Secunda Aduentus E

mutuo nō poterint loqͥ. Undecīa die ſurgēt oſſa mortuorū ⁊ ſtabunt ſupra ſepuleͣ. Duodecīadię cadent ſtelle. Tredecīa morient̉ hoīes viuētes ⁊ cū mortuis reſurgēt. Decimaqͣrta die ardebit celū ⁊ terra .i. ſuꝑficies terre ⁊ aeris Decimaqͥnta die fiet nouū celum ⁊ noua t̓ra. ⁊ ſurgent omēs in generali reſurrectiōe. tūc vt dicit̉euangeliū videbūt filiū hoīs ⁊c̄. vbi tāgit iudiI cis irati aſpectū qͦ malos terrebit Ubi nota aduētꝰ filij hoīs ad iudiciū erit horribil̓ ꝓpt̓tria .ſ.Horrorem peccatorū. Prīo em̄ aſpectusiudicis erit mal̓ terTremorē angelorū.Dolorem damnatorū. ribil̓ ꝓpter horrorem peccatorū. Sicut em̄ fur vel raptor vidēsiudicem venientē ad ſe puniendū vl̓ cōdemnādum vtiqꝫ hꝫ horrorem ſciens ſe reū ⁊ culpabilem. ſic ⁊ peccatores terrebunt̉. qꝛ xp̄us iudexviuorū ⁊ mortuorū veniet ad cōfuſionē ⁊ punitionem eorū. Qd̓ figuratū eſt Gen̄. iij. qn̄ adaꝫpoſt peccatū audiuit dn̄m deambulante in paradiſo ad aurā poſt meridiē abſcōdit ſe. erat eīnudus. cui dn̄s inqͥt. adam vbi es? qͥ ait. voceꝫtuā dn̄e audiui ⁊ timui eo ꝙ nudus eſſem. et abſcondi me. Et ſeqͥt̉. ꝙ emiſit dn̄s Adā de ꝑadſo voluptatꝭ vt operaret̉ terrā ⁊c̄. eiecitqꝫ adā⁊ collocauit an̄ ꝑadiſum cherubin ⁊ flammeuꝫgladiū ne pateret homī ingreſſus. Myſtice adam excuſans ſe eſt pctōr q̄rens excuſatōem inpeccatꝭ. ſꝫ ibi nō erit locus excuſatiōis. Dicit eīb. augꝰ. ẜ. iiij. de aduentu xp̄i ad iudicium. Sidicerent peccatores ꝓph̓as nō miſiſti. legē nondediſti. patriarchas nō vidimꝰ. ſanctorum exiempla nō legimꝰ. xp̄s in terra nō fuit. nūqͣꝫ petrus aūt paulꝰ p̄dicauit. euangeliſte aut martyres nō fuerūt quoꝝ exempla ſeq̄remur. futurūiudiciū nemo p̄dixit. veſtire nudum nēo mādauit. reſiſtere libidini nēo p̄cepit. reſpuere auariciam nēo ꝑſuaſit. ignorātia peccauimus. meremur igit̉ veniā in his qͥ geſſimꝰ neſciētes. Sedhec nō valebūt. qꝛ ſi opꝰ erit qd̓ tn̄ nō erit. ſurget pͥmus Noe iuſtꝰ ⁊ ꝓclamabit. ego dn̄e propter pctā eorū ne ꝑirēt diluuiū p̄dicaui. vt iſtiagnoſcerent q̄ eſſet innocentibꝰ ſalus. ⁊ q̄ penapeccantibus. poſt hūc veniet abraam ⁊ dicet.Ego pr̄ gentiū cuiꝰ exempla ſequētes electi ſūtego filiū meum yſaac dn̄e īmolaui tibi vt fieret.vt iſti agͦſcerent nichil ſibi ꝓ te dn̄e ẜuare. egote dn̄e iubēte terrā meā ⁊ cognatōꝫ deſerui. vteſſet eis exemplū ſua pctā deſere̓. Hinc Moyſes ſubſeq̄t̉ dicēs. Ego dixi nō adulterab̓ vt licentiam fornicatiōis tollerē. Ego dixi. diligesꝓximum tuū vt charitas abūdaret. Ego dixiſoli deo ẜuies. ne idol̓ immolarēt. Poſt hūc veniet dauid ⁊ dicet. Ego cū rex eſſem p̄ditus poteſtate. cilicio ſupra tectꝰ ⁊ cinere ſubiectꝰ orauivt iſtis manſuetudīs ⁊ hūilitatis exemplū dareꝫ. Poſt hec Eſaias dicet. Ego dn̄e ꝑ os meū

