Quarta Aduentus I

damnis. qͥdam ꝟo v̓beribus corrigantur. ⁊ cūpaulo diſtrictiꝰ agit̉. ex charitate agendum eſtnō ex furore. hec ille. Tertio dn̄s eſt nom̄ lib̓alitatis. qꝛ boni dn̄i ſunt lib̓ales ⁊ pij. nā ⁊ deceteos. Primo qꝛ hec ꝟtus liberalitas d̓r qͣ pollētes liberi nominant̉. Un̄ Ariſto. ad Alex. dicotibi clementiſſime rex ꝓpter qd̓ inqͥt cenſeā clementie tue dicere ꝙ declinatio ꝓdigalitatis etauaricie. ⁊ acquiſitio largitatis eſt gl̓a reguꝫ etphennitas regnorū. Hec ille. Cū em̄ domī appetunt in ſeip̄is vel in liberis ſuis dn̄atus ꝑpetuitatem decet ip̄os eſſe lib̓ales. nam dn̄i in populo hn̄t ſe ſicut liberi in domo. auari ꝟo ſicut ſerui a pecunia poſſidēt̉. iō decet dn̄os eſſe liberales. Secūdo hec virtus que dicit̉ liberalitas ēꝓpter cōem vtilitatē inqͣꝫtum hꝫ ratōeꝫ ꝟtutisauarus ꝟo eſt inutil̓. qꝛ ſibi neqꝫ eſt. ⁊ eo nichilſceleſtius. Eccī. x. ſed dn̄o bono in cōmunitatenihil vtiliꝰ eſt. iō decet dn̄os largitas. vn̄ Ariſto. ad Alex. dicit quatuor eſſe reges. rex largſibi. ⁊ auarus ſubditis. rex auarus ſibi ⁊ largſubditis. rex largus ſibi ⁊ ſubditis. ⁊ rex auarꝰſibi ⁊ ſubditis. Italici dixerūt nō eſt vitiū in regeſi eſt auarus ſibi ⁊ largus ſubditis. Iud̓i ꝟodixerunt qͥ eſt auarus ſibi ⁊ ſubditis eſt bonꝰ.Perſi ꝟo aſſerentes ꝯͣrium ⁊ contradicētes iudeis ⁊ italicis dixerūt nihil valet rex qͥ non eſtlargus ſibi ⁊ ſubditis. ſꝫ inter oēs meo iudiciopeior eſt ⁊ merito reprobandus qͥ eſt largꝰ ſibi.⁊ auarus ſubditis. qual̓ fuit qͥdā rex Antigonꝰmacedonū. de quo refert Sen. Cū cinicꝰ qͥdamab eo petiſſet talentū. rn̄dit ꝙ eſſet plus qͣꝫ cinicus deberet petere. Repulſus aūt ille petijt denarium. rn̄dit minus eſſet qͣꝫ regeꝫ deceret dare⁊ dicit Sen̄. Turpiſſima huiꝰ cauillatio inueītꝙ neutrū daret. reſpexit in denario regē. ī talento cinicū cū non poſſet ei talentū tāqͣꝫ rex. ⁊ denariū tāqͣꝫ cinico dare. nichil tam exiguū qd̓ nōtribuit honeſta humanitas. Et qꝛ dn̄s eſt nom̄liberalitatis. iō debēt eſſe ꝓpe ad tribuendum.Ubi noͣ liberal̓ qui vult aliqͥd tribuere dꝫ triareſpicere. vt dicit Egidius romanꝰ in li. de regimine pͥnci. Primo dꝫ reſpicere quantitateꝫ datorū vt nō det minus vel plus qͣꝫ dꝫ. liberalitasem q̄ alio mō largitas nuncupat̉ dicit̉ reſpicere ſumptus mediocres. ſicut magnificētia dicitur reſpicere ſumptꝰ magnos. in faciēdo eī ſumptus mediocres cōtingit deficere qd̓ facit auaricia. ⁊ ſuꝑabundare quod facit prodigalitas.vtrūqꝫ em̄ eſt ꝯͣ rectam regulā ratōis. oportꝫ gͦdare ꝟtutem mediā inter auariciā ⁊ ꝓdigalitatem. ⁊ hmōi ꝟtus eſt liberalitas. ad quā tria requirunt̉. vt dicit ibidem. Prīo ꝙ lib̓alitas cōſiſtit in recto vſu pecunie. nc̄ce eſt vt non accipiat eam vn̄ nō dꝫ. Ex quo ptꝫ vt dicit ph̓us. iiij.ethi. ꝙ vſurarij. lenones viuentes de meretricio. expoliatores pauperū ſubditorū. ⁊ aleato-

