a poſſeſſore. qd̓ ē bn̄ no. nā ſi fungeret̉ poſſeſſionetꝑe pn̄tationis nō remoueret̉ inſtitutꝰ ad pſitatiouē ip̄ius cuiꝰ ꝯͣrium hic in fi. dicit̉. Et ꝓ declaratiōec. ⁊ materie pͥmo quero de rōne dubitandi ⁊ decidendi in tex. noſtro. So. rō dubitandi fuit. qꝛ preſentatio ꝑtinet ad patronū. vt. sͣ. eo. ꝑ totuꝫ. ⁊ .xvj.q. vij. decernimꝰ. ⁊. c. filijs. Ex qͦ ergo ē cōpertū illūpn̄tatorem nō fuiſſe patronū videbat̉ ꝙ inſtitutuseēt remouendꝰ ⁊ aliꝰ ponendꝰ ad preſentationemveri patroni. ꝓ hoc tex. sͣ. eo. ex inſinuatiōe. vbi tenēs eccl̓iam ſine pn̄tatione pr̄oni d̓r occupator ⁊ d̓tentor. Sꝫ rō decidendi in ꝯͣrium ē. qꝛ pn̄tare eſt qͥdā fructus iuriſpatronatꝰ. vnde quēadmodū fructus rei materialis ꝑtinet ad poſſeſſoreꝫ bone fidei⁊ nō ad dominū. vt inſti. de re. diui. §. ſiqͥs a nō domino. ⁊ no. in. c. grauis. de reſti. ſpol̓. ita ⁊ iſte fructus iuris pn̄tandi ꝑtinet ad poſſeſſorē ⁊ nō ad dominū. ſꝫ ex quo qͥs cōſumpſit fructū nō tenet̉ illumreſtituere. ita ꝑ pn̄tatione ⁊ inſtitutionē iſte fructuſvidet̉ ꝯſumptus quare inſtitutꝰ remoueri nō debꝫEt ſi diceres poſſeſſor nō facit fructꝰ naturales ſuos. vt in. l. fructus. ff. de vſur. Rn̄det̉ ẜm Inno. ꝙpn̄tare nō eſt fructus naturalis. ſed induſtrialis qꝛin pn̄tando requirit̉ hoīs induſtria cū habeat p̄ſentare idoneū ⁊ infra tempus legitimū. Itē p̄ſuppoſito ꝙ eēt fructus naturalis ex qͥ bona fide eſt ꝯſumptus ⁊ poſſeſſor nō ē effectus locupletior nō tenet̉ad reſtitutionē vt plene dixi. ī. d. c. grauis. ⁊ ex hisapparet rō decidendi in ſecūda ꝑte. c. nā ſi pn̄tās nōerat in poſſeſſione nō potuit iſtū fructuꝫ facere eſſeſuū. vnde quēadmodū occupās poſſeſſionē alteriꝰtenet̉ reſtituere oēs fructus. vt in. c. nō licet. xij. q.ij. ⁊ in. d. c. grauis. ⁊ in. l. ſi nauis. ff. de rei ven. ita⁊ iſti fructus pn̄tationis ſubiacēt reſtitutioni qd̓ fitꝑ remotionē inſtituti. Et ex his infert̉ ad deciſiōeꝫalterius qōnis. qͥd ſi poſſeſſor erat male fidei. Sol̓.glo. hic pe. ⁊ clarius Inno. hic. ⁊ in. c. ij. de in inte.reſti. tenēt ꝙ inſtitutꝰ ē remouendꝰ. rō ptꝫ ex predictis. nā quēadmodū poſſeſſor male fidei nō fac̄ fructus ſuos. vt in. d. c. grauis. ita nec iſte qui mala fide eſt in poſſeſſione pn̄tandi. Qn̄ autē qͥs dicat̉ eē īpoſſeſſione bona fide vel mala. Inno. inſtat. Sedgeneraliter dic ꝙ habēs cōſcīam rei aliene dicit̉ inmala fide. in bona vero d̓r eē qui poſſidet cogitatione dn̄i. puta qꝛ putat ſe eē dominū vel patronū. vtꝓbat̉ in. c. ſi virgo. xxxiiij. q. j. ⁊ no. illū tex. hec procedūt qn̄ cōſtat de aīo. Sed dubitat̉ quid in dubiodicit hic Inno. ꝙ ſi aucͣte iudicis fuit miſſus in poſſeſſionē p̄ſumit̉ in bona fide dūmodo iudex iurisordine ſeruato hoc fecerit al̓s ſecus. ꝓ hoc qd̓ le. ⁊no. in. l. iuſte poſſidet. ff. de acqui. poſ. ⁊ in. l. fi. C. ſiꝑ vim vel alio modo ⁊ ī. c. cōquerente. de reſti. ſpo.⁊ in. c. cū cām. de offi. dele. ⁊ qd̓ in eis not̓. ⁊ no. bn̄hͦ dictū ꝙ aucͣtas iudicis nō excuſat ſi nō ſeruat iuris ordinē. ⁊ ꝙ reſtituere tenet̉ oēs fructꝰ ac ſi propria auctoritate occupaſſet. Si autē iudex legitimeinterpoſuit aucͣtē tn̄ iſte erat in mala fide. videt̉ primo ꝙ geſta ꝑ iſtū poſſeſſorē ꝓpt̓ iudiciariā aucͣtemteneant. ar. in. l. barbariꝰ. ff. de offi. p̄to. ⁊ ī. d. §. verū. ⁊ facit qd̓ de p̄lato no. in. c. nihil. de elec. ⁊ in. l. j.ff. qd̓ falſo tutore. Cōtrariū vero ꝯcludit Inn. dicit

