Dominica
tauit in fetore carnaliū deſideriorū. Secūdo ꝓſperitas eſt calamitatis indiciū. naꝫ bubo apd̓augures malū p̄tendere fert̉. ⁊ loci ſolitudineꝫvbi habitat vid̓r nūciare. ſic ꝓſperitas eſt future damnatōis ⁊ deſolatōnis p̄noſticatio. iuxͣ illud Prou̓ .j. Proſperitas ſtultoꝝ perdet illos⁊ de pe. di. iij. c. Quid gͦ turbamur. Proſꝑitaſmalorū reſultat in caput eorū. iō dic̄ dn̄s Luc̄.vj. Ue vob̓ diuitibꝰ qͥ habetis ꝯſolatōꝫ veſtrāin hͦ mūdo. ac ſi aꝑte dicat. ip̄a vr̄a ꝯſolatō quānunc in pn̄ti accipitis. ve vob̓ ſuꝑuentuꝝ deſignat eterne damnatōis. ⁊ hͦ ptꝫ in exēplo Quadam vice. b. amb̓. romā ꝑgens in qͣdaꝫ villa tuſcie apud quendā virū locupletē hoſpitatꝰ. cūreqͥſiſſet ſuꝑ ſtatu ſuo ait. Status meꝰ dn̄e ſemper felix extitit ⁊ gl̓oſus. ecce diuitijs abundoinfinitis. famulos qͣꝫ pl̓es habeo. magnāqꝫ cat̓uam filiorū ⁊ nepotū poſſideo ⁊ oīa ſꝑ ad votahabui. nec vnqͣꝫ aliqͥd mihi quo triſtarer aduenit. Qd̓ audiens amb̓. obſtupuit vehement̓. ⁊his qͥ ſecum erāt in comitatu dixit. Surgite ethinc qͣꝫtocius fugiamꝰ. qꝛ dn̄s nō eſt ī loco iſtofeſtinate inqͥt filij feſtinate. ne nos h̓ vltio diuina app̄hendat. ⁊ in peccatis eorū noſ inuoluatnec mora. cū fugerūt ⁊ aliqͣꝫtulū ꝓceſſiſſent ſb̓ito terra ſe aperuit ⁊ hoīem illū cū vniu̓ſis quead ip̄m ꝑtinebāt ita abſorbuit vt nullū inde veſtigium remaneret. Qd̓ cernēs. b. amb̓. ait. Emiẜicordit̓ dn̄s parcit cuꝫ adu̓ſa tribuit. ⁊ qͣꝫ ſecure iraſcit̉ cum ſꝑ ꝓſpera elargit̉. Iō non eſtiudicandū de ꝓſperis ſucceſſibus damnādorūSunt tn̄ nōnulli qͥ de his non ceſſant iudicaredeū qͣſi ſit iniuſtus inculpādo dicētes Iob. xxjQuare impij viuunt ſublimati ꝯfortatiqꝫ diuitijs. ſemen eorū ꝑmanet corā eis. ꝓpinquoruꝫturba ⁊ nepotū in ꝯſpectu eorū. domꝰ eorū pacate ſunt ⁊ ſecure. ⁊ nō eſt dei ꝟga ſuꝑ eos. boseorū ꝯcepit ⁊ nō abortiuit. vacca ꝯcepit ⁊ noneſt pͥuata fetu ſuo. egrediunt̉ qͣſi greges ꝑuulieorū. ⁊ infantuli eorū exultant luſibus. tenenttympanū ⁊ cytharā ⁊ gaudēt ad ſonitū organiducunt in bonis dies ſuos. Ecce qͣꝫ ꝓſꝑe ſuccedit mal̓. Propterea murmurāt aliqͥ ꝯtra deumſed nō aduertūt illud qd̓ ſequit̉. ⁊ in pūcto acinferna deſcendunt. q. d. btūs Iob. Nolite mirari nec iudicare de ꝓſpero ꝓceſſu maloruꝫ. qꝛh̓ ꝓ bonis ſi qͣ fecer̄t recipiūt mercedē. vt in futuro habeāt et̓nam penā. iuxta illd̓ Gre. Mali bona q̄ ꝓ hac vita faciūt hic remunerant̉ vtad ſola poſterū tormēta ꝓtrahant̉. Tertio nōeſt iudicandū temerarie de vitijs impunitis reꝓborū. qꝛ ſignum eſt odij dei. Sicut em̄ pr̄ carnal̓ filiū queꝫ diligit p̄ alijs a mal̓ retrahit ⁊ flagell̓ corrigit. iuxta illud Eccī. xxx. Qui diligitfiliū ſuū. glo. amore diſcreto. aſſiduat ei flagella ⁊ ꝟbera. ſic etiā xp̄s pater nr̄ rōne creatiōisqͦs diligit hos ꝓ peccatis punit. iuxͣ illd̓ apoc̄.
