Dominica
charitatē habuerit etiā oīa dona ꝑcipit. Quiſqͥs aūt charitatē nō hꝫ etiā dona q̄ ꝑcipiſſe videbat̉ amittit. hec ille. Vt aūt ortulꝰ ille magish̓ frequētet̉ ⁊ amet̉. ponaꝫ ī eo myſticos fructſil̓itudinū ⁊ exēplorū qͥ multū aīas recreant. etdelectāt. iuxta illud Augꝰ li. ij. ad Iouinianū.Cū aliqͥd myſtice ⁊ ſil̓itudinarie ꝓponit̉ plꝰ d̓ligit̉. plꝰ mouet ⁊ plꝰ delectat. ⁊ plꝰ honorat̉ qͣꝫqd̓ ꝟbis ꝓprijs aptiſſime d̓r. De exēplis dicitAriſ. ix. poetrie. Exēplis vtimur in docēdo vtfaciliꝰ intelligat̉ qd̓ d̓r. Nec etiā tedeat ſtudētēꝙ ẜmones ita ꝓlōgaui. Qꝛ pōt ꝓuidus p̄dicator in vna ꝑte pͥncipali ad ꝓponēdū ppl̓o ꝯtētari. generat enī ꝓlixitas tediū. ⁊ ſpernit̉ qd̓ lōgo ẜmone ꝓponit̉. Un̄ plus debet qͥlibet p̄dicator ad breuitatē ẜmonis qͣꝫ ad ꝓlixitateꝫ declinare. Si enī facūdus ē in p̄dicādo doctrinaeiꝰ breuis auidiꝰ a ppl̓o exaudit̉. Quia qd̓ parcius apponit̉. auidiꝰ ſumit̉. inqͥt Gregꝰ ī omel̓Eſt enī de cibo ꝟbi dei ſicut de cibo corporali.Un̄ dicit Ioh̓. meſue in d̓ regi. ſani. Eſurienteadhuc ſtomacho ceſſandū ē a cibo qꝛ parcitascibi ⁊ potꝰ multū valet vt calor naturalis digerēs rei digeſtibili dominet̉. ne nauſea ⁊ abbreuiatio vite comitet̉. Sic etiā a cibo ꝟbi dei tūcē ceſſandū cū deſiderātiꝰ p̄dicator attēdere videt ppl̓m ꝯgregatū. ne ꝓpter ꝓlixitatē ſermonis nauſea ⁊ tediuꝫ generet ppl̓o. ſicqꝫ minoriaffectu audiat̉. Si aut p̄dicator non ē facūdusnec bn̄ expreſſiuus. libētiꝰ audit̉ citiꝰ ceſſans ꝙͣꝓlixe p̄dicās. Et ſic fit ꝙ ille qͥ non laudat̉ p̄dicando. cōmendat̉ tn̄ in ceſſando. Inſuꝑ in illoortulo nullā plantā moralitatis vel doctrine d̓ſenſu meo inſerui. ex qͦ dicere poſſum cū ſapiente. Stultiſſimꝰ ſum viroꝝ. ⁊ ſapiētia hoīuꝫ nōeſt mecū. nō didici ſapientiā. ⁊ nō noui ſciētiaꝫſanctoꝝ. Prou̓. xxx. Sed de ortis alioꝝ doctorum plātas accōmodaui. ⁊ huic ortulo cōplantaui. In qͦ indebite plātata cōmitto ſapientioribus emendanda. Pro bn̄ vero inſertis obſequia ⁊ laudes deo tribuo.¶ Dn̄ica pͥma aduentus. ſermo pͥmus.Ora eſt ia nos deſomno ſurgere. Roma. xiij. ConſuetuE do ē qn̄ rex terrenꝰ vel aliꝰ dn̄s in ſuā ꝑ ueneritꝓuinciā vel ciuitatē ꝙ ꝯſueuit ī turribꝰ ſui caſtri vigiles ordinare. quoꝝ aliqͥ ī nocte vigilātalij ꝟo in pͥncipio diei dormiētes cornu vel buccina excitāt vt ad labores ſe diſponāt. Spūaliter xp̄s (vt dic̄ psͣ. xlvj) eſt rex magnꝰ ſuꝑ oēmterrā. h̓ venit ꝑ incarnatiōeꝫ ſuā in hūc mūduꝫvt dic̄ apl̓s. j. Timo. j. Uenit ieſus ī hūc mūdūpeccatores ſaluos facere. Uenit inquā ī mūdūqͥ ſuꝰ eſt rōne creationis. Ioh̓. j. Mūdus perip̄m factꝰ eſt. Ideo ſubdit̉. In ꝓpria venit. ⁊ſui eū non receperūt. Erubercāt igit̉ iudei infi
