Tertia Aduentus G
Id qͥdem ſummū audeo ⁊ ineſtimabl̓e gaudiūnoīare dū qͥs nunc timere ſtuderet vt indiciumillud extremū gaudenti poſſet atqꝫ imꝑterritoaīmo expectare. Sicqꝫ legit̉ in vitaſpatruꝫ. li.iij. c. liij. Ꝙ abbas helyas dixit tres res timeo.vnā qn̄ egreſſura eſt aīma mea a corꝑe. aliā qn̄occurſurus ſum deo. tertiā qn̄ adu̓ſum me proferenda eſt ſnīa dei. Alio mō ꝑ orientem intellige xp̄m. iuxta illud Xach̓. vj. Ecce vir oriensnomē eius. In hͦ dat̉ intelligi ꝙ aīa dꝫ haberep̄ ocul̓ recordatōꝫ paſſionis xp̄i. ẜm qd̓ hortat̉apl̓s ad Heb̓. xij. Recogitate euꝫ qͥ talē ſuſtinuit a peccatoribus adu̓ſus ſemetip̄m ꝯtradictōem vt nō fatigemī animis vr̄is deficientes.Et dicit deuotus Amādus in horal̓. ſap̄. li. j. c.xiiij. Memoria paſſionis xp̄i nō dꝫ fieri cū feſtinatōe. ſꝫ cū matura ac p̄cordiali rememoratōe. ⁊ flebili qͣdam cōpaſſiōe. Scd̓o aīma iuſtiaſſimilat̉ orto voluptatis rōe plantatōis. quiad̓r Gen̄. ij. Plantauerat aūt dn̄s deꝰ paradiſūvoluptatis a pͥncipio. ex hͦ platonici dicūt ⁊ putant oēs aīmas ſil̓ ab initio creatas. Et de illaopinione fuit Ori. ſicut dicit augꝰ. ſuꝑ Gene.vij. Sed hͦ fidei catholice ꝯtradicit q̄ aſſerit animas in creando corꝑibus infundi ⁊ infūdēdocreari quā viā ꝯfirmat psͣ .xxxij. Qui finxit ſigillatim corda eoꝝ .i. creauit aīmas ſingl̓as ꝑſe pulcherrimas. vt dicit glo. Iō dicit mgr̄. li.ij. di. xviij. Catholica eccl̓a nec ſil̓ nec extraduce factas eſſe aīas docet. ſꝫ in corꝑibꝰ ꝑ coituꝫſeminatis infundi ⁊ infundēdo creari. Et allegat ibidē augꝭ. in eccl̓aſticis dog. c. xiij. dicēteꝫaīas hoīm nō eſſe ab initio creatas int̓ ceterasintellectuales naturas nec ſiml̓ creatas ſic̄ Orige. fingit dicimꝰ neqꝫ ꝑ coitū in corꝑibus ſeminari. ſicut luciferiani ⁊ cirillus ⁊ qͥdā latinorūp̄ſumptores affirmāt. ſꝫ dicimꝰ corpꝰ tm̄ ꝑ cōiugij copulā ſemīari. creatōeꝫ ꝟo aīe ſolū creatorem noſſe. eiuſqꝫ iudicio corpꝰ coagulari invulua ⁊ cōpingi atqꝫ formari. ac formato iamcorꝑe aīam creari ⁊ infundi vt viuat in vt̓o hōex aīma conſtans ⁊ corꝑe ⁊ egrediat̉ viuus exvtero. plenus hūana ſub̓a. Et eſt notādū ꝙ pqͣꝫ dn̄s plantauerat ortū voluptatis ꝓduxit d̓humo pͥmo omne lignū pulcrū viſu ⁊ ad veſcēQ dum ſuaue. Gen̄. ij. Moralit̓ hͦ lignū pulchꝝviſu eſt aīma iuſti homīs ex ꝯuerſatōne bona.De qͣ. j. Pe. ij. Cōuerſatōꝫ inqͥt vr̄am inter gētes habētes bonā. ſed ad veſcendū ſuaue ē exꝯſcīa mūda. qꝛ Prou̓. xv. Secura mens qͣſi iuge ꝯuiuiū. De his dicit augꝰ. Cōſcīa corā deoneceſſaria eſt ꝯuerſatio bona corā hoībꝰ. Seddi. dicis mihi ꝙ ꝯſcīa neceſſaria eſt coram deoqͥcqͥd facio audio ꝙ ml̓ti ſuſpicant̉ de me malū⁊ ſcandalizant̉ nūqͥd in hͦ ſufficit ꝯſcīa corā d̓oAd hoc rn̄deo in hͦ nō ſufficit ꝯſcīa md̓a apuddeū. ſed debes qͣꝫtum eſt in te laborare ſatiſfa-
