Dominica

Et Eſa. xl. Nō occidet vltra ſol tuꝰ ⁊ luna tuanō minuet̉. Sed ſi qͥs obijceret illud Gen̄. viijCunctis diebꝰ terre. eſtas ⁊ hyems. nox ⁊ diesnō reqͥeſcent. gͦ nec motꝰ celi tūc ceſſabit qͥ ē cauſa eſtatis ⁊ hyemis. Rn̄det̉ ꝙ textꝰ ille intelligit̉ ẜm ſtatū mūdi nāturalē qͥ nūc eſt. qꝛ dic̄. cūctis diebꝰ terre Tertio an lux ſol̓ ⁊ lūe augmentet̉. dicit̉ ꝙ ſic vt ſupͣ patuit. D. S Ad idē dic̄Petrus de tarētaſia mgr̄ pariſienſis. ꝙ vtilitates in corporibꝰ celeſtibꝰ nō tm̄ ordinant̉ ad neceſſitatē corꝑalem ſꝫ etiā ad vtilitatē ſpūalē tāqͦ ad cognitōꝫ qͣꝫ quo ad deificatōꝫ. ⁊ qꝛ in iudicio futuro ⁊ poſt ip̄um in hoīe renouato maiorerit lux. iō cōuenit vt in corꝑibus celeſtibꝰ etiārenouatis maior erit lux. ⁊ hͦ tenet̉. Si quis inſtaret ꝯtra hͦ ſic. lux corporū celeſtiū ampliꝰ advſum hoīs nō eſt. iuxͣ illud Eſa. lx. Nō erit tibiamplius ſol ad lucendū ꝑ diem. vid̓r gͦ ꝙ nō augmentabit̉ lux corporū celeſtiū. Ad hͦ d̓r. qͣꝫuiſcorꝑa celeſtia poſt iudiciū nō ſunt in vſu neceſſitatis. erūt tn̄ ī vſu leticie ⁊ delectatōis Quarto ⁊ vltīo q̄rit̉ qͥd fiet poſt diē iudicij aīmalibbrutis ⁊ vegetabilibus ⁊ plātis? Rn̄det̉ ꝙ anmalia bruta vegetabilia deſinūt ẜm ſe ⁊ ſtatuicorruptōnis tradunt̉. iō poſt iudiciū futurumnō manebūt. qꝛ ſtatui īcorruptōis qͥ tūc erit nōcōueniūt. Si qͥs obijceret. vid̓r ꝙ nō deſtruentur. qꝛ ſunt de ꝑfectōe vniu̓ſi. gͦ ſine eis vniuerſum eſſet imꝑfectū. Ad hͦ d̓r ꝙ aīalia bruta ⁊ vegetabilia nō ſunt de ꝑfectiōe vniu̓ſi ſimpliciterẜm ſubſtantiā. ſed ẜm ſtatum p̄ſentem.¶ Domīca tertia aduētus. Sermo j.Olite ante tꝑusiudicare quoaduſqꝫ adueīat dn̄s .j.L¶ Chorꝭ. iiij. Amb̓. in expoſitōne dicitAluear eſt ꝓpͥus locus apiaſtri in quo ſi fueritapes eū diligūt. ⁊ ei tanta reuerentiā exhibentvt nulle de ſuis domibus exire audeāt. ipſo viſo totꝰ animat̉ exercitꝰ. ip̄oqꝫ deꝑdito triſtat̉.⁊ ad aliū diuoluit̉. Spūal̓r dicēdo licet aliquihanc dn̄icam tertiā attribuant aduentui xp̄i inmortē cuiuſlibet homīs. qꝛ tn̄ aduētus eiꝰ ī metem p̄cedit. pͥus vtiqꝫ in mentē venit qͣꝫ in motem. idcirco pͥus de aduētu xp̄i in mentem aliqͣbreuit̓ ꝑtractabo. Per aluear em̄ aīa hoīs boni ⁊ fidel̓. ⁊ ꝑ apiaſtrū xp̄us deſignat̉. Et ſic̄ auear eſt ꝓpͥus locꝰ apiaſtri. ſic aīa deuoti hoīsꝓpͥus locus xp̄i. ſicut teſtat̉. be. augꝰ. li. ſoli. c.cxxxj. dicēs. Ecce dn̄e deus meꝰ omp̄s inuenilocū vbi habitas. qꝛ in aia quā creaſti ad imaginem ⁊ ſimilitudinē tuā q̄ te ſolū q̄rit ⁊ deſiderat. Ego erraui ſicut qui perijt q̄rens exteriuste qͥ es interius. laboraui multū querēs exͣ me⁊ tu habitas in me. ſic tn̄ te deſidero ꝙ circūiui⁊ ꝑambulaui vicos ⁊ plateas ciuitatis huiusmūdi q̄rens te ⁊ nō inueni. qꝛ male q̄rebā foris

