Dominica
ẜm ph̓os tempeſtatē longā ⁊ rariſſime apparꝫqꝛ dicit Ariſto. ꝙ in qͥnqꝫ annis apparet nob̓.⁊ aſſimilat̉ ei ira diuina in futuro iudicio Iamem̄ oſtendit arcū ſol̓ .ſ. diuine clemētie. qꝛ benignus ⁊ miẜicors ē ⁊ p̄ſtabil̓ ſuꝑ malicia. Ioel̓ij. In fine aūt arcuꝫ ſol̓ apparere nō ſinet. qꝛ dicit Beda ⁊ qͥdam alij doctores catholici. ꝙ. xl.annis ante diē iudicij arcus ſolis nō apparebitin ſignū illius vt oſtēdat ſuā diuinā miẜicordiāamotā a mūdo. ⁊ ideo dicit psͣ. Cū acceꝑero tepus ego iuſticias iudicabo. Ulterius di. aliqͥsQuādo veniet ad iudiciū ⁊ cū quibus veniet?Reſpondet̉ ꝙ de hora aduētus eius nunc noneſt notū alicui homī. Act̉. j. Nō eſt veſtrū noſſetemꝑa vel momēta q̄ pat̓ poſuit in ſua poteſtate. īmo nec eſt notū angelis. Matth̓. xxiiij. Dedie illa ⁊ hora nemo ſcit. neqꝫ angeli celorum.īmo dicit̉ Mar. xiij. neqꝫ filius homīs ſcit. ⁊ hͦintellige ẜm glo. ad reuelandū. ſcit auteꝫ in ſe.Tunc aūt ſciet̉ hora illa qn̄ vox citans ad iudicium audiet̉. de qua ſupra. Illud aūt qd̓ dicit̉Mat. xxv. Media aūt nocte clamor factꝰ eſtecce ſponſus venit exite obuiā ei. vt ait Augꝰnō ꝓ hora temꝑis accipit̉. ſed qꝛ tūc veniet cuꝫnō ſperat̉. media aūt nocte cū valde obſcurumerit .i. occultū. veīet. dies em̄ domī ſicut fur itain nocte veīet. j. ad Theẜ. v. Et. ij. Pe. iij. Adueniet aūt dies dn̄i ſicut fur .i. repente ⁊ ex improuiſo. Et dicit̉ notant̓ adueniet dies dn̄i. qꝛtūc in omībus fiet ſua volūtas .i. in punitōe malorū. in p̄miatōe bonorū ⁊ iuſtorū. vt dicit glo.Nico. de ly. Ad ſcd̓m aūt cū q̄rebat̉ cum qͥbusveniet. dicendū ꝙ cū omībus ſanctis ⁊ angeliseius qͥ tunc erūt in celo. Iuxta illud mat. xxv.Cū venerit filius homīs in ſede maieſtatis ſueSuꝑ quo dicit augꝰ. in li. de verbis dn̄i. Sedebit inqͥt iudex qͥ ſtetit ſub iudice. damnabit veros reos qͥ factus eſt falſe reus. Tertio igit̉ fcācitatōe ⁊ reorū comꝑitōne veniet dn̄s eo mō qͦdictū eſt ad iudiciū cuꝫ magna gl̓a ⁊ ꝟtute. Dequo dicit mgr̄ li. iiij. di. xlviij. Ueniēte dn̄o adiudiciū in fortitudine ⁊ poteſtate magͣ. ſol ⁊ luna dicunt̉ obſcurari. nō ẜm lumīs pͥuationem.ſed ſuꝑueniente maioris lumīs claritate. anteꝟo diem iudicij ſol ⁊ luna eclipſim patient̉. ſicIohel teſtat̉. c. ij. Sol ꝯuertet̉ in tenebras ⁊ luna in ſanguinem an̄qͣꝫ veniet dies dn̄i magnus⁊ horribil̓. magnus dicit̉ ꝓpter magna que ibifient. Hec mgr̄. Et notāt̓ dicit ꝓpheta dies domini. Ex quo habet̉ ꝙ iudiciū dn̄i fiet in die etnō in nocte. qꝛ cū dn̄s iudicabit tūc ſol in oriente ⁊ luna in occidēte ſtabūt. Ad idem ſonat apoſtolus j. ad Chorꝭ. iiij. Quādo veniet dominꝰ⁊ illumīabit abſcōdita tenebrarū. ⁊ idem. c. iij.Dies dn̄i declarabit. Et ad Ro. ij. In die ire ⁊reuelatōis iuſti iudicij. Etˡ dicit notat̉ ꝙ ſol ſtabit in oriente ⁊ luna in occidēte. Quia tunc ẜm
