Druckschrift 
1 (1488) Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Infra octauas natiui. I

ex ſuggeſtione eius mādatū trāſgredientes originalē iuſticiā ꝑdiderūt ⁊ mortē incurrer̄t. autmoriendi neceſſitatē. Gen̄. j. Iō iſte lapis d̓r exciſus fuiſſe ſine manibꝰ ⁊ ꝑcuſſit ſtatuā in pedeqꝛ potētes in morte ꝑcutiūt̉ ⁊ ī puluerē redigūtur. Itē ad latus dextrū fuit vrſus ꝑ quē intelligit̉ conſcīa mordēs q̄ ſꝑ eſt circa lectuꝫ hūanevite. ⁊ pͥncipal̓r potentū ſuꝑborū teſtificanseos ꝙ male agunt. Iuxͣ illud apl̓i ad Roma. ijTeſtimoniū reddente ill̓ ꝯſcīa eorū. qꝛ conſcīaeorū eoſ corā deo accuſat. xiij. q. iij. c. ī cūctꝭ. Liber ſine accuſatōe eſſe non pōt ſi ſola q̄ interiuseſt ꝯſcīa accuſat. Iō ſuꝑbi potētes debent ꝯſcientie ꝯſentire .i. ſuꝑbiā deponere. exemplo dauid. j. Re. xix. vbi legit̉. Dauid fuit obſeſſus īdomo ſua ꝓpͥa ꝑ familiā Saul qͥ ductus eſt inſpū inuidie. ⁊ eum occidere cogitabat. cui dixitvxor niſi ſaluaueris te in hac nocte cras morieris. qͥ ei ꝯſentiens depoſitꝰ eſt ꝑ feneſtram. porro ille abijt ⁊ aufugit ⁊ ſaluatꝰ eſt nec hͦ ꝑiculūeuadere potuiſſet niſi vxori conſenſiſſet. Tulitaūt micol ſtatuam ⁊ poſuit ſupra lectū ⁊ pellempiloſam capre poſuit ad caput eiꝰ ⁊ operuit eūveſtimentꝭ. Moral̓. Per dauid qͥ interp̄taturmanu fortꝭ qͥlibet potes huiꝰ md̓i intelligit̉. perſaul qͥ interp̄tat̉ abutens diabolus ſignificat̉. h̓inqͣꝫ obſedit potētes huiꝰ md̓i cum familia ſuaſcꝫ ſuꝑbia. luxuria. auaricia. qͣ oppͥmūt pauperes. ſicut dicit. b. Hiero. vt hr̄ in epl̓a EuſebijQuid diues qͥ a mortali aura paſtus aliud ē q̄quoddā peccatorū vas putridū. ibi ſuꝑbia. ibiluxuria. ibi auaricia. ⁊ ſic de alijs. Et ſb̓dit. nōne in diuitibꝰ nobilibꝰ ⁊ potētibus. nōne latrones qui pauperū mercēdē dep̄dāt̉ violenter eteos depͥmūt atqꝫ necant. q. d. vtiqꝫ. Et ſubdit.receperūt certe ſuꝑfluitatē veſtimentorum. d̓pauꝑibus frigore ⁊ nuditate mori non curant.palatia ⁊ magedificia erigūt. vt ea hūani oculiꝯtemplant̉. ⁊ pauꝑes in plateis morant̉ incōmode ꝯuiuia frequent̓ parant alijs diuitibus.vt fercul̓ delicatiſſimis ſui ventris repleant̉ ingluuie. qͥbus pauꝑes fame ꝑeant. qͥd aliud eſteorū vita qͣꝫ pctā? Si vent̓ tanta ciborū repletꝰeſt copia. nōne ad fores eius adeſt luxuria? qͣſidi. ſic. Ecce qͣꝫ multa familia diabolus obſeditdiuites ⁊ potētes. quā familiā Micol. q̄ interptat̉ aqua oīs ſignificās ꝯſcīam qͣ omīs iniqͥtasꝯſiderat̉ mox cognoſcit. Iō dicit. niſi te ſaluēsin hac nocte .i. in hac vita q̄ eſt velut nox dānaberis ſeu morieris morte eterna. Iō. xxviij. q.oē quod ꝯͣ ꝯſcīam ſit edificat ad gehennam Ebr ex de reſti. ſpo. c. habēs. ꝙ audiēs diues ⁊ potens ꝑ feneſtram deſcēdit qn̄ ꝑ memoriā penasinferni memit ſicqꝫ abijt in viaꝫ humilitatis decaſtro elatōis ⁊ ſaluat̉. Item ad latus ſiniſtrūerant ẜpentes ⁊ bufones. ⁊ qͥd ꝑ latus ſiniſtrūniſi ſtatus poſt hanc vitam: vbi ẜpentes et bu

