Prima poſt Epi.DL

ſacerdos ꝓximo vel ſocio faciēda eſt confeſſioCui cōcordat Augꝰ de peni. diſ. j. quē penitet.tāta eſt vis cōfeſſionis ſi deeſt ſacerdos cōfiteatur ꝓximo. Refert Ceſariꝰ in dialogo. Milesqͥdam in villa qͣdam habitabat cuiꝰ vxorem ville ſacerdos ꝑ adulteriū maculauit. qd̓ cum miles audiuit. ſꝫ qꝛ vir prudens erat verbis nō facile credidit nullāqꝫ mentionē de hoc facere voluit vxori ſue. veritatē verius volēs experirinon tamē ſine ſuſpitione fuit. Erat aūt ī qͣdamvilla nō multū a militis villa remota qͥdam obſeſſus in quo demon tā neqͣꝫ erat ꝙ corā aſtantibus improperaret peccata q̄ ꝑ ꝯfeſſionē verānō eſſent detecta. qd̓ cū miles intellexiſſet rogauit ſuſpectum ſibi ſacerdotē vt ad colloquiū ſecum ire nō recuſaret ⁊ acqͥeuit ſacerdos. cuꝫ eo veniſſent in villā vbi obſeſſus erat ꝯſcius ſibijp̄i ſacerdos ſuſpectū cepit hr̄e militeꝫ. qꝛ eūnon latebat ꝙ obſeſſus a tam neqͣꝫ demonē ī eadem villa habitaret. timēſqꝫ ꝙ crimen ſuū a demone ꝓderet̉ neceſſitatē nature ſimulās intrauit ſtabulū ad ſeruū militꝭ. pedibuſqꝫ eiꝰ ꝓſtratus dixit. rogo te ꝓpter deū vt audias ꝯfeſſionem meā. quem ſeruus expaueſcēs leuauit. audienſqꝫ ab illo ꝯfeſſionē. cū ſibi ſacerdos aliqͥdiniūgi peteret. rn̄dit ille dicēs. quantū alteri ſacerdoti ꝓ tali peccato iniungeretis hͦ ſit ſatiſfactio vr̄a. ſicqꝫ exiens ſecurior cū milite ad eccleſiam venit in qua demoniacꝰ fuit. ⁊ reqͥſitus ēa milite ī hec ꝟ̓ba. noſti aliqͥd de me. hoc enī exinduſtria fec̄ vt ſacerdoti tolleret ſuſpitionemcui demon. neſcio quid reſpōdere debeo. adiecit qͥd tibi videt̉ de iſto hoīe. reſpōdit ille. nihilde eo ſcio lingua theutonica. latine mox ſubiūxit. in ſtabulo iuſtificatus eſt. nullꝰ tunc aderatclericorū. Tertius dies eſt dies ſatiſfactionisqmerito ſequit̉ duos dies p̄cedentes. qꝛ niſi qͥsdeum in ſe ſatiſfactiōis q̄ſierit eum inuenire nōpoterit. Eſt ergo ſatiſfactio (ẜm Augꝭ. d̓ peni.diſ. iij. circa pͥncipium (cauſas peccatorū excidere nec eorū ſuggeſtationibꝰ aditum indulgere. Cuius ſunt pͥncipaliter tres partes. vt dicit̉de peni. diſ. vj. §. j. elemoſyna. ieiuniuꝫ. ⁊ oratio. Elemoſyna eſt contra auariciā. ieiuniū cōtra carnis ꝯcupiſcentiā. oratio cōtra ſuperbiā.q̄ tria peccata in toto regnāt mūdo. iuxta illudj. Ioh̓. ij. Oē qd̓ eſt in mūdo aūt eſt ꝯcupiſcentia carnis. aut ꝯcupiſcētia oculorū. aut ſuꝑbiA vite. Eſt tamē notanduꝫ qͥcunqꝫ vult elemoſyna ꝓ peccatis ſuis ſatiſfacere debet d̓ iuſtis bonis tribuere. qꝛ. j. q. j. d̓r. Non eſt putanda elemoſyna ſi pauperibꝰ diſpenſet̉ qd̓ ex illicitis rebus acquirit̉. ſed ſi habet aliqd̓ de exactionibꝰpauperū furto. rapinis. vſuris debet reſtituere his qͥbus abſtulit. al̓s non vere penitet qͥ ablatum nō reſtituit. xiiij. q. vj. c. ſi res. ⁊. xxiij. q.viij. peſſima. Refert Ceſariꝰ exemplū in dialo-

