IIIDe immuni. eccle.

⁊ dirimere muruꝫ vicini mei. ſi veriſil̓r timet̉ ne adme ignis ꝑueniat. ſi ergo cā iuris mei ꝯſeruādi poſſum diruere domū vicini mei vt cohibeam ignem.ergo fortius mihi debet eē licitū remouere obſtaculum ſerioſe ⁊ malo aīo ad impediendū ius meū mihi preparatū. Preterea ⁊ ſecūdo ex quo p̄ſupponimus iſtū eē in poſſeſſione iuris illius. quare nō eſtlicitū oīa facere ꝑ que poſſit in ſua poſſeſſione ꝯſeruari. cui enī ꝑmittit̉ principale ꝑmittit̉ etiā p̄paratoriū ad illud. vt. l. ad rē mobilē. ⁊. l. ad legatuꝫ. ff. deꝓcu. ⁊. c. prudentiā. ⁊. c. preterea. de offi. dele. videmus enī in ſimili ꝙ rōne iuris qd̓ habeo ī re poſſuꝫvendicare totā rem qn̄ nō poſſum meo iure vti niſirelaxet̉ tota res. vt le. ⁊ no. in. c. examinata. d̓ iudi.vbi dixi. ⁊ facit qd̓ lę. ⁊ no. in. l. qui tabernas. ff. decōtrahen. emp. tertio facit optime qd̓ in ſimili le. ⁊no. in. c. piſanis. de reſti. ſpo. vbi agit̉ poſſeſſorioꝓ libertate poſſidendi. ⁊ cōpellit̉ tertiꝰ relaxare reꝫque nō eſt agentis ſed ſit relaxatio vt libere agenspoſſit rem ſuā poſſidere. ecce ergo tex. valde notabilē ꝙ licet agere poſſeſſorio ꝓ re nō noſtra vt iuribus noſtris ſicut prius libere vtamur. ſicut gͦ licet ītentare interdictū ad cōſeruationē poſſeſſionis itapōt reſiſti ⁊ irrui ꝯtra oīa obſtacula nobis facta. vtin. d. c. olim. Quarto facit qd̓ noͣ. Bar. in. l. j. §. hͦ īterdicto. ff. de iti. actuqꝫ priua. vbi dicit ꝙ etiā ex qͣſipoſſeſſionibꝰ iuris habet locū id qd̓ dicit̉ vim vi repellere licet. vn̄ cōcludit ꝙ ſi vniuerſitas vel capitulum coadunatū eēt ad faciendū aliquid ⁊ ibi eēt aliqͥs qui nō eēt de corpore capituli vel vniuerſitatis⁊ vellet oīo intereſſe pōt licite ꝑ vniuerſitatē expelli. qꝛ turbat vniuerſitatē vel capitulū in qͣſi poſſeſſione iuris. ¶ Quinto ⁊ vltimo facit hec cōſideratioquelibet violetiā corporalis eſt maior qualibet reali. l. in ſeruoꝝ. ⁊ qd̓ ibi no. ff. de penis. Si ergo procōſeruatione iuris noſtri licitū ē irruere ī ꝑſonam.vt ip̄emet Inno. voluit ⁊ ꝓbat̉ in. c. dilecto. de ſen.excom. li. vj. gͦ fortiꝰ dꝫ eē licitū irruere in loca īanimata nobis ī obſtaculū p̄parata ⁊. ad. l. extat. ff. qd̓me. cā. rn̄deo magis ſpecifice ⁊ clare. dico enī ꝙ ꝓcedit qn̄ quis nō habet poſſeſſionē rei licet habeatactionē hypotecariā vel aliā ad illā cōſequēdam. ethoc etiā caſu loquit̉. c. eū qui. d̓ p̄ben. li. vj. ⁊. l. ſiqͥsintantā. p̄alle. iſte enī nō dꝫ ꝓpria aucͣte violentiaꝫinferre. qꝛ videret̉ ſibi ius dicere. ꝯͣ. l. nullus. C. deiudeis. ſed nos loquimur ī eo qui eſt in poſſeſſionealicuiꝰ iuris in re aliena qͥ remouēdo obſtaculū nōvult cōſequi aliquid ꝓpria aucͣte. ſed ſolū ius ſuuꝫ⁊ poſſeſſionē antiquā retine̓ vel ꝑditā īcōtinēti recuperare quod licet vt in iuribus prealle.pIEIIenL. ctus. iō ꝑ multos non ſūHoc. c. multos hꝫ intellematur. ſꝫ ẜm ꝙ intelligo. h. d. Tempore magne neceſſitatis nō dꝫ aliquis excuſari a murorumſeu ciuitatis cuſtodia. h. d. pͥmo ponit dictū. ſecundo rōnem ip̄ius ibi quatenus. ¶ Nota pͥmo vigilandum eē ꝓ ciuitatis cuſtodia. tenet enī qͥs defendere patriā ſuā. ad qd̓ vide bo. tex. in. c. om̄i timore⁊. c. ſi nulla neceſſitas vrget. xxiij. q. viij. adeo ꝙ ꝓpter ip̄ius defenſionē excuſatur pater occidēs filiū

