Ne cleri. vel mo.III
priuilegia ſtudij bononienſis nūquid tacite videāt̉reuocata priuilegia ſtudij ſenenſis cū ſint conceſſaad inſtar illoꝝ. Guil. in. d. l. priuilegia tenuit ꝙ nonqꝛ iā fuit queſitū ius ſtudio ſenenſi iō nō ceſſat ꝑ reuocatione aliorū priuilegiorum ⁊ idē ibi Bal. dicittn̄ ꝙ qn̄qꝫ rō ſe hꝫ ꝑ modū cauſe fiende. qn̄qꝫ ꝑ modum cauſe eſſentie. primo caſu ſufficit ꝙ rō fuit tēpore cōceſſionis. qꝛ tūc habuit ſuū effectū ꝯſummatum. vt ī caſu nr̄o. ſcd̓o caſu deſtructo vno deſtruit̉⁊ reliquū. ar. l. fi. ff. de accep. ⁊ obſcure loquit̉ vt ip̄emet fatetur. ſꝫ vult dicere ꝙ qn̄qꝫ rō cōceſſionis nōdependet a futuro qn̄qꝫ ſic. vt. sͣ. Aduerte qm̄ hecfaciunt ad qōnem no. quā poſuit glo. in cle. dudū.de ſepul. in ver. ꝯfeſſionem. vbi dat̉ ptās fratribusabſoluendi ita tn̄ ꝙ nō habeant ampliorē ptātēꝫ qͣꝫcuratis parochialibꝰ ſit a iure ꝯceſſa. querit ibi nūcglo. an ep̄o reſtringente ptātem parochialiū in aliquibus que ſibi reſeruat videat̉ ꝑ ꝯſequētiā reſtricta ptās fratrū. ⁊ determinat ibi gl. ꝙ ſic. ſꝫ certe dubitari pōt de illa determinatione ⁊ potius teneremoppoſitū per predicta. Itē per verba illius cle. vbipapa dat ptātem fratribus tantā quāta a iure ē cōceſſa curatis ſacerdotibꝰ. vn̄ pondera verbū a iure⁊ tempꝰ ꝯceſſionis. veniūt ergo oēs caſus preter illos quos ius ſpecialit̓ reſeruauit ep̄is. papa autemnō habuit ibi reſpectū ad ꝯſtitutiones ep̄oꝝ q̄ variant̉ ẜm loca ⁊ tꝑa ⁊ in facto cōſiſtūt. ar. de cōſti. c. j.li. vj. cū ſi. ⁊ nota bn̄ p̄dicta. ¶ No. vlteriꝰ ex tex. ꝙſtudiū theologie dꝫ eē magis priuilegiatū qͣꝫ ciuilefacit ad no. in. c. fraternitati. de cle. nō reſi. ⁊ ī. c. ſuper ſpecula. de magiſ. ⁊ credo poſſe attentari ꝙ ſtudiū iuris canonici nō excludat̉ ab hac fauore. qꝛ ſcientia canonica eſt pars diuine. Eſt enī in multꝭ extracta ab aucͣtatibꝰ noui ⁊ veteris teſtamēti. vt dic̄tex. in. c. qualit̓ ⁊ qn̄. de accu. vt patꝫ ex ip̄ius inſpectione ⁊ maxime in decreto. hinc appellat̉ in multislocis ius diuinū. vt in. c. nimis. de iureiur. ⁊. c. j. deiura. calū. ⁊ qd̓ ibi no. ¶ Ultimo nota multa noīaque ſonant in ꝑſonatū. vt pꝫ in verbo ad archidiaconos. ⁊ quid ſit ꝑſonatus ⁊ ī quo differat a dignitate. vide qd̓ dixi in. c. de multa. de preben. Expediam pͥmo glo. applicando dicta doc. quatenꝰ congrue ad illas applicari poterūt. ¶ Primo igit̉ q̄roqn̄ incipiunt currere iſti duo menſes de quibus intex So. glo. ij. ꝙ a tꝑe huius ꝯſtitutionis ſeu publicatiōis. ⁊ ideꝫ tenet glo. pe. dicens ꝙ hodie ceſſatiſtud tempꝰ duoꝝ menſiū cū hͨ ꝯſtitutio iam dudūfuerit publicata. ⁊ ſic aꝑte innuit ꝙ hodie ſtudētesin his facultatibꝰ interdictis ip̄o facto ſine expectatione alicuius tꝑis ſūt excōicati ⁊ iſtis penis ⁊ alijshic ꝯtētis obnoxij. Aduerte tū latiꝰ colligēdo q̄ ſcribunt doc. h̓ ſuꝑ tex. qꝛ materia ſparſim poſita ingerit difficultates. vt dicit tex. sͣ. ī ꝓemio huius cōpilatiōis. In hoc enī paſſu tres reperiunt̉ opi. principales. Prima fuit gl. ſcd̓a eſt huic ꝓxima. nā dixerunt quidā ꝙ olim ẜm cōciliū turonenſe aſſignabatur iſtud tempus duoꝝ menſiū. ſed hodie ꝑ iſtumtex. hoc fuit innouatū ⁊ ſancitum vt ipſo facto īcurrāt excōicationē ꝑ tex. ibi vt de cetero. ⁊cͣ. ẜ Gof. nōplacuit hec opi. ꝑ iſtū tex. in fi. lr̄e vbi videt̉ ꝯſerua-
re illud tp̄s vt ptꝫ ibi infra ſpatiū p̄ſcriptuꝫ. ⁊cͣ. ⁊ hͦdictū Gof. tenuit Uin. ⁊ placuit Inno. ſed in. c. nōmagno tenuit ip̄e Inno. primū .ſ. vt hodie ſit factainnouatio. ⁊ idē hoſti. hic reſpondēs ad iſtū text̉.in fi. ꝙ nō loquit̉ de religioſis ſed de ſecularibꝰ clericis. Io. an. ⁊ do. An. ſimplicit̓ tranſeūt recitando¶Tertia opi. pͥncipalis fuit Uin. qui dixit etiā hodietp̄s duoꝝ menſiū hr̄e locū ⁊ illud currere ab exituipſius monaſterij hac de cā vt audiat has ſciētias īterdictas. Et idē Inn. Pe. ⁊ Abb. ⁊ hͦ qͦ ad religioſos. quo ad ſeculares vero currit ab inceptione auditus. ⁊ cū hac opi. tranſit Io. an. hic ſuꝑ glo. ⁊ hācꝑtem ſequit̉ do. Car. ⁊ do. Pe. de ancha. tū vt euitet̉ iurium correctio. tū qꝛ iſtud. c. venit ad declarādā penā. ⁊ ad eius augmētū diſponens vt excōicatio intelligat̉ inflicta ip̄o facto. ī alijs ergo remanetꝯciliū turonē. īmutatū. ar. in. l. p̄cipimꝰ. C. d̓ appel.in fi. nō gͦ incurrūt excōicationē niſi pꝰ lapſum duorum menſiū etiā ſi certū ſit an̄ eos ad monaſteriuꝫredire nō poſſe. ar. c. cōmiſſa. de elect. li. vj. ẜm eoshanc eandē opi. videt̉ tacite formare Io. an. ī tex.ſuper verbo redierint. vbi eiectis quibuſdam opi.cōcludit ꝙ iſtud verbū poſitū in. c. non magno. inducebat difficultatē ⁊ opi. q̄ recitat̉ hic qͣſi illi eſſentſicut excōicati euitandi. nō aūt erūt excōicati. vndeerant opi. an illud verbū eēt ſimilitudinariū an veritatis expreſſiuū. ⁊ iō dicit ꝙ ip̄o facto eſſent excōicati. ⁊ hec opi. veriſſima. nō ergo intendebat h̓ papa tollere bn̄ficium duoꝝ menſiū ſꝫ ſolū vt non reqͥratur ſententia ab homine ferenda. cum enim hocveniat ad declarationē illius nō debemꝰ intelligere ꝙ voluerit in aliquo corrigere preſertim qꝛ peneſunt potiꝰ moliende qͣꝫ relaxande. vt ī regula odia⁊ in regula in penis. de re. iur̄. li. vj. ⁊. c. ſtatutū. deelec. li. vj. Preterea facit tex. in fi. vbi in ſecularibuſretulit ſe ad tēpus preſcriptū. nō ergo erat ſublatūqꝛ al̓s oportuiſſet de nouo apponere tēpus. Itē papa hic voluit in penis religioſos ⁊ iſtos ſecularesequiparare vt ptꝫ ibi hec extendi volumꝰ. ergo debet eē equales etiā in tꝑe vinculandi. al̓s enī eēt diſparitas in penis. ⁊ no. has meas ꝯſiderationes q̄iudicio meo multū ſtringūt ⁊ ꝑ hoc eſt ſublata opi.Hoſti. ⁊ alioꝝ. Ad opi. glo. dico ꝙ euident̓ eſt falſa.ꝑ. c. nō magno. vbi papa voluit expreſſe hͦ tp̄s currere nō a tꝑe ꝯſtitutionis ſꝫ a tꝑe exitꝰ. vt ptꝫ ī ꝟboſi ꝟo exierint. vbi refert ſe ab illos qui exierint ⁊ infra duos mēſes nō redierint. vn̄ poſſibile fuit ꝙ obhanc cām nō exierūt pꝰ annū. ſi enī tex. aſſignaſſetillū terminū is qͥ iam exiuiſſent tunc poſſet glo. procedere. ¶ Sed circa hͦ quero quid ſi religioſus exiuit cā audiendi leges poſtea mutato ꝓpoſito cōtulit ſe ad theologiā So. dicit Inno. ꝙ ſibi nō ꝓdeſtad penas euitadas. ſꝫ oportet ꝙ redeat ad monaſteriū iuxta diſpōnem huius. c. ⁊ ſufficit ita ſcriptumeē. dic̄ tn̄ ꝙ ſi abbas ſignificaret ei ꝙ iret ad theolo.giā ꝙ tūc cenſet̉ reuerſus ad clauſtꝝ licet ꝟba in hͦnō ſonēt. ff. de in ius vo. qͣꝫuis ſicut purgat̉ vitiuꝫfurti re apud furē remanēte de aucͣte dn̄i. ff. d̓ vſuca. ſi fur. Sꝫ ſi poſtmodū abbatꝭ mandato deſertoiteꝝ redit ad leges incidit in hanc penaꝫ ipſo facto