L

vt ē villa ⁊ caſtrū q̄ habēt in ſe iuriſditionē honorē⁊ diſtrictū/ ⁊ intellige hoc habere iuriſditioneꝫ ⁊ diſtrictū ex ꝯſuetudine ſeu ex ſtatuto hoīuꝫ. ſecꝰ de iure cōi. vt ip̄emet Inno. no. in. c. cū ad ſedē. de reſt.ſpō Et ꝑ hͦ infert̉ ad. q. qͥd ſi habēs aliqͦs fundos īvill̓a. dicat vendo tibi oīa iura q̄ habeo in villa. nūquid tranſeat iuſpatronatꝰ/ ⁊ dicit Inno. ꝙ nō. qꝛhic nō ſubeſt aliqͣ vniuerſitas. vn̄ ꝑinde ē ac ſi diceret vendo tibi talē ⁊ talē fundū. Quid autē ſi dicatvendo tibi oīa bona mea. Inno. ⁊ Io. an. ſentiuntiuſpatronatꝰ nō trāſire qꝛ iſta nō cōtinēt vniuerſitatē in ſe. licet alij cōtra Sꝫ pro hac opi. ꝯͣria adducobo. tex. in. l. bonoꝝ. la. u. ff. de verb. ſig. vbi diciturꝙ bonoꝝ appellatio ꝯtinet vniuerſitate ſic̄ he̓ditasNūqͥd aūt vendita hereditate tranſit iuſpatronatꝰcōiter tenet̉ ꝙ ſic. qꝛ hereditas in ſe ē qͥd vniuerſuꝫvt in. d. l. bonoꝝ. ⁊ in. l. hereditas. ff. de peti. here.Quid aūt ſi vendat̉ palatiū in qͦ ē iuſpatronatus.nec habet̉ aditꝰ niſi ꝑ palatiū. quidam tenuerūt iupatronatꝰ tranſire. ar. in. l. ſi mercedē. §. ſi cum fundum. ff. de ac. emp. vbi hoc ſentiunt glo. ⁊ Bar. loquūt̉ tn̄ in fundo in qͦ ē iuſpatronatꝰ. ſꝫ Inn. ⁊ Io.an. tenēt h̓ oppoſitū. qꝛ palatiū nō ē quid vniuerſūſꝫ res ꝑticularis/ Nec obſtāt dicte leges. qꝛ ꝓceduntin ſepulchro qd̓ ē inutile dn̄o ſi nō poſſet ad illd̓ hr̄eaditū. ſꝫ iuſpatronatꝰ pōt poſſideri ⁊ exercitari abſqꝫ eo ꝙ qͥs vadat ad eccleſiā. ⁊ hoc plus placet.n Si laiLud Preter eum. cus cierico vel religioſo loco cōcedit eccl̓iam ſineꝯſenſu ep̄i nō obſtante tali cōceſſione que nō valetad ip̄am eccl̓iam cū vacauerit poterit pn̄tare. ⁊ eamalteri eccl̓ie de cōſenſu ep̄i poterit cōcedere. h. d. cūc. ſuggeſtū. ⁊. c. cū laici. j. e. Habet duo dicta. ſcd̓mibi licet. ¶ No. pͥmo ꝙ ex acquiſitiōe iuriſpatronatus nō habet laicꝰ ptātem cōcedendi eccl̓iam qͦ adꝓprietatē vt hic. nec qͦ ad titulū. vt. jͣ. e. cuꝫ laici. ſedſolū cōſequit̉ ptātem pn̄tandi ciericū ep̄o per euminſtituendū. vt. jͣ. e. c. fi. ¶ Scd̓o no. hic tex. aꝑtū ꝙex cōceſſione eccl̓ie facta ꝑ patronū nō videt̉ cōcediiuſpatronatꝰ. nā ſi tranſiuiſſet hic iuſpatronatꝰ nōpotuiſſet patronus poſtmodū pn̄tare clericū cuiuſꝯrium hic dicit̉ ¶ Itē no. ep̄m