ẜm Goſ. allegat bo. tex. in. l. mīme. ff. d̓ reli. ⁊ ſum.fu. qd̓ ē notandū. ⁊ idē tꝫ Hoſti. in ſūma. eo. ti. §. aqͥbus. ꝟ. maͣe. Tu vero adde notabile dictū Bart̓.in. d. l. mīme. qͥ ꝑ illū tex. dicit ꝙ exbannitus qͥ pōt īpune offendi vel occidi ẜm formā ſtatuti poterit occidi a filio vel a patre. ⁊ vide qd̓ ipſe no. in. l. amiſſione. ff. de capi. dimi. ¶ Opp. ꝯͣ tex. de. c. rep̄henſibile. xxiij. q. viij. vbi tex. videt̉ velle ꝙ clerici nō tenētur ad cuſtodiā ciuitatis etiā ꝯͣpiratas maris. qꝛcū ſint milites xp̄i debēt xp̄o ī diuinis ſeruire. Milites vero ſeculi debēt hmōi vacare. ad idē. c. nō minus. jͣ. eo. vbi generaliter vident̉ clerici ⁊ perſoneeccleſiaſtice excuſari a grauaminibꝰ publicꝭ. So. ꝓpter hoc cōtrariū. c. iſtud legit̉ diuerſis modis. quidā enī vt Io. an. ⁊ Hoſti. ponūt duos intellectus.Primus vt hec decre. habeat locū in ciuitatibꝰ queſunt de temporali dn̄io eccl̓ie. ſicut ē hec ciuitas terracenſis cuius ep̄o ſcribit̉. hec lec. nō multum mihiplacet. qꝛ tex. loquit̉ indiſtincte. ⁊ rō videt̉ cōis adom̄e oppidū. nec de facili dicendū ꝙ decretales ſintlocales ꝑ id qd̓ ſcribit̉. sͣ. in ꝓemio. ⁊. c. j. de conſti.Secūdus intellectꝰ ē ꝙ ponit ſpāle cū ciuitas inuadit̉ a ſaracenis. ⁊ ſic ab infidelibus. hec enī ciuitasterracenſis ē iuxta mare ⁊ ſepiꝰ inuadebat̉ a ſaracenis. vn̄ propter cōe ⁊ improuiſū ꝑiculū noluit papa aliquē a cuſtodia excuſare. ⁊ hunc intellectuꝫ attribuit Io. an. Inno. ⁊oſti. ꝓ quo allegat. xxiij.q. viij. igit̉. ⁊. c. ſepe. ⁊. c. ſe. Sed certe iudicio meoex fi. gl. ip̄ius Inno. poſſet colligi tertius intellectꝰmagis generalis vt iſtud. c. habeat locuꝫ vbicunqꝫtimor ē cōis. ſubitꝰ ⁊ imꝓuiſus. ⁊ hūc intellectū ſeqͥtur hic do. Car. Sed do. An. tranſiuit ſimplicit̓ cuꝫduobꝰ primis intellectibꝰ doc. Sed aduerte qꝛ iſtetex. nō loquit̉ aperte de clericis. vnde quidā ſentiunt hoc. c. ꝓcedere in hominibꝰ eccleſie vt in mancipijs ruſticis ⁊ ſimilibus qͥ regularit̓ nō debēt angariari. xij. q. ij. eccleſiarū ſeruos. ⁊ in. l. j. ⁊ ibi perBar. C. de ep̄i. ⁊ cleri. ⁊ ꝓfecto ita videt̉ intelligereInno. ⁊ glo. videt̉ in prima ⁊ ſcd̓a gl. ⁊ clariꝰ Hoſt.inſūma. eo. ti. §. a quibus. ꝟ. materie. vbi dicit ꝙ inſtante neceſſitate hoīes eccleſie nō debent excuſaria cuſtodia ciuitatis vt hic. clerici aūt nō debent ī hͦgrauari niſi magna eēt neceſſitas. quo caſu poſſētꝑ ep̄m nō ꝑ iudicē ſecularē diſtringi. d̓ conſti. eccleſia ſancte marie. ⁊ no. ſingulariter hoc dictū Hoſt.qꝛ nō ſolet ꝑ aliquos doc. ad hoc allegari. ⁊ pondera ꝙ nō reſtringit ſe ad terras eccleſie. nec ad inuaſiones infideliū. ⁊ placet mihi intellectus iſte. ⁊ dico ꝙ originaliter fuit Inno. jͣ. eo. nō minus. vbi clarius locutus ſuit. ſentit etiam ibi aliū intellectuꝫ vtꝓcedat cā pietatis. ar. l. ad inſtructionē. C. de ſac.ſanc. eccle. ⁊ ꝙ iſte tex. ponit caſū ſpāleꝫ voluit Gof.ī prealle. c. non minꝰ. ⁊ plus puto ꝙ directe pōt iſtetex. intelligi generaliter tā in clericis qͣꝫ in alijs hoībus eccleſie. ⁊ magis ꝓprie iudicio meo intelligit̉ īclericis qͣꝫ in alijs hoībꝰ eccleſie ꝑ tex. ibi ꝑ noſtre vl̓eccleſie ſue nomē. ⁊cͣ. nā eccleſia nō dicit̉ eē hominūip̄ius īmo hoīes ſunt eccleſie. xij. q. ij. eccleſiaꝝ ſeruos. ⁊. l. j. C. de ep̄i. ⁊ cle. ſꝫ eccleſia d̓r ꝓpria ip̄ius rectoris rōne iuriſditionis quā habet in ip̄a. vt ꝓbat̉

HH2