quēdā principem appoloniū nomine cuꝫ exercitu vigniti duorūmiliū qui diſcurres ꝑ ciuitateꝫingente multitudinem peremitet interferit. Nō multo poſt miſit quēdā Antiocenū q̄ cōpellētiudeos vt ſe trāſferrēt a patrijſL5.et dei legibꝰ et eos qui nollēt trāfire ad inſtituta gentiliū interficerꝫ. due mulieres delate ſūt natos ſuos tircūcidiſſe qͣs infātibꝰad vbera ſuſpenſis. cū publice ꝑciuitatē illas circūduxiſſent permuros precipitauerūt. Alij veroad ꝓximas coru̓tes ſpelucas etlatēter ſabbati diem celebrātescū iudicati eēnt cuidā Philippoppoſito anthiochi flāmis ſucceſi ſuntDe malre occiſa cū. vij. filijsErcio apꝑet crudelitasanthiothi in nir̄is et ſeptē filioꝝ occiſiōe. Gratvtiqꝫ mr̄ quēdā ſeptē filios hn̄set vt dicit̉. ij. Machabroꝝ. vijDuꝫ a crudeli anthiocho cōpellerentur vt cōtra patrias leges carries porcias coederēt. maior natudixit. Parati ſūꝰ mori magis ꝙpatrias et dei leges preuaricariIratus rex iuſſit ſartagnnies ⁊ ollas eneas ſuccendi eiqꝫ qui ſic locutus fuerat amputari linguamet cutem capitis abſtrahi ſūmitates quoqꝫ manuū et pedū preſcidi ceteris eius fratribꝰ et mr̄einſpicientibꝰ ſicqꝫ in ſartagnetorqueri donec moreret̉ Interimvero ceteri vna cū mr̄ē ſe hortabatur mori fortiter. Poſt et ſecundus ſimilia cormenta paciēs extinctus eſt. Qui in vltimo ꝯſtitutus dixit. Tū quidē ſceleſtiſſime in pn̄ti vitā nos perdis ſꝫ rexmūdi defunctos nos ꝓ ſuis legiipo tbꝰ in eterne vite reſurrectiōe fuD.ſcitabit. Poſt iſtum terciꝰ illuuinōtnditur et linguam poſtolatꝰ citomimaſicaprotulit et manꝰ conſtāter extēOientuladit et cum fiducia ait. E celoipuothbiſtā poſſideo ſed ꝓpter dei legeſIuut nobis denūc hec ipſa deſpicio quoniā abIupero q muiipſo ea me recepturum ſpero.ie factus es nōCunctis admirantibꝰ adoleſcēxi. Qutis conſtanciam expirauit in toranus et iſtum mlnientis ſartagmis ſicut et alij.ſdura dormniIexatur iam quartus ſimilibꝰnuiſſime poſt fila.trutiatibꝰ. Deinde quintꝰ. A tāritijs tōfunatadem ſextus. Que dum agerentur mater ſapiencia repletā cogiIptibli pna ax.tacioni femnee maſculmuꝫ aniij tuismu in inſerens dicebat ad filiosNeſcio qualiter ī vtero meo apipulum ſeanun.paruiſtis neqꝫ enim ego ſpiritūet animam donaui vob̓ ⁊ vitamet ſingulorum membra nō egoipſa compegi ſed mūdi creator q̄formauit hominū natiuitatemqͦqꝫ hoīm inuenit origine ⁊ ſpmn̄vob̓ iterum in miſericordia reddet et vitam ſicut et nūcvoſmetipſos deſpicitis ꝓpter lege enis