De cenſibus.III

iſto dicto in eo ꝙ dicit nō curāduꝫ ſiue plures ſiuepauciores ſoluerint ad certā menſurā. ſatis ē enimꝙ nō apparet de certa menſura anteceſſorū. Hoſti.exigit cōſuetudinē duplo maioris ꝑtis. arg. c. ſcriptū. de elec. ſed ille tex. cōtinet caſū ſpēalem ẜm Io.an. ⁊ bene. vnde videt̉ ip̄a inherere pͥme opi. vt ſtetur cōſuetudini maioris ꝑtis. qd̓ ſatis placet. ar. c. jde his que fiunt a ma. ꝑte. ⁊ ſaluando glo. a cōtrarietate poſſet dici ꝙ prima opi. glo. ꝓcedit qn̄ apparet de cōſuetudine maioris ꝑtis totius ciuitatis. ſecūda opi. ꝓcedat qn̄ pl̓es ſoluerūt tam ad vnā menſurā qͣꝫ ad aliam ſꝫ illi nō cōſtituūt maiorē ꝑteꝫ totiꝰciuitatis. tunc enī nō eſt curandū an ſint plures anpauciores. ſꝫ ſeruandū ē qd̓ dicit̉ in tex. in ſecundomēbro. ⁊ hoc iudicio meo voluit tex. ibi an ad varias ⁊ diuerſas. ⁊cͣ. nā nō pōt induci cōſuetudo ex facto minorꝭ ꝑtis ciuitatꝭ. vt no. ī. l. ij. C. q̄ ſit lō. ꝯſue.Eccleſie tenent̉ ep̄o īc Um Olim. cuius dioceſi ſunt reſpondere de ꝓcurationibꝰ quartarū decimarū ⁊ alijs ep̄alibus. h. d. quo ad titulum. diuiditur. pͥmo diffinit. ſecūdo ſoluit vnū obſtaculū ibi. licet. tertio aliud ibi abſonum. Et qꝛ tex. eſt aliquātulum intricatus propter nimiaꝫ diſcuſſionē facti ſicpono caſum. Ep̄s auguſtanenſis impetebat quendā abbatē rōne duarū eccleſiarū poſſeſſarū ab eodē abbate petendo illaꝝ rōne ꝓcurationē ⁊ alia iura ep̄alia. abbas vero ⁊ cōuentus opponebant illaseccleſias nō eē in dioceſi illius ep̄i. Item ꝓducebatquoddā inſtrumentū in quo cōtinebat̉ ꝙ ep̄s illaseccleſias vel forte aliqua iura in eis ꝯceſſerat abbati ⁊ cōtra quedā inſtrumēta cōpoſitionū ꝓducta ꝑep̄m obijciebat ille abbas ꝙ ꝑ metū regium ille copoſitiones emanauerāt vel forte dicebat inſtrumēta eē falſa. papa vero diffiniuit vt habet̉ in littera.⁊ eſt. c. ſatis difficile. ¶ Nota primo ꝙ ſi cōtra ep̄mpetentem ep̄alia in aliqua eccleſia negat̉ eccleſiamillā eē in dioceſi ſua ip̄i ep̄o incumbit onus ꝓbādiꝙ ſit in dioceſi ſua. ¶ Secūdo no. ꝙ ex quo eccleſiareſpondet ep̄o de ep̄alibꝰ prima fronte videt̉ ꝙ ſit īſua diocꝭ. ita arguit hec littera fundando ſe ſuꝑ inſtrumētis cōpoſitionū. ⁊ no. bene iſtū modū ꝓbandi eccl̓iam eē in diocꝭ. ⁊ facit bene. c. j. sͣ. de reli. do.⁊ iſta vident̉ ꝯuertibilia. eccleſia ē in dioceſi. gͦ tenetur de ep̄alibus ⁊ econuerſo ¶ Tertio nota ꝙ decima integra nō ē de iure ep̄i ſꝫ qͣrta decimaꝝ. vn̄ decima ꝑtinet ad eccl̓iaꝫ ꝑrochialē. vt in. c. cū ꝯtingatde decimis. ſꝫ eccl̓ia ꝑrochialis dꝫ ſoluere quartamdecime ep̄o. vt hic ⁊ in. c. de qͣrta. de p̄ſcript̓. ⁊ in. c.ꝯquerente de offi. ordi. ¶ Itē no. ꝙ cū eccl̓ie poſſident̉ vt ꝓprietas ab aliqua p̄latura nō cōueniunt̉ipſe eccl̓ie ſuꝑ ep̄alibꝰ ſꝫ p̄latꝰ ſuꝑior qͥ eas poſſidet.nā vt hic vides abbas fuit cōuentꝰ ⁊ cōdēnatꝰ noīeccl̓iaꝝ inferioꝝ ⁊ nō ip̄i eccl̓ie. de qͦ dic vt not̓. ⁊ ie. īc. auditis. de p̄ſcrip. ⁊. c. inter qͣttuor. de ma. ⁊ obe.Itē nota ꝙ factum prelati nocet eccleſie in iudicio.⁊ in hoc eſt iſte tex. multū notabilis. ¶ Itē nota ꝙimpugnās inſtrumentū ꝑdit etiā priuilegiū ⁊ commodū ip̄ius inſtrumenti. ⁊ in hoc tene mēti iſtumtex. ⁊. jͣ. videbis latius. ¶ No. in. ꝟ. abſonū. ꝙ pro