mgr̄m. li. iiij. di. xlviij. recipiēt mercedeꝫ laborꝭſui. ⁊ dicit ibidem. Cū factū fuerit nouum celū⁊ noua terra tunc erit lux lune ſicut lux ſolis. teſtante Eſa. c. xxx. et lux ſol̓ ſeptuplicit̓ .i. ſic̄ luxſeptem dierū. qꝛ quantū luxit ſol in pͥma ꝯditōne ſeptē dierū ante peccatū pͥmi homīs. tantuꝫlucebit poſt iudiciū. Minorata em̄ fuit lux ſoī⁊ lune ⁊ aliorū ſiderū ꝑ peccatū pͥmi homīs. ſedtunc recipiet ſol mercedē ſui laboris. qꝛ ſeptempliciter lucebit. ⁊ tūc nō erit viciſſitudo diei acnoctis. ſed tm̄ dies erit. Hec mgr̄. Quarto āteqͣꝫ fiat innouatio iam dictorū. fiat pͥus apparitōconſciētie ſingulorū. Sicut em̄ ſedēte iudice ecleſiaſtico ad iudicandū offerendi ſunt libelli iudici. ⁊ ꝑ ip̄m iudicē reo. vt ꝓbat̉. iij. q. iij. c. offerat̉. ⁊ extra de li. ob. c. j. Sic etiā ſedente chriſto ad iudicandū libelli cōſcientiarū oīm aꝑientur. ⁊ ei patebūt. ſicut teſtat̉ ꝓph̓a Daniel̓. vijUetuſtꝰ dierū ſedit. ⁊ libri aꝑti ſunt corā eo Etdicit mgr̄ li. iiij. di. xliij. Libri ſunt cōſcīe ſingulorum que tunc aꝑient̉ eis vel alijs. ⁊ tunc īplebitur illud Mat. x. ⁊ Lu. xij. Nihil occultumqd̓ non reuelet̉. ⁊ infra dicit. Uirtute em̄ diuina fiet vt cuiqꝫ oꝑa ſua bona vel mala cuncta inmem oriā reuocent̉. ⁊ mētis intuitu mira celeritate cernant̉. vt accuſet vel excuſet homīeꝫ conſciētia. eaqꝫ teſte ſaluet̉ vel damnet̉. Sed. d. qNunqͥt tunc electis aderit memoria p̄cedētiuꝫmalorū: Ad hoc augꝰ. videt̉ velle in ench̓. c. xlꝙ nō habebūt hmōi memoriā p̄cedentiū peccatorū. Sed Gre. iiij. moral̓. in fine. Quō inqͥt miſe ricordias in eternū cantabit vel canit qͥ miſerie nō meminit: quō aūt plena beatitudo. ſi memoria reatꝰ mētē tangit. ſed ſepe leti triſtiū meminimus. ⁊ ſani dolorū meminimꝰ ſine dolore.⁊ inde amplius grati ⁊ leti ſumus. Ex his verbis dicit mgr̄ li. iiij. di. xliij. apparet ꝙ ſi pͥmoꝝmalorū memoriā ſancti habebūt in futuro. nōtn̄ erit eis ad penā vel gl̓e derogatōnem ſed adgͣtiarūactōeꝫ. Et ſubdit mgr̄ ibidem. Si inqͥt ōritur. vtrū peccata que fecerūt electi tunc prodeant in noticiā oīm ſicut mala damnandoruꝫomībus erūt nota? nō legimus hͨ expreſſum inſcriptura. Unde nō irratōabilit̓ putari pōt peccata hic ꝑ pnīam tecta ⁊ deleta illic etiā tegi aliis. alia ꝟo cūctis ꝓpalari. iuxta illud psͣ. Beati quorū remiſſe ſunt iniqͥtates. ⁊ quoꝝ tec .ſ. p.Quīto ſicut ī iudicio huius mūdi poſt oblatōꝫlibellorū ſit examinatio partiū. ſic etiā in iudicōvniu̓ſali xp̄i erit examinatio iudicandorū. nonſolū de oꝑibus miſericordie. ſicut euangeliū dicit Mat. xxv. ſed etiā de omībus omiſſionibꝰ⁊ pͥmo vt dicit̉ ẜm Anẜ. in li. ſimilitudi. viij. c.xxxvj. De bonis eis cōmiſſis .ſ. de corꝑe. de qͦmalā reddant ratōꝫ luxurioſi qͥ illud in luxurianutrierūt ꝓpter qd̓ cōdemnāt̉. Ad hebre. xiij.Fornicatores ⁊ adulteros iudicabit deus. id ē
S
T