L

vaſallus tenet̉ domino ſoluere tributū ⁊ ſeruitiumſic clericus tenet̉ ſoluere hanc ſeruitutē deo .ſ. ī dicendis horis canonicis. ⁊ expone penſū .i. quātitatem vel debitum. ⁊ idē verbū ponit̉. iiij. di. deniqꝫ.¶ Tertio nota ꝙ officiū diuinū appellat̉ hora ⁊ etiam vigilia. ⁊ dicit̉ hora ab oro oras. appellantur vigilie qꝛ in eis dicēdis debēt clerici vigilare ⁊ nō dormire. ¶ Quarto no. ibi infirmis viſitatis. ꝙ ſacerdos parochialis nō debet exire ciuitatē qͥn priꝰ viſitet oēs parochianos infirmos ne quis ſine cōfeſſione ſeu euchariſtia decedat. facit de offi. archipreſby. in. c. iij. ¶ Nota ibi opus rurale. ꝙ hoc opꝰ nōeſt clericis et preſb̓ris interdictū. ¶ Itē no. ibi ieiunijs ꝙ preſbyter parochialis tenet̉ ſeruare ieiuniūvſqꝫ ad horā tertiā in qua pōt miſſa celebrari ẜm q̄litatem diei Et ex hoc verbo infero ꝙ ſacerdos parochialis nō debet cā celebrationis reciꝑe vinū purificatū niſi habeat aliū ſacerdotē qui ſit ꝑatus dicere miſſā ſuꝑueniente neceſſitate. nā iſte tex. loquitur de ſacerdote qui prius celebrauerat vt denotatilla dictio vt iterū neceſſitatibꝰ. ⁊cͣ. ⁊ tn̄ dicit̉ ꝙ debꝫcē ieiunꝰ vſqꝫ ad horam ſtatutā ⁊ iterū ex neceſſitate celebrare poſſet. ille aūt qui recepit vinū purificatū nō dicit̉ ieiunꝰ nec pōt ex neceſſitate iterum celebrare vt innuit iſte tex. ⁊ clarius legit̉ ⁊ not̉. in. c. exparte. ⁊. c. cōſuluiſti. j. eo. ti. ¶ Nota ibi ꝑegrinorū⁊ hoſpi. pulchrū dictuꝫ ꝙ ſacerdos parochialis licite miniſtrat ſacr̄a ꝑegrinis ⁊ hoſpitibꝰ cōfluentibꝰad parochiam ſuā. ergo inferri pōt ꝙ ꝑegrini ⁊ hoſpites nō tenent̉ ire ad eccl̓iam cathedralē ſꝫ neceſſitate ſuꝑueniente vident̉ eē de illa parochia ad quāſe cōtulerunt ⁊ facit hoc ad qōnem quotidianaꝫ q̄tractat̉ in. c. j. de ſepul. Moritur peregrinus in parochia alicuius vtrū debeat ibi ſepeliri vel in eccleſia cathedrali ſi nō eligit ſepulturā vel ſi eligit extraparochiam ſuā vtrū debeat̉ quarta eccleſie cathedrali an parochiali. iſte tex. facit ꝓ eccl̓ia parochialilatius examinat̉ hec queſtio in. d. c. j. ¶ No. ibi ſepties in die. ⁊cͣ. ꝙ de iure diuino clericus tenet̉ adſeptē horas canonicas ſed nō ſunt de iure diuino.iſte hore determinate. vnde officiū ſeu determinatio ⁊ diſtinctio officij eſt de iure poſitiuo ſꝫ ſeptiesin die laudare ē d̓ iure diuino Exquo infero ꝙ papa licite pōt diſpenſare circa mutationē officij ſednō credo vt poſſit diſpenſare vt clericus nō teneat̉dicere aliqd̓ officium licet Lau. ⁊ Io. de lig. aliterſenſerint in cle. ij. eo. ti. vbi arguūt ꝙ ſicut papa ibidat ptātem certo caſu mutandi officium ita poſſitdiſpenſare vt nō teneat̉ quis dicere officium arguendo de parte ad totū. Sed illud dictū mihi nō placet qꝛ alia ratio eſt in toto alia in parte. qꝛ de iure diuino ē ip̄m officiū generaliter ſumptū cōtra qd̓ papa ſine rōne nō diſpenſat. ſecus in diſtinctiōe ⁊ mutatiōe officij qꝛ illud vt dixi ē de iure humano. ꝓ hͦqd̓ le. ⁊ no. in. c. ꝓpoſuit. de cōceſ. preben. ¶ In gl.jͣ. in fi. no. bene glo. ⁊ refert hoſti. ꝙ papa cardinales ⁊ alij pōtifices ꝓ ꝑte maiori hoc obſeruant dicēdo de mane officiū vſqꝫ ad ſextā ⁊ nonā incluſiueꝓpter occupationes ſuꝑuenientes poſtea. naꝫ prima hora diei ē aptior ⁊ deuotior ideo melius eſt p̄