fones rodent corꝑa potentū. ⁊ aīe tradentur inptātem demonū ⁊ tormētoꝝ. Sap̄. vj. Poetes potent̓ tormēta patient̉. ſi em̄ hō hͨ p̄dcā oligent̓ inſpexerit ſe cito de honore md̓i expedire poterit. Sic̄ fecit qͥdā dux burgūdie de qͦ legitur cū ſepulchrū pr̄is ſui aꝑiret ⁊ corpꝰ tranſferre vellet vidit magnū buſonē ſuꝑ faciē pr̄is⁊ prudent̓ ad ſe rediens coram oībus militibuſſuis exclamauit. O falſa md̓i gl̓a deluſiſti pr̄eꝫmeū. me aūt non decipies. ⁊ conu̓ſus ad corpupr̄is dixit. vbi ſunt diuitie ⁊ delitie quas habuiſti? nunc comederīs tam turpit̉ a bufone ⁊ vermes te deuorāt ſicut pauꝑes deuoraſti. ⁊ relictꝭſtatim oībus religionem intrauit. Deinde Gātherius ꝑuenit ad aliud regnum qd̓ eſt regnuꝫcarnis. ſi em̄ hō fugerit de regno honoris ꝑ viāhumilitatis. ducit eum diabolus ad regnū carnalitatis. In quo qͥdem regno ml̓ti exaltanturſicut ptꝫ de Salomone qͥ ad tantā carnalitateꝫdeuenerat vt frequent̓ ꝟgines de nouo haberevolebat. ꝓpter qd̓ d̓r. iij. Re. xj. Fuerūt ei vxores qͣſi regine ſeptingente ⁊ cōcubine. In hͦ regͦcarnalitatis exaltatus fuit aſuerꝰ qͥ vt legit̉ heſter. ij. qͣlibet die habebat vnā ⁊ q̄ ingrediebat̉veſꝑe egrediebat̉ ⁊ mane. nec habebat licentiāreuertēdi niſi eam rex vocaſſet ex noīe. Sed h̓ſis caſtus ⁊ cautus in p̄dicando has hiſtorias.eo ꝙ ml̓ti potentes ſeculi occaſionē ⁊ excuſatōnem ſue carnalitatis (vt credo) ab his acciꝑentvt qui frequent̓ ꝟgines hr̄e voluerūt qͣs in ꝑdl̓tōnem aīaꝝ ſuarū turpit̓ ſtuprauerūt. quoꝝnōnullos noui. vnū qͥ ante pauca tꝑa pͥncipal̓rin hoc regno carnalitatis exaltatus fuit ſardinapulus rex aſſyriorū qui raro armis vſus eſtvt regem decet. ſꝫ voluptati deditusᵇ quotidieꝯu̓ſabat̉ cum mulieribus ⁊ puell̓. ⁊ timeo ꝙ adhuc ſunt ml̓ti qͥ in hͦ regno exaltāt̉. ill̓ qͥdem neceſſe eſt vt reſpiciāt lectū carnalitatis. qͥ qͥdē nouacul̓ acutis plenꝰ eſt. qꝛ pene q̄ dāt̉ carnalibꝰſunt doloribus plene. qꝛ de tali lecto d̓r Eſa. xiiij. Subter te ſternet̉ tinea ⁊ oꝑimentū tuū erūtꝟmes. De hoc q̄re ex ẜmone. ij. ſcd̓e dn̄ice. H.L. Uel ꝑ lectum carnalitatis intelligunt̉ delitie. qͥ inqͣꝫ lectus licet pulcher videat̉. eſt tamenacutis nouacul̓ plenus .i. anxietatibus. ſic̄ dic̄Hiero. Appetitus fornicatōnis anxietas et ſatietas ⁊ penitentia. Exemplū de qͣdam puellaq̄ eſtimans ꝙ delectatio hꝰ peccati eſſet qd̓daꝫmagnū. deſiderio illiꝰ ſibi ꝟ̓ginitatē auferri ꝑmiſit. deinde videns ꝓ quali re thezaurū tātuꝫamiſiſſet adeo penituit ꝙ ſe interficere voluit.Et hec anxietas nō ſolum eſt in vita. ſed etiā inmorte. qꝛ dicit Egeſippus. O qͣꝫ amara morteobeunt qui ſe in hac vita voluptatibꝰ ⁊ delitijsaffecerūt. ſꝫ poſt mortē anxietatem ⁊ tribulationem habebūt maximā. Apoca. ij. d̓r de fornicatore Ieſabel. Ecce ego mitto eam in lectun

X

A