IIIDe iurepatronā

in pͥmo beneficio ſꝫ vt̓ ep̄s puniat d̓ malicia ſua ⁊ ſicnō obſtat res prius iudicata. pronno. ⁊Io. an. in. c. ſacro. de ſen. exco. vbitē tenēt ꝙ ſuccūbens in cā ⁊ nō appellās pōt poſtmodum habereregreſſū ꝯtra iudice qui male iudicauit. ⁊ facit qd̓no. inſti. de obli. que ex qͣſi deli. ī prin. ⁊ ꝑ gl. ⁊ doc.in. c. paſtoralis. in. §. qꝛ vero. de offi. de e. ⁊ hec bn̄notabis. ⁊ ſatis facit iſte tex. in ar. in ver. verūtamēvbi generaliter cōſtituit̉ vt ep̄s qͥ malicioſe rēnuitpuniat̉. ⁊cͣ. vt in lr̄a. ¶ Sed quero nūqͥd iſta penahabeat locū ſine ep̄s ſpreuit primū ante p̄ſentationē ſcd̓i vel poſtmodū. So. ſunt opi. vt recitat h̓ Io.an. quidā intelligūt ꝙ hec pena habeat locū qn̄ ep̄sante p̄ſentationē ſcd̓i noluit admittere primū. ſecꝰſi fecerit hoc poſt p̄ſentationē ſcd̓i. qꝛ tunc vſus eſtiure ſuo. vt in. c. cū autē. sͣ. eo. Alij dicūt ꝙ ſi pͥmusē idoneior hꝫ locū pena. ſecꝰ ſi ſecūdus eſt idoneiorvel ſaltē eque idoneꝰ. Tertij dicūt ⁊ videt̉ approbare ip̄e Io. an. ꝙ pena locū habet ſi ep̄s malicioſe primū nō admiſit qꝛ ſic lr̄a loquit̉. Do. An. videt̉ velle ꝙ ſi primus erat idoneior vel ſaltē eq̄ idoneus cōmittit̉ pena ſecꝰ vbi ſcd̓s nō fuiſſet idoneior. nō placet mihi ſcd̓m mēbrū .ſ. ꝙ ſi primꝰ ⁊ ſecūdus ſint eq̄idonei cōmittat̉ pena ſi nō inſtituit̉ primus. moueor. qꝛ. c. cum aūt. sͣ. e. relinquit hoc iudicio ep̄i vtꝝinſtituat primū vel ſecūdū. ſi gͦ ep̄us vtit̉ facultate aiure ſibi cōceſſa penā nō meret̉. xxiij. q. iiij. qui peccat. Itē indirecte priuaret̉ pr̄onus facultate p̄ſentandi. ſcd̓o qꝛ ſi ep̄s incurreret penā niſi inſtitueretpͥmo eque idoneū nūqͣꝫ inſtitueret ſcd̓ꝫ qͥnīmo ſentit Io. an. in. c. cū aūt. sͣ. eo. ꝙ exqͦ ſcd̓s eſt idoneuslicet primꝰ ſit idoneꝰ nō cōmittit̉ pena ſi inſtituit̉ ſecūdus. de quo tn̄ dic vt ibi dixi. Cōcludēdo gͦ dic ꝙaut ep̄s ſine cauſa rōnabili an̄ p̄ſentationē ſecundinoluit admittere primū ⁊ hꝫ locum pena. aut nō dixit ante p̄ſentationē ſecūdi ſe nolle admittere ſꝫ forte ꝙ volebat eū examinare ⁊ interim fuit p̄ſentatuſſcd̓s ſi ex cōiecturis pōt cōſtare de malicia ep̄i inſtituentis ſcd̓m habet locuꝫ pena. in dubio vero autſcd̓s ē idoneior ⁊ nō p̄ſumit̉ malicia. aut primus ēidoneior ⁊ credo ꝙ ſit p̄ſumēda malicia. arg. in. c. ſiforte. lxiij. di. aut vterqꝫ ē eque idoneꝰ. ⁊ placet do.An. vt. sͣ. dixi vt cōmittat̉ pena qꝛ data paritate inmeritis primꝰ videt̉ potior. ar. in. c. ſi a ſede. de preben. li. vj. ſed mihi plus placet ꝯͣrium qꝛ data p̄ſentatione rōne ſecūdi nullus ē potior cū patronꝰ poſſit accumulare auctoritate iuris. ſed in. c. ſi a ſede. p̄alle. primꝰ erat potior in iure. vt ibi colligit̉.Oſtulalti. ris ad titulū eccleſie aliSi ad pn̄tationē rectoqͥs fuerit ordinatꝰ pr̄onus qͥ nō cōſenſit adſā cū vacabit poterit pn̄tare. h. d. vel ſic. Nullū p̄iudiciū generat̉ pr̄ono qͥ nō ꝯſenſit p̄ſentationi fceꝑ rectore de ordinādo ad titulū eccl̓ie ſue. pͥmo conſultatio. ſcd̓o rn̄ſio. ibi. ad qd̓ breuiter. ¶ No. pͥmoar. ⁊ quaſi expreſſū ꝙ rector eccl̓ie pōt p̄ſentare adtitulū eccl̓ie ſue aliqͦs ordinādos. ⁊ vigore huiꝰ preſentatiōis debēt iſti ordinādi cū fuerint ordinati cōſeqͥ alimenta ab illa eccleſia. ꝓ qͦ tex. bo. in. c. tuas.el. iij. de ſimo. ⁊. c. cōquerēte. de cle. nō reſi. qd̓ intel

