Druckschrift 
6 (1488) Decretalium 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IIIDe cenſibus.

quo multū facit tex. in fi. vbi dicit̉ ſi augerent̉ facultates iſtius monaſterij onerati debēt om̄s ꝓcurari ẜm numerū ampliatū qd̓ fieret ſi prima obligatio intelligeret̉ reſtricta ad numerū tūc exiſtentem. Inno. tamē multū notabiliter videt̉ reſtringere iſtam prouiſionē vt fieri debeat qn̄ ex mera liberalitate proceſſit obligatio. ſecus ſi aliquo dato velretento fuiſſet inducta. nam ſubueniendū ē donatori vt teneat̉ cum magno grauamine ſuo. vnd̓ poteſt conueniri vltra qͣꝫ facere poſſit deductoeo ne egat. vt in. l. inter oēs. ff. de re iudi. que ratioceſſat in obligatione cauſata ex facto lucratiuoquod ſatis mihi placet. qꝛ debet iudex cōſulerevni graui preiudicio alterius. vt no. in. l. iiij. §.autem iudiciū. ff. de dam. infec. Faciunt hec adqueſtionē quotidianam quidā dedit furnū ſeulendinum in emphiteoſim hoc adiecto vt haberet deberet recipiens gratis cōquere vel molere proiſto donante familia ſua demū excreuit multū familia iſtius vltra ſolitū querit̉ nunquid teneat̉ coquere vel molere omnibus an ẜm numerū antiquū. Fre. Pe. Abbas dicunt de iure ſic ſꝫ ex officio iudicis poterit ſibi prouideri ꝓut hic factū fuit.Sed aduerte qꝛ hoc vltimū eſt cōtra illam notabilēlimitationē Inno. qui voluit hunc tex. ſolum ꝓcedere reſpectu reſtrictionis qn̄ obligatio ꝓceſſit exmera liberalitate autē quādo aliquo dato vel retento vt in terminis noſtris. Et pōt etiā adduci adid qd̓ quotidie obſeruat̉. nam pater familias ſepecōſtituit certū precium vt quis teneat̉ coquere protota familia ſua nunquid aucta familia teneat̉ pariter ſicut prius. Ex predictis potes colligere ſolutionē. ex quo recipiens pōt ſe habere ad lucruꝫſ. de minorata familia ita debet ſentire damnuꝫ aucta familia cum contrariorū eadem eſt diſciplina. In glo. fi. hic attingit ꝓprie materiā noſtramqꝛ vt ſupra dixi hec moderatio ꝓceſſit ex indulgentia ſed de iure tenebat̉ ꝓcurare om̄s fratres quotcunqꝫ eſſent ſiue diminutis facultatibus ſiue aucͣtꝭ de materia dic vt plene nota in. c. propt̓. de loca. in. c. cum. M. de conſti.Om̄s eccleſieUm inſtantia. nin que abc priuilegiū apl̓icuꝫ ſint exempte ꝓcuraretenentur legatos ſedis apuſtolice ſeu etiam eiꝰcios. nec in hoc p̄ſcriptione iuuant̉. h. d. vſqꝫ ad. §.ſane. abinde vſqꝫ ad finem tractat de modo ꝓcurationis ip̄orum legatorū nunciorū. due ſunt ꝑtespͥncipales. ſcd̓a ibi ſane. Nota primo ex iſto tex. tam legati qͣꝫ nūcij ſedis apl̓ice licite petūt ꝓcurationē procedit tex. nedum in legatis nūcijs deſtinatis ad certū locum vbi ꝓcuratio querit̉ ſꝫ etiaꝫin tranſeuntibus. vt in. c. ego enī.. de iureiuran. Secūdo no. ibi ſi longiſſimo tꝑe cōtra ꝓcurationē debitam currit preſcriptio etiā longiſſimitemporis. multū facit iſte tex. cōtra vnā opi. Io.de ligna. in. c. accedentes. de preſcrip. vbi dixit licet valeret preſcriptio cōtra ep̄m ſeu legatos valet tamen cōtra reſiduū clericorum vt reliquus clerus ſubeat totum onus procurationis. nam illo ca

