Prima poſt Epipha. L

repleuerāt vrtice. ⁊ operuerūt ſuꝑficiem eiusſpine. Glo. ordi. ꝑ agrū pigri ⁊ ſtulti homīs eſtvitam cuiuſlibet negligentis inſpicere: iō dicitꝑagrum pigri hoīs trāſiui .i. vitam eiꝰ inſpexi.⁊ ecce totū repleuerāt vrtice .i. incitatiua libidnis. ⁊ terrena deſideria. Iō dicitur Ezech̓ .xvꝙ ociū fuit iniqͥtas ſodome. qꝛ ille vl̓ illa qͥ vl̓ q̄nō eſt in labore defacili in libidinē declinat̉ Itēvie arenoſe ſunt vie auarorū. qꝛ auruꝫ in arenaq̄runt. De quo Sap̄. vij. Omne em̄ aurū tāqͣꝫarena eſt exigua. Uie lapidoſe ſunt vie ſuꝑborum. iuxͣ illud Eccī. xxj. Uie peccantiū complanate lapidibꝰ. Sed vie puluerulēte ſunt vie guloſorū qui inſtruūt puluerē .i. corpus in puluereꝫ reuerſurū. Ecc̄s. xij. Reuertat̉ puluis ī teram ſuā. Uie fetulente ſunt vie luxurioſoruꝫ qͥfetent ꝑ carnis corruptōꝫ. Gen̄. vij. Oīs em̄ caro corruꝑat viā ſuam. Et eſt notandū ſicut audiuit dilectio vr̄a ꝙ ꝑ deſertū md̓s ſignificaturſic ꝑ arbores in deyto poſitas ſignificāt̉ hoīes.qꝛ dicit agathon in vitaſpatrū. hō ſimil̓ eſt arbori corꝑali cuius labor folia. interior cuſtodiafructus. Iſte inqͣꝫ ſpūales arbores in deẜto hmūdi ſunt ſteriles a fructibus bonorū operumqꝛ dicit hier̄. Si md̓s cultello veritatis aꝑit̉ nihil in eo niſi falſitas inuenit̉. Ecce in mūdo ſūtfalſi fructus. ⁊ ſi hō mūdanus interdū habeatbonos fructus. tn̄ tenere eos vſqꝫ in finē valdeeſt difficile. Qd̓ ꝓbat. b. Ioh̓. Chryẜ. ſuꝑ mattheū ꝑ ſimilitudinē. ſicut difficile eſt arborē iuxta via poſitā fructus ſuos ad maturitatē producere. ſic difficile eſt virū fidelē iuxta munduꝫviuentē in actibus ſuis iuſticiā immaculatā vſqꝫ in finem tenere. vbi in iuſticia iucludit etiamalias ꝟtutes vt humilitatē. ⁊ ſic de alijs. Et q̄dam Glo. ſup̄ Ioh̓. ij. dicit. ſicut dilectio deicā oīm ꝟtutū. ita dilectio eꝯͣ mūdi oīm vitiorūEt beatꝰ augꝰ. ſuꝑ Ioh̓. Si delectat te mūdusſꝑ vis eſſe in md̓o. Idcirco ꝙ hō mūdanus fertilis efficiat̉. debet ex deẜto mūdi in ortūꝫ penitentie tranſplātari. ⁊ hec plantatio debet fieri ꝑſanctos doctores quorū vnus egregiꝰ fuit predicator beatus paulꝰ qͥ ꝑ verbū doctrine ſue intendit omēs ſeculares de deſerto ſeculi radicitus euellere cum dicit in ꝟbo thematis p̄aſſumpto. Nolite cōformari huic ſecl̓o. ⁊ in ortuꝫ penitentie trāſplantare. cū dicit. Sed reformamīin nouitate ⁊c̄. Et ad hanc tranſplantatōꝫ prīorequirit̉ labor. ſicut em̄ arbores ſilueſtres ꝑ debitam curā efficiunt̉ ortenſes. ſic hoīes ſecl̓aresetiam ſi colūt ⁊ purgant agrū cordis ſui debiteerūt penitētes. ⁊ ſic ſemina ꝟbi pn̄t ſuſcipere ⁊fructus bonos facere. Iō dicit Boe. lib̓. iij. metro. j. Qui ſerere ingenuū volet agrū. Liberetarua pͥus fruticibus .i. a ſpinis vel radicibus.Falcę rubos. filicemqꝫ reſecet. Vt noua frugegrauis ceres eat. Et ẜm glo. filix eſt herba iuti