qd̓ erat intus. hec augꝰ. Et ſicut apīaſter dumeſt in alueari ab apibus diligit̉. ſic xp̄s qͥ ex vera dilectōe in aīma habitat ab homībus amat̉qꝛ dicit Hugo in ſolil̓. de arra aīe. Quid tibi ꝑdilectōꝫ datum eſt. q. d. qd̓ xp̄s ꝑ ſuā gr̄am dedit ſe tibi aīam tuā inhabitans. nec meliꝰ nec decentiꝰ qͣꝫ ꝑ dilectōꝫ rependi pōt. ideo dicat q̄libet deuota aīma cū dauid psͣ. xvij. Diligam tedn̄e for. m. ⁊cͣ. Iteꝫ ſicut apes apiaſtro magnāreuerentiā exhibent ita ꝙ nō audēt de domibꝰſuis exire. ſic̄ etiam exn̄te xp̄o in aīma hoīs velut in ſuo alueari. debet ei magnā reuerentiamexhibē vt mereat̉ eum apud ſe tenere. qꝛ dic̄. b.Augꝰ. Felix aīma q̄ vitā ſuam ſtuduerit ita gubernare vt xp̄m hoſpitē ⁊ habitatoreꝫ mereat̉acciꝑe. Ecōtra. infelix illa ꝯſciētia tota lachrymarū dofletiōe lugēd a q̄ ſe ita mal̓ oꝑbꝰ cruētauit vt in ea xp̄s nō reqͥeſceret. Item ſic̄ apesviſo apiaſtro animant̉ ⁊ letant̉ ip̄oqꝫ deꝑditoad aliū diuolāt. ſic aīme deuote in p̄ſentia chriſti animant̉ ⁊ letant̉. ſicut de hͦ dicit Remigiꝰſuꝑ Mat. O qͣꝫ ineſtimabile gaudiū in ſe ꝯcipit cor humanū ꝑ xp̄i intra ſe dulciſſimū feliciſſimūqꝫ aduentū. ſed ſi xp̄m ꝑdiderit ꝑ peccatūdiuertit̉ ad diabolū. ⁊ ſic nō hꝫ in quo delectetur. iuxͣ illud Boe. li. de tri. Conſtat qꝛ aīa pctīobnoxia in nullo eorū q̄ dei ſunt aūt qͥ ad btāmvitam ꝑtinēt poterit delectari. Attn̄ ne ip̄a deſperet de ip̄ius readuētu ꝓmittit apl̓s eius aduentū ⁊ ꝯſolat̉ aīam dicens. Nolite an̄ tꝑs iudicare. q. d. nolite iudicare temerarie dicentesꝙ xp̄s in aīam non reueniet quoaduſqꝫ ex ſuabenignitate veniet dn̄s. Si em̄ aīam interdumexigentibꝰ culpis dimittit tn̄ ꝑ pnīam his purgatis ad eā īterato ſe diu̓tit. In qͥbꝰ ꝟbis nosad duo hortat̉ Primo ⁊ pͥncipaliter.Ad iudicij temerarij vitatōꝫ. Nolite iudicare.Ad xp̄i aduētꝰ expectatiōꝫ. ibi. qͦuſqꝫ adueīat.Prīo igit̉ hortat̉ nos ad iudicij temerarij vitatōneꝫ. ibi. Nolite an̄ tꝑs iudi. Ubi nota ſol material̓ ꝑ ſuam abſentia circa nos facit tenebrasatqꝫ noctem in qͥbus nō poſſumꝰ ꝑfecte de coloribus iudicare. nō em̄ tunc eſt aptū tꝑus int̓ nigrum ⁊ albū diſcernendū. qd̓ em̄ eſt albū poſſꝫiudicari nigrum ⁊ ecōtra. iō ortus ſol̓ ad hͦ faciendum eſt ſalubrit̓ expectandus. Spūal̓r. ꝑ ſolē intellige xp̄m qͥ d̓r ſol iuſticie. In cuius abſētia nihil alid̓ ē ī aīa nr̄a niſi nox pctī ⁊ tenebreignorantie. ſicut em̄ lampas illuminat eccleſiāſic xp̄us intellectum noſtrum ⁊ aīam. Ideo dicit Hugo de clauſtro anime. Xp̄us habꝫ ſe ſic̄lampas in medio eccl̓e .i. aīme ad illumināduꝫidcirco abſqꝫ xp̄o nō poſſumus aꝑte int̓ peccatum ⁊ peccatū iudicare. iuxta illud Iohā. xv.Sine me nihil poteſtis facere Iō in hoc tꝑe deqͥnqꝫ pͥncipaliter nō eſt iudicandū. ſcꝫ.De dubijs exceſſibus peccatorū.

F