Druckschrift 
1 (1488) Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tertia Aduentus F

qͣꝫ corpꝰ ſuſtineat de labore. Hec ille. Ecce hācvitam ſpūalem efficit xp̄s cū ad nos venerit ꝑſua decē ꝑcepta ⁊cͣ. Ideo omīs hō qui mortuꝰeſt ꝑ peccatū aduocet dn̄m ieſum dicens illudApocal̓. vl. Ueni dn̄e ieſu. Gſo. viuifica aīammeā ꝑ peccatū mortificatā. vt hic valeā viuerein gͣtia ⁊ in futuro in eterna gl̓a. Secūdo xp̄usvenit ad nos vt emendator delictorū. ⁊ hoc fignificat ſecūda lr̄a .ſ. e. Ideo xp̄s pͥmo aſſimilatur ſoli. qꝛ ſicut ſol habet ꝟtutē purgatiuaꝫ. eoꝙ tenebras fugat ⁊ fetorem cōſumit. ſic chriſtꝑ ſuū aduentū in animabꝰ noſtris purgat tenebras ignorātie ⁊ fetorem peccatorū. ſicut teſtatur apl̓us ad Hebre .j. Purgatōem peccatoruꝫfaciēs. Et idem ad Titū. ij. Expectates inquitbonā ſpem. ⁊ aduentū glorie magni dei ⁊ ſaluatoris noſtri ieſu xp̄i. qui dedit ſemetip̄m ꝓ nobis vt nos redimeret ab omī iniqͥtate .ſ. origīali ⁊ actuali. ⁊ mūdaret ſibi populū acceptabilēSecūdo aſſimilat̉ flori. qꝛ dum in eſtate vitisfloret tunc odor florentis vitis omne venenumde vinea expellit. qꝛ ea florente fugiūt ſerpentes ⁊ bufones. vt dicit Pli. in ſpecu. naturali.Moral̓r. Uinea eſt fidelis aīma. iuxta illd̓ Cātico. viij. Uinea mea inquit deus corā me eſt.vitis vinee huiꝰ eſt chriſtus qui dicit Ioh̓. xv.Ego ſum vitis vera. Iſta igit̉ vitis cum ꝑ ſuācharitacem floret in aīma. tunc ſerpētes detractōnis ⁊ inuidie ⁊ bufones auaricie fugiūt. qꝛodorem ſue charitatis ſuſtinere nō poſſunt. qͦmodo em̄ in aīma inuidia poteſt eſſe quaꝫ tuncinhabitat charitas?: ⁊ quomō ibi manebit auaricia vbi iam regnat pietas? certe nullo mō. qꝛdicit Proſper de vita cōtem. Charitas eſt virtutū vita. ip̄a etiā eſt mors vitiorū. Sicut eniꝫfluit cera a facie ignis. ſic vitia a facie charitatꝭR Cui cōſoat Gregꝰ. Mentem quam inhabitatcharitas ſuperbia nō inflat. inuidia non deuaſtat. auaricia nō excecat. ira nō infeſtat. accidianō vexat. luxuria nō inquinat. Tertio aſſimilatur diptamo. quia habet virtutē veneni ꝯſumptiuam. ſagittarū excuſſiuā ⁊ partꝰ expulſiuā.Dicit enim Baſiliꝰ ⁊ Amb̓. in hexa: diptamūherbā cerue pͥmitus ꝓdiderūt. nam eam manducāt vt facilius pariāt. ⁊ ſagitta ꝑcuſſe diptamum comedūt quo ferrū ī vulnere derelictumexcutiūt. Sic chriſtus veniens in animam perſuam gratiam cōſumit venenū auaricie. qd̓ deſua frigiditate cordis calorem. id eſt charitatēextinguit. Educit partum. id eſt expellit luxurie peccatū qui partus concipit̉ ex opere luxurie. Excutit ferrū. id eſt duriciem ſuꝑbie. quianō vult habitare cum his peccatis. Sap̄. j. Inmaliuolā ani. n̄ in. ſa. nec ha. ī cor. ſ. p. Quartoxp̄s aſſimilat̉ cedro cꝰ odor fugat ſerpentes etinterficit vermes. quid ꝑ vermes niſi cogitatōnes praue deſignant̉. quas chriſtus veniens ī

