Secunda Aduentus ¶
rie ſatiabit̉ in occulto. Pōt etiā ſic intelligi ꝙꝯcubitui mulierū nō ſubiacebit. qꝛ zodomiticꝰerit. ⁊ tales homīes cōcupiſcentijs mulieꝝ nonſubiacēt vt nō vexent̉. ſed turpibꝰ immūdicijsſatiant̉. Ip̄e em̄ nō ſolū ſimulabit caſtitateꝫ. ſꝫetiā erga ſb̓ditos benignitatē in pͥncipio ſui dominij benignus apparebit. diē ſabbati ſaciensobẜuari. poſtea aūt venenū ſue iniqͥtatis diffūdet. vt dicit Damaſ. li. iiij. c. penul. In pͥncipioregni ſui ſimulabit iuſticiā. cū aūt domīator factus fuerit. ꝑſequet̉ eccl̓am ⁊ manifeſtabit omnem iniqͥtatem ſuā Tertio temptabit ſeducereteſtimonio ſcripturarū qͣs ad ſuū errorē exponet. ſimulās ſe bonū eſſe ⁊ zelū animaꝝ habereidcirco cauebit p̄dicando ⁊ p̄dicatores ſuos inoēs ꝑtes mūdi mittēdo ne ſcriptura a catholicꝭdoctoribꝰ recte ⁊ debite exponat̉. aut ne eiꝰ errores extirpent̉. Quarto oꝑatōe miraculoruꝫdicit em̄ Metho. mar. de nouiſſimis diebus.ꝙ faciet ſigna multa ſuꝑ terrā. vt ceci videant.claudi ambulēt ſurdi audiāt. mortui qͣſi reſurgant. Ip̄e em̄ ſimulabit ſe mortuū. ⁊ ꝑ triduuꝫlatens poſtea apparebit dicens ſe reſuſcitatuꝫvt dicit Glo. ſuꝑ Apocal̓. xiiij. Uidi vnū de capitibus qͣſi occiſum in morte ⁊ plaga mortꝭ curatus eſt. Ip̄e em̄ arte magica aſcendet in aeraferentibus eū demonibꝰ. ⁊ ſic curabit̉ plaga eꝰqꝛ qui pͥus mortuus credebat̉ poſtea viuus reputabit̉. vt dicit alia glo. Faciet ⁊ ignē .i. ſpūꝫmalignū ſuꝑ ſuos deſcendere vt loquant̉ variis līguis. vt dicit glo. Apocal̓. xiij. Et faciet ſigna etiā vt ignem de celo mittet in cōſpectu hominū. Sed illa ſigna ſunt mēdacia ꝓpter hoc.qꝛ finalit̓ tendūt ad mendaciū .ſ. ad deceptōemhoīm. iuxͣ illud Apoc̄. xiij. Seducet habitatores in terra ꝓpter ſigna que data ſunt illi. Ueldicunt̉ mēdacia. qꝛ aliqua erūt falſa. ẜm auguſti. li. xx. de ciui. c. xix. Nā ſimulabit ſe ⁊ aliqͦsalios ſuſcitare a morte. ⁊ hͦ nō erit ẜm veritatēAliqua tn̄ faciet ſigna vt ignem de celo cadereẜm veritatē. Apocal̓. xiij. Ille erit verus igniſſicut qui cōbuſſit oues ⁊ pecora. Iob. j. Et ſic̄magi pharaonis fecerunt veros ſerpentes (vtdicit Augꝰ. li. iij. c. iiij) ⁊ veras ranas ⁊ hoc arte magica ⁊ miniſterio demonū. qꝛ ſciunt naturas rerū ⁊ ſemina ex quibꝰ poſſunt cito ſerpentes fieri vel rane. ⁊ ilico comportabunt applicantes actiua paſſiuis. ⁊ ſic generabunt̉ ſerpētes ⁊ rane. vt habet̉ Exod̓. vij. ⁊ viij. ⁊ ita poſſunt facere arbores ⁊ herbas florere ⁊ areſcereNō eſt tn̄ putandū ꝙ demones vel antichriſtꝰpoſſent vl̓ poſſet naturales rerū formas ꝓpriaꝟtute inducere. ſed bn̄ aliena ꝟtute inducit formam ẜpentis vel rane in materiam ꝑ hoc .ſ. applicando res ſeminales ad inuicē. ex qͣrū actōead inuicem inducit̉ forma ẜpentis. Et qͥ voluerit latius de hac materia loqui videat magiſtꝫ
