ſtatim aꝑte ſūt aures eiꝰ. ⁊ ſolutū eſt vinculū lingue eiuset loquebat̉ recte. Et p̄cepitillis? ne cui diceret. Quantoaūt eis precipiebat: tāto magis plꝰ p̄dicabāt. ⁊ eo ampliammirabant̉ dicētes. Beneomnia fecit: ⁊ ſurdos fec̄ audire; et mutos loqui. Offer.Precatꝰ ē moyſes ī cōſpectu dn̄idei ſui ⁊ dixit quare dn̄e iraſcerisin ppl̓o tuo parce ire animi tuimemēto abraā iſaac et iacob quibus iuraſti dare terrā fluentē lacet mel et placatꝰ factus ē dn̄s demalignitate quam dixit facere poFEſpice Secre̓. pulo ſuo.dn̄e q̄s nr̄am ꝓpitiꝰ ſeruitute; vt quod offerimꝰ ſittibi munuſ acceptū. ſit noſtrefragilitati ſubſidium. P. CōDe fructu operū tuorū dn̄e ſatiabit̉ terra ut educas panē de terra⁊ uinū letificet cor hoīs ut exhilaret facie in oleo ⁊ panis cor hoīsEnti Poſt co. cōfirmet.amꝰ dn̄e qͣs tui ꝑceptione ſacramēti ſubſidiū mētis⁊ corꝑis? vt in vtroqꝫ ſaluaticeleſtis remedij plenitudinegloriemur. P. Unica. XIIII.Eſpice dn̄e ī teſtamētū tu¶ um ⁊ animas pauperū tuorū ne derelinqnas in finē exurgedn̄e ⁊ iudica cām tuā ⁊ ne obliuiſcaris uoces querētiū te. D. Vtquid deꝰ repl̓iſti ī finē iratꝰ ē furortuꝰ ſuper oues paſcue tue. Loll.m̄ps ⁊ miſericors deꝰ decuiꝰ munere venit vt tibi a fidelibꝰ tuis digne ⁊ laudabilit̉ ſeruiat̉? tribue qͣs nobis. vt ad ꝓmiſſioues tuas ſine offenſione curramuſ. Perdominū noſtrū ih̓m. Ad gaRēs; Abrahe di lathasEcte ſūt ꝓmiſſiones; ⁊ ſemini eiꝰ. Nō dicit ⁊ ſeminibꝰquaſi in multis; ſed quaſi invno ⁊ ſemini tuo. qui e chriſtHoc aūt dico teſtamētū ꝯfirmatū a deo; q̄ poſt quadringetos ⁊ trigītaⁱ anos facta ē lexnō irritu facit ad euacuandāꝓmiſſiōeꝫ. Nā ſi ex lege hereditas; iam nō ex ꝓmiſſione.Abrahe aūt?: ꝑ repromiſſiōeꝫdonauit deuſ. Quid igit̉ lex:Propter trāſgreſſiōes poſitaeſt; donec veniret ſeme cui ꝓmiſerat. ordinata ꝑ angelosin manu mediatoris. Mediator aut vnius non eſt; deusaut vnꝰ ē. Lex ergo aduerſuspromiſſa dei? Abſit. Si enimdata eēt lex que poſſet viui