deles qͥ xp̄m regē ſuū reciꝑe noluerunt. ⁊ ip̄mveniſſe hucuſqꝫ negauerūt. Si vt dicūt nodūvenit vbi eſt eoꝝ regalis dignitas q̄ ceſſauit tēpore herodis aſcolonite ſub qͦ natus ē ſicut ꝓphetauit patriarcha Iacob. Gen̄. xlix. Nō auferet̉ ſceptrū de iuda ⁊ dux de femore eius donec veniat qͥ mittēdus ē. ⁊ ip̄e ē expectatio gentiū. Sꝫ cū ip̄i ſuſciꝑe eū nolūt nos xp̄iani gratāter reciꝑe ip̄m debemꝰ dicētes: Bn̄dictus qͥvenit in noīe dn̄i. Igit̉ veniēs in hūc mūdū inturribꝰ ſācte mr̄is eccl̓ie vigiles ſanctos apl̓osordinauit qͥ ſuꝑ hoīes in nocte peccati diligenter vigilauerūt. Ideo figurati ſūt Can̄. v. ꝑ vigiles de qͥbus d̓r. Inuenerunt me vigiles qͥ cuſtodiūt ciuitatē. Et ſic̄ mos ē vigilū ꝙ clamant⁊ vigilare mādāt. Sic ſancti apl̓i nō ſolū vigilauerūt. ſꝫ vigilare alios iuſſerūt. ſicut Petrusqͥ ait. j. Petri. v. Uigilate. q. d. diligēter a pectatis p̄cauete. qꝛ adueſariꝰ vr̄ diabolꝰ tāqꝫ leorugiēs circūit qͥrēs quē deuoret. Sil̓iter ⁊ ſanctus Paulꝰ in pͥncipio diei gr̄e buccina ſui orisexcitauit dormiētes cū dixit: Hora eſt iā nos d̓ſomno ſurgere. Et certe ideo eos ſuſcitauit vtſe ad labores bonorū opeꝝ darēt ⁊ peccata vitarēt. In qͥbus ꝟbis duo facit. Primo merēdihoram publicādo. ibi. Hora ē iam. Secundo aſomno peccati ſuſcitando. ibi. a ſomno ſurgereDe pͥmo ē notādū Petrꝰ d̓ creſ. li. ij. ruraliū cōmodoꝝ. c. xxj. Attēdendū ē inqͥt in oī ſemination vt ſeminet̉ ſemē qn̄ adiutoriū maius hꝫ acelo. ⁊ hͦ ē qn̄ magis iuuat̉ calido et humido etviuifico lumine ſolis ⁊ lune ſimul. Luna enī qꝛterre vicinior ē regit oīa terrena ad pullulationē ⁊ inundationē. Sol aūt qꝛ ſuo lumine ē calefactiuꝰ. id̓o ē aliqͣꝫtulū humidi ſeminis aduſtiuus Uult idē Petrꝰ ꝙ incēſo pͥmo lumīe in luna cū ip̄a tūc ē calida. tꝑata ⁊ humida. iaciēdaſūt ſemina. qꝛ tūc ꝯuenientiꝰ iuuat̉ ꝟtus eoꝝ aluna. Iō dicit ſapiēs. Oīa tp̄s habēt. Eſt tp̄sſeminādi ⁊ tp̄s metēdi. Ecc̄s. iij. Iō dic̄ Macrobiꝰ in ſaturnalibꝰ. ꝙ ſegetes debēt mēti luna iam decreſcēte. qꝛ luna accreſcēte vel plenaexiſtēte multū inferiora humectat ꝯtra nat̉aꝫſolis. Ideo ſegētes nō ita aride ſūt. nec pn̄t tūcbn̄ reponi ad ſeruādū ſic̄ in defectu eiꝰ. Moraliter. tp̄s pn̄s ꝯceſſuꝫ ē homini ad ſeminādū etad metendū. Sꝫ in futura vita erit tp̄s dn̄i adiudicādū. Et ponit ſil̓itudinē Anẜ. li. ix. lxxvc. di. Ille qui ludit ad decios facit anatagiumcōpari ſuo qn̄ dat ei decios vt iaciat quo volūerit. Sic facit deꝰ peccatori qn̄ qͣſi decios dat eitp̄s ad bn̄ oꝑandū. Modo enī habemꝰ deciosid ē. tp̄s. iuxta illd̓ Senece. Tp̄s enī nr̄m ē. ſedpoſt mortē nō erit nr̄m ſꝫ dei. ⁊ tunc accipiet ethabebit decios .i. tp̄s ꝯtra nos iactabit. ſic̄ ip̄eteſtat̉ psͣ. lxxix. Cū accepero tp̄s ego iuſticiasiudicabo. Ideo dicit Hiero. xiij. q. ij. In pn̄ti
D