De cenſibus.III

de preben. ⁊ ſic poteſt intelligi iſte tex. dum ponderat ꝙ hic nō interuenit auctoritas ep̄i.Si collectores grauāt eccleA Me. ſias priuari debent officio.p̄mo exceſſus. ſcd̓o pena. ibi ꝙ ſi. ¶ In gl.j. dic̄ ꝙ etiā pōt intelligi tex. generaliter in omnibuſcollectoribꝰ. ſi enī excedūt debitū finē debēt officiopͥuari. facit. c. indicatū. lxxxix. di. ¶ Sed q̄ro quidintendit lr̄a duꝫ dicit id qd̓ videmini habere auferetur. ⁊cͣ. Doc. exponūt tripliciter primo vt intelligat̉de indulgentia peccatoꝝ qꝛ nō merebunt̉ ex qͥ grauant. ſcd̓o poteſt intelligi de officio archidiaconat̉tertio de officio collectorie. ⁊ ẜm hunc vltimum intellectum ſummaui.¶ Qui recipit iuraIgniſi CaIll. mētū de nouo cēſu impoſito eccleſie ꝑſoluendo cōpellit̉ iurantē abſoluere. primo ponit caſum ꝑplexū. ſcd̓o diſtinguēdo ꝓuidet ſcd̓m mēbrum. ibi ſi vero. ¶ No. primoex tex. ꝙ ſola auctoritas ep̄i nō ſufficit vt eccl̓ia efficiat̉ cenſualis. nā quēadmodū ep̄s nō valet alienare bona eccl̓ie ſine cauſa. xij. q. ij. ſine exceptiōe. ita⁊ fortius nec cenſum imponere cū ſit quedā alienatio iuris eccleſie. ⁊ de hoc. jͣ. cum gl. j. ¶ Nota ſcd̓oibi niſi prius cōſtaret ꝙ in cenſu etiā antiquo nō p̄ſumit̉ aucͣtas ep̄i niſi ꝓbet̉ ſicut dicimus ī cōtractuminoris vt nō p̄ſumat̉ aucͣtas tutoris niſi expreſſeꝓbet̉. vt in. l. quecunqꝫ. ff. de publi. rō ē. qꝛ ſolennitas extrinſeca nunqͣꝫ preſumitur niſi probetur. vtno. in. c. innotuit. de eo qui fur. or. rece. per Inn.⁊ per Bart̓. in. l. ſciendum. ff. de ꝟbo. oblig. ¶ Tertio no. ꝙ ſacerdos nō pōt etiā in vita ſua cōſtituerēeccl̓iam cenſualē. nā eſt quedā alienatio. vt. sͣ. dixi.¶ In glo. ibi iuſta tn̄ de cā. no. glo. ⁊ ẜm eā reſtringere tex. in fi. nam tex. videt̉ velle ī fi. vt aucͣtas ep̄inō ſufficiat ad cenſū nouit̓ cōſtituendū. nam intelligo qn̄ ſine cā al̓s ſecus. vt. sͣ. de reli. do. c. cōſtitutꝰ.⁊. c. cū venerabilis. jͣ. e. Et ex hoc collige duo q̄ reqͥrunt̉ in impoſitione cenſus. pͥmo aucͣtas ep̄i. ſcd̓oꝙ ſubſit cā iuſta. tertio ẜm Hoſti. ꝙ capitulū ꝯſentiat. ar. in. c. tua. ⁊. c. paſtoralis. de his que fiūt a p̄la.quarto ꝙ ſi eccl̓ia cui cenſus imponit̉ eſt collegiatacōſentiat huic impoſitioni. ar. c. j. sͣ. de re. eccle. nōnō alie. ⁊ de reꝝ ꝑmu. c. j. puto tamē ꝙ vbi cauſa ēvrgens ⁊ eccl̓ia inferior nō velit conſentire poteritep̄s hoc facere cum conſenſu capituli. ar. in cle. fi. d̓re. ec. nō alie. ⁊ in. cj. eo. ti. li. vj. ¶ In glo. ij. in fi.Goſ. ⁊ Lau. vident̉ diſtinguere ꝙ aut certum ē cenſum deberi ⁊ ſeruandū eſt iuramentū. aut certū eſtnō deberi ⁊ parendū ē p̄cepto ep̄i in dubio dꝫ obedire. Sed aduerte qꝛ ꝑ hoc nō ſoluit̉ ꝯͣriū formatūin glo. nā iſti monachi erāt in poſſeſſione huius cēſus qꝛ p̄deceſſor huius rectoris ſoluerat ⁊ lite pēdēte nō debet quis priuari poſſeſſione ſua. Ex dictisdoc. pōt multipliciter ſo. colligi. pͥmo ꝙ ſolutio rectoris ſine cōſenſu ep̄i nō potuit tranſferre poſſeſſionē in iſtos monachos qꝛ ſine auctoritate ep̄i cenſus imponi nō poteſt. ⁊ hoc pͥmo tenuit Inno. poſtea dicit ꝙ poſſeſſio fuit eis queſita. vt in. c. dilectꝰ.de cap. mo. ſꝫ erat clādeſtina reſpectu ep̄i. vn̄ potuit

