L

¶Patronus iuſpr̄onatꝰ ꝓLLLI A. pria auctoritate alienarepnō poteſt nec ab eccl̓ia aliqͥd tēporale exigere niſi tēpore fundationis a dioceſano illud fueritſibi reſeruatū. Primo ponit duplex factū rep̄henſibile. ſecūdo ꝯͣ ſcd̓m ſtatuit ⁊ penam imponit. tertioprimū decernit. ſecūda ibi. p̄ſenti. tertia ibi ꝯͣctꝰ.¶ Nota primo ex principio iuncto fi. ꝙ pr̄onꝰ nonpōt donare iuſpatronatꝰ ſine ꝯſenſu ep̄i. ⁊ intelligedū vult donare laico vel clerico rōne pr̄imonij. ſecus ſi vult donare eccl̓ie. vt in. c. illud. s. eo. ¶ No.ſcd̓o regulā ⁊ tene mēti ꝙ patronus nō pōt exigerealiqd̓ ſeruitiū ab eccl̓ia patronata. nec aliqͥd tꝑale.nec aliud grauamē inferre niſi reꝑiat̉ illud iure cautū. vel fuerit reſeruatū ꝑ ep̄m tꝑe fundatiōis eccl̓ie.Et ꝑ hūc tex. all̓. principalit̓ cōſului ꝙ ppl̓s hn̄s iuſpatronatꝰ nō poterat exigere a preſbytero certoscercos ī recognitionē iuſpatronatꝰ ex quo illud nōfuit ſibi reſeruatū tempore fundatiōis ¶ No. tertioex hoc ⁊ ex tex. ꝙ patronus nō pōt ꝓpria auctoritate reſeruare aliqd̓ ſeruitiū ſibi vel tꝑale in eccl̓ia. ſedhͦ debet facere ep̄us ad petitionē patroni qd̓ no. etꝓ hoc allego bo. tex. in. c. cum dilectus. de cōſue. etvide Inno. ī. c. qm̄. jͣ. ne p̄la. vi. ſu. Et ꝑ hoc inferoꝙ ſi patronus in teſtamēto mandauit eccl̓iam conſtrui ⁊ reſeruauit aliquā penſionē annuatim filijsexoluendā ꝙ niſi ep̄s illud reſeruet pr̄ono ꝑ ſtatutū ſuū. nō poterūt filij erigere illā penſionē. fac̄ qd̓le. ⁊ noͣ. in. c. ſignificatū. de p̄ben Et ex p̄dictis ⁊ extex. no. nō improbatū a iure vt ꝑceptio alicuius teporalitatis reſeruet̉ patrono tꝑe fundationis auctoritate ep̄i. ⁊ tene mēti iſtū tex. ī hͦ iuncta gl ¶ Nota vltimo ibi ⁊ moderatos. ꝙ grauamē impoſitū ꝑep̄m debet eſſe moderatum. iō ſentiunt doct. ⁊ bn̄ꝙ ſi ep̄s penſionē ſtatuit patrono que ē immoderareſpectu aliorū reddituū eccl̓ie. vel ex poſtfacto incipit multū grauari ꝙ poterit reduci ad debitā moderationē. facit. c. j. de cōſue. qd̓ no. ¶ Sed hic dubitat̉ nūquid patronꝰ poſſit vendere iſtos fructusvel redditꝰ tꝑales quos ꝑcipit ab eccl̓ia. ⁊ idē poſſꝫqueri de aduocato. Inno. videt̉ velle ꝙ ſi reddituſſunt incerti nō poſſūt illos vendere. ⁊ ſic pōt intelligi hec lr̄a ẜm eū. nā etiā ſequeret̉ abſurdum. qꝛ pr̄onus nō poſſet exigere iſtos redditus ex qͦ vendiditemptor nō poſſet. qꝛ nō hꝫ ius exigendi. Sꝫ hoc nōplacet Hoſti. qꝛ qͥſqꝫ pōt vendere rē incertā. ⁊ videtur tūc vendita ſpes habēdi ſicut cū vendit̉ iactusretis vel partꝰ ancille vel fructꝰ futuri. vt in. l. ſi iactū. ff. de ac. emp. ⁊ ven. ⁊. l. nec emptio. ff. de ꝯtrahen. emp. iō cōcludit hoſti. ꝙ iſtos redditꝰ tꝑalespōt patronus vel aduocatꝰ vendere. Nec ob. ꝙ em̄ptor nō poſſet exigere. qꝛ īmo poterit cū iura venditoris tranſferunt̉ in emptorē. dicit etiā Hoſti. ꝙ cūiſta iura nō pn̄t eē ſine iurepatronatꝰ venditꝭ iſtisredditibꝰ tranſibit acceſſorie iuſpatronatꝰ. ⁊ videt̉mirabile ꝙ minus dignū acceſſoriū trahit ad ſe maius dignū ⁊ pͥncipale. adducit in ar. c. ex lr̄is. sͣ. eo.Sed certe illud ar. nō ē bonū. qꝛ ibi iuſpatronatusaccedit vniuerſitati. ⁊ rōne acceſſionis ē minus dignum. Sed in caſu noſtro iuſpatronatus eſt quid

