Druckschrift 
1 (1488) Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Infra octauas natiui. R

℟ qͥd ſciret eſſe placitū diuine volūtati. Secūdūẜuitiū qd̓ dꝫ hō facere xp̄o dn̄o ſuo eſt ꝙ dꝫ vigilare qn̄ alij dormire ꝯſueuerūt. dꝫ em̄ in eſtate hͦ eſt in vita gr̄e in pn̄ti qͥlibet xp̄ianꝰ vigilarein bonis oꝑbus ⁊ ſibi neceſſaria in futurū ꝓcurare. exemplo formice. de qͣ dicit Iſi. lib̓. xij. ⁊Phiſologus ꝙ tꝑe eſtatis qn̄ calor eſt in terranō qͥeſcit ſꝫ gͣna tritici congregat ⁊ eoꝝ extremap̄ſcindit ne germinent. ⁊ de ill̓ in hyeme viuit.ſic ⁊ nos xp̄iani in tꝑe gr̄e ꝑ eſtatē deſigͣti qn̄ calor diuine miſcd̓ie eſt in terra nō debemus quieſcere. ſed gͣna bonoꝝ oꝑm cōgregare. vt de ill̓tꝑe hyemis .i. mortis. vl̓ extremi iudicij viuerevaleamꝰ. iō dicit Phiſol̓. Nos laboremus fratres dū tꝑs habemus. vt ſimꝰ tuti tēꝑe iudicij.Cui alludit apl̓s ad Gal̓. vj. Dū tꝑs habemuspemur bonū ad oēs maxīe aūt ad domeſticosfidei. Et dn̄s Ioh̓ .vj. hortat̉ nos. oꝑamini nōcibū qͥ perit. ſꝫ qͥ ꝑmanet in vitā eternā. Quareautē nō ſit dormiendū ſꝫ laborandū on̄dit ſapiens Sap̄. iij. Bonoꝝ laborū gl̓oſus eſt fructusEt. b. Gre. j. q. ij. c. eccl̓am. Iuſtū eſt inqͥt vt illi ꝯſequant̉ ſtipendia qͥ laborꝭ impenderint obſequiū. Tertiū ẜuitiū dn̄o exhibendū eſt iudicare inter bonū potū ⁊ malū. Per potū inteligitur pnīa q̄ dꝫ eſſe mixta aceto amare ꝯtritōnis.vino cōpunctiōis ⁊ muſto ſpei vel ꝯſolatōnis.quā qui guſtau̓it pōt dicere bonū fuit acetū cōtritōis. bonū eſt vinū cōpunctōis. ⁊ bonuꝫ eritmuſtū cōſolatōis. hͦ em̄ mō acetū cōtritōis fuitbonū. qꝛ ſicut amaritudo aceti purgat ⁊ diſſoluit. ſic cōtritio q̄ fuit anxia ⁊ amara purgat mētem. ⁊ diſſoluit culpā. iuxͣ illud Bede. Amaritudo cordis mentē purgat. angelos letificat. etdeū placat. Et. b. hiero. Nulla inqͥt culpa committit̉ ob quā hō nō miro dolore anxiatur. Iocirco ꝯtritio amara in Petro ⁊ mag. bōa fuit q̄mentes eoꝝ a pctīs purgauit. Sꝫ idcirco vinūcōpunctōis eſt bonū. nam ſic̄ vinū emittēdo feces ſe purgat ⁊ ſꝑ eſt in motu ⁊ turbiduꝫ donecſeꝑet̉ puꝝ ab impuro. ſic qͥ vere cōpunctus ē ſꝑē in motu bone oꝑatōis ⁊ tremore donec ſeꝑetab eo immūdicia peccatorū quē motū diabolvolens impedire immittit aliquā afflictōꝫ .i. occupatōꝫ terrenā. Recte em̄ ſic̄ hō qn̄ vinū mutum ebulit ⁊ feruet. ita forte ꝙ timet̉ dolium nerumpat̉. immittit intꝰ caſeū terreſtrē. ⁊ tūc incipit agere vapor ⁊ poros caſei intrat ⁊ ceſſat ꝑiculum ⁊ ebulitio remiſſo feruore. Quid eī vinibuliēs niſi cōpūctio feruens. cui nimirū diabolus feruorē tollit cū caſeū terreſtrē īmittit qn̄ cōpunctā mentē ad terrenā occupatōꝫ vl̓ afflictionem trahit feruēte ſpū citiꝰ frigeſcit. ſicut patꝫde filio regis francie cui pꝰ cōpunctōeꝫ immiſitdiabolus terrenorū occupatōꝫ ita vt a feruorecōpūctōis refriguit ⁊ dānatꝰ fuit. ſic̄ dixi. sͣ. domica. iij. ẜmo. ij. G. G. Sꝫ ꝓpterea bonum erit

