Dominica

qꝛ Eſa. xxxiij. regē in decore ſuo videbūt. Id̓odic̄. b. Bern̄. Reuera idē ⁊ hͦ ſolū eſt verū gaudium qd̓ nō de creatura ſꝫ de creatore ꝯcipitur.⁊ cū poſſederis nemo a te tollet. cui cōparē. certe aliunde oīs iocūditas meror eſt. oīs ſuauitaſdolor eſt. omne dulce amarū. oē decorū fedumoē poſtremo qd̓cūqꝫ aliud delectari poſſit moleſtum. Un̄ refert Cho. in api. c. vl. Iordanusfrater ordīs p̄dicatoꝝ diabolū int̓rogauit. dicmihi inqͥt. ſi optio tibi daret̉ vbi velles eſſe? adquem demon cū tantꝰ ſis clericꝰ ⁊ doctor eccl̓iemiror te tam ſimplicit̓ interrogaſſe. ⁊ adiec̄. dicmihi vbi tu velles eſſe ſi tibi optio daretur? adquē Iordanus. nuſqͣꝫ velleꝫ eſſe niſi in celo. cuidemo. ⁊ hͦ vellem ⁊ ego. ⁊ iordanꝰ. qͣre inqͥt velles ibi eſſe maxīe: cui demon. vt reſpicerem illāfaciē clarā creatoris mei. qd̓ cū iordanus audiret qͣſi exͣ ſe raptus corruit ⁊ fleuit. Tandem adſe reu̓ſus interrogauit dicēſ. dic mihi. ſuſtinereqͥd inde velles ꝙ poſſes faciem creatoris tui vide̓; ille rn̄dit. oēs penas qͣs oēſ demōes ſuſtinuerūt a die quo eiecti ſunt de celo. ⁊ qͣs ſuſtīebūtvſqꝫ in diē iudicij vellem ſuſtine̓ vt ſel̓ poſſeꝫ vtdere claritatē dei ſicuti eſt. Ad quē Iordanus.Credo te vnū eſſe de melioribꝰ demonibꝰ. ⁊ demon. fui vnus de ſeraphin qͥ ſꝑ aſſiſtūt an̄ faciēdei. ait Iordanus. dic gͦ mihi aliqͥd de claritatevultus dei. exqͦ tam ꝓpe faciem eiꝰ vidiſti. acquē demon. nō tibi de hoc aliqͥd dicere poſſumcū etiā angeli qͥ faciem eiꝰ ſꝑ intuent̉ ſi eſſent int̓ra ⁊ vellent aliqͥd de claritate eiꝰ dicere nō ſuficerent. dicā tibi tn̄ aliquā ſimilitudinē ex quaꝑpende̓ potes qͣꝫ clara ſit facies dei. ſi inqͥt oēsflores p̄teriti ⁊ futuri oīm arborū ⁊ oīm graminum. ⁊ viriditas ⁊ oīs color oīm lapidū p̄cioſorum ⁊ metallorū ⁊ ſplendor ſol̓ ⁊ lune ⁊ ſtellaꝝ⁊ omīs claritas oīm luminariū q̄ ab initio vnqꝫſplenduerūt in terra lucerēt. oīs illa claritas neſſet niſi tenebroſa lux ⁊ nox reſpectu clariſſimſol̓. Tunc Iordanꝰ ait. O qͣꝫ miſer eſt ille qui h̓amittit. Scd̓o hͦ gaudiū ꝓuenit ex viſiōe hūanitatis. De qͦ Bern̄. Plenū ꝓrſus eſt oī ſuauitatis dulcedine videre hoīem hoīs cōditorem.Tertio ꝓuenit ex ml̓titudīe ſocietatꝭ. qꝛ Apoc̄vij. legit̉. Uidi turbā quā nēo dinumerare poterat. ibi erit btā ꝟgo oēs angeli ſancti ⁊ ſancteqͥ oēs reges ſunt ⁊ regine. ꝓpter qd̓ filiꝰ dei d̓rveniſſe de regalibus ſedibꝰ Sap̄. xviij. Tertiūqd̓ inuenit̉ in palatio hͦ pulchro eſt lux ſine tenebris. qꝛ claritas dei illumīat illud. vt apoc̄. xxj.⁊ etiā aīe iuſtorū. qꝛ Mat. xiij. Fulgebūt iuſtiin regͦ pr̄is ſui ſicut ſol. ⁊ dicit doctor bertrāduin libello de inueſtigatōe creatoris ꝑ creaturasSicut nunc ſol eſt nob̓ altior. ſic tūc nos erimuſaltiores. qꝛ ſicut nunc ſol terrā ſic tunc aīa iuſtiilluminat totū celū. ſicut ſol penetrat vitruꝫ. ſicaīma iuſti mille muros. ⁊ ita clara erit ꝙ ſi etiaꝫ