cere eis on̄dēdo innocentiā ⁊ intentōꝫ tuaꝫ cāꝫſcandali remouēdo ⁊ ſpeciē mali. qꝛ. b. augꝰ. xj.q. iij. c. Nō ſunt audiēdi. dicit. Nob̓ neceſſariaeſt vita nr̄a. alijs fama nr̄a. Si aūt nolunt recipere ſatiſfactōꝫ ſed ꝑati ſunt rep̄hende̓ ⁊ n̄ imitari tunc debes dolere ꝙ illi peccāt. ⁊ ſic ſuffic̄tibi ꝯſcīa. ſed quo ad hͦ dicit Gre. xj. q. iij. c. Inter ꝟba. Si nob̓ teſtis eſt in cel̓ ⁊ teſtis in cordedimittamus ſtultos loqͥ foris qd̓ volūt. Et ſapiens Catho dicit. Cū recte viuas ne cures ꝟba malorū. Arbitrij nr̄i nō eſt qd̓ qͥſqꝫ loquat̉.debet tn̄ qͥlibet ita inter hoīes ꝯu̓ſari ne ſuſpitionem faciat infirmo fratri. De hͦ. b. augꝰ. in li.de ouibꝰ. Curemꝰ inqͥt fratres nō tm̄ viue̓ bn̄.ſed etiā coram hoībꝰ bn̄ ꝯu̓ſari. nec tm̄ hr̄e bonam ꝯſcīam. ſed qͣꝫtū poteſt nr̄a infirmitas etqͣꝫtū valet vigilātia hūane fragilitatis. curemꝰnihil facere qd̓ veniat ad malā ſuſpitōꝫ infirmofratri. Scd̓o ꝓduxit deꝰ in ꝑadiſo voluptatisflorum ⁊ frondiū īmarceſſibilē pulchritudineꝫſic in aīa iuſti ad quā dꝫ venire xp̄s dn̄t redole̓pulchri flores ꝟtutū. vt cōgrue dicat̉ de ip̄a illud qd̓ canit eccl̓a. circūdabāt eā flores roſarū.⁊ lilia cōual. Iō dicit Ioh̓. Cryẜ. Ager cui bn̄dixit deꝰ eſt aīa ſancta in qͣ redolet flos viole ꝑhumilitatē. flos ſpice ꝑ bonorū oꝑm maturitatem. flos oliue ꝑ mīam. flos roſe ꝑ patiaꝫ. Tertio ꝓduxit dn̄s ī orto delitiarū t̓reſtrꝭ ꝑadiſi lignū ſcīe bōi ⁊ mali ⁊ hͦ lignū. vt dic̄ mgr̄ li. ij. ſē.di .xvij. nomē nō a natura accepit ſꝫ ab occaſione rei poſtea ſecute. arbor em̄ illa ſupple ſcientie boni ⁊ mali nō erat mala. ſed ſcīe boni ⁊ maiō dicta. qꝛ poſt ꝓhibitōꝫ erat in illa tranſgreſſio futura qͣ hō experiēdo diſcederet qͥd eſſꝫ inter bonū obediētie ⁊ malū inobediētie Mora.ꝟo lignum ſcīe boni ⁊ mali qd̓ deus plantauitin aīma. nihil aliud eſt niſi prūdētia int̓ bonum⁊ malū diſcernēs q̄ valde eſt ei neceſſaria. iuxͣ illud augꝭ. in ẜ. ad fratres heremitas. Prudentia nccͣia eſt nob̓ q̄ docet qͥd fugiendū qͥd ve agendū. prudētia em̄ docet te vt nō ſuꝑbias necmireris de rebus trāſitorijs cū caduce ſūt. prudentia te docet vt q̄ nō ꝑpetuo ſunt fructuoſaꝑmittas abire. prudētia te docet vt in cūctis ſꝑidem ſis tam ꝓſperis qͣꝫ in adu̓ſis. prudentia tedocet ꝙ rep̄henſibil̓ eſt immoderata laudatio.⁊ īmoderata vituꝑatio. prudētia cū diſcreta ēꝓmittit accelerat ⁊ ampliꝰ qͣꝫ ꝓmiſerat donat.prudētia te docet quō pn̄tia ordines. quō p̄teritorū recorderis. quō futura p̄uideas. Et ſubdit. O btūs o felix ⁊ vere felix qͥ prudēs inueītur. nā ſi cūcta amittit clamat oīa mea ſunt queſunt. iſtaqꝫ oīa mea ſunt. iuſticia. tꝑantia. fortitudo ⁊ prudentia. Hec ille. Quis aūt hēat prudentiā docet Cryẜ. di. Ille verā prudentiā hꝫqͥ ſollicite laborat agͦſcere qͥd ſit optimū. ⁊ hͦ toto niſu amplectit̉. qd̓ ſit peſſimū ⁊ hͦ toto corde
d
R