quod deſertū eſt Propter temetip̄m inclina deꝰ meꝰ aurētuā ⁊ audi; aꝑi oculos tuos ⁊vide deſolatiōeꝫ nr̄aꝫ. et ciuitate ſuꝑ quā inuocatū eſt nomē tuū. Neqꝫ enī in iuſtificatiōibꝰ nr̄is ꝓſternimꝰ p̄ces an̄facie tuā? ſed in miſeratiōibꝰtuis ml̓tis. Exaudi dn̄e; placare dn̄e; attende et fac̄. Nemoreris ꝓpter temetip̄m d̓smeuſ: qꝛ nomē tuū inuocatūē ſuꝑ ciuitate ⁊ ſuꝑ ppl̓m tuūdn̄e deus nr̄. Oꝝ. Adiutor meus et liberator meus eſto dn̄e netardaueris. ꝟ. Cōfundāt̉ ⁊ reuereantur inimici mei qui queruntanimam meam. Scd̓m iohan.N illo tꝑe? Dixit ieſus turIbis iudeoꝝ. Ego vado etqueritis me; ⁊ ī pctō vr̄o moriemini. Quo ego vado; voſnō poteſtis venire. Dicebantergo iudei. Nūquid interficiet ſemetip̄m. qꝛ dic̄ quo egovado vos nō poteſtis venire?Et dicebat eis. Vos de deorſuꝫ eſtis: ego de ſuꝑius ſum.Uos de mudo hoc eſtis: egonō ſū de hoc mūdo. Dixi ergovobis? qꝛ moriemini in pctīsvris. Si eniꝫ nō credideritisqꝛ ego ſū? moriemī ī pct̄ō vr̄oDicebāt ergo ei. Tu quis esDixit eiſ ieſus. Prīcipiū: quiet loquor vobis. Multa habeo de vobis loqui ⁊ iudicareſꝫ qui miſit me verax ē. Et ego q̇ audiui ab eo hec loquorin mūdo. Et nō cognouerūt:qꝛ de patre eiꝰ dicebat. Dixitergo eis ieſus. Cū exaltaueritis filiū hoīs? tūc cognoſcetisqꝛ ego ſuꝫ. ⁊ a meip̄o facio nihil. ſꝫ ſic̄ docuit me pr̄ hec loquor. Et qui me miſit mecuꝫeſt. ⁊ nō reliquit me ſoluꝫ: qꝛego que placita ſunt ei; facioſemꝑ. Off. Gn̄dicā dn̄ꝫ qui mihi tribuit intellectu prouidebamdn̄ꝫ ī cōſpectu meo ſēper qm̄ a dextris ē mihi ne cōmouear. Bec̄.Ec hoſtia dn̄e placatio¶ Xnis ⁊ laudis tua nos ꝓpitiatiōe dignos efficiat. RoDn̄e dn̄s noſter qͣꝫadmirabile ēnomē tuū ī uniuerſa terra. Pꝰ cōEc noſ communio dn̄eI. Epurget a crimīe? ⁊ celeſtiremedij faciat eē cōſortes. EDeſto ſuꝑ Suꝑ ppim.plicationibꝰ nr̄is ompsd̓ſ; ⁊ qͥbꝰ fiduciā ſꝑande pietatis īdulgesª ꝯſuete miſericordie tribue benignꝰ effectū.Feria. iij. ad ſanctā balbina.