L

chiep̄o nō vt ip̄e cōpellat monachos ſꝫ abbates vtꝑ eos monachi reuocēt̉ ſꝫ ī defectū abbatis poteritep̄s ſupplere. vt in. c. quāto. de off. ordi. ſecꝰ ē ī alijsp̄latis ſecularibꝰ habētibꝰ ſubditos. nā cū illis concurrit ep̄s in iuriſditione exercēda ita vt ſit locꝰ preuentioni. vt no. maxime ꝑ Inn. in. c. cū ab eccl̓iaꝝ.⁊. c. paſtoralis. de offi. ordi. ¶ Ite noͣ. ꝙ optio dat̉abbati reuocandi ſingularit̓ inſtitutos ad clauſtrūaut eis aſſociandi alios monachos. ⁊ ſic pōt abbasalterare ſtatū prioratus ſibi ſubiecti vt ſtatū regularem poſſit reducere ad ſtatū ⁊ vitā ſeculariū. qd̓ intelligo qn̄ redditꝰ prioratꝰ nō ſufficiūt ꝓ pluribusal̓s aūt nō pōt abbas prioratus ſolitos gubernariꝑ regulares cōmittere clericꝭ ſecularibꝰ qͥnimo necmonachis alteriꝰ monaſterij. de qͦ dic vt habet̉ ī. c.cū ſingula. de preben. li. vj. ¶ Sed cōtra tex. oppo.nā etiā clericus ſecularis dꝫ in eccl̓ia habere clericūvt in. c. vt qͥſqꝫ. sͣ. de vi. ⁊ hone. cle. ⁊ in. c. ꝓpoſuit.sͣ. de fil̓. preſby. gͦ nō ſufficient̓ h̓ ꝓuidet̉./ Sol̓. dicitHoſti. ꝙ ſi prioratus nō ē curatꝰ tūc ceſſat predictarō. ſi aūt ē curatꝰ tūc pōt dici ꝙ clericus ſecularꝭ cuꝫhabeat patrimoniū poterit de ſuo īpendere ad ſuſtentationē clerici. qd̓ non poteſt facere religioſuscū nihil habeat. dicit tn̄ ꝙ ſi cū auxilio ꝯſanguineorū religioſus poterit tenere ſociū ceſſabit cōpulſiode qua hic. ¶ Itē dic ꝙ clericꝰ ſecularis nō teneturhabere ſociū ſed clericū ſeruitorē. vt in. d. c. vt qͥſqꝫ⁊ tales redditus ſufficerēt rectori ⁊ clerico ſeruitoriqui nō ſuppeterent ꝓ duobꝰ ſocijs. ita no. glo. ī cle.ne in agro. §. ad hec. de ſta. regu. ⁊ dic de iſtis prioratibꝰ vt ibi habet̉. ¶ Sed op. aliter cōtra litterammonachus aſſumptus ad regimē alterius eccleſieeximit̉ a poteſtate ſui abbatis. ita vt nullā cōmunionē habeat ampliꝰ cū priori monaſterio. vt in. c. neꝓ cuiuſlibet. xvj. q. j. ergo nō tenet̉ abbas dare ſociū extraneo. So. dicit Io. an. ꝙ iſtud. c. loquit̉ inmonachis clauſtralibꝰ .i. in his qui nō deſinūt eſſemonachi prioris monaſterij. vt qꝛ deputāt̉ ad prioratus ſubiectos monaſterio. Si autē perpetuo adeccl̓iam nō ſubiectā monaſteria promouerent̉ nontenet̉ abbas ſibi dare ſociū. ⁊ ſic limita. c. ij. de ſta.regula. ⁊ hoc idē confirmat Io. an. in glo. ſua in dicto. §. ad hec. ſed tu vide qd̓ dixi in. c. qd̓ dei. sͣ. deſta. regū. ⁊ dic vt ibi.¶ De iure patronatus. Rubrica.¶ Supra viſuꝫ ē de p̄ben. ⁊ dignitatibꝰ. Itē de religioſis domibus. Itē de capellis monachorū. ſedquia ad iſtas ſit inſtitutio nōnūqͣꝫ per pn̄tationempatroni. ⁊ ſic poſſet dubitari de iurepatronatꝰ ⁊ d̓modo p̄ſentandi ⁊ ſimilibꝰ merito poſt rubricas p̄cedentes ſubijcit̉ iſta. Et ſcias ꝙ patronus d̓r multipliciter in iure nam dicit̉ patronꝰ aduocatꝰ reſpectu cauſe quā ꝓmouenda aſſumit patrocinio ſuo. lrem nō nouā. §. patroni. C. d̓ iudi. xv. q. ij. c. ij. Itēdicitur patronus dn̄s reſpectu ſerui. vt patet in toto titulo. ff. de iurepatro. ⁊ de iſtis patronis ſeu patronatibus nō tractat̉ hic tertio d̓r patronꝰ qui cōſtruxit vel dotauit ſeu fundauit eccl̓iam. ⁊ dicit̉ pa-