ſtaret vbi nunc eſt ſol. ſol obſcuraret̉. ⁊ aīa illuminaret totū md̓m. Hec ille. Et ſi vna aīa iuſtieſt tam clara qͣꝫtum tunc infinite iuſtorū animeilluminātes celū cauſabūt. aut faciēt ibi lumen⁊ ꝙ faciant lumen dicit. b. augꝰ. li. ſoli. c. xxxiiij.O regnū eternū regnum oīm ſeculorum. vbi lumen indeficiens ⁊ pax dn̄i q̄ exuꝑat oēm ſēſuꝫin qua ſanctorū aīe requieſcūt ⁊ leticia ſempit̓na ſuꝑ capita eorū. Hic cōclude ẜmonē ſequētem materiā in poſterū reẜuando.ſe eadem dn̄ica Sermo ſecūdus.Dantum ad ſecundū ponit. b. Paulꝰ patīe ẜuilitatem. ibi. nihil differta ẜuo cū ſit dn̄s oīm. Ubinotandū legit̉ in geſtis romanorū. Quidā imꝑator ſtatuit ꝓ lege. qͥcūqꝫ vellet palatiū ſuū intrare ⁊ ei mīſtrare ꝙ tres ictus in porta facereterat tunc tꝑis qͥdam pauꝑ noīe Abias. vl̓ Gydo ẜm alios. qͥ veniēs ad portā pulſauit. ⁊ ꝑ ianitorem introductꝰ fuit. ⁊ imꝑatori ẜnitia ſuaexhibuit. ad quē ille. que ſunt ẜuitia q̄ vel̓ mihi exhibere. qͥ ait. Primū ẜuitiū corpus regisſcio cuſtodire. lectū p̄ꝑare. pedes lauare Secūdum qn̄ alij dormiūt ſcio vigilare. Tertiuꝫ potum guſtādo ſcio iudicare. Quartū homīes adꝯuiuiū ſcio inuitare. Quintum ignē ſine fumoſcio p̄ꝑare. Sextū viā ad terrā ſanctam ſcio demōſtrare. Volens igit̉ rex in eo iſta exꝑiri mādauit de pͥmo ẜuitio. ille aūt oī nocte lectū p̄ꝑauit. lintheamina mutauit an̄ camerā cū caniculo armatꝰ iacuit. vt ſi ip̄e dormiret latrante cane euigilaret ⁊ regē cuſtodiret. qd̓ videns ipſeimꝑator eū collaudauit. Deinde ſcd̓m ẜuitiuꝫimpleuit. nam ꝑ totā eſtatem vigilando laborauit. ⁊ cū alij dormirēt oīa neceſſaria ꝓcurauit.veniēteqꝫ hyeme laborantibꝰ ⁊ vigilātibꝰ alijip̄e qͥeuit ⁊ dormiuit. Tertiū ẜuitiū ip̄e oſtendit porrecto ſibi cipho in quo erat mixtum aceto vinū optimū ⁊ muſtum ait cuꝫ guſtaſſet. fuitbonum. eſt bonū. ⁊ erit bonū. q. di. acetum fuitbonū. vinū eſt bonum. ⁊ muſtū erit bonū. Imꝑator cum audiret prudentē poſt iudicatōnemmandauit ſibi quartū ẜuitium vt ꝑ regna et caſtra ſua tranſiens omēs amicos ſuos ad conuiuium inuitaret. accepto igit̉ mādato cōcito ꝓperauit. ⁊ omēs inimicos imꝑatoris inuitauitquos videns ille iratus eſt valde. Cui Abias.amici tui quacūqꝫ hora venerint cū gaudio ſuſcipiuūt̉. oportuit ⁊ inimicos inuitari. vt ꝑ hlare conuiuiū fierent etiam amici. quod vt ſcm̄fuiſſet imꝑator deū benedixit. Poſtea quintiſeruitiū impleuit. nam ligna in eſtate ꝑ ardoreſolis exiccabat. ſicqꝫ ignem ſine fumo faciebatPoſtremo vltimū iubente rege ẜuitium oſtefdebat. vocatoqꝫ ppl̓o volente ad terrā ſanctaꝫꝓficiſci dixit. in illa rupe eſt auis que continuo

E