Druckschrift 
6 (1488) Decretalium 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

L

deuotione fidelium ſecutū eſt. vt no.. de decimis.ſuꝑ rubrica. fideles ergo ſubiecti donādo illa bonaeccl̓ie potuerūt hoc facere preiudicio imꝑatoris. hanc ſnīam multi canones prima fronte vidētur approbare. vt. xxiij. q. viij. ꝯuenior.. d. c. tributum. c. magnū. preal̓. ad iſtū tex. poteſt dici debet tradi manſus abſqꝫ vllo ſeruitio .ſ. nouiter imponendo vel impoſito. ſed patronus poteſt ab illoprediū liberare vt quia ē tributarium alteri qͣꝫ imꝑatori. In glo. in.. preter eccl̓iaſticuꝫ in fi. ſed quero qd̓ ſeruitiū appellatur eccl̓iaſticū. dicunt doct.charitatiuū ſubſidium de quo.. e. apl̓s. ideꝫ dicin alijs iuribus ep̄alibus. vt in cathedratico ſimilibus. vt in. c. cōquerente. de offi. ordi. vel ſi onꝰ antiquitus fuerat impoſitū. puta ep̄m in fundatiōecum cōſenſu patroni. per. c. p̄terea. p̄all̓. ſed ego reſtringerē hoc vltimū ꝓut.. dixi. In glo. in.. ſenioribus. ibi. .i. dominis. ſenſus glo. iuncto fine lr̄eeſt ſi vltra dotē neceſſariā aliquid donat̉ eccleſietenetur eccl̓ia ꝑſoluere dn̄is tēporalibus debita ſeruitia. hoc intelligūt doc. bene de oneribꝰ annexis perpetuis. vt qꝛ forte prediū habet onus faciendicertū quid vel ſoluēdi. idē ſi predium eēt feudale. rōne feudi eccl̓ia ſubijcit̉ laico. vt ī. c. ſolite. qd̓ibi no.. maio. obe. ſecus dic de alijs oneribus annexis. qꝛ eccleſia ab alijs eſt exempta etiaꝫ deiure ciuili. vt in. d. l. placet.. d. aucͣ. itē nulla cōmunitas. plene de his no. in. c. minus.. de īmu.eccle. dic vt ibi. optime facit text̓. in. c. fi. de vi. et hone. cle. vbi patet etiā clerici de pr̄imonio ſuo tenent̉ ſoluere gabellas alia onera ad tenentur laici. ſecus dic vt dixi in onere rei annexo perpetuo. vide qd̓ dixi ī. d. c. fi.Solutio tributi arguit ſuboXNIS. iectionem ę diuuditurNota primo oīs anima recognoſcit ſu9e M9P periorē ſeu de iure recognoſcere debet. intelligede aīa ſubdita peccato. xp̄s habuit animā ta fuit ſubiectus alicui peccato ipſe eēt pͥncepsterre. iuxta illud pſalmiſte. Omnia ſubieciſti ſb̓ pedibus eius. ⁊cͣ. vide ad hoc glo. c. magnū. xj. q. j.nec obſtat xp̄s ſoluit tributū. de quo ml̓ti laici faciunt magnū feſtū. qꝛ illud ſoluit ex debito ſꝫ vtgereret morē cōſuetudini patrie ne alios ſcādalizaret. ita dicit tex. no. quē ſemper tene menti in. c. iaꝫnūc. xxviij. q. j. gl. in. d. c. magnū Item no. nemo in hoc ſeculo poteſt azephalus qui recognoſcat aliquē in ſuperiorē ſaltē papam. ꝯcordat. c. nulla. xciiij. di. Hinc ſingulariter dicit Innoc̄. in. c. bone. el. ij. de poſtu. p̄la. cōtra ſupremā ptātem paępe nemo poteſt preſcribere qꝛ ſic̄ nec cōtra deuꝫ itanec cōtra vicariū papa teneat locū veri dei interris. vt in. c. ij. de tranſla. prela. Itē no. ſolutiotributi que ſit ſuperiori improbatur a lege etiaꝫcanonica īmo quemadmodū percipit̉. xp̄s etiā approbauit dum ſoluit dum dixit. Reddite ceſariſunt ceſaris. ⁊cͣ. Ultimo no. tex. mirabilem ſolutio cenſus eſt probatio ſubiectionis. cōtra quodaperte facit. c. recepimus.. de priuileg. vbi receptiſub ꝓtectione pape ſoluerūt cenſum in ſignum