ligo vt ibi dixi. Hec ꝓcedūt etiā ſi eccl̓ia ſit iuriſpr̄onatus. ſꝫ pr̄ono qͥ nō cōſenſerit ꝑ hͦ nullū p̄iudiciuꝫgenerat̉ vt in tex. ¶ Nota ſcd̓o ꝙ plures poſſūt eēordinati ad titulū vnius eccl̓ie nō tn̄ oēs erūt rectores eccl̓ie. ſꝫ ſolūmodo hn̄t ius alimētoꝝ donec eisfuerit al̓r ꝓuiſum. ¶ In gl. j. ibi eo inuito poſſentintitulari. cōpetētius adaptaret̉ qd̓ ſequit̉ in gl. inꝟ. vel poſſet vſqꝫ ad fi. ⁊ iſte due qōnes q̄ h̓ ſequuntur fuiſſent ponēde ī fi. gl. ⁊ ſic gl. eēt clarior ⁊ mēstotius gl. ē inueſtigare qͣle preiudiciū generat̉ pr̄ono ſi cōſenſit intitulationi ⁊ quid ſi nō cōſenſit Et īeffectu facit tria mēbra. ꝙ aut pr̄onus erat abſens⁊ nullo modo ꝯſenſit. aut expreſſe cōſenſit aut eratpn̄s ⁊ tacuit. In pͥmo mēbro qn̄ nō cōſenſit ⁊ eratabſens. glo. ponit tres opi. Prima ꝙ p̄iudiciū nongenerat̉ patrono qͦ minꝰ poſſit pn̄tare rectore quēcūqꝫ cū eccl̓ia vacauerit. ſꝫ iſti intitulati ad pn̄tatōeꝫrectoris remanebūt ī eccl̓ia vt ibi alimentēt̉. Scd̓aopi. ē ꝙ poſt mortē ſacerdotꝭ qͥ eos pn̄tauit poteritpatronus illos remouere de eccl̓ia ⁊ ſic dꝫ intelligilr̄a dū dicit nullū p̄iudiciū generari pr̄ono. ⁊ hͨ fuitopi. Io. qui fuit motꝰ qꝛ ad patronū ꝑtinet pn̄tatōrectoris ⁊ clericorū ẜm eū. Tertia opi. ē diſtinguēsꝙ aūt eccl̓ia ē collegiata ⁊ patronꝰ nullū hꝫ ibi p̄ſentare nec p̄latū nec clericos. aut nō ē collegiata ⁊ ꝓcedat opi. Io. p̄all̓. Quo ad ſecūdū ⁊ tertiū mēbrūglo. eſt ſatis clara. ⁊ iō dic vt in ea. ¶ Sed cōp̄hendēdo hic ſparſe tacta ꝑ glo. ⁊ doc. diſtingue ꝙ autquerit̉ de p̄ſentatione ordinandi ad titulū eccleſie.aut de preſentatione vel inſtitutione vt ſit clericusin eccleſia. ⁊ ſic habeat ibi perpetuum beneficium.primo caſu dico ꝙ rector ſolus habet ptātem p̄ſentandi ordinādos dūmodo tēporalia eccleſie ad aliam eccleſiā nō ꝑtineāt. hoc ꝓbat ſatis bn̄ iſta litteraibi ꝑ intitulationē hmōi. ⁊cͣ. vbi papa videt̉ approbare iſtā p̄ſentationē rectoris tn̄ ſine p̄iudicio iurispatroni. Ad idē. d. c. ꝑ tuas. ⁊. c. ꝯquerentē. ⁊ iſti ſicordinati habebūt in eccl̓ia alimēta nō tn̄ erūt canonici in eccl̓ia vt quidā dixerūt ⁊ male. qꝛ illa preſentatio ſolū fit ad effectū vt habeat vnde viuere. vt ſatis innuit in tex. in. d. c. ꝑ tuas. Ep̄s tn̄ nō deberetadmittere niſi redditꝰ eccl̓ie ſufficerent rectori et ordinanti vel intitulanti. al̓s ẜm Hoſti. ⁊ bene nō euadet ep̄s penā. c. accepimus. de eta. ⁊ quali. ¶ Sꝫ ēdubiū nūquid poſt mortē rectoris qͥ pn̄tauit iſti remaneant in eccl̓ia. nā ſūt opi. vt pꝫ ex predictis. Cōcordando dicerē ꝙ aut eccl̓ia nō ē patronata et debet ibi remanere ex quo rector ⁊ ep̄s cōſenſerūt. ſꝫ ſifacultates nō ſufficerēt niſi ꝓ rectore ſucceſſor qͥ nōpeccauit nō debet puniri iō remouebunt̉ illi intitulati. hͨ ꝓbo ꝑ. d. c. cōquerente. iunctis his q̄ ibi dixi⁊ ꝑHoſti. in. d. c. ꝑ tuas. aut eccl̓ia ē iuriſpatronat̉ꝰ⁊ ꝓcedit opi. Io. an. vt ad petitionē pr̄oni iſti remoueant̉ qꝛ ſine ip̄iꝰ conſenſu nō potuit titulus ꝑpetuus cōſtitui in eccl̓ia. ar. in. c. pͥncipali. lxiij. di. ⁊ eorūque no. in. c. ad hͦ. de offi. vic. ⁊ ſic pn̄t reduci ad cōcordiā opi. glo. nā pr̄ono imminet p̄iudiciū. nam ſiveniret ad inopiā nō ita poſſet alimētari abūdāterſi etiā intitulati ſūt alimētandi ab eccl̓ia. Scd̓o caſupͥncipali cū querit̉ de pn̄tatiōe ad inferiora bn̄ficia