¶ I

poſſet amplius deputari ad humanos vſus. ar. inc. ad hec. sͣ. de reli. do. ¶ Ulterius quero quis debet habere curam eoꝝ qui habitant in hmōi oratorijs religioſoꝝ. dicit Hoſti. ꝙ de ꝓfeſſis nō ē dubiūqꝛ habebit abbas vel is cui ip̄e iniungit. Sed de familia ſeculari vt ruſticis bubulcis ⁊ ſil̓ibꝰ ē dubiū.Et dicit Hoſti. ꝙ timet ne eoꝝ aīe periclitent̉ cū noncōfiteant̉ ꝓprio ſacerdoti nec alteri de ip̄iꝰ licētia. ſꝫqn̄qꝫ illis monachis qui nullā ptātē in eis habent.Nota hoc dictū ꝙ ruſtici ⁊ famuli religioſoꝝ licꝫhabitent in eoꝝ grangijs ſeu monaſterijs non valent eis cōfiteri ſꝫ debet cōfiteri preſb̓ro parochiali.⁊ ꝓ hoc facit bo. tex. iuncta glo. in cle. qꝛ cōtingit infi. de reli. domi. vbi d̓r ꝙ de iure hoſpitale non pōtadminiſtrare ſacramēta pauꝑibꝰ ibi degentibꝰ ſeddebēt recurrere ad parochianū ſacerdotē. ſubijcittn̄ ibi tex. ꝙ in hoc ē attendenda loci cōſuetudo qd̓bene notabis. Per hoc pōt inferri ꝙ monaſteriumpōt p̄ſcribere ꝯͣ parochianū vt ſuis ſeruitoribꝰ poſſit cōferre ſacramēta. ¶ In glo. in fi. dicit tn̄ Inn.ꝙ ſi in oratorio inſtitueret̉ ſacerdos ꝑpetuo ꝙ tuncep̄s poſſet oratoriū viſitare. nam tūc ceſſat rō gl. refert tn̄ alios tenere ꝯͣ. ⁊ forte meliꝰ. qꝛ ſi locꝰ ē priuatus nō ē capax intitulationis ꝑpetue. ſꝫ poſſet ſaluari dictū Inn. qn̄ oratoriū fuiſſet ꝯſtructū auctoritate ep̄i qꝛ tūc publice poſſet ibi celebrari ⁊ ſacerdosdeputari. Et credo ꝙ licet ep̄s nō poſſit viſitare huiuſmodi oratoria vt hic tamē poſſet ad illa accedere vt videat quō ſe habeant. ⁊ ſi preter formā iurisconſtructa ſint ⁊ an honeſte illud tractetur. de quodixi. sͣ. ẜm Inno.¶ De conſecratione eccleſie vel altaris. ℟ica.¶ Cōtinuari pōt dupliciter. primo ad p̄cedentē rubricā. ſcd̓o ad ſequēte. primo ſic. Supra viſū ē d̓ cēſibus ſꝫ qꝛ in cōſecratione eccl̓ie ſolēt dari īmunitates ⁊ cenſus imponi. iō poſt rubricā p̄cedētē ſubijcit iſtā. ſcd̓o ſic. tractaturus auctor de celebrationemiſſaꝝ. ⁊ qm̄ miſſe nō debent celebrari niſi in lociscōſecratis. iō p̄miſit hanc rubricam. Et ex hac continuatione inſurgit qō. nunqͥd in locis nō cōſecratis poſſit celebrari cū altari viatico. Inno. in. c. j. jͣ.eo. ſentit ꝙ ſic. dicit enī locū eē cōſecratū ex quo ibiē altare viaticū cōſecratū ꝑ ep̄m. ⁊ ſic nō ob. c. miſſarū. de cōſe. di. j. ſed aduerte qꝛ archi. poſt aliqͥs antiquos tenet cōtrariū. in. d. c. miſſaꝝ. dicēs ꝙ vbi ineccl̓ijs cōſecratis non poteſt celebrari etiā cū altariviatico niſi cōcurrat licētia ep̄i. In locis aūt nō conſecratis ⁊ ſine altari viatico nō ſufficit licentia ep̄i. ⁊hanc opi. credo veriorē. ꝓ hoc adduco tex. in. c. fi.de priui. li. vj. vbi de gr̄a eſt cōceſſuꝫ ep̄is vt poſſintcelebrare vel facere corā ſe celebrari in itinere ſuperaltari viatito. ſi enī hoc liceret d̓ iure cōi ꝓut Innſentit fruſtra cōcederet̉ priuilegiū. l. j. C. d̓ fi. īſtru.li. x. ad idem. c. vnicuiqꝫ. ⁊. c. ſi qͥs extra. de cōſe. di.j. vbi dicit̉ ꝙ in oratorijs priuatis nō debꝫ celebrariſine licētia ſui ep̄i. ¶ Itē ſcias ꝓ intellectu rubrice ⁊materie ꝙ eccl̓ia anteqͣꝫ cōſecret̉ non appellat̉ ꝓprieeccl̓ia ſed baſilica. poſt ꝯſecrationē aſſumit nomen