uenire horam qͣꝫ preueniri. ad hoc tex. cum glo. inl. ij. ff. de ꝟb. ſig. ⁊ ꝙ hoc poſſet fieri habes no. text.hic qui etiā ex cauſa ꝑmittit vt poſſit clericus de mane etiā veſperas dicere) Sed aduerte qꝛ tex. primafronte videt̉ ſibi ꝯtrarius. nā primo p̄mittit vt poſſit quis de mane dicere officiū vſqꝫ ad veſperas incluſiue tn̄ poſtea videt̉ velle cōtrariū dum dicit itavt horis cōpetentibꝰ. ⁊cͣ. ſed ego intelligo ꝙ clericꝰin priuato pōt ſeruare cōſiliū hic traditū ſed ī eccleſia ſua in qua ſolēt diuina officia publice dici debēthore canonice celebrari cōpetentibus horis aut aſe aut a ſuis ſcholaribus .ſ. clericꝭ. ⁊ habuit iſte tex.reſpectū ad cōſuetudinē quorūdā vltramontanoꝝqui habēt in eccleſia multos clericos ſcholares quiadiuuant eos in officijs dicendis ⁊ refert Io. an.hic miraculū de quodā ſancto heremita quē deficientibus alimentis angelus paſcebat ⁊ tꝑe vuarumportabat ſibi qn̄qꝫ vuas bonas qn̄qꝫ marcidas qn̄qꝫ agreſtes. interrogatuſqꝫ angelus ab heremita q̄ſit tanta diuerſitatis cauſa. reſpōdit angelus ꝙ bonas portabat tꝑe quo dicebat officium horis cōpetentibus. agreſtes vero qn̄ anticipabat horam dicendi officiū. marcidas qn̄ differebat vltra debitaꝫhoram ⁊ hoc ideo qꝛ heremita nō occupabat̉ alijsexterioribus. ſed vbi ex cauſa legitima ſeu neceſſaria timet occupationē pōt licite ſeruari qd̓ h̓ dicit̉.¶ In glo. ij. in fi. ſed glo. non declarat que ſit horacōpetens ad dicendū officiū. dicūt hic doc. illam eēcōpetentē in qua credit̉ populum acceſſuꝝ ad diuina. qd̓ no. ſi autē veriſil̓r credit̉ ꝙ populus nō veniat. dixerūt quidā ꝙ clerici poſſunt dicere ad votuꝫſed nō placet hoc doc/ ſed dicūt ꝙ cōpetēs eſt cū hora officij reſpondet hore diei vt ſic dicat̉ matutinūin nocte prima in diluculo ⁊ ſic de alijs horis. Et dicit Io. an. hic ꝙ iſtaꝝ ſeptē horarū tres ſunt nocturne. ⁊ qͣttuor diurne. nā matutinū pͥma ⁊ ꝯpletoriuꝫſūt hore noct̉ne. iō tex. dicit ī pl̓ali de nocturnis vigilijs. ⁊cͣ. ī multꝭ tn̄ locꝭ cōpletoriū dicit̉ īmediate p̄veſperas. ⁊ hoc fuit inductū forte vt populus poſſit cōmode officijs intereſſe. ⁊ no. ꝙ quelibet horadeſignat aliquid de officio ꝑuo de cruce. ¶ In gl.in. ꝟ. ſuccurrere in fi. dicit Hoſti. ꝙ generalis ꝯſuetudo habet ꝙ in diebus cōmunibꝰ poſſit miſſa dicivſqꝫ ad ſextaꝫ. in vigilijs vſqꝫ ad nonaꝫ. in quattuor tꝑibus vſqꝫ ad veſperas. facit qd̓ no. in. c. ſolet.de cōſe. di. j. ⁊ in. c. nō licet. xliiij. di. ¶ In glo. fi. infi. aduerte qꝛ glo. dicit etiā alios clericos nō preſbyteros teneri ad dicendū officiū ſed nō aperit vtruꝫoēs teneant̉ in quocūqꝫ ordine ſunt cōſtituti ⁊ qͥdſi nō ſunt beneficiati iō aduerte. nā primo ponā duos caſus in quibus oēs cōueniunt. Primus eſt qn̄clericus ē beneficiatus. nam ẜm oēs iſte tenet̉ dicere officiū. xcij. di. c. fi. nā propter officiū dat̉ beneficium. c. fi. de reſcrip. li. vj. ⁊ qui altari ſeruit de altari debet viuere ita ecōtra qui viuit de altari ſeruiredꝫ altari. in. c. cū ẜm apl̓m. d̓ p̄ben. Scd̓s caſus qn̄clericus eſt in ſacris. nā cōmuniter tenet̉ ꝙ licet nullū habeat beneficium tamen rōne ordinis tenet̉ adofficium. vnde verbum preſbyter capitur hic largefacit. c. ij. de coha. cle. ⁊ mul̓. vnde in ordinatiōe ad