L

cōicatus dꝫ repelli ab eccl̓ia qͣcunqꝫ cā intret. vt. xxjdi. cleros. ⁊. xxv. di. ꝑlectis. Scd̓o pōt hec ſolutiointelligi ꝙ nō extendit̉ ad hunc caſū .ſ. cuꝫ venit adiudiciū vt fiat ius. ⁊ ꝓ hoc intellectu facit ſil̓itudo q̄ſequit̉ in glo. So. glo. ſecūdo pͥncipaliter ꝙ dꝫ tunciudiciū agitari extra eccl̓iam vt ſic iſte ſeruet interdictū. ⁊ hanc vltimā ſo. dicit Hoſti. tenendā ꝑ quaꝫinterdictū ſeruat̉. ⁊ cā expedit̉. ar. de ſpon. cōmiſſūAla. ⁊ Goſ. diſtinguūt inter actorē ⁊ reū. mihi pluſplacet hec opi. vltima ꝙ nō dꝫ ꝓpter delictū actorꝭmutari ſolitus iudicij locꝰ. vnde actor repellet̉ cuꝫnō poſſit eccl̓iam intrare. faciat ſe gͦ abſolui ſi vultaudiri. ſicut dicimus in excōmunicato. ſecus in reocū veniat neceſſitatꝰ. vt in. c. intelleximꝰ. de iudi.Quero extra glo. an tutor vel curator pōt decerniin eccl̓ia. Do. Pe. de ancha. dicit poſſe dici ꝙ ſic. qꝛiſti ſunt actus pietatis ⁊ remittit ad no. ꝑ Bal. in. l.nemo. C. de ſa. ſan. ecc. Ego generalit̓ diſtinguo ſicꝙ aut actus qui expedit̉ in eccl̓ia ꝑ iudicē ſeculareꝫſit ꝑ viam volūtarie iuriſditionis. aut contentioſe.Primo caſu actus tenet nec annullat̉ vigore. c. decet. p̄all̓. qꝛ illud. c. loquit̉ in ſtrepitu iudicioꝝ. ⁊ tenet Bar. in. l. actus. C. de ferijs. ꝑ illū tex. vbi pꝫ ꝙactus qui ſpectāt ad volūtariā iuriſditioneꝫ poſſūtcelebrari diebꝰ feriatis. qͣſi valeat ar. de tꝑe feriatoad locū ſacratū. ⁊ facit qd̓ ip̄e notauit in. l. diuus. ff.eo. ſed ego credo ꝙ actus teneāt. ſed fieri nō debētdiebus feriatis. nec in eccl̓ia niſi cōcernāt pietatemar. in. c. j. de ferijs. ⁊ qd̓ ibi no. ⁊ facit qd̓. jͣ. dicam.Ꝙ autē actus teneāt fac̄ idē tex. in. d. c. decet. qꝛ loquit̉ in ſtrepitu iudicioꝝ. vn̄ cū ſit penale nō debetextendi. vnde dicit ibi glo. no. ꝙ illud. c. nō dꝫ extēdi ad ꝯͣctus qui fiunt ī eccleſia. Ex quo no. ꝙ diſpoſitio odioſa cōcepta ſuꝑ quaſi ꝯͣtractu nō extendit̉ad purū ꝯͣctum. nam in iudicio quaſi cōtrahimus.l. iij. ff. de pecul̓. Idē dic ecōtra .ſ. ꝙ diſpoſitio odioſa cōcepta ſuꝑ quaſi cōtractu nō extendit̉ ad ꝯͣctuꝫ. (qd̓ tenuit Bar. in. l. more. ff. de acqͥ. here. vbi dic̄ ꝙſi ſtatutū ꝓhibet mulierē ꝯtrahere ſine certa ſolennitate poteſt nihilominus hereditatē ſine vlla ſolēnitate adire. ad qd̓ vide qd̓ le. ⁊ no. in. l. apud iulianū. ff. ex qui. ca. in poſ. ea. Si vero actus expedit̉in eccleſia per iudice ſecularē ꝑ viam cōtentioſe iuriſditionis. ⁊ tūc credo ꝙ indiſtincte ꝓceſſus ſit nullus. ꝑ. d. c. decet. qd̓ loquit̉ indiſtincte. vn̄ crederemꝙ ſi etiā cōcerneret pietatē annullaret̉ ꝓceſſus. dꝫenim iudex ꝓcedere in tribunali ſuo. tex. enim ī. d.c. decet. loquitur vniuerſaliter ⁊ indiſtincte. vt ptꝫꝓpe fi. ibi nulla inhiberi cauſa ꝑ laicos. ⁊cͣ. Ulteriꝰquero an in eccl̓ia poſſet quis doctorari vel magiſtrari. Io. an. poſt Guil. formauit iſtā qōnem in. d.c. decet. ⁊ cōcludit tandē ꝙ ſic. tum qꝛ actus iſte ē licitus ⁊ honeſtus ⁊ eccleſiaſticus. tun qꝛ recipit̉ gradus a ꝑſona eccleſiaſtica. vt in cle. ij. de magiſtris.iuncta glo. tum qꝛ ſcientia eſt ſanctiſſima res. vt. l. j.§. eſt quideꝫ. ff. de va. ⁊ extraordi. cogni. ⁊ hͦ mihiplacet ⁊ cōſuetudine cōi ⁊ generali roborat̉. fac̄ qd̓no. in. d. cle. ij. q̄ dicit ꝙ licite ⁊ ſine peccato petit qͥshūc honorē magiſterij ſi ē idoneꝰ. qꝛ petit oportunitatē cōicandi alijs ſcīam qd̓ ꝑtinet ad charitatem

indignus vero peccat. qꝛ incurrit peccatū preſumptionis. ⁊ tanto plus quāto petit in eccleſia. arg. c.cuꝫ grauia. xiij. q. ij. vbi dicit tex. no. naꝫ quos grauia peccata deprimūt ad maiorē cumulū dānationis potius qͣꝫ ad abſolutionē eorum corpora in eccleſijs ponunt̉. dic tamē ꝙ actus ſemꝑ tenet cū nonexpediat̉ ꝑ viam cōtentioſe iuriſditiōis. ¶ Ultimohic querit̉ an laici ſeu ſocietates laicoꝝ licite faciantꝑlamenta ⁊ cōſilia ſua in eccl̓ia. dic ꝙ regularit̓ iſtaꝓhibent̉ vt patet in. d. c. decet. ver. ceſſent. vbi dicitur ꝙ ī eccl̓ijs debēt ceſſare vniuerſitates ⁊ ſocietates quarūlibet cōcilia cōciones ⁊ publica ꝑlamentadicit tamen ibi Io. an. ꝙ ꝓ actu pietatis vel ſpūalitatis bene poſſent ibi cōgregari. vtputa vt faciantaliquā oblationē. vel faciant ſibi ſocietatem alicuiꝰactus pietatis qd̓ no. ꝓ cōſuetudine hodierna. ⁊ facit bene in ar. c. ſi quis deſpicit. xlij. di.Malefactor fugiens¶ Nter alla. ad eccleſiā īmunitate.gaudet niſi ī duobꝰ caſibꝰ. ſeruus vero reſtituitur domino de ip̄ius impunitate iuranti. h. d̓⁊ ſic cōmuniter ſummat̉. Ego vero latius ⁊ notabilius ſummo ſic Reus criminis ad eccl̓iam fugiēsnō eſt violenter ab ea extrahendus. nec debet amplius pretextu criminis cōmiſſi damnari ad mortevl̓ ad aliā penā corporalē. e tamē aliter legitime puniendus. fallit in duobus caſibus hic expreſſis. h.d. Primo ſeruus fugiens ad ecccleſiam timore domini ſui eſt domino de eius impunitate iuranti reſtituendus. h. d. Secūdo duo ſunt dicta. ſecūdumibi. ſi vero. ¶ Nota primo ꝙ vbi in eodē facto dat̉canonū ⁊ legū cōcurſus licite etiam in foro canonico ⁊ ad deciſionē cauſe eccleſiaſtice ſimul allegant̉.cōcor. c. j. de iura. calum. ⁊. c. j. de no. ope. nūci. cuꝫſi. ⁊ per hoc ego dico nō bene dixiſſe glo. in. c. ſi ī adiutorium. x. di. que dicit leges non eſſe allegandas.niſi in defectū canonis. ¶ Et no. ex hoc tex. ꝙ cumſimul allegant̉ p̄mitti debent canones tanqͣꝫ digniores. ⁊ pondera ꝙ tex. appellat canones ſacros. vident̉ enī ꝓmulgati inſtinctu ſpūſſancti. l. di. ſi ille.tex. tamē legis appellat leges ſacratiſſimas. vt. l. leges ſacratiſſime. C. de legi. ⁊ dicunt̉ diuinitus promulgate. l. fi. C. de p̄ſcrip. lon. tem. ⁊ ꝓ vtriſqꝫ facittex. in. l. j. §. eſt quidem. ff. de va. ⁊ extraor. cogni.vbi ſcientia dicit̉ res ſanctiſſima ¶ Itē no. tex. proconfuetudine doctoꝝ qui ex mente ⁊ diſpoſitionecanonū ⁊ legum formant diſtinctionē. ſic enī papafecit hic. ¶ Nota tertio tex. ibi quātūcunqꝫ grauia⁊cͣ. ꝙ propter atrocitatē delicti nō debet quis ad eccleſiā cōfugiens īmunitate priuari eccl̓iaſtica. ⁊ hocfacit ad ea que dicā ſuꝑ gl. ¶ No. quarto quā īmunitatē cōſequit̉ reus ad eccleſiaꝫ cōfugiens. nō enīeffugit ꝓrſus vltionē delicti. ſꝫ ꝯſequit̉ pͥncipaliterduo. Primo vt inde violent̓ non poſſit exͣhi. Scd̓ovt nō poſſit ampliꝰ de illo delicto dānari ad mortēvel ad aliā penam corꝑalē ſeu corꝑis afflictiuā. poteſt ergo damnari pecunialiter ⁊ aliter qͣꝫ in ꝑſona.Et ex hoc ⁊ ex tex. no. ꝙ ſtricte appellatione pene venit pena corꝑis afflictiua. nō aūt pecuniaria vl̓ aliaexͣ corpꝰ. nā tex. h̓ dicit ꝙ nō debet dānari ad penā.