eccleſie ſicut electus in ep̄m qui poſt cōſecrationeꝫaſſumit nomē ep̄i. vide ad vtrūqꝫ bo. gl. cū tex. quetenebis menti. de reli. domi. c. j. ⁊ dicit̉ eccl̓ia grecelatine idē eſt ꝙ cōuocatio qꝛ vocat oēs publice. Tēplū ꝟo iudeorū appellabat̉ olim ⁊ hodie ſynagogaque idē eſt ꝙ cōgregatio. qꝛ populus ibi congregabat̉. Sed apoſtoli eccl̓iaꝫ noſtrā nūqͣꝫ voluerūt appellare ſynagogā lꝫ ſic poſſit vocari vt pꝫ ex etymologia vocabuli ſꝫ hoc potuerunt facere ad dr̄iam ſynagoge iudeoꝝ vel qꝛ magis cōuenit hoībus rōnevtētibꝰ hoc nomē eccl̓ia qͣꝫ ſynagoga qꝛ aīalia etiaꝫirrationalia cōgregantur ſꝫ ſolū hoīes vocant̉. vnd̓hoc verbū cōuocatio ē magis aptū hoībus qͣꝫ ꝯgregatio. ⁊ hanc rōnem reddit papias. Baſilica verodicit̉ quaſi regū habitaculū a baſilico qd̓ idē ē ꝙ īperator ſeu rex ẜm eūdē. nam ante cōſecrationē nōvocant̉ ibi hoīes ad diuina merito adhuc non pōiappellari eccleſia. Et facit ad ſtatutū. nam ſi puniretur delictū cōmiſſū in eccl̓ia nō vendicaret ſibi locūin delicto cōmiſſo in baſilica. tn̄ ſepe vnū ponit̉ proreliquo ſed improprie vt clare videt̉ ex predictis.Itē ſcias ꝙ dedicatio ſeu cōſecratio cuiuſcūqꝫ oratorij eſt ſolēniter annuatim celebranda. vt ꝓbaturin. c. ſolēnitates j. ⁊. ij. de cōſe. di. j. ⁊ clarius de cōſe. di. iij. c. j. vnde oritur dubitatio nunquid tūc ſitceſſandū ab opere ſeruili ⁊ a foro iudiciali. Spe. ti.de ferijs in prin. ſentit ꝙ ſic. nā licet. c. fi. sͣ. d̓ ferijs.nō facit mentionē niſi de dedicatiōe baſilice michaelis que eſt in penultima die ſeptēbris. tn̄ in. c. j. p̄alle. facit mentionē de dedicatione cuiuſcūqꝫ oratotorij. Io. an. ibi in addi. ſpe. dicit dictuꝫ ſpe. ꝓcedere quo ad celebrationē fiendā ſolenniter in ip̄is eccleſijs ꝑ clerū. nō aūt quo ad forū iudiciale niſi tm̄ īdedicatione Michaelis vt p̄dixi. hec rn̄ſio Io. an.ſatis poteſt ſuſtineri quo ad. c. ſolennitates ſed reſpectu. c. j. prealle. iudicio meo ſuſtineri non poteſtnam illud. c. loquit̉ de ferijs celebrandis etiaꝫ perlaicos. vt colligitur ibi maxime ī fine. c. fateor tn̄ ꝙcōſuetudo eſt in contrarium. ⁊ tm̄ quo ad officiumcelebrantur huiuſmodi ferie cōſecrationis.Amoto altari vel laMeC. pide cōtinente ſigillum recōſecrabit̉ altare nō autemAAeccl̓ia. ⁊ hꝫ duo dicta. ſcd̓m ibi. ꝓpt̓hoc. ¶ Nota primo duos caſus inquibus altare iam cōſecratum execratur. Primꝰ qn̄ mēſa ſeu tabula ſuperior mota ēSecūdus qn̄ lapis qui eſt loco ſigilli ē cōfractꝰ ſeudiminutus. ⁊ hoc declara vt infra latius ⁊ clariusdicā. ¶ Secūdo no. ꝙ ad execrationē altaris nō ſequitur neceſſario execratio eccl̓ie. ⁊ idem ecōtra nāpoſſibile eſt ꝙ ip̄a eccl̓ia ſit execrata nō tn̄ altaria q̄ſunt in eccl̓ia. vt dicā in. c. ꝓpoſuiſti. jͣ. e. ¶ Tertionota ꝙ res inanimata ſemel cōſecrata qn̄qꝫ iterumconſecrat̉. vt ptꝫ qn̄ ex aliquo incidenti execratur.qd̓ qn̄qꝫ cōtingit dicam plene in. d. c. propoſuiſti. ſecus videt̉ in re animata ſemel cōſecrata. nam nūqͣꝫexecrat̉ nec denuo cōſecrat̉. sͣ. de ſacra. nō ite. quaſi ꝑ totū. Ex quo infero ꝙ fortior eſt cōſecratio queadhibet̉ rei animate qͣꝫ rei inanimate. ⁊ pōt eſſe rō