res ſunt illiberales. qꝛ aleator .i. oīs luſor taxillorum illiberal̓ eſt. lucrat̉ em̄ ab amicis quibuſoportet bn̄facere. qꝛ dicit Ariſto. ij. pol̓. Amicꝭauxiliari delectabiliſſimū eſt. Scd̓o vt accipiateā vnde dꝫ. vt vicꝫ de ꝓprijs ſtipēdijs. quia dicit augꝰ. xxiij. q. j. c. militare. ꝓpterea inqͥt quadam ꝓuidentia militantibꝰ ſunt ſtipendia ꝯſtituta ne dū ſumptus querat̉ p̄do craſſet̉. qꝛ miles qui q̄rit vltra ſtipendiū ſibi aſſignatū dicit̉p̄do. Tertio vt expendat ꝓut decet. nam hͨ ſpectant ad lib̓alem dn̄m. Secundo liberal̓ qͥ vulttribuere debet reſpicere qͥbus dat. iuxͣ illd̓ Cathonis. Cui des videto. vt vicꝫ nō det qͥbꝰ nonoportet. Hiſtrionibꝰ enim nō oportet dare. vtvult ph̓s. qꝛ tales decet eſſe pauꝑes. Dicit eniꝫaugꝰ. ſuꝑ Ioh̓. ⁊ hr̄ di. lxxxvj. donare res ſuaſhiſtrionibus vitiū eſt immane nō ꝟtus. Et pariſi. li. de vitijs ⁊ ꝟtu. ti. de ꝓdiga. recitās hiero. ſic dicit. Paria ſunt hiſtrionibus ⁊ demonibus ſacrificare. qͥbus concordat Linconienſisdicto. xviij. Hiſtrionibꝰ ⁊ meretricibꝰ diuitiaslargiri nihil aliud eſt qͣꝫ ſeminare de voraginepaluſtri lutoſi. Iō refert Uin. in ſpe. hiſto. lib̓.xxx. c. xlj. de philippo francorū rege qui videnſioculatores ⁊ hiſtriones dona ⁊ veſtimēta propter ſuam adulatōꝫ a curijs regum ⁊ pͥncipū reportare mente ꝓmptiſſima deo ꝓmiſit oēs veſtes ſuas qͣꝫdiu viueret pauꝑibꝰ erogari. mallens ex ip̄is pauꝑem xp̄m tegere qͣꝫ eas ioculatoribus dare. ſed he autoritates loquunt̉ de ſuperfluitate. vt vicꝫ qui ſuꝑflue in talibus perſonis cōſumunt vel largiunt̉. Iō ill̓ qͥ illicitis ludis vtunt̉ peccāt qͣſi eos in peccatis nutriētes⁊ fouentes. vt dicit Tho. ij. ij. q. cxlviij. Et addit. Exquo officiū hiſtrionū nō eſt illicitum deſe. qꝛ ad ſolatiū hoīm ordinat̉ dū nō vtunt̉ aliqͥbus ꝟbis vel factis illicitis. illi qͥ moderate eisſubueniūt nō peccāt. ſꝫ iuſte agūt mercedē miniſterij eis tribuēdo. Tertio qͥ vult tribuere dꝫ videre cuius gr̄a det. vt det boni gr̄a. ẜ nō ꝓpteraliam cauſam. vt nō ꝓpter vanā gl̓am. qꝛ ſic ꝑdit mercedem ſuā. Matth̓. vj. Iō dicit Cryẜ.ſuꝑ Mat. Qui oīm ꝯtemptū pecuniarū habuerūt .i. nulli imaginatōi ſe miſcuerūt hi multotiens capti a vana gl̓a oīa ꝑdiderūt. Occultanda ſunt ergo oꝑa noſtra ne diabolus ea cognoſcat ſi volumus ea cōſeruare. Quarto eſt dominus nomen nobilitatis. iuxta illud Deuter. iij.Tuli de tribubus veſtris ſapientes nobiles. etpoſui eos dn̄os. qꝛ domī debent eſſe carne ⁊ aīmo generoſi. Nam vt dicit Auicen. Natura inaīalibus nobiliores ⁊ fortiores p̄ponit alioꝝ reges ⁊ duces. vt ptꝫ de leone ⁊ aqͥla. Et qꝛ dn̄s ēnomen nobilitatis. ideo dn̄t eſſe ꝓpe ad indulgendum. ſicut fecit ille de quo legit̉. Erat qͥdaꝫmiles qui occidit patrem alterius militis. et filius eius queſiuit oportunitatem quomō poſſꝫ

M

O

N