tronus. qꝛ ſicut pater ducit filiū de nō eſſe ad eē itapatronus eccl̓iaꝫ deducit ad eſſe. ⁊ de iſto patronatu tractat̉ hic. ¶ Quid autē ſit iuſpatronatꝰ vt ſichabeat̉ ſubſtantia rei de qua tractaturi ſumus dicpoſt Io. an. ꝙ eſt ius honorificū oneroſū ⁊ vtile alicui cōpetes in eccl̓ia pro eo ꝙ dioceſani cōſenſu eecleſiam cōſtruxit fundauit vel dotauit ip̄e vel is a qͦcauſā habuit. ⁊ declara hoc modo. ¶ Eſt enī ius honorificū qꝛ patronꝰ habet honorē pn̄tandi rectorē.nō enī poteſt ep̄s vel alius p̄latꝰ inſtituere rectoreꝫin beneficio ſine p̄ſentatione patroni. vt in. c. decernimus. xvj. q. vij. ⁊. jͣ. quaſi per totū Itē ē honorificū qꝛ dꝫ pre alijs honorari in eccleſia patronata.vt. jͣ. e. nobis. Itē dicit̉ ius oneroſū qꝛ patronus tenet̉ defendere eccl̓iam ne bona indebite dilapidēt̉xvj. q. vij. filijs Dicit̉ ius vtile qꝛ cōſequit̉ vtilitatēex patronatū qꝛ ſi deueniret ad inopiā tenet̉ eccl̓iaex redditibꝰ vltra neceſſaria remanentibꝰ alere patronū pinguiꝰ qͣꝫ alios pauperes. vt in. c. quicūqꝫ.ea. cā. ⁊. q. ⁊ de his aliquid no. jͣ. eo. nobis. Dixi indiffinitione ꝙ cōpetit ex eo ꝙ cōſtruxit. ⁊cͣ. nam debes ſcire ꝙ iuſpatronatꝰ acquirit̉ altero de tribusmodis aut qꝛ cōſtruxit eccl̓iam vt in. c. monaſteriūxvj. q. vij aut qꝛ eam dotauit. vt in. d. c. filijs) autqꝛ illā fundauit .i. aſſignauit fundū vbi eccl̓ia deberet cōſtrui. vt in. d. c. nobis. ⁊. c. abbatē. xviij. q. ij.poſſūt gͦ tres patroni cōcurrere in eadē eccl̓ia. vt qꝛvnus dedit dotē alter fecit eam cōſtrui alius deditfundū vbi cōſtrueret̉ Dic etiā ꝙ in dote cōferendapn̄t plures cōcurrere. nā ſi ſimul dant oēs dotē ſūtpatroni etiā ſi vnꝰ cōferat minus qͣꝫ alius vt voluitInno. hic ⁊ habes in glo. lxiij. di. in ſūma. ⁊ ſic limita glo. d. c. quicūqꝫ. que dicit ꝙ ſi qͥs modicū contulit ꝓ dote nō efficit̉ patronꝰ quā ſingularit̓ no. ſꝫ eāintellige qn̄ vnꝰ ſolꝰ dedit dotē. ſecꝰ ſi pl̓es dederūtdotē ſufficientē. nā iura indiſtincte dicūt ꝙ ex dotatiōe qͥs efficit̉ patronꝰ nec diſtinguūt ſi ſit vnus vl̓pl̓es dotātes. Idē ꝯſil̓i rōne dicēdū in pluribꝰ conſtituētibꝰ vl̓ dotātibꝰ vl̓ fūdātibꝰ. Dixi poſtremo vl̓is a qͦ cām habuit. nā ſatꝭ ē ꝙ pr̄onatꝰ fuerit a pͥncipio acqͥſitꝰ altero ex modis p̄dictꝭ. nā tranſmittiturad heredes. vl̓ alio mō de qͦ. jͣ. in ꝓceſſu ti. ⁊ ad p̄dicta vide gl. no. ⁊ plenā. xvj. q. vij. ī. c. pie mentꝭ.Si ꝓpt̓ diſcor-Crlatum. diā pronoꝝ eccleſia caret adminiſtratōe ceſſat̉ ineccl̓ia a dīnis tollunt̉ reliqͥe ⁊ oſtiaclaudūt̉ ſi alit̓ ſine ſcādalo eccl̓ie ꝓIſuideri nō pōt. h. d. cū ſeqn̄ti. ⁊ duofacit ꝯciliū. pͥmo ꝓhibet eccl̓iam inter pr̄onos diuidi. ſcd̓o ponit qͥd facere dꝫ ep̄s cū pr̄oni nō ordināteccl̓iaꝫ. ſcd̓a ibi. ⁊ ſic. ¶ No. pͥmo ibi int̓ he̓des patroni ꝙ iuſpatronatꝰ trāſit in heredes patroni. ⁊ notāꝙ tex. indiſtincte loquit̉ d̓ heredibꝰ patroni exquopoteſt inferri ad multas qōnes. ¶ Primo nūquidiuſpatronatus tranſeat ſolū ad heredes ſanguinisſicut iuſpatronatꝰ libertorum an ad heredes extraneos. Inno. sͣ. ſuꝑ rubrica dicit ꝙ tranſit ad quoſcunqꝫ heredes. ⁊ hic cōmunit̓ tenet̉. ꝓ hoc gl. j. naꝫſi tranſit cū vniuerſitate in extraneū. vt in. c. ex lit