go. Miles qͥdam Fredericꝰ noīe abſtulit cuidam vidue pelles ouinas. ⁊ ſibi ꝑteꝫ agri vſurpauit iniuſte. defunctus igit̉ apparuit cuidamciui in dextrario nigerrimo. de cuiꝰ naribus fumus ⁊ flāma ꝓcedebat tectꝰ pellibus ouinis etmolem terre geſtās ī humeris ſuis. Cui ciuis:eſtis vos dn̄s Fredericꝰ: ⁊ reſpōdit: ego ſum.ſubiūxit. vnde venitis ⁊ qͥd ſignificant iſta queego video: ego inqͥt in magnis penis ſū. pellesiſtas cuidā vidue abſtuli quas modo ardētiusſentio. ſimiliter ꝑtem cuiuſdā agri cuiꝰ nūc pondere p̄mor. ſꝫ ſi filij mei iſta reſtituerēt penā meam mihi multū alleuiarēt. ſicqꝫ euanuit. audiētes filij patris ab illo maluerūt eū in penis eternis manere qͣꝫ p̄dicta reſtituere. Id̓o ꝯſulēduꝫeſt his qͥ iniuſta poſſidēt vt ea ꝑ ſe reſtituant cuadhuc viuūt. ſicut fecit ille Comes de quo dixiſupra dn̄ica pͥma in aduētu ẜmone .j. A. N. ſicetiam fecit ille de quo ſubditur. Narrat Tho.quē alij vocāt Guilhelmū in li. de apibꝰ. Quidam vſurariꝰ fuit diues valde qui diuerſaꝝ eccleſiarū theſauros loco pignoris tenebat. Percuſſuſqꝫ infirmitate cepit ꝯſiderare pōdus vſure. tormenta gehēne. ⁊ difficultatē penitentie.Et vocans ad ſe quēdā abbatem nigri ordinisſibi familiarē dixit ei. dn̄e grauiter infirmor nōpoſſum aliquid de rebꝰ meis ordinare neqꝫ vſuras reſtituere ſi volueritis de aīa mea reddererōneꝫ pctōꝝ meoꝝ ⁊ mihi ꝓmitte̓ abſolutiōemoīa bona mea tā mobilia qͣꝫ īmobilia vr̄e ſubijciā ptāti. vt de ill̓ qd̓ viſū fuerit faciatꝭ. Cernēsabbas hoīeꝫ ꝯtritū ⁊ ꝟe penitētē dixit ego deliberabo. feſtināſqꝫ ad ep̄m iuit ⁊ ꝟba vſurarijei expoſuit ⁊ qͥd ꝯſuleret inqͥſiuit. rn̄dit ep̄s. bonū mihi videt̉ vt ꝓ aīa eiꝰ rn̄deas ⁊ ſb̓am recipias ita dūtaxat eccl̓ie mee theſauros d̓ iure ſibi debito reſtituas. mox abbas ad egrū rediēsrn̄dit. ego deliberaui vt bona tua ſuſcipiā ⁊ ꝓpctīs tuis rn̄deaꝫ. cui infirmꝰ. nūc ꝯſiliū meū ēvt allatꝭ curribꝰ oīa mea efferatꝭ me nouiſſimetollēs. nullūqꝫ patieris impedimētū ī efferēdo.habebat enim arcas plenas auro ⁊ argēto. pignera etiā plurima ī vaſis ⁊ in alijs ornamētisfrumētū. vinū. oleū. ⁊ ſuppellectilē multā. pecoraqꝫ multa ⁊ infinita. tūc abbas pͥus oībꝰ abductis nouiſſimo in geſterio ponēs infirmū ꝓperauit ad monaſteriū. ⁊ mox vt monaſteriū ītrauit ſpiritū exalauit. Abbas ꝟo nō īmemor ſpōſionis ſue inqͣꝫtū potuit oībꝰ ſuꝑueniētibꝰ vſuras reſtituit. plurimas largiēs ꝓ aīa illiꝰ elemoſynas reſiduū ī vſus fratrū ꝯuertit. ⁊ poſtmodū aīa ip̄iꝰ accepta d̓ ptāte demonū ꝑ angelostanqͣꝫ viri ꝯtriti ⁊ penitētis pn̄tata eſt dn̄o ieſuxp̄o. ⁊ ſic poſt hos tres dies ſcꝫ ꝯtritionē. ꝯfeſſionē ⁊ ſatiſfactionē xp̄m in tēplo celeſti letāteradinuenit. Qd̓ nob̓ p̄ſtare dignet̉ ⁊cͣ.¶ Dn̄ica ſcd̓a poſt Eph̓ie. Sermo. j.