nō poſſe bn̄ficiū pr̄onatum alicui cōferre ſine preſentatione patroni etiam eccleſiaſtici. ⁊ ꝙ inſtitutio facta ſine pn̄tatiōe patroni ē d̓ rigore iuris irritanda. Et no. bn̄ hͨ verbanā iō dicit de rigore. qꝛ de equītate nō eēt retractāda cū ius patroni pendeat ex gratia. vt dixi. sͣ. eo.qm̄. hic tn̄ rigor p̄fert̉ equitati pr̄ono inſtante. vt inc. decernimꝰ. xvj. q. vij. ⁊ ꝑ illū text̉. pōt dici ꝙ inſtitutio ſit ip̄o iure irrita. qd̓ etiā ſentit Io. an. in. c. ij.de offi. vica. li. vj. ⁊ tunc expone verbū irritanda .i.irrita nūcianda. vel ē irritanda qͦ ad factū ſicut d̓ facto ꝓceſſiu Sꝫ op. ꝯͣ pͥmā ꝑtē. c. videt̉ enī ꝙ cū ꝯſenſu ep̄i nō poſſit laicus ꝯcedere eccl̓iam cuiꝰ ꝯͣriuꝫ h̓innuit̉ cū laicꝰ nō poſſit eam poſſidere. vt in. c. cāmde preſcrip. ⁊ ꝓ nō dato habet̉. ⁊cͣ. vt in. c. cū auteꝫ.sͣ. e So. doc. intelligūt tex. in eccl̓ijs q̄ de facto detinent̉ a laicis potētibꝰ. vn̄ vt eripiant̉ a manibꝰ eoꝝiura cōcedūt ꝙ interueniēte aucͣte ep̄i valeat conceſſio facta loco religioſo vel alteri eccl̓ie. ſil̓e ī deciſiōe

decimaꝝ. vt le. ⁊ no. in. c. cū apl̓ica. de his q̄ fi. a p̄la.⁊ intellige qn̄ laicꝰ cōcedit in ꝓprietatē. nā in titulūnullo mō cōcedere pōt. nec iura hͦ ꝑmittunt qͥnimolaicꝰ cōferens excōicat̉ ſaltē minori excōicatiōe. vt īc. ſi qͥs deinceps. xvj. q. vij. ¶ In glo. j. in fi. ſentit h̓glo. ꝙ pr̄onus pōt cōcedere iuſpatronatꝰ ſine ꝯſenſu ep̄i. ſꝫ ꝯͣriū ſentit glo. pe. ⁊ fi. ⁊ vide gl. in. c. nemini. xvj. q. vij. Doc. ponūt hic varias opi. ſꝫ cōcludēdo diſtingue ꝙ aut patronꝰ cōcedit eccl̓iaꝫ alicui loco religioſo in ꝓprietatē. ⁊ hoc cōſtat. Aut conceditiuſpatronatꝰ ⁊ coſtat. Aut ꝯcedit ſimpl̓r eccleſiam⁊ nō cōſtat quid intendebat cōcedere. vtꝝ eccleſiaꝫvel iuſpatronatꝰ. Primo caſu ꝯceſſio ſine aucͣte ep̄iē nulla. vt hic ⁊ in. d. c. qd̓ aūt. vn̄ etiā iuſpatronat̉nō tranſfert̉. Rō qꝛ illud ius nō intendit cōcedere⁊ donatio ſumit vires ab intentione donatoris. vtin. l. nec ignoras. C. de dona. gͦ nō valet cōceſſio eccleſie. qꝛ nō poterat eā cōcedere. nec conceſſio iuriſpatronatꝰ. qꝛ nō intēdebat illud cōcedere. vn̄ hꝫ locū illa regula qd̓ noluit potuit ⁊ qd̓ voluit adimplere nequiuit. vt in. c. cū ſuꝑ. de offi. dele. ⁊ in. l. multū intereſt. C. ſiqͥs