ꝑiculis latronuꝫ. periculis exgenere. ꝑiculis ex gētibꝰ. periculis in ciuitate. periculis inſolitudiue. periculis in mari. periculis in falſis fratribuſIn labore ⁊ erumna; in vigilijs multis. In fame ⁊ ſiti; inieiunijs multis. In frigore ⁊nuditate. Preter illa que extrinſecus ſunt; inſtantia meacōtidiana. ſollicitudo omniūeccleſiaꝝ. Quis infirmat̉. etego nō infirmor? Quis ſcandalizatur. ⁊ ego non vror? Sigloriari oportet; que infirmitatis mee ſunt gloriabor. Deus ⁊ pater dn̄i noſtri ieſu chriſti ſcit. qui eſt benedictꝰ in ſecula? quod nō mētior. Si bislecta fuerit ꝑ ebdomodā. hicdiuidatur. Oamaſci p̄poſituſgetiſarethe regis cuſtodiebatciuitatem damaſcenoruꝫ; vtme comprehenderet. Et perfeneſtram in ſporta dimiſſusſum per murum; et ſic effugimanuſ eius. Si gloriari oportet? non expedit quidem. Veniam autem ad viſiones ⁊ reuelationes domini. Scio hominem in chriſto ate annosquattuordecim. ſiue in corpore ſiue extra corpus neſcio deus ſcit: raptū huiuſmodi vſꝫqꝫ ad tertiū celum. Et ſcio huiuſmodi homineꝫ. ſiue in corpore ſiue extra corpus neſciodeus ſcit; quoniaꝫ raptus eſtin paradiſum. et audiuit archana verba que nō licet homini loqui. Pro huiuſmodigloriabor: pro me auteꝫ nihilniſi in infirmitatibus meis.Nam et ſi voluero gloriari:non ero inſipiens. Veritateꝫenim dicam. Parco autemne quis me eſtimet ſupra idquod videt in me? aut auditaliquid ex me. Et ne magnitudo reuelationum extollatme? datus eſt mihi ſtimuluscarnis mee angelus ſathanequi me colaphizet. Propterquod ter dominuꝫ rogaui vtdiſcederet a me; et dixit mihi. Sufficit tibi gratiā mea.Nam virtus in infirmitateꝑficitur. Libeter igit̉ gl̓iaborin infirmitatibꝰ meis; vt inhabitet in me virtus chriſtiGꝝ. Sciāt gētes qm̄ nomē tibideꝰ tu ſolꝰ altiſſimꝰ ſuper oēꝫ terrā. ꝟ. Deꝰ meus pone illos ut rotā ⁊ ſicut ſtipulā ante faciē uenti.Tractus. Commouiſti domīne terram et conturbaſti eam.