ducēs inſtr̄m videt̉ ꝯfiteri oīa ꝯtenta in inſtr̄o. vnd̓ſiqua ſūt ꝯͣ eū pōt alia ꝑs in fauorē ſuū adducere.Itē nota in fi. ꝙ cōcedēs ius in aliqua re p̄ſumitureē dn̄s illius rei ſaltē ꝯtra ip̄m cui ſit cōceſſio. ſic arguit hic papa ꝯͣ abbatem. nā ex qͥ ep̄s conceſſit iſtaseccl̓ias abbati. gͦ p̄ſumendū ꝙ erāt ſubiecteⁱ ip̄i ep̄o.Ultīo no. ibi patebat exp̄ſſe ꝙ ꝓbatio q̄ ſit ꝑ inſtrumentū d̓r patens. vn̄ Inno. in. c. ex inſinuatiōe deappel. ⁊ in. c. ij. de cōfir. vti. dixit eē notoriū id qd̓ cōſtat ꝑ inſtrumentū qd̓ facit ad multa. ¶ Iteꝫ aliudnotabile probat iſta littera ex eiſdeꝫ verbis .ſ. ꝙ inſtrumentū dicit̉ clare ⁊ expreſſe probare nō ſolū idqd̓ directe cōtinet̉ in inſtr̄o ſꝫ etiā id qd̓ indirecte. nāpapa hic dicit ꝙ ꝑ inſtr̄a cōceſſionis eccleſie ius epiſcopale patebat expreſſe ⁊ tamen inſtrumēta nō fuerunt directe cōfecta ſuper iure ep̄ali ſed indirectecolligebatur ex cōceſſione ius ep̄ale. ⁊ facit hoc ẜmdo. An. multum notabiliter pro inſtrumentis gͣuarentigie vt mandent̉ executioni nō ſoluꝫ in his ſuper quibus fuit directe cōfectū ſed etiaꝫ in his queindirecte probant̉ in inſtrumēto. ¶ Oppo. contratex. ⁊ cōtra predicta. naꝫ ex qͦ ep̄s approbauit inſtrumēta cōpoſitionū ꝓ ſe. ergo debuit reciꝑe cōtra ſe.vt in fi. littere ne vna eadē res diuerſo iure cenſeat̉cōtra. c. cū in tua. sͣ. de decimis. ⁊ xij. q. ij. in. c. cognouimus. So. Inno. in hoc multuꝫ ſubtiliter inſtat ¶ Et ex dictis ſuis poſſunt elici due opi. Prima ꝙ ſi inſtrumentū cōtinet vnū articulum licet qͣlificatum ſi producens recipit ꝓ ſe tenet̉ recipere etiam quatenus cōtinet fauorem eius qui impugnauit inſtrumentū ex quo ille nō obtinuit impugnationem. pone exemplū. producis inſtrumentuꝫ in qͦꝯtinet̉ ꝙ ego ꝓmiſi tibi ſoluere mille venetijs hincad annum. ego dixi inſtrumentū eſſe falſum perſeueraui vſqꝫ ad diffinitiuā ſentētiam ſed non probaui certe nō fiet cōdemnatio pure ſed cum illis qualitatibus que ſunt in inſtrumēto ſcꝫ vt ſoluatur venetijs hinc ad annum qꝛ vnicū eſt factum. vnde fauor impugnantis nō eſt diuiſibilis a fauore producentis. ⁊ pro hoc facit. l. etiam. ff. de mino. ⁊. l. petēde. C. de tem. in integ. reſti. ⁊ hoc caſu nō habet locum iſte tex. Aut inſtrumētū cōtinet plura capitulaquedam .ſ. in fauorē ꝓducentis. ⁊ aliqua in fauorēimpugnantis. ⁊ tunc iudicabitur tm̄ pro ꝓducente⁊ nō quatenus facit pro impugnāte. qꝛ impugnāsvidetur renunciaſſe beneficio ſuo ibidem cōtento⁊ in hͦ caſu ꝓcedit iſte tex. Finge enī ꝙ ſcd̓a ꝯpoſitōfcā int̓ ep̄m ⁊ abbatē habebat vt iura ep̄alia integreſoluerēt̉ ep̄o ſꝫ poſtmodū ex illis iuribꝰ debebāt fieri aliq̄ deductiōes forte debebat detrahi tertia ꝑsaſſignanda abbati. vn̄ fauor abbatis erat ſeꝑabilisa capitulo faciēte ꝓ ep̄o. vnde abbas nō conſequit̉aliqd̓ cōmodū ex quo impugnauit inſtrumētū ſedſolū iudicabit̉ ꝓ ep̄o vt hic factū fuit. dic̄ tn̄ Innoc̄.ſe putare ꝙ in foro ꝯſcīe ep̄us dꝫ aſſignare abbatiqͥcqͥd aſſignādū erat ẜm formā ꝯpoſitiōis ex qͦ ipſevere ſcit inſtr̄m eē legitimū. Sꝫ h̓ ego dubito vtꝝ hͨreſtrictio ꝓcedat quia tex. hic excludit abbatem extacita renunciatione. ⁊ maxime hoc ꝓcederet in priuata perſona que poteſt ſuo iuri libere renūciare.