lis habens folia ad modū filorū. q. d. Quicūqꝫvult ſeminare in aīa fructus bonorū oꝑm debꝫagrū cordis purgare a ſpinis ſollicitudinuꝫ hꝰmūdi. ⁊ falce ꝯfeſſionis dꝫ inutiles herbas peccatorū reſecare: vt ſic nouꝰ fructꝰ ꝓducet̉. ⁊ cōcludit Boe in fine metri. Tu qͦꝫ falſa tuēs bōapͥus. Incipe colla iugo retrahere. Uera dehīcanimū ſubierīt. q. d. a mūdanis extirpāda ſuntvitia. ⁊ poſtea inſerende ꝟtutes. Et vt dic̄ glo.Bar. brix. ſuꝑ canonē. Cū renūciat̉. xxxij. q. j.pͥus deſinit qͥs eſſe vitioſus qͣꝫ incipiet eſſe virtuoſus. bonus em̄ ⁊ malus ſil̓ eſſe non pōt. ecceꝙ reqͥrit̉ pͥmo labor vt hō de ſtatu vanitatꝭ mūdane plantet̉ ad ſtatū pnīe. Scd̓o neceſſariꝰ eſtlocus. ſicut em̄ arbores q̄ in vno loco faciūt fructū malū. in alio faciūt bonū. ſic animꝰ hoīſ qͥ inegypto .i. in tenebris peccati ponit̉ eſt malus. ſiplantet̉ in hierl̓m .i. in pace iuſticie .i. ꝯſcīe efficitur bonꝰ ⁊ ſalutiferus. vt dicat̉ de ip̄o Mat.vij. Arbor bōa fructus bonos facit. Sꝫ tn̄ ē notandū ne in radice arboris plantande in aliū locum aliqͥd maneat ex terra. ſed totaliter excutiatur alioqͥn vi pͥus ſteril̓ maneret. Sic etiā mūdialis homo qͥ dꝫ ad locū gr̄e ⁊ pnīe tranſplantari cauere debꝫ ne in terrenis affectibꝰ ⁊ peccatis in radice intentōis aliquid remaneat. qꝛ dicit Anẜ. li. iij. c. vij. Peccatori nō ꝓdeſt tranſmutatio loci ſine tranſmutatōne vitij. Et ꝓbath̓ ꝑ dictum Bede qͥ ait. Nec lucifero ꝓfuit locꝰceli. nec ade locus ꝑadiſi. nec Loth locus montis excelſi. nec filijs iſrl̓ locus deſerti. iō interrogatꝰ ſocͣtes a quodā ciue quare mutatō loci nihil ſibi ꝓdeſſet ad mutatōꝫ vitiorū. Reſpōdit.non eſt mirū ſi mutatio loci non mutat vitiū. qꝛſemꝑ mutas teip̄m. ſi autē vitiū mutat̉. ꝓdeſtmutatio loci. Ideo dicit Iſi. lxxxj. di. c. Ualetinterdum conuerſis ꝓ ſalutē ſue anime mutatōloci. plerūqꝫ em̄ dū mutat̉ locus mutat̉ ⁊ mentꝰaffectus. Et ſubdit. congruū eſt ergo ⁊ inde el. iam corꝑal̓r euelli vbi quis praue vixerit ⁊ illecebris ſeruiuit. nam locus vbi quis praue vixerit in aſpectu mentis apponit quod ſepe quiſqꝫſibi cogitauit vel geſſit. Tertio neceſſarium eſttempus. ſicut em̄ plures arbores plantantur īvere. pauce in autumno. pautiores in hyeme.⁊ pauciſſime in eſtate. ſic conueniēs valde ē vtin vere iuuentutis mundani homīes tranſplātent̉ ad ſtatum pnīe ⁊ ſalutis. qꝛ Tren̄. iij. dicit̉Bonū eſt viro cum portauerit iugū dn̄i ab adoleſcentia ſua. Et ſapiens. Semīa mane ſem̄ tuūEccī. xj. Et ratio huius cōuenientie eſtꝭ. quia īautumno mature etatis vel in hyeme ſenectutꝭvl̓ in eſtate .i. ī feruore male ꝯſuetudīs. hūor .i.gr̄a deuotōis deficit. Ideo dicit. b. augꝰ. de peni. di. vl. c. nullus. Et hr̄ original̓r li. de pe. vera ⁊ falſa. Illi qͥ cuꝫ potuerūt nūqͣꝫ conuerti voluerunt ꝯfitētes cum iam peccare nequeūt. nec

F