īmediate ſubiectionis. ſed receptionis in ꝓtectiōe.Solu. dicit Inno. eſt probatio ſubiectionis quoad aliquid aūt plene probat̉ ſubiectio ſed inducitur qn̄qꝫ probatio qͥniqꝫ p̄ſumptio ẜm ſubiectammateriā. ad idem qd̓ plene probet̉. vide qd̓ le. etno. in. c. fi. de cau. poſ. proprie. qd̓ ibi dixi. Ethoc dico Bal. male dixiſſe in. l. ſolent. ff. de offi.con. vbi dixit. ſi probat̉ vnā eccl̓iam ſoluiſſe. perxl. annos cenſum alteri eccleſie hoc probat̉ eccleſiā iſtam fore illi ſubiectam. ip̄emet Bal. ſenſit alibi cōtrariū. vt plene dixi in. d. c. fi. facit etiā aꝑte. c.cōſtitutus.. de re. do. vbi cēſus ſoluit̉ in ſignuꝫcepte libertatis. ergo ſolutio cenſus poſſit eqͥuoca ad multa ſimplex ꝓbatio alterū preciſebat. ar. in. c. in preſentia. de proba. pōt ep̄s nouū cenſūTIEN¶ES. imponere monaſterio.h. d. No. iuncta glo. j. appellatione preyteri qn̄qꝫ cōprehendit̉ ep̄s. nam quilibet ep̄s eſtpreſbyter nec aliter poteſt eſſe ep̄s. vt in. c. ex litterꝭ.de exceſ. prela. qͥnimo beatus Petrꝰ ſcripſit ſeſbyterum. vt in. c. legimꝰ. xciij. di. olim non eratdiuerſitas in nomine inter ep̄os preſb̓ros. om̄senī appellabantur preſbyteri. vt in. c. olim. xcv. di.Nota ſecūdo ar. monaſteria exempta debentab oībus oneribus preſtationibꝰ. pro hoc. x. q. j.in. c. j.. q. iij. c. inter cetera. In gl. ij. in fi. vult ergo glo. vbi ſūt opi. inter doc. debemus ſeqͥ mediam opi. Sed tu dic hoc ꝓcedere niſi alia opi. ſit probabilior. nam vt no. Io. an. in. c. j. de cōſti. etiā contra cōmunē opi. debemꝰ iudicare ſi pōt cōuinci defalſitate. ſcias brocardū quo glo. multa allegat pōt regulas declarari. qꝛ diſcurrit multas materias. vnde videt̉ dicendum decidenduꝫẜm ſubiectam materiam.Cecus non tenetur ad munera. perſonalia. vel ſic. Cecus pauliper ad collectas tenent̉. h. d. notabilia poſſunt colligi. in glo. videbimꝰ intellectū. c.In glo. ij. in fi. vel forte iſte cecus erat de tēporali iuriſditione eccleſie habuit recurſum ad papaꝫvt in. c. ſi duobus.. de appellat̉. not̓. ex alijs ſol̓.glo. ſi miſerabiles ꝑſone aggrauant̉ in collectispoſſunt implorare auxiliuꝫ ab eccl̓ia. facit. c. ſignificantibus. de offi. deleg. qd̓ ibi no. In glo. fi. infi. cōcludit glo. duo. primo a muneribꝰ ꝑſonalibꝰexcuſant̉ ceci alij morbo laborātes. ſecūdo iſtd̓priuilegiū cōceſſum patri tranſit ad filios. Circa primū dic clarius quedaꝫ ſunt munera ꝑſonalia que imponunt̉ perſonis. quedam realia .i. imponūtur rebus. a perſonalibꝰ excuſāt̉ iſti ceci vtroqꝫ lumine alij morbo laborantes. vt ī. l. ij. C. quimorbo excuſent ſe. li. x. ſecundo caſu. aut ſūt munera ordinaria. et non excuſant̉ niſi principes velinteis miſereri. C. de vaca. mu. de mu. patrimo. qͣſiper totum. aut ſunt extraordinaria ad illa non tenent̉. l. vnica. C. de ſuꝑ indicto. facit. c. iudicatum.lxxxix. di. Que autē ſunt munera ordinaria dicſunt illa que imponunt̉ a principe vl̓ a lege. de quoplene per Bar. in. l. hi qui. ff. de iure īmu. Quo