enī ꝙ aliud in pr̄ono. aliud in p̄lato. nā pr̄onus nōhꝫ aucͣtem ex publico. nec nitit̉ aucͣte publica ſꝫ priuata. Prelatus aūt hꝫ aucͣtē ex publico ⁊ iuri publico innitit̉. iō tenēt geſta ꝑ eū collata. ſecꝰ aūt in pr̄ono qd̓ bn̄ notabis. Sil̓e dicimꝰ in geſtis ꝑ excōicatū vt teneant geſta ab excōicato tolerato que fec̄ ratione publici officij. ſed in his q̄ facit ex iure priuato nō ē dr̄ia inter occultū ⁊ notoriū. vt no. dic̄ Inn.in. c. cū dilectus. de cōſue. ⁊ Io. an. in. c. j. de reſcpͥ.li. vj. Itē adde ad p̄dicta qd̓ no. Inno. in. d. c. ij. dein integ. reſti. ⁊ do. de rota deci. cclxij. vbi volūt ꝙpoſſidens reſiſtente iure p̄ſumit̉ in mala fide. ꝓ h̓l. quēadmodū. de agri. ⁊ cenſi. li. xj. ⁊ in regula quicōtra iura. de re. iur̄. li. vj. niſi longo tꝑe poſſederitvel poſſeſſionē ꝓbabilibꝰ cōiecturis acqͥſiuerit. Etnota ſingulariter has duas exceptiōes. originalit̓ſunt Inno. in. d. c. ij. facit. c. cū eccl̓ia ſutrina. ⁊ qd̓ibi dixi de cā poſ. Aut poſſidet iure n̄ reſiſtēte. ⁊ tuoin dubio preſumit̉ in bona fide. de quo tn̄ vide qd̓latius dixi in. c. ſi diligenti. de p̄ſcrip. ⁊ no. ī. c. fi. e.ti. ¶ Ultimo querit̉ pone ꝙ verꝰ pr̄onus pn̄tauitvnū exiſtēs in poſſeſſione pn̄tauit aliū. qͥs iſtoꝝ ſitpotior. dic ꝙ aut poſſeſſor erat in bona fide ⁊ potior ē p̄ſentatus ab eo. ar. hic ⁊ tenet Inno. in. d. c. ij⁊ in. c. cumana. de elec. qd̓ ego intelligerē qn̄ fuit ꝓceſſum ad inſtitutionē ⁊ anteqͣꝫ cōſtaret de iure proprietatis. ſecus aūt ſi prius cōſtiterit de ꝓprietate.qꝛ ꝓprietas abſorbet cām poſſeſſionis. vt in. c. cumdilectus. de cau. poſ. ⁊ ꝓprie. Si vero poſſeſſor eratin mala fide. ⁊ tunc tenet pn̄tatio facta ꝑ verū pr̄onū. ⁊ ita no. Inno. in. d. c. cumana. ⁊ ſic ſolet allegari. Sꝫ ꝯͣriū ⁊ veriꝰ tenet idē Inno. in. c. in litteris.de reſti. ſpo. nā patronꝰ nō potuit pn̄tare cū nō eētin poſſeſſione. nec lꝫ ꝓpria aucͣte ſpoliare inuaſorēvt ī. d. c. ī lr̄is. nulla gͦ pn̄tatio valebit niſi poſſeſſorꝭqꝛ erat ī mala fide. neqꝫ dn̄i. qꝛ nō erat ī poſſeſſiōe ⁊adde qd̓ dixi. sͣ. e. ī. c. ex lr̄is ¶ In gl. ibi. ꝟitate vbid̓r ꝙ ꝟitatē māifeſta cedit opīo ꝟitati. So. dic ꝙ ibinō ꝯcurrebat ſola opinio. ſꝫ etiā poſſeſſio ⁊ p̄ſentatio. Capit ergo efficaciā ſuā de poſſeſſione rōne ſupradicta. ⁊ iō ſufficit opinio cū poſſeſſione.Summa vt. sͣ. c. ilUggeſtuM. iud. Uel aliter ⁊ ſic.Ualet ſecūda cōceſſio eccl̓ie facta alteri eccleſſe ꝑ ep̄m ⁊ pr̄onū nō obſtāte priori facta ꝑ ſoluꝫpr̄onū. Cōis diuiſio. ſecūda ibi. licet. ⁊cͣ. ¶ No. primo ⁊ tene mēti ꝙ etiā in cōceſſionibꝰ eccl̓iaꝝ q̄ fiuntiure ꝓprietatis valet prima cōceſſio ⁊ nō ſecūda. lꝫvigore ſecūde fuerit poſſeſſio tradita. nā vt videsh̓ in ſecūda cōceſſione fuit tranſlata poſſeſſio. vt pꝫibi cōceſſe ⁊ aſſignate. Prima ꝟo fuit facta ſine traditione poſſeſſionis. ⁊ tn̄ prima p̄ualet dūmō habuerit alias debitas ſolēnitates. Cōceſſiones gͦ iuriuꝫſpūaliū aſſumūt vim ⁊ effectū nō ex traditione poſſeſſionis. ſꝫ ex titulo habili. Idē eſt qn̄ eccl̓ia ꝯfert̉ ītitulū. vt le. ⁊ no. in. c. ſi tibi abſenti. de preben. lib̓.vj. ſecꝰ aūt ē in ꝯceſſione rei ꝓphane. qꝛ illa p̄ualetꝑ quā ad traditionē rei ꝑuentū ē. vt. l. qͥtiēs. C. derei ven. vide ad p̄dicta Inn. in. c. int̓ cetera. de p̄bē.¶ No. ſcd̓o ibi reqͥrendus ⁊ ſpectādus ꝙ eccl̓ia patronata nō pōt ſubijci vel menſe alteriꝰ eccl̓ie dona