alte. vel ſibi. ⁊ in hͦ caſu ꝓpie pōtintelligi iſte tex. ⁊. c. qd̓ aūt. sͣ. e. Secūdo caſu principali cū cōcedit iuſpatronatꝰ. aut concedit generalit̓cōcedendo vniuerſitatē aliquā. ⁊ tūc tranſit in quēcūqꝫ etiā ſine auctoritate ep̄i. vt. sͣ. eo. ex lr̄is. ⁊. jͣ. e.cū ſeculū. nō tn̄ dꝫ exprimere iuſpatronatꝰ. vnde ſidiceret vendo tibi talē villā cū iurepatronatꝰ ī ea exiſtēte nō valet venditio reſpectu iuriſpatronatꝰ. etde hoc vltimo vide latiꝰ ꝑ Io. an. ī. c. j. eo. ti. lib̓. vj.Aut vult cōcedere iuſpatronatꝰ ꝑ ſe. aut in vltimavolūtate puta legādo. ⁊ ſi hoc facit cū cōſenſu ep̄i īdubie tenet. ſꝫ nūquid valeat ſine cōſenſu ep̄i. dicaꝫpoſt Io. an. jͣ. e. c. cū ſeculū. Aut vult concedere int̓viuos. ⁊ tūc aut eccl̓ie aut loco religioſo. ⁊ valet cōceſſio etiā ſine auctoritate ep̄i. tex. videt̉ h̓ in. ꝟ. licꝫnā ille. ꝟ. venit aduerſatiue ad p̄cedentia. Iteꝫ tex.hic dicit ꝙ hꝫ liberā facultatē cōcedendi loco religioſo. nō enī eēt libera facultas ſi neceſſario deberethr̄e cōſenſū ep̄i. vt no. in. c. de multa. sͣ. de preben.⁊ in. c. licet ep̄s. e. ti. li. vj. ⁊ hāc opi. cōiter tenēt doc.⁊ facit. c. vnicū. a ꝯͣrio ſenſu. eo. ti. li. vj. Aut vult cōcedere laico vel clerico recipiēti noīe ꝓprio. ⁊ nonvalet ꝯceſſio ſine ꝯſenſu ep̄i. ar hic ⁊ in. d. c. j. a ꝯͣrioſenſu. ⁊ hāc opi. tenet h̓ Hoſti. ⁊ Io. an. ſequit̉ Archi. in. d. j. ⁊ .xvj. q. vij. pie mentis. lꝫ Inn. ⁊ quidaꝫalij ſenſerūt ꝯͣriū .ſ. ꝙ laico etiaꝫ poſſet ꝯcedere ſineꝯſenſu ep̄i. ſꝫ prima opi. cōior ⁊ verior. Rō diuerſitatis ē duplex. prima ꝙ laici magis cōſueuerūt aggrauare eccl̓ias qͣꝫ clerici. ar. ij. q. vij. laicos. ⁊. c. lai.ci. Scd̓a rō qꝛ ſi clerici excedūt terminos ſuos facilius pn̄t cōpeſci ꝑ eccl̓iaꝫ qͣꝫ laici. ar. lxxxix. di. indicatū. ⁊ hāc opi. tene. ¶ Ad qͥd aūt requirit̉ ep̄i cōſenſus. dic vt videat an expediat eccl̓ie mutare pr̄onūnā ſi vellet ꝯcedere potētiori ſeu tyrāno ep̄s nō conſentiat. Itē aduerte an interueniat fraus. nā timēdū ē an ſit ficta venditio. ⁊ hoc quo ad ſcd̓m mēbrū¶ Uenio ad tertiū qn̄ ſimpl̓r ꝯcedit eccleſiā ⁊ nonapparet qͥd vellet cōcedere. In quo diſtingue ꝙ autcōcedit cū ꝯſenſu ep̄i ⁊ tranſfert̉ iuſpatronatꝰ ⁊ oēaliud ius qd̓ hꝫ in ea. ar. c. paſtoralis. de dona. ꝓ hͦ