Prima poſt Epi.L

noras in peccato ſemꝑ pctā cumulat. iuxͣ illudqpoc. vlti. qͥ in ſordibꝰ ē ſordeſcit adhuc. Bes q̄reſupra dn̄ica pͥmna in aduētu ẜmōe. iij. Blo qſtiſine. vbi hēt̉ d̓ qͥnto ſomno. ⁊ ẜmōe. iiijeiuſdē dn̄ice. B. Y. vide exemplū de ethiope qͥfarcinā augmētauit. Tertio qꝛ qͥs qͣꝫto maiorēmorā fecerit in pctō tāto magꝭ elongabit̉ a deoqꝛ Prou. xv. Lōge ē dn̄s ab impijs. ⁊ ꝑ conſequens difficilior ꝯuerſio. qꝛ dic̄ Ouid̓. qͥ nō eſtaptꝰ .i. abilis hodie. cras minꝰ aptꝰ erit. Principijs obſta ſero medicina parat̉. Quarto qꝛ inextrema egritudīe vix p̄t aliqͥs vere penitereqꝛ dicit Hugo li. ij. ꝑte. xiiij. c. v. Tūc cruciatligat mēbra ⁊ dolor ſenſum opprimit vt vix hōaliqͥd valeat cogitare. Et ẜm Gregꝭ. ibi reqͥrit̉ſenſus rōnis vbi eſt vis doloris. Et dic̄ etiamAugꝰ ꝙ tūc incurrūt impedimēta. Nā morbꝰvrget. pena terret. filij qͦs illicite dilexit vxor ⁊mūdus eū ad ſe vocāt. Iō idē Augꝰ in qͦdā ſermone qͥ incipit. penitēs. ⁊ pōit̉ de pe. diſ. vl. circa mediū. §. qͣꝫqꝫ. ſi qͥs poſitꝰ in vltima ncc̄itateſue egritudīs voluerit accipere pnīaꝫ ⁊ accipitGlo. notificatā. ⁊ mox recōciliabit̉. et hinc vadit: fateor vobis nō illi negamus qd̓ petit. glo.pnīaꝫ euchariſtiā ⁊ vnctionē. ẜ nō p̄ſumimꝰ ꝙhinc bn̄ exeat ſꝫ ſi ſecurꝰ hinc exierit ego neſcipnīaꝫ dare poſſumꝰ. ſecuritatē ꝟo dare nō poſſumꝰ. nunqͥd dico dānabit̉? ſꝫ nec dico liberabitur. vis gͦ a dubio liberari. vis qd̓ incertū ē euadere age penitētiaꝫ dū ſanus es. reqͥre reliquūſupra. L. F. ẜmone .j. huiꝰ dn̄ice. De illis ꝟo qͥī fine penitēt terribile narrat exemplū Apiariꝰc. lxxviij. Quidā nobil̓ circa mōtē alpiū ꝑgēsfamiliā ſuā domuꝫ cū canibꝰ miſit. die aūt inclinata ſolus ē in ſilua relictꝰ. illo ꝟo horrēte ſolitudinē ⁊ ſi qͥd audiret diu expectāte demū duos ex canibꝰ latrātes audiebat. Cunqꝫ aſcēdiſſet inuenit locū planū pulchrū nimis floꝝ atꝙꝫgraminū inter montes in quo hoīem qͣſi elegātem forma facietenꝰ ꝓſtratū contemplat̉. duoſqꝫ clauos ferreos ad vtrūqꝫ latus iacētis intuetur illūqꝫ plagis ⁊ vulneribꝰ cruentatū quemvt ſic vidit ſi ex ꝑte dei ē mādauit vt loquaturtunc ille ex ꝑte inqͥt dei ſum ⁊ ordinatione diuina tibi appareo vt ī me miſero exemplū ſumaspenitendi. me inquit viuēte fui peccator īmundiſſimꝰ. ego luxurijs ⁊ īmūditijs debachabar.nec in illis alicui cōditioni ſexus flexus miſeratione peꝑci. medio ꝟo tꝑe validiſſimaꝫ febremſum ꝑpeſſus. actū nec ꝯtritꝰ nec confeſſus ſumnec accepi auchariſtie ſacramētū. inſtāte auteꝫhora mortis obmutui. ⁊ ecce miſcd̓ia diuina p̄uentꝰ ⁊ valida cōtritiōe ꝑmotꝰ qͣſi loqui nō potera excuſſi tn̄ lachrymas. ⁊ de his deo ꝓpitiāte vitā terminaui. ⁊ ſic defunctꝰ traditus ſū demonibꝰ vſqꝫ in diē iudicij horribilit̓ cruciādusIō dic̄ Leo papa de pe. di. vij. Nemo ē deſpe-