ſu preſcribitur procuratio ſed potius contra aliquos clericos vt ipſi ſoli hoc onus explicent. ē dictum ſatis notabile in ſe. ſed vt dixi hec littera multum facit in oppoſitum dum dicit nulla perſonadebet eſſe excuſata ab onere ꝓcuratiōis. vide qd̓latius dixi in. d. c. accedentes. Tertio nota caſuꝫin quo aliquid eſt queſibile per priuilegiū. nonpreſcriptionē. ſic priuilegiū preſcriptio ſemꝑprocedunt a pari. vnde preſcriptio reddit laicūcapacem iuris ſpūalis ſed priuilegiū apoſtolicū ſicde quo per Io. an. in. c. ij. de p̄ben. li. vj. ī nouella. Item nota in. §. ſane. legatus tenet̉ recipere procurationē per omnes miniſtros totius cleriſed poteſt nūc ab vno prelato nunc ab alio procurationē exigere. grauatꝰ tamē vltra facultates ī vnaꝓcuratione habet regreſſum contra alios vt ſic abalijs reſtauret̉. Itē nota vnam regulaꝫ in materiaꝓcurationis. debet enī ſic preſtari vt nulla eccleſianulluſqꝫ prelatus vltra facultates ꝓprias p̄grauet̉ de hoc in glo. Ultimo qꝛ tex. hic excipit caſumin quo cōcedit̉ priuilegiū apoſtolicuꝫ querit̉ de. q.quotidiana papa cōceſſit priuilegium cuidam monaſterio monialiū vt teneret̉ ad ꝓcurationē legatorum etiā ſi in litteris eorūdē dicatur vt nonexempti qͣꝫ exempti teneant̉ ad hoc onus niſi iſtoindulto cōceſſo monaſterio fiat mētio de verbo adverbum. demū papa cōceſſit legato vt poſſit exigere ꝓcurationē a quibuſcunqꝫ ꝑſonis etiā exemptisqͣꝫuis talia ſint priuilegiata de eis ſit fienda mentio de verbo ad verbū que voluit in illis litteris habere pro expreſſis. querit̉ nūquid per has litteraslegatorū ſit derogatum illi priuilegio. queſtio videtur ſatis dubia. vnde Frede. conſilio. ccxxv. tenuitprimū priuilegiū ſublatum per ſecūdas litteras. qꝛ de priuilegio debet fieri mentio ad hoc vt illi deroget̉. vt in. c. veniens. de p̄ſcrip. plene not̉.xxv. q. ij. in ſumma. in. c. j.. de reſcrip. nec ſufficit mentio generalis ſed requirit̉ ſpecifica. vt in. c.ij. de do. cōtu. Item ſi diceremus oppoſitum pri priuilegiū eēt inutile papa ſemꝑ cōcedat pleniſſimas litteras legatis nūcijs. Sed poſtea ideꝫFrede. mutauit ſnīam. vt ptꝫ cōſilio. xlvj. tenendocōtrariuꝫ. per verba generalia pleniſſima reuocāt̉ oīa pͥuilegia ſtatuta ꝯſuetudīes. vt ē bo. text̄. īcle. dudū. ꝓpe fi. de ſepul. Itē ſi diceremꝰ ꝯͣriū indirecte diminueret̉ ptās pape. pͥuilegia ꝯſiſtāt īfcō papa habeat oīuꝫ memoriā īpoſſibile foret de oībꝰ habētibꝰ pͥuilegia faceret mētionē ꝟboad ꝟbū. ſatꝭ ē apparet de intētione ſua volentereuocare talia pͥuilegia. Cōclude tam in hac maͣqͣꝫ in alia debemꝰ ſꝑ ꝯſiderare clauſulas pͥmi ſcd̓ipͥuilegij ẜm eoꝝ vim iudicādū vl̓ pͥuilegio vl̓reuocationē. Et faciunt ad materiā teſtamētorū pͥmo teſtator appoſuerit clauſulā certā ī pͥmo teſtamēto. ī ſcd̓o fec̄ generalē mētionē p̄dicta clauſula. de vide qd̓ no. Dy. ī regula qd̓ ſel̓. de re. iur̄li. vj. legiſtas ī. l. ſi qͦs ī pͥn. ff. de le. iij. In gl. ij.in fi. ita nec imꝑator. vt in. l. cōꝑit. C. de p̄ſcrip. xxx.anno. quinīmo dicit Io. an. ſe non credere papapoſſet aliquē priuilegiare ne teneat̉ venire ad euꝫ