principale ⁊ dignius omni reſpectu. ⁊ ſic nō debettranſire tranſlato acceſſorio. ⁊ ideo moderniorestenēt contrarium ⁊ melius. nā fundamentum Hoſti. ex alio eſt falſum. qꝛ videt̉ p̄ſupponere ꝙ ius exigendi redditus nō poteſt tranſferri titulo remanēte apud venditorem. nā videmꝰ ꝙ rector eccleſie locat ⁊ vendit redditꝰ totiꝰ eccl̓ie titulo tm̄ remanētepenes eū. vt in. c. fi. ne p̄la. vi. ſu. ptꝫ etiā in vſufructuario qui pōt vendere cōmoditatē vſufructꝰ iure remanente penes ſe. ⁊ in. l. neceſſario. §. fi. ff. deperi. ⁊ cōmo. rei ven. Poteſt gͦ patronus vel aduocatus vendere redditꝰ tꝑales etiam incertos iurepatronatus remanēte penes ſe. ⁊ intellige de redditibus impoſitis tꝑe fundationis. nā ip̄m ius alimentandi qd̓ hꝫ patronꝰ ex diſpoſitione iuris velhonor qui debetur ꝑſone ſue licet ſint iſta tꝑalia. n̄tn̄ pn̄t vendi. qꝛ inherent ꝑſone ip̄ius patroni quianō pn̄t ali vel honorari ꝑ aliū. ar. in. c. fi. de offi. deleg. Sunt enī hec iura ita annexa iuripatronatus.vt nō poſſint ab eo abdicari.Laicus patronusUm autem. vno p̄ſentato pōaliū p̄ſentare. ſecus in patrono clerico. Ulſpecialius ſic. In pluribus ſucceſſiue preſentatis apatrono laico ep̄o datur ratificatio. ſed in preſentatis a perſona eccleſiaſtica potior eſt primo preſentatus. Et ſecūda ꝑs ibi. verum. ⁊ eſt de principalioribus tituli. ¶ Nota primo ꝙ licet patronus laicuspoſſit variare cū preſentat ſecundū accumulatiue.nō aūt poteſt ex toto recedere a primo. ⁊ hoc ꝓbat̉ar. huius. c. nam ſi poſſet ex toto recedere a priori.nō daret̉ facultas ep̄o inſtituendi quē vellet cuiusꝯͣrium hic cauetur. ⁊ ideo inter plures p̄ſentatos apatrono laico ep̄us debet eligere idoneiorem. Etfirmat hoc Io. an. hic ⁊ in regula in re cōi. de regu.iur. in mer. ¶ No. ſecūdo ꝙ preſentatio qn̄qꝫ pertinet ad laicum. qn̄qꝫ ad collegium. qn̄qꝫ ad ꝑſonameccleſiaſticam. facit. c. ea noſcitur. de his q̄ fi. a p̄la.¶ Nota tertio ꝙ patronus eccleſiaſticꝰ nō pōt variare. vnde dicit Inno. ꝙ p̄ſentatio ip̄iꝰ habet vimelectionis. qꝛ quēadmoduꝫ electores variare neq̄unt. vt in. c. publicato. de elec. ita neqꝫ patronus. ⁊⁊ intellige de patrono eccleſiaſtico cui cōpetit p̄ſentatio iure eccl̓ie. ſecus ſi iure patrimonij. qꝛ tūc idēꝑ oīa in eo quod in laico. ar. j. eo. cū dilectus. ⁊ vide bo. glo. quā tenebis menti. in cle. ij. jͣ. eo. ti. ¶ Inglo. j. in fi. dic melius vt. sͣ. dixi in pͥmo no. ꝙ ex toto recedere nō poteſt a priori. ¶ In glo. ij. ibi cumdubitat̉ qͥs potior ſit. ¶ No. glo. ꝙ locus eſt gratificationi cum cetera ſint paria. al̓s potior ē p̄ferēdꝰ.Et ex hoc decidit̉ queſtio. pone ꝙ erāt duo patroni. vnus clericus alter laicꝰ qui pͥmo pn̄tarūt vnuꝫdeinde laicus variando pn̄tauit aliū. nunqͥd habeatlocū diſpoſitio huius tex. vt ep̄s poſſit inneſtireſecūdū. dic ꝙ nō. qꝛ primꝰ ē potior cū fuerit pn̄tatab vtroqꝫ. ſecūdus vero tm̄ a patrono laico. Itemlicet patronus poſſit p̄ſentare in p̄iudicium pn̄tatinō tn̄ pōt in p̄iudicium cōpatroni. de quo vide latius ꝑ Io. an. in dicta negula. de re cōmuni. Itē dubitat̉ qͥd ſi ſecūdo pn̄tatꝰ ē idoneior pͥmo vl̓ ecōtra