iij. Ego inqͥt qͦs amo arguo ⁊ caſtigo. Et apl̓sad Heb̓. xij. Quem em̄ diligit deꝰ caſtigat .ſ. amal̓ retrahendo. flagellat em̄ oēm filiū qnē recipit. Et infra. Quis em̄ eſt filius quē non corrigit pr̄. q. d. loquēdo de filio vero ⁊ dilecto Ecōtra vid̓r eſſe odiū ⁊ ira pr̄is ſi videt filiū in peccatis viuere. nec eū vult corrige̓. Sic eſt ſignūmagne ire dei cū hoīes peccare cōſpicit. et eosimpunitos ꝑmittit. ſicut teſtat̉. b. augꝰ. dicensSūma ira dei eſt cū hic parcit. ad hͦ em̄ parcith̓. vt in et̓num puniat. vn̄ orat dicens. Hic vreh̓ ſeca vt in futuro parcas. Iō dicit. b. Gregꝰ.Peccātes tūc quouſqꝫ ꝯſideremꝰ ampliꝰ miſeriores qn̄ eos cōſpicimꝰ in culpa ſua ſine flagello derelictos. Cui cōſonat Boe. li. iiij. de cōſo.pſa. iiij. Ml̓to infeliciores ſunt improbi iniuſta impunitate donati qͣꝫ iuſta vltōne puniti.Quarto nō eſt iudicandū de diu̓ſis euentibusſaluādorū. ꝙ em̄ bonis adu̓ſa adueniūt ſignuꝫeſt charitatis ⁊ ſaluatōis. Iō in hora. ſap̄. li. j.c. xiij q̄rit Amādus a vera ſapīa. Quare īquitamicos potiꝰ aduerſis qͣꝫ ꝓſperis ſoles exerce̓Reſpōdet. cū ꝓni ſint ſenſus hoīs ad malū abadoleſcētia ſua. ſepiēda eſt via electorū ſpinistribulationū ne noxia delectatio materiā p̄beat delinquēdi. ſed dū electꝰ nimis cōtinuis tribulatōibus p̄mit̉. ad ſuꝑna etiā inuitꝰ cogiturHec ille. Iō dn̄s interdū p̄mit fame. interduminfirmitate. aut alia adu̓ſitate. ꝓpter hͦ nullusdꝫ xp̄m inde blaſphemare aūt iniuſtū eſtimareaut temerarie iudicare. Refert em̄ Tho brantinus in lib̓. apia. ca. xxix. Anno domini. M.cxc. Cum fames valida totū fere mundum occupaſſet. ⁊ multos homines occidiſſet. hereremita qͥdam ſanctꝰ in beluacēſi dioceſi hūanogeneri in ml̓tis lachrymis compaſſus dn̄m frequētius arguebat cur ppl̓m ſuū tāta adu̓ſioneꝯtereret. ⁊ tam irremediabilit̓ flagellaret? Hicvir vna nocte cū miro cordis eſtū an̄ ꝯſpectuꝫiuſti iudicis iteraret. apparuit ei vir etate gradeuus dicēs. Surge ⁊ miſſam inchoa Salꝰ populi ego ſum. cui ille. dies nō eſt. celebrare nonlicet. ⁊ ille. oportet em̄ ne deſeras. ille tremefactus ⁊ reniti nō audens ſurrexit. ⁊ ſe p̄paransmiſſam inchoauit. vir aūt dū offertoriū diceretacceſſit grandeuus ille. ⁊ vas plenū ariſtis obtulit dicens. Reporta librū ad alid̓ cornu altaris. ⁊ de ſancta cruce Nos aūt miſſam inchoabis. Qd̓ vir heremita fecit. poſtqͣꝫ ꝟo euāgeliūcōpleuit dicto offertorio ille vas plenū faſciculdiſcoloratis crucis ſignū habentibꝰ obtulit dicens. Regira tertio librū in aliud cornu altarꝭ.⁊ miſſam inchoab̓ ꝓ defunctis. qd̓ vir ille vſqꝫpoſt euangeliū ſicut an̄ ꝑfecit. Ille caluariā capitis in vaſe obtulit cruentatā. in quo heremita horruit mirabilit̓. ⁊ in hͦ ſi a deo eſſet oſtēſioplurimū dubitauit. cuius cogitatōibꝰ grādeuᵍ
I
A