muſtū ꝯſolatōis. qꝛ poſt amaritudinē ſeqͥt̉ conſolatio. qꝛ refert Boe. lib̓. ij. de ꝯſo. ꝓſa. ij. ꝙ inpalatio iouis erāt duo dolia vini. vnū de optīoaliud de amariſſimo. ⁊ qͥcūqꝫ volebat bibe̓ d̓ bono oportebat ꝙ pͥus biberet d̓ amaro. ſic qͥ vultde muſto ꝯſolatōnis bibere oportet ꝙ pͥus bibat de vino cōpunctōnis. qꝛ ẜm Poe. Dulcianō meminit qͥ nō guſtauit amara. Iō dic̄ Gre.ſi mens appetit qd̓ demulcet pͥus guſtet qd̓ dolet. Quartū ẜuitiū dn̄o exhibendū eſt homīesad cōuiuiū inuitare. illd̓ ꝯuiuiū nō eſt aliud niſi eterna btītudo qd̓ figurat̉ in cōuiuio regis aſueri Heſter .j. qͥ tertio anno ſui imperij fecit cōuiuiū in domo ſua q̄ colūnis marmoreis fultiebat̉. lectuliſqꝫ aureis ornabat̉. bibebatqꝫ vinū⁊ nō erat qͥ cogeret ad bibendū. ſꝫ bonitas ip̄oſattrahebat. Spūal̓r aſuerꝰ interp̄tat̉ btītudo.⁊ ſignificat xp̄m qͥ in tertio anno .i. tꝑe gr̄e. pͥmꝰannꝰ fuit ſtatus nature. ſcd̓s ſtatꝰ legis. tertiusſtatꝰ gr̄e in qͦ fecitꝭ grāde ꝯuiuiū cūctꝭ pͥncipibꝰ.i. ſctīs apoſtol̓ qͦs ꝯſtituit pͥncipes ſuꝑ oēꝫ t̓rāpsͣ. xliiij. ⁊ pueris ſuis .i. ſctīs angel̓ alijſqꝫ ſctīsDe qͥbus Lu. xj. Pueri mei mecū ſunt ī cubiliin hͦ cōuiuio bibūt vinū optimū diuīe ſuauitatꝭdicentes illud Ioh̓. ij. Oīs hō pͥmo vinū bonūponit. tu autē ẜuaſti vinū bonū vſqꝫ huc. quiaxp̄s ꝯſolatōes eterne dulcedis dat ſctīs in iſtomd̓o q̄ſi ad p̄guſtandū vt magis cū plenitudīeferueſcat deſideriū. ſicut vini vēditores aliqͣꝫtulum dāt guſtare volentibꝰ emere vt ſuauitate vini guſtata ad emēdū alliciant̉ Iō. b. augꝰ.cui dn̄s ad guſtandū hͦ vinū dedit diuīe ꝯſolatōis ſic ait. Guſtaui te ⁊ eſurio. tetigiſti me ⁊ exarſi in pace tua. Ad hͦ cōuiuiū eterne btītudīsdꝫ qͥlibet non ſolū aīcos ſꝫ etiā inimicoſ .ſ. peccatores inuitare. p̄dicatores qͥdem ꝟbo diuini ẜmonis ⁊ exēplis bonis. qꝛ d̓r. viij. q. j. qual̓ eritedificatio diſcipuli ſi intelligat mgr̄o ſe eē maiorem. vn̄ nō ſolū ep̄i p̄ſbyteri ⁊ diacones debentmagnoꝑe p̄uidere vt cunctū ppl̓m cui p̄ſidentꝯu̓ſatōe ẜmone ⁊ diſciplina p̄eant. veꝝ etiā inferior gͣdus lectores. exorciſte ⁊cͣ. Ex quo patꝫꝙ ſacerdotes dn̄t ẜmone p̄dicatōis ⁊ exemplobone ꝯu̓ſationis inuitare pctōres ad cōuiuiumbtītudinis eterne. Alij autē vt laici dn̄t inuitare ſe exemplis lucidis bonoꝝ oꝑm. iuxta illudMat. v. Sic luceat lux vr̄a coram hoībꝰ vt videant oꝑa vr̄a bona ⁊ glorificēt pr̄em vr̄m quiin cel̓ eſt. Quintū ẜuitiū dn̄o exhibendū eſt facere ignem ſine fumo. ꝑ ignē mora. intelligiturcharitas. Prīo qꝛ ignis inter elemēta ꝟtuoſioreſt ceteris elementꝭ. ſic ceteris ꝟtutibꝰ ꝟtuoſioreſt charitas. ⁊ ſine ea alie ꝟtutes nō merent̉ dici ꝟtutes. qꝛ dicit. b. augꝰ. de lauachri. Attēdeqͣꝫta eſt charitas q̄ ſi deſit fruſtra habēt̉ cetera.ſi autē habet̉ habent̉ oīa vel in his vel in alijsScd̓o ſicut ignis ferꝝ qͣſi igneꝫ facit. ſic caritas

g 2

M

L