eos p̄monui. ego peccātibꝰ irā venire teſtatusſum. vt iſtos a mal̓ ſuis ſpes p̄mioꝝ l̓ ſuppliciorum formido repelle̓t. Pꝰ hūc dicet xp̄s. Egovob̓ regͣ celoꝝ ꝓmiſi. ego etiā vt maloꝝ vr̄oruꝫpnīam ageretis in exēplū latronē (qͥ ſub vniushore momēto in ſuo fine confeſſus ē) in ꝑadiſolocaui. ego in petro iudeos āmonui. ego ī paulo gētibꝰ p̄dicaui. qͥd vos iuuat ꝙ labijs me honoratꝭ. ſi factis ⁊ oꝑbꝰ negatis? Tūc ill̓ miſerisſe excuſare nō valentibꝰ dicet̉. Ite in tenebrasexteriores. hec augꝰ. Tunc ponent̉ qͥnqꝫ q̄ erūtꝙ ſe excuſare non poterint.Iniquitatū denudatio. Primū inqͣꝫ eſt iniExceſſuum increpatio. qͥtatuꝫ denudatioPeccatorū ſeparatio. ad exꝑientiā em̄ viSententie ꝓlatio.demus ꝙ arboresParadiſi obſeratio.tꝑe veris florent. ⁊tꝑe eſtatis fructꝰ hn̄t. veniēte aūt hyeme folijs⁊ fructibꝰ denudāt̉ ⁊ ſpoliāt̉. ⁊ ſic q̄ pͥꝰ pulchrevidebant̉ ex ornatu foliorū. diſtorte apparēt ⁊indiſpoſite in caſu eorum. Quid ꝑ arbores niſihoīes deſignāt̉. qͥ licet h̓ florēt in mūdi delitijshuiꝰ ⁊ eiꝰ vanitate ferētes fructus peccatoruꝫ.in hieme futuri iudicij apparēt diſtorti cuꝫ ibidem nudat̉ peccatū eoꝝ ſic̄ ꝓph̓auit Eſa. Reuelabit̉ igͦminia tua. ⁊ videbit̉ opprobriū tuuꝫEſa .xlvij. ⁊ Ezech̓ xvj. dicit dn̄s. Nudabo igͦ.miniā tuam corā eis .ſ. angel̓ ⁊ oībꝰ electis. ⁊ videbunt oēm turpitudinē tuā. ⁊ infra. nudabūtte .ſ. demones veſtimētis tuis. ⁊ auferent vaſadecoris tui. ⁊ derelinquent te. nudā plenamqꝫignominia. Et Iob. xx. Reuelabūt inquit celiiniqͥtatem eiꝰ .ſ. peccatorꝭ. glo. qꝛ in futuro iudicio ꝟtute dei oīa peccata reuelabūt̉. Scd̓m eſtexceſſuū increpatio. iuxͣ illud Iude in canonica epl̓a ſua. Ecce venit dn̄s in ſanctis milibusſuis facere iudiciū ꝯtra oēs ⁊ arguere oēs impios de oībus oꝑbus impietatis eorū quibusimpie egerūt. ⁊ de oībus duris q̄ locuti ſunt cōtra dn̄m peccatores impij. Primū taugitur ibidixit adā timui eo ꝙ nudus eſſem. Scd̓m ibi innuit̉ qd̓ dixit dn̄s ade. qꝛ audiſti vocē vxorisrue ⁊ comediſti d̓ ligno de quo p̄cepi tibi ne comederes. maledicta terra in oꝑe tuo. Qūid pervxorē niſi ſenſualitas. cuiꝰ vocē audit pctōr cūpeccatum facit. iō in extremo iudicio merito arguitur ⁊ maledicit̉. Tertiū eſt malorū aut peccatorū a bonis ſeparatō. Mat. xxv. Cō gregabunt̉ ad eū oēs gentes. ⁊ ſeꝑabit eos ab inuicēſicut paſtor ſegregat oues ab hedis. ⁊ ſtatuet oues qͥdē a dextris ſuis. hedos aūt a ſiniſtris. ethͦ notat̉ ibi. Emiſit dn̄s adā de ꝑadiſo voluptatis. Quartū eſt ſentētie ꝓlatio cum dicet iudexMat. xxv. Diſcedite a me maledicti in ignemeternum qui preparatus eſt ſathane ⁊ angeliseius. ⁊ ſignificatur in hoc vt dicit glo. ꝙ emiſiteum dominus tanqͣꝫ excōmunicatū. Quītū eſt

I

K