aquarn̄; ⁊ dixerūt eſre ſcribevt afferret librū legis moyſique p̄cepit dn̄s iſrl̓i. Attulitergo eſtas ſacerdos lege coramultitudīe viroꝝ ⁊ mulierūcuctisqꝫ qui poterat intelligere. in die prima meſis ſeptimi⁊ legit in eo aꝑte in platea q̄erat an portāᵇ aquaꝝ a manevſqꝫ ad mediā diē. in ꝯſpectuviroꝝ ac ml̓ieꝝ ⁊ ſapiētiū. Etaures oīs ppl̓i: erāt erecte adlibrū. Stetit aut eſtas ſcribaſuꝑ gradū ligneū que feceratad loquēdū; ⁊ ſteterūt iuxtaeū. Et aꝑuit eſras librū corāomni ppl̓o; ⁊ bn̄dixit eſras domino deo magno. Et reſpondit omīs ppl̓s ame. Eleuāteſom̄is ppl̓s manꝰ ſuas incuruati ſunt; ⁊ adorauer̄t ꝓni in terram. Porro leuite ſilētiū faciebant in ppl̓o: ad audiēdamlege. Populus aūt ſtabat ingradu ſuo; ⁊ legerunt in librolegis dei. diſtincte ⁊ aꝑte ad ītelligendū. Dixit aūt neemias ⁊ eſras ſac̄dos ⁊ ſcribe ⁊ leuite; interpretātes vniuerſoppl̓o. Dies ſanctificatꝰ ē dn̄odeo nr̄o; nolite lugere ⁊ nolite flerę. Et dixit eis. Ite ⁊ comedite pinguia ⁊ bibite mulſum: ⁊ mittite ꝑtes ei qͥ nō p̄parauit ſibi. qꝛ ſcūs dies dn̄ieſt. ⁊ nolite ꝯtriſtari. Gaudium etenī dn̄i: ē fortitudo noſtra. Oꝝ. Quis ſicut dn̄s deusnoſter qui in altis habitat humilia reſpicit in celo et in terra. ꝟ.Vuſcitas a terra inope ⁊ de ſtercore erigēſ pauꝑe. Scd̓ꝫ marcuI N illo tꝑe: Rn̄dens vnꝰ d̓turba: dixit ad ih̓m. Magiſter: attuli filiū meū ad tehabētē ſpm̄ mutu: qui vbicuqꝫ eū app̄henderit allidit eūet ſpūmat. ⁊ ſtridet dentibꝰ. ⁊areſcit. Et dixi diſcipulis tuiſvt eiceret illū: et nō potuer̄tQui rn̄dens eis: dixit. O generatio incredula; quadiū apud vos ero? Quādiū vospatiar? Afferte illum ad meEt attulerūt eū. Et cū vidiſſet illū; ſtatim ſpūs cōturbauit eū. ⁊ eliſus ī terra volūtabatur ſpūmās. Et interrogauit pr̄em eiꝰ. Quantū temporis eſt ex quo hoc ei accidit:At ille ait. Ab infātia. Et frequēter eū in igne ⁊ in aquasmiſit; vt eū ꝑderet. Sꝫ ſi qͥdpotes adiuua nos miſertꝰ nr̄iIeſus aūt; ait illi. Si potescredere: oīa poſſibilia creden