ep̄s poſtqͣꝫ ſciuit ſolutionem interdicere. tertio pōtſolui ꝙ h̓ poſſeſſio erat cōtra ius. vnde ſpoliatꝰ talipoſſeſſione nō conſequit̉ reſtitutionē niſi probet ꝙex ꝓbabili cauſa acquiſiuit poſſeſſionem. vt ī. c. addecimas de reſti. ſpo. li. vj. Et nota ex p̄dictis et extex. ꝓ iſtis oneribꝰ que p̄ſbyteri exoluūt. qn̄qꝫ contra ius vt nō obſtante illa poſſeſſiōe facti poſſit ep̄sinterdicere ſacerdoti vt illa onera amplius nō ſoluat. ¶ In glo. fi. dic vt. sͣ. dixi ꝙ tēpore fundatiōispoteſt cenſus imponi. vt in. c. preterea. de iurepa.Itē de nouo vbi ſubeſt cauſa. vt no. in fi. glo. quaꝫno. Item poteſt acquiri preſcriptione. vt in. c. eleutherius. xviij. q. ij. ſed cū hec preſcriptō ſit ꝯtra iusoportet ꝙ p̄ſcribens habeat titulum ⁊ bonā fidem.vel ꝙ tanto tēpore poſſederit de cuius initio nō ſitmemoria. vt in. c. j. de preſcrip. li. vj. ⁊ dicit hic Hoſti. ꝙ ſola aucͣtas ep̄i ſufficit ad parandū titulū preſcribendi. ar. hic qd̓ ego limitarē quādo p̄ſcribenserraret in facto qꝛ putauit cōſenſum capituli interueniſſe. ſecus ſi errabat in iure credens ſolū cōſenſum ep̄i ſufficere qꝛ error iurꝭ impedit p̄ſcriptioneꝫvt in. c. dudū. de decimis. ⁊ in. l. nūqͣꝫ. ff. de vſuca.facit qd̓ no. in. c. ij. de his que fi. a prela. ⁊ ī. c. de qͣrta. de preſcrip. Sed querit hic Hoſt. quid ſi cenſusab initio poſitus fuit ſꝫ p̄ſcriptione legitima ſublatus nūquid valeat impoſitio nouiter facta ⁊ tenetꝙ ſic. tum quia cōtra cenſum nō p̄ſcribit̉. vt in. l. cōparit. C. de p̄ſcrip. xxx. vel. xl. an. tū quia aliud eſtde nouo oīno imponere aliud recenſere antiquū.ar. in. c. cōſuluit. jͣ. de iudeis. hoc dictū tn̄ nō placetnā. l. cōparit loquit̉ de cenſu debito pͥncipi ī ſignuꝫſubiectionis qui nō pōt preſcribi ſicut nec ſubiectoſecus in cenſu debito inferiori puta patrono vel alteri eccleſie. nō enī video quare contra cenſū iſtumnō poſſit preſcribi. ex quo ergo cenſus eſt legitimeſublatus de nouo nō poteſt ep̄s de nouo imponere ſine cauſa legitima.¶ Archiep̄s viſitans ꝓuinciāMPlIC. etiam a mōaſterijs ꝓuincieꝓcurari debet. pͥmo narrat factū. ſecundodiffinit. ibi tamē. ¶ Nota primo ꝙ monaſteria licꝫſint exempta a lege dioceſana. vt ī. c. dilectus. ⁊ qd̓ibi no. de offi. ordi. tenentur nihilominus ad ꝓcurationē preſtandā rōne viſitatiōis. Ex quo infert̉ꝙ illa theorica eſt falſa que habet ꝙ ea que cōſiſtūtin dando ſunt de lege dioceſana. nā ꝓcuratio cōſſſtit in dando. nec tn̄ ab ea monaſteria ſūt exemptade quo vide qd̓ dixi in. c. j. de ſta. regu. ¶ No. ſcd̓oꝙ abbas pōt eē procurator aliorū monaſteriorum.an autē poſſit hoc officiū exercere ꝓ alijs. videturꝙ nō. ar. in. c. ij. sͣ. de poſtu. prela. ⁊ ī cle. religioſus.de ꝓcu. Hoſti. tn̄ ſimpl̓r tenet ꝙ cū habeat adminiſtrationē pōt eē ꝓcurator. vn̄ nō repellit̉ ſic̄ ſimplexreligioſus. qd̓ verbū no. ⁊ vide bo. gl. q̄ fac̄ ad multa .xvj. q. j. de p̄ſentium. Itē in ſimplici religioſo dicit Hoſti. ꝙ pōt eē ꝓcurator ep̄i. alle. xvj. q. j. c. ſi vere. qd̓ verbū etiā no. qꝛ ꝑ iura aꝑte nō ꝓbat̉. ſꝫ facitqd̓ le. ⁊ no. ij. q. vij. cum paſtoris. Item nota ꝙ iuscōe iuuat̉ ex cōi vſu patrie. ⁊ ſic cōſuetudo pōt concurrere cū iure cōi. ⁊ facit ad qōnem tactā ꝑ glo. ī. c.

EE 4