ij. ſen. di. vij. ⁊ ſic de alijs. Et nota ꝙ antixp̄usnō faciet ſigna ꝓprie dicta ſed largo ⁊ cōmunimō dicta. quia faciet aliqͣ miracula in cōſpectuhominū .ſ. talia que excedūt humāe nature facultatē ſeu cōditōem. vt deſcenſio ignis in ſublimi ⁊ cōſimilia. Sed di. quonō diſcernūt̉ vera miracula a falſis? Reſpondet̉ ꝑ tria. vn̄ licꝫqn̄qꝫ cōueniūt in materia. differūt tn̄ ex ꝑte pͥncipalis agentis. mīſtri ⁊ finis. Ex ꝑte pͥncipal̓agentis. qꝛ in veris miracul̓ ⁊ ꝓprie dictis oꝑatur agens potentie infinite ⁊ ſupra naturā. Inmiraculis ꝟo demonū operat̉ ꝟtus nature creata adiuta ml̓tiplicit̓ ꝑ alias naturas. Ex parte miniſtri. Nam ẜm augꝭ. in li. lxxxiij. queſtio.Miracula ꝟo fiunt vel a bonis chriſtianis ꝑpublicā iuſticiā. vel a malis chriſtianis ꝑ ſignapublice iuſticie. ſed magi ⁊ antixp̄s faciēt miracula qꝛ adiuuant̉ a demonibꝰ cum qͥbus fiēt p̄fati cōtractus. qꝛ adiuuāt eis cōiungendo resnaturales. Ex ꝑte finis. qꝛ miracula dei fiūt advtilitatē eccl̓e. ⁊ ad gl̓am dei. ſed demonuꝫ autmagorū miracula fiūt ad deceptōem. vanā gloriam ⁊ ad oſtenſionē ꝓprie excellentie. Sed d.quis. Quare deus ꝑmittit demones aut demonum ẜuitores facere talia: Reſpondet beatusAugꝰ. lib̓. iij. de ciuita. dei. c. iiij. ꝙ ꝓpter tria.Primo vt fallant̉ fallaces. Secūdo vt boni exerceantur. Tertio vt boni ad talia nō aſpirentQuinto ꝑ munera temptabit antixp̄s ſeducere que etiā excecāt oculos ſapientū. Exo. xxiijDeutro. xvj. Nam diabolꝰ oſtendet ei thezauros occultos. ⁊ ip̄e dominabit̉ theſauris auri⁊ argēti ⁊ omībus p̄cioſis egypti. vt d̓r Bani.xj. vt partim ꝑ penā. partī ꝑ diuitias ſue ſb̓dātur dominatōi vniuerſa. vt expreſſe dicit Hiero. ſuꝑ Daniel̓. vbi ſupra. ꝙ dabit ſuis ptāteꝫin multis ⁊ terrā diuidet gratuite ſic inquiensAntixp̄s quoqꝫ deceptis munera largiet̉ ⁊ terram exercitui cōdiuidet. quoſqꝫ terrore ſuꝑarenequiuerit auaricia ſubiugabit. Sexto terroreꝑſecutionū. ip̄e em̄ ingeret ſe terrene poteſtati.ſicut chriſtus fugit temꝑale regnū huius md̓i.quod probat Hiero. exponēs illud Daniel̓. xj.Ingrediens ad vrbeſ vberes ⁊ faciet quod nōfecerūt patres eius. vbi glo. dicit Hiero. Nullus iudeorū regnabit vnqꝫ in toto orbe p̄ter ipſum. Et erit imperium eius maius qͣꝫ ante vnqͣꝫ erat romanum imperiū dicente Grego. xiijmoral̓. Huius beſtie cornu .ſ. antixp̄i. paruulūorit̉. qꝛ purꝰ hō. ſed immanit̓ creſcit. qꝛ ad cōiunctā ſibi vim fortitudinis ꝓficiet. idem patꝫDaniel̓. vij. vbi Baniel vidit ꝙ cornu ortuꝫ inter decē cornua beſtie erat paruulū ⁊ habebatoculos ante ⁊ retro ⁊ os loquēs grandia. qd̓ exponit augꝰ. dicēs. Porro decē cornua ip̄ius regni decē reges erūt ⁊ aliꝰ ꝯſurget pꝰ eos. ⁊ ip̄epotētior erit pͥoribuſ. qꝛ ip̄e erit monarcha orb̓
c 4
g