in moribꝰ. ſꝫ etiāin iuuētute. nobilitate. diuitijs et ſenectute. vtvidelꝫ iuuenis ducat iuuenē. nobilis nobilem.diues diuitē. ſenex ſenem. iuxͣ illud Poe. Si qͥvelis aꝑte mulieri nube pari. Et rōneꝫ illiꝰ ponit Egidiꝰ romanꝰ de regi. pͥncipū. li. ij. ꝑte. j. c.xij. di. In omni ꝯiugio nimia imparitas videteſſe vitāda. videlꝫ imparitas in ꝯiugio. ſiue ſſt
.1