rādus dū in hoc corꝑe ꝯſtitutꝰ eſt. qꝛ nōnunqͣꝫqd̓ diffidētia etatis differt̉ ꝯſilio maturiori ꝑficit̉. Quīto qꝛ niſi in vita pn̄ti clamātē exaudierit. clamabit ⁊ ipſe ⁊ nō exaudiet̉. Prou̓. xxx.Id̓o dicit dn̄s Hiere. xj. Ecce inducaꝫ ſuꝑ eosmala de qͥbꝰ exire nō poterint. ⁊ clamabunt adme ⁊ nō exaudiā illos. Tertio ꝯfeſſio dꝫ eſſe integra. iuxͣ illud Thren̄. ij. Effunde ſicut aquaꝫcor tuū. Id̓o dic̄ Augꝰ. Caueas ne verecūdiaductꝰ diuidas ꝯfeſſionē. Et noͣ ad hͦ ꝙ cōfeſſioſit integra nouē reqͥrunt̉. Primū ꝙ ſit volūtaria. ſicut ꝯfeſſio Nęemie. x. c. qͥ ait. ego ⁊ domꝰpr̄is mei peccauimꝰ. iniqͥtatē fecimꝰ. ſil̓iter confeſſio triū pueroꝝ. Dan̄. iij. qͥ dixerūt peccauimus iniqͥtatē fecimꝰ. qͥ enī coacte ꝯfitet̉ veniaꝫfortaſſis nō meret̉. Sic ꝯfeſſio achaꝫ veniā nōmeruit. Ioſue. vij. Scd̓m ꝙ ſit fidelis vt tā ip̄eqͣꝫ ſacerdos vel ꝯfeſſor ſint ī fide catholica. Iōdic̄ Bern̄. Sit tua ꝯfeſſio fidelis vt ꝯfitearis īſpe de indulgētia penitus nō diffidēs vt tuo teore nō tm̄ te iuſtifices ſꝫ nec ꝯdēnes. ſic̄ Cayn qͥait: Maior ē iniqͥtas mea ⁊cͣ. Gen̄. iiij. Tertiūvt ſit ꝓpria vt ſeip̄m accuſet nō aliū. iuxͣ illudpsͣ. Deus vitā meā annūciaui tibi. ⁊ dicit ſanTho. in. iiij. di. xvj. Hō in ꝯfeſſione dꝫ famamalioꝝ inqͣꝫtum pōt cuſtodire. ſed ſuā ꝯſcientiāmagis expurgare niſi eſſet de neceſſitate de aliqua ꝑſona ꝯfiteri. tūc qͥdē poſſet nō tn̄ eā ad ꝓdendā. ſꝫ vt penitentiariꝰ ꝓ ea oret tunc nō peccat. ſed meret̉. vt ꝓbatur. xxij. q. v. hͦ videturQuartū vt ſit accuſatoria. vt dicat ſe cōmiſiſſepeccatum ex ꝓpria malicia. nō p̄tendens excuſationes in peccatis. ſicut primi parētes. Gen̄.iij. Mulier quā dediſti mihi ſociā dedit mihid̓ ligno ⁊ comedi. mulier vero retorſit in ſerpētem dicens: ſerpens decepit me. Ideo iuſtus īprincipio eſt accuſator ſui. Prou. xviij. Quintum ꝙ debet eſſe vera. id ē. nō tacens verū. necadmiſcens falſum. etiā cauſa humilitatis. quiavt dicit ſan. Tho. in. iiij. diſ. xxj. Non licꝫ peccata q̄ quis non facit cōfiteri Et ẜm Augꝭ. xxijq. ij. Cuꝫ humilitatis cauſa mentiris ſi nō eraspeccator anteqͣꝫ mentieras mētiendo efficierisquod euitaras. Sꝫ diceres. Tamē dic̄ Gregꝰdi. v. c. ad eius. bonaꝝ mentiū eſt ibi culpas ſuas agnoſcere vbi culpa nō eſt. ideo poſſum mecauſa hūilitatis accuſare de pctīs q̄ nō feci Adhͦ dicit Bart. brixienẜ. In genere qͥs pōt ſe dicere peccatorē. qꝛ nemo ſine crimine viuit. ⁊ recognoſcēdo in ſe culpā eſſe nō peccat dūmodocredit hͦ verū eſſe qd̓ dicit. Et ſpecialiter dicendo aliqd̓ peccatū de ſe cuius contrariuꝫ creditmortaliter peccat. Si autē obijcit̉ de ſacerdoteqͥ omnia crimīa de ſe ſpecialiter ꝯfitet̉. reſpōdeꝙ illud facit in ꝑſona eccl̓ie. qꝛ nullum vitiuꝫ ēqd̓ non reperiatur in aliquo membro eccl̓ie. vl̓vt dicit Augꝰ ꝙ in vno peccato multa peccata

h 4

A

X