animam interficit quādo niſi bona de ip̄o cogitare facit. iuxta illud Sap̄. v. Cogitatio illorūapud altiſſimum. Tertio chriſtus venit in animam cuiuſlibet deuoti vt necator carnaliū deſideriorū. ⁊ hoc intelligitur in tertia littera .n.Pro quo notandum videmus ad experientiāꝙ interdum a terra ſurgit quedam nebula. ſedſol veniens ſuo ſplendore reprimit atqꝫ necat.interdum ſurſum eam trahit. aliquādo ꝟo deprimit. dum enim a ſole tracta totaliter ſurſummouetur in materiā cedit nubis ⁊ pluuiam pr̄eſagit. ſi vero a ſole totaliter reꝑcuſſa deorſumcadit in ſuam redit originem ⁊ euaneſcit. et ſicpurgato aere preſagit ſerenitatem. vt dicit Beda. Moraliter loquendo. Nebula a terra ſurgens eſt deſiderium luxurioſum a carne veniens. ⁊ valde cōgrue deſiderium carnis aut cōcupiſcentia aſſimilat̉ nebule ẜm Anẜ. libro. j.ſimilitu. c. xviij. Primo quia nebula eſt ex corruptis vaporibus reſoluta. Nebula enim ẜmphiloſophū eſt impreſſio ex reſolutōe nubiumgenerata in pluuiam reſoluta. vapores em̄ reſoluti ⁊ per ſingulas aeris partes diſperſi nebulam faciūt. ⁊ quādo tales vapores ſunt corrupti tunc peſſima nebula generat̉. Sic corruptis colloquijs ⁊ aſpectibus generat̉ concupiſcentia iuordinata qua corpus incendit̉ ⁊ inficitur De colloquijs dicit enim poeta. Corrumpunt bonos mores colloquia praua. De aſpectibus refert autor troiane hiſto. lib̓. iij. dicensQuodam tempore Paris a troia perrexit ingreciam exionam ſororem patris ſui Priami athelomone rege vt caperet. venitqꝫ in inſulamdictam Citharea in qua fuit templum veneriſmire pulchritudins ⁊ plenum diuitijs. in qd̓ qͥdem Paris pulcherrimus cum Helena pulcherrima cōuenit. quā cum vidiſſet face veneris accenſus. in veneris templo fluctuat anxioſe. ⁊ diligenter in Helenam ip̄ius defigens intuitu. Gaudebat enim ſuos radios viſualesviſualibus eius radijs commiſceri. Extūc Helena paridi ſagacibus machinis ſeip̄am offerre procurauit. vt ſic ipſum afflictum amorꝭ incendio magis affligeret ⁊ eius amorꝭ vehemētiam in amoris augmentū extolleret. idcirco eadem nocte Paris templum veneris depredauit Helenam abducēdo. Ad quam Paris ſic īquit. Putaſne me regem dignitatē tuam vellelibidinoſo cultū fedare. ſed quid accidit. Paris poſtea Helenam ſeruauit adulterā. ob quācauſam plures reges ⁊ principes alijqꝫ nobl̓esante troiam fuerunt interfecti. Ecce ꝙ a corruptis conſpectibus generatur concupiſcentia inflammata. Ideo ait Iob. xxxj. Pepigi feduscum oculis meis ne cogitarem mala de muliere. ne ꝑ aſpectum inciderem in delectatōꝫ. Secundo ſic̄ nebula eſt florū graminuꝫ vinearūqꝫ

R

Q

S