IIIDe immuni. eccle.
de ruſticis ⁊ colonis poſſeſſionū eccl̓ie qui nō excuſantur in caſu ibi expreſſo .ſ. in aduentu principis.qͣꝫuis al̓s ſerui ⁊ coloni eccl̓iarum nō debent angarijs ⁊ ꝑangarijs fatigari. xij. q. ij. eccl̓iarum ſeruosclerici aūt hoc caſu ſunt īmunes ẜm quoſdā. Uel ſecūdo poteſt dici ẜm eū ꝙ eſt ſpeciale in aduentu pͥncipis vt angarias ⁊ perangarias p̄ſtent etiam eccleſie dūmodo ad ſordida munera non cogant̉. Egoputo ꝙ clerici vel ſerui qui ſūt in dn̄io eccl̓iaꝝ nullomodo tenent etiā in aduentu principis. qꝛ tunc dicte perſone ſunt exempte a dominio ⁊ iuriſditionelaicoꝝ. vt le. ⁊ no. xcvj. di. c. ſi imꝑator. no. Inno. inc. ij. de maio. ⁊ obe. ⁊ glo. iuncto tex. in. c. qͣꝫqͣꝫ. d̓ cēſi. li. vj. gͦ in nullo tenent̉ eoꝝ ꝑſone ad obſequiumīperatoris. facit. l. reſcripta. §. fi. ⁊ qd̓ ibi no. ꝑ Bar.ff. de mu. ⁊ ho. ⁊ qd̓. jͣ. dicam. vnde nō potuit imꝑator in hoc per aliquā legeꝫ diſtringere clericos. ar.in. c. que in eccleſiarū. de conſti. ⁊. c. fi. de re. eccl̓. nōalie. ⁊ no. hic Io. an. ſuꝑ glo. vt. jͣ. latius dicā. ſed reſpectu colonoꝝ liberoꝝ qui ſeruiūt eccl̓ie pro mercede pōt ꝓcedere. d. l. neminē. ⁊ dictuꝫ Inno. cumenī illi ſint ſubiecti imꝑatori. iuxta not̉. in. c. indicatum. lxxxix. di. ⁊ per ip̄m imꝑatoreꝫ a multis exempti. in. d. l. j. ⁊. ij. C. de ep̄i. ⁊ cle. potuit imꝑator ī certis caſibus illam īmunitatem limitare ⁊ reſtringerevt in ſimili no. glo. in. c. cum ẜm leges. de here. lib̓.vj. Quedam ⁊ tertio ſunt onera ꝑſonalia que nonhabent in ſe dignitatē ſeu honorē vel vtilitatē. vt ēlegatio ſeu tutela vel cura. ⁊ ad hoc oēs laici tenent̉niſi habeant excuſationē legitimā. ff. de excu. tu. ꝑtotum. ff. de le. ꝑ totum. ſed clerici nō tenent̉. vt ī. l.generaliter. C. de ep̄i. ⁊ cle. canonizata. xvj. q. j. generaliter. vide tamē tex. iuncta glo. notabili. in. c. ꝑuenit. lxxxvj. di. vbi legitur. ¶ Et nota ꝙ licet clerici ⁊ monachi nō teneantur ſubire tutelam ⁊ curamminorum. poſſunt tamē ſi volunt agnoſcere legitimam. qꝛ eſt officiū piū. qd̓ no. ⁊ dic vt ibi latius no⁊ in hoc caſu recte pōt intelligi. c. ij. sͣ. eo. nam quiapium eſt cuſtodire ciuitatem ⁊ patriam tꝑe neceſſitatis. ideo diſponit̉ ibi vt clerici teneant̉. ⁊ dic latiꝰvt ibi dicam. ⁊ hec ſufficiūt quo ad primū membrū⁊ intelligo predicta procedere quo ad clericos tamin muneribus ordinarijs qͣꝫ extraordinarijs. ⁊ dicꝙ ordinaria munera dicunt̉ illa q̄ habēt certā ⁊ determinatā ſeu ordinatā preſtationē. extraordīariaſunt que qn̄qꝫ ꝑ accidens imponunt̉. ad hoc qd̓ ī ſimili habet̉ in. l. ſeio. §. medico. ff. de annu. lega. ⁊ hͦtenuit Guil. in. l. neminē. C. de ſa. ſanc. eccl̓. vbi tractauit iſtā materiam. ⁊ poſuit Bar. in. d. l. vna. ⁊ ẜꝫeum poteſt dici ꝙ illa ſunt extraordinaria muneraque nō imponunt̉ a lege vel a ſenatuſcōſulto vl̓ cōſtitutionibꝰ principis. ⁊ hoc videt̉ innuere tex. in. l.j. C. de vaca. mu. li. x. ſed in idem recidit cum precedenti. quia qn̄ imponit̉ lege vel conſuetudine hꝫ d̓neceſſitate certam preſtationē. ⁊ hec ordinaria munera reſpectu rerū ⁊ preſtationū appellantur qn̄qꝫindicta. qn̄qꝫ ſuꝑindicta. nam princeps qn̄qꝫ imponit collectam pro neceſſitatibꝰ occurrentibꝰ. ⁊ hocpōt appellari ſuꝑindictum. qꝛ inducit̉ ſuꝑ ordinarium. indictū vero olim erat extraordinariū ſꝫ poſtea
effectū fuit ordinariū. qꝛ imponebat̉ per ſingula luſtra .i. de qͥnquēnio in qͥnquēniū. ⁊ ſic habebat certam ⁊ determinatā preſtationē. ⁊ vide de his. C. deiudi. ꝑ totū. ⁊. l. vna. de ſuꝑindictꝭ. li. x. ab his oībꝰeccleſia eſt exempta. vt. jͣ. patebit etiā de iure ciuili.d. l. placet. C. de ſa. ſanc. ec. aucͣ. Item nulla cōitas.eo. ti. ⁊. c. qͣꝫqͣꝫ. de cenſi. li. vj. ¶ Uenio nūc ad ſecūdū membrum principale .i. ad munꝰ patrimoniale⁊ ſciendū ꝙ id appellat̉ ꝓprie patrimoniale vbi vertit̉ ſumptus. vt. l. munerū. §. patrimoniorum. ff. demū. ⁊ hō. Et hoc munus triplicit̓ imponit̉. nā qn̄qꝫimponitur rebus nulla habita cōtēplatione perſoſone. qn̄qꝫ īponit̉ ꝑſone tm̄ nulla habita ꝯtēplatōepr̄imonij. qn̄qꝫ īponit̉ ꝑſone ꝓ rebus habita cōtēplatione pr̄imonij. ¶ Uenio ad primū membrumqd̓ ē munꝰ mere pr̄imoniale. ⁊ iſtudē triplex. Naꝫqn̄qꝫ indicit̉ rei de eo qd̓ fiendū ē de ip̄a re. vt ꝙ nauis equꝰ vel currus vadat ad ſeruitiū reipublice. hͦenim fit in ip̄a re. Qn̄qꝫ hoc munuſ imponit̉ ſupereo qd̓ ꝑcipitur ex ip̄a re vt detur certa ꝑs fructuuꝫvt. l. modios. C. de ſuſcep. ⁊ archa. li. x. Qn̄qꝫ īponitur ip̄i rei de eo qd̓ nō ꝑcipit̉ ex ip̄a re. nec ē ī ipſare. ſed eſt oīno extra rem vt qn̄ debet ꝓ ip̄a re p̄ſtare certam quātitatem pecunie annuatim. exemplūprimi ⁊ ſecūdi. in. d. l. munerum. §. pr̄imoniorum⁊ ſequen̄. exemplū tertij in. l. hactenus. ff. de vſufr.⁊ in oībus legibus tractantibꝰ de tributo ⁊ vectigalibus que ſoluunt̉ in pecunia ꝓ rebus. vt in. c. j. infi. de cenſi. ⁊. d. l. placet. C. de ſac. ſanc. eccle. ⁊. c. tributum. xxiij. q. viij. ⁊ differt iſtud tertiū a munereqd̓ imponitur ꝑſone pro rebus. nam ibi eſt obligata ꝑſona ⁊ ꝑ cōſequēs omnes res patrimonij. l. aufert̉. §. fiſcus. ff. de iure fiſ. hic vero quelibet res tenetur ꝓ munere qd̓ eā reſpicit ⁊ nō vltra. l. imꝑatores. ff. de publi. Qui autē excuſantur ab iſtis muneribus dixit Bar. in. d. l. vnica. ꝙ nemo cuiuſcunqꝫ dignitatis exiſtat etiā ſi ſit in eccleſia. allegat deexac. tribu. l. fi. C. de ſa. ſanc. eccl̓. l. iubemꝰ nullā naͣuem. l. placet. ⁊. l. de his. C. de ep̄i. ⁊ cle. niſi qͣtenuſlege vl̓ pͥuilegio ſpāliter ſit expreſſū. vt in. l. j. C. deep̄i. ⁊ cle. Aduerte lꝫ Inn. hic inuolute loquat̉. hoctn̄ in hͦ paſſu ſentire videt̉. dicit enī ꝙ ſi ad eccl̓iaꝫ ꝑueniūt poſſeſſiōes quaꝝ rōne dꝫ p̄ſtari ꝑſonale inunus ſeu militare. puta exercitꝰ ſeu hoſpitiū vl̓ aliudſil̓e illud p̄ſtabit eccl̓ia. ar. xviij. di. ſi ep̄s metropolitanꝰ. xxiij. q. viij. ſi nobis. ⁊. c. ſepe. ff. d̓ publ. īꝑatores. tūc tn̄ n̄ ſubit iſta tāqͣꝫ onera. ſꝫ vl̓ ex pacto vl̓ tāqͣꝫ tenēs rē oneratā. q̄libꝫ enī res cū ſuo one̓ tranſits. de deci. paſtoral̓. ⁊. c. ex lr̄is. de pigno. hͨ aūt munera ꝓprie pr̄imōialia appellāt̉ ẜm eu. ff. de mu. l. j..§. pr̄imoniale. ⁊ hͨ bn̄ ſubit eccl̓ia niſi ſint ſuꝑindicta qꝛ ad illa n̄ tenet̉. C. d̓ ep̄i. ⁊ cle. l. om̄s. xj. q. j. ſitributū. ab his ēt ſuꝑindictꝭ īmunes ſūt clerici ⁊ eorū vxores ⁊ liberi. xvj. q. j. nouoꝝ. C. d̓ ep̄i. ⁊ cle. l. ij.⁊. l. oēs. niſi ncc̄itas īmineat. sͣ. e. ꝑuenit. ⁊ in hͦ iudicio meo īcōpetent̓ alle. illd̓. c. in iſtis muneribꝰ pr̄imonialibꝰ. qꝛ illud. c. loquit̉ de ꝑſonalibꝰ. Subijcitetiā Inno. ꝙ ab alijs oībꝰ ⁊ ſingulis excuſant̉. ⁊ qͣꝫtū ad decimas ⁊ oblatiōes ⁊ alia ſpūalia ⁊ etiā quātum ad manſū eccl̓ie ſiue